Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Μέρος 1^ον

Το 1972 παρουσιάστηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες, το αριστουργηματικό έργο του βραβευμένου Αμερικανού σκηνοθέτη Francis Ford Coppola , σε σενάριο του βραβευμένου έργου του MarioPuzo. Στο έργο αυτό, που έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ και, που όλοι γνωρίζουμε –υποθέτω- μας δείχνει και μας αφηγείται μέσα από τις σκηνές του έργου την ιστορία ενός μικρού μετανάστη από την Σικελία στην Αμερική και, την διαδρομή του μέσα από πάλες, δολοφονίες και διαπλοκές και την κυριαρχία του, στον χώρο του υποκόσμου, γενικότερα της Αμερικής του 1945. Στο έργο γίνετε αντιληπτό με ανάγλυφο τρόπο η κυριαρχία του αδίστακτου, οργανωμένου εγκλήματος. Είναι η ιστορία του Αρχιμαφιόζου, “capo di tutti cupi”, του νονού.

Κηφισιά, 16 χρόνια πριν.

Στην Κηφισιά, την πόλη μας αναδεικνύετε Δήμαρχος ο Β. Βάρσος. Ένας αυτοκινητιστής με πλούσιο αγωνιστικό παρελθόν, εργατικός μεν, αλλά υπερφίαλος, δίχως τις απαραίτητες γνώσεις, προσόντα, πολύ λίγος δε. Με την υποστήριξη της Ν.Δ. που τον ανταμείβει με τον τρόπο αυτό, για τον προσηλυτισμό του από τις τάξεις του Κ.Κ.Ε στις τάξεις της Ν.Δ.

Η πράξη αυτή –όπως περίτρανα αποδείχθηκε- ήταν καταστροφική για την παράταξη της Ν.Δ., την Κηφισιά. Καρατομείται αυτόματα, χωρίς να πάρει χαμπάρι, το γιατί. Ήταν μια αναμενόμενη κατάληξη.  Αλλά δεν υπάρχει γιατί, ο Β. Βάρσος δεν ξέρει, -και δεν έχει το έρμα, την παιδεία- να καταλάβει και, στην θέση του τον αντικαθιστά ο Ν. Χιωτάκης, «ο μαθητής του», το πουλέν του. Μαθημένος τόσα χρόνια να λειτουργεί έτσι δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς. Ο Β. Βάρσος δεν πτοείται, μετά το στραπάτσο, με τις θέσεις του, αυτές τις άκρως λαϊκιστικές παραμένει μέσα στην Κηφισιά ο σκιώδης Δήμαρχος, ο αντ’ αυτού. Ο Ψωμιάδης της Κηφισιάς.

Μαθημένος έτσι, κατά αυτόν τον τρόπο, εξακολουθεί να λειτουργεί, κατά τον ίδιο και απαράλλακτο τρόπο που τόσα χρόνια λειτουργούσε. Θα μεταφέρω χωρίς να χρησιμοποιήσω τα ονόματα από τους πρωταγωνιστές των παρακάτω σχολίων. Απαιτεί, ζητά –τα γεγονότα είναι αφηγήσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών-  χρήματα, που οι ίδιοι αυτοβούλως του τα δίνουν, για το προεκλογικό αγώνα, υποτίθεται. Για να πάρουμε τον δήμο, από τον Ν. Χιωτάκη. Επιπροσθέτως παίρνει και χρήματα από τον Δήμο, «την ιερή αγελάδα με τα πολλά μαστάρια», από τον δήμαρχο Χιωτάκη, αυτά είναι μια άλλη ιστορία. Πονεμένη. Είναι κάτι που έμενε κρυφό μεταξύ τους. Λειτουργεί και συμπεριφέρεται με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Όμως οι ίδιοι, αυτοί που τα αφηγούνται είναι και πάλι υποψήφιοι μαζί στις τελευταίες εκλογές. Δεν μας λένε όμως ότι, κρύβονται πίσω από μικρές, ιδιοτελείς αναφορές, ότι και αυτοί κρύβουν μυστικά συμφέροντα, άλλοι για την πρόσληψη των παιδιών τους στο Δήμο, άλλοι για τα εντελώς παράνομα καταστήματά τους. Λειτουργεί σαν ένας ιδιόμορφος «νονός» μέσα στην πόλη, της Κηφισιάς, προστατεύει.

Ο Νονός μέρος 2^ον

Ο πρωταγωνιστής –DonCorleone- έχει πεθάνει και τον έχει διαδεχθεί ο γιός του, MichaelCorleone. Ο νέος «Νονός» κρατά πιστά αυτά που του έχει εκμυστηρευτεί ο πατέρας του. Στο διάβα του όμως κάνει -εκτός από τις απαραίτητες στυγνές δολοφονίες- και κάποιες κινήσεις στην πλευρά της νομιμοποίησης των εντελώς παράνομων επιχειρήσεων του. Νομιμοποίηση τρόπος του λέγειν, ο παρονομαστής είναι ο ίδιος και απαράλλακτος, μια εντελώς ιδιοτελής, παράφορα παράνομη, αδίστακτη κατάσταση. Βαδίζει στα χνάρια του πατέρα του, με τον μανδύα της εποχής, σε μια πιο εκλεπτυσμένη κατάσταση. Οι δολοφονίες, οι διαπλοκές, το στήσιμο και μοίρασμα της τράπουλας  ξεπερνούν ίσως και την εποχή που ήταν ο πατέρας του στο τιμόνι.

Ο πολιτικός θάνατος μέσω της ξευτίλας.

