Ο Μασκ ίδρυσε την OpenAΙ μαζί με τον Άλτμαν το 2015. Ζητά τώρα αποζημίωση 150 δισ. δολαρίων για τη μετατροπή της σε κερδοσκοπική εταιρεία.

Στην εκδίκαση της πολυσυζητημένης αγωγής του Έλον Μασκ για τη μετατροπή της OpenAI από φιλανθρωπική οργάνωση σε κερδοσκοπικό οργανισμό, ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου υποστήριξε ότι η ίδρυση της εταιρείας ήταν δική του ιδέα, την οποία έκλεψε ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος Σαμ Άλτμαν και άλλα στελέχη με στόχο να πλουτίσουν.

Ο Μασκ έχει καταθέσει αγωγή κατά της OpenAI, του Αλτμαν και του προέδρου της εταιρείας Γκρεγκ Μπρόκμαν, τους οποίους κατηγορεί ότι τον πρόδωσαν εγκαταλείποντας την αρχική αποστολή της OpenAI για ασφαλή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.

Ο Μασκ αξιώνει από την OpenAI αποζημίωση 150 δισ. δολαρίων, ποσό που δεσμεύτηκε να προσφέρει στο φιλανθρωπικό σκέλος της OpenAI, κάνοντας λόγο για παραβίαση φιλανθρωπικού καταπιστεύματος και αδικαιολόγητο πλουτισμό.

«Αν γίνει  αποδεκτή η λεηλασία μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης, ολόκληρο το θεμέλιο της φιλανθρωπικής προσφοράς στην Αμερική θα καταστραφεί» υποστήριξε ο Μασκ την πρώτη ημέρα της δίκης. «Αυτό είναι που με ανησυχεί» είπε.

Ο Μασκ και ο Άλτμαν ίδρυσαν την OpenAI το 2015 με στόχο την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης προς όφελος της ανθρωπότητας.

O Σαμ Άλτμαν ήταν κάποτε συνεργάτης του Μασκ. Τώρα είναι εχθρός του (Reuters)

Στη δίκη, ο δισεκατομμυριούχος ισχυρίστηκε ότι η OpenAI είναι δικό του πνευματικό τέκνο.

«Εγώ είχα την ιδέα, εγώ βρήκα το όνομα, εγώ προσέλαβα πρόσωπα-κλειδιά, τους έμαθα ότι ήξερα και προσέφερα όλη την αρχική χρηματοδότηση» κατέθεσε. ««Είχε συγκεκριμένα σχεδιαστεί για να είναι μια φιλανθρωπική οργάνωση που δεν ωφελεί κανένα μεμονωμένο άτομο. Θα μπορούσα να την είχα ιδρύσει ως κερδοσκοπική εταιρεία και επέλεξα συνειδητά να μην το κάνω».

Πριν από την κατάθεσή του, ο δικηγόρος της OpenAI και του Άλτμαν, Oυίλιαμ Σάβιτ, δήλωσε ενώπιον των ενόρκων ότι ο Μασκ ήταν αυτός που δελεάστηκε από το χρήμα και άσκησε πιέσεις για να αποκτήσει η OpenAI κερδοσκοπικό χαρακτήρα.

Ο Σάβιτ υποστήριξε ότι ο Μασκ «ήθελε τα κλειδιά του βασιλείου» και υπέβαλε αγωγή όταν απέτυχε να αποκτήσει τον έλεγχο της OpenAI. Το 2023 ίδρυσε δική του εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης, την xAI, στην οποία ανήκει η πλατφόρμα Χ και το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης Grok.

«Αυτό που ενδιαφέρει τον Έλον Μασκ είναι να βρίσκεται στην κορυφή» δήλωσε ο Σάβιτ στην εναρκτήρια αγόρευσή του. «Βρισκόμαστε εδώ επειδή ο κ. Μασκ δεν πήρε αυτό που ήθελε» είπε.

Ο δικηγόρος της OpenAI υποστήριξε ακόμα ότι η δημιουργία μιας κερδοσκοπικής οντότητας το 2019 ήταν απαραίτητη προκειμένου να εξασφαλίσει η εταιρεία υπολογιστική ισχύ για την εκπαίδευση των μοντέλων της και να παραμείνει ανταγωνιστική έναντι της Google.

Η δίκη προσφέρει μια εικόνα για ορισμένες από τις προσωπικότητες που διαμόρφωσαν την OpenAI από ένα μη κερδοσκοπικό ερευνητικό εργαστήριο στο διαμέρισμα του Μπρόκμαν σε μια εταιρεία με αξία που ξεπερνά τα 850 δισεκατομμύρια δολάρια.

Η δίκη ενδέχεται επίσης να περιπλέξει τα σχέδια της OpenAI για είσοδο στο χρηματιστήριο, καθώς εγείρει αμφιβολίες για την ηγεσία της, και θα μπορούσε να εντείνει τους φόβους των Αμερικανών σχετικά με την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης γενικότερα.

Ο Μασκ κατέθεσε πως είχε για καιρό «σοβαρές ανησυχίες για την τεχνητή νοημοσύνη» και αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέμα όταν δεν βρήκε ευήκοα ώτα σε συναντήσεις του με την Google και τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.

Από την άλλη, ο Σάβιτ υποστήριξε ότι η ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης δεν αποτελούσε προτεραιότητα για τον Μασκ, ο οποίος αποκαλούσε «ηλίθιους» όσους επικεντρώνονταν στο θέμα της ασφάλειας.

Στα τέλη του περασμένου έτους, η OpenAI αναδιάρθρωσε ξανά τη δομή της για να μετατραπεί σε εταιρεία δημόσιου οφέλους (public benefit corporation), στην οποία ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός και άλλοι επενδυτές, συμπεριλαμβανομένης της Microsoft, κατέχουν μερίδια.

Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός διατηρεί ποσοστό 26%, καθώς και δικαιώματα προαίρεσης (warrants) εφόσον η OpenAI επιτύχει συγκεκριμένους στόχους αποτίμησης.

Η απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί σοβαρή θεσμική εκτροπή και βαρύ πλήγμα στο κράτος δικαίου

Αυτή τη στιγμή η χώρα περνάει μία από τις πιο σοβαρές θεσμικές κρίσης της μεταπολιτευτικής ιστορίας της.

Για την ακρίβεια, αυτή τη στιγμή η χώρα είναι αντιμέτωπη με μια θεσμική εκτροπή.

Η απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, του ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού της χώρας, να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, έτσι ώστε να εξεταστούν κακουργήματα, όπως αυτό της κατασκοπείας, αλλά και να διερευνηθεί η ποινική ευθύνη και άλλων προσώπων, δεν