Κηφισιά, 2 μήνες πριν.

Ο Ν. Χιωτάκης είναι Δήμαρχος στην πόλη τα τελευταία 12 χρόνια. Μαθημένος από τις αλλεπάλληλες νικηφόρες επικρατήσεις του έχει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι της εξουσίας. Έχει στο μυαλό του όμως το πάθημα Βάρσου, δεν το ξεχνά. Έχοντας κυριαρχήσει έναντι των «αντιπάλων του», βγάζοντας από το κάδρο κινδύνου τον σημαντικότερο αντίπαλο του –τον Β. Βάρσο- έχοντας σύμμαχό του την γενικότερη ανέχεια, τον έχει κυριεύσει η έπαρση.

Λειτουργεί ως μέγας αλαζών.

Θεωρεί, ότι είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης στην πόλη. Ο «λαουτζίκος» -έτσι θεωρεί- οι πολίτες είναι στο καναβάτσο λόγω της γενικότερης κατάστασης που επικρατεί και ζει μια κατάσταση απέραντης εφορίας. Στα ενδοπαραταξιακά δεν υπάρχει κανένας αντίπαλος, τους έχει όλους –όσοι ήταν απ’ έξω- βάλει στο κόλπο, είναι πέρα για πέρα ήσυχος, «μα στο νόημα για νάρθεις θα σου εξηγήσει ο Μπάτης» λέει το τραγούδι. Τους διάφορους πραιτοριανούς-συνεργάτες τους έχει βάλει σε πόστα και δρουν ο καθένας για τον εαυτό του. Ο καθένας από αυτούς έχει στήσει το μαγαζάκι του. Η πόλη έχει γίνει έρμαιο στον κάθε είδους υποανάπτυκτο, το κάθε αρπαχτικό. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θα αναφέρω για να καταλάβουμε όλοι. Στις διάρκεια των πρόσφατων εκλογών, μετά από ομιλία του περιμένει την αποθέωση του. Οι παρευρισκόμενοι «υπήκοοι του» , υπάλληλοι οι περισσότεροι και οι οικογένειες τους τον χαιρετούν και εκείνος τους περιμένει σαν τον Καίσαρα να του φιλούν το χέρι, προσκυνώντας τον.

Πρόσφατα επιχειρηματίας με κατάστημα τροφίμων αναγκάστηκε να τα κλείσει λόγω των τρωκτικών που ζητούσαν 250.000 ευρώ για να εκδώσει την άδεια λειτουργίας. Ήδη αρμόδιος εισαγγελέας έχει επαλειφθεί του θέματος αφού έχει καταθέσει μήνυση, με όλα ονόματα με πρώτο και καλύτερο αυτό του Νίκου Χιωτάκη.

Συνηθισμένος από την μεγάλη εφορεία, η αλαζονεία της εξουσίας, προσπερνά ορισμένα γεγονότα κρίσιμα, αδιαφορεί-ξεχνά ότι πλέον υπάρχουν φωνές που δεν καλύπτονται από τον μηχανισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του μηχανισμού Χιωτάκη, της αλαζονείας, που από πότε είχε αρχίσει να παρεισφρήσει στον Δήμο Κηφισιάς είναι το παρακάτω.

Δημοτικός σύμβουλος ακόμη, πρόεδρος της Αναπτυξιακής, έχει προσλάβει τον «παπαγάλο» του, τον άνθρωπό του, -εφημερίδα Κηφισιά- ο οποίος τον εξυμνεί με σχόλια τύπου «ο Ν. Χιωτάκης είναι ο μόνος που προσφέρει έργο τεράστιο στον Δήμο». Ο δήμαρχος Β. Βάρσος δε –τότε ζούσε μια κατάσταση απέραντης άγνοιας- αγρόν ηγόραζε, το έρμα παιδείας που αναφέραμε, μηδενικό. Θεωρούσε ότι θα είναι για αρκετό καιρό αφέντης στην πόλη. Και εκεί διαπράττει τον ολέθριο σφάλμα, αυτό που η ιστορία έχει αποδείξει είναι το καταλυτικό. Αυτό που πρέπει να έχεις παιδεία και ήθος για να ανταπεξέλθεις από τις σειρήνες –που είναι τόσο πολλές- της εξουσίας. Αλλά δίχως παιδεία, δίχως ίχνος αυτογνωσίας, όταν με μόνα προσόντα τις γνωριμίες (το γλείψιμο), και με την πλείστη οίηση, την έπαρση, επόμενο είναι το αποτέλεσμα.

Και ξαφνικά, από το πουθενά, με λιγοστά αλλά καταλυτικά όπλα, εμφανίζονται κάτι μικροί αλλά γενναίοι «Γαλάτες» που δεν έχει ο μηχανισμός τίποτα να τους πολεμήσει και, αλλάζουν όλο το τόσο προσεκτικά καθορισμένο σκηνικό. Η έπαρση που τους διακατέχει όμως δεν βλέπουν το κίνδυνο, έρχεται και τους χτυπά την πόρτα, δίπλα τους, αυτοί από την αλαζονεία τους δεν καταλαβαίνουν.

«Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνετε» αναφέρει η λαϊκή σοφία, πολύ σωστά. 

Ολοκληρώνοντας αυτή την μικρή αλλά τόσο διδακτική πορεία της ιστορίας της σύγχρονης Κηφισιάς, θα αναφέρω ότι, η ιστορία επαναλαμβάνετε, μερικές φορές ως μια κακόγουστη φάρσα.-

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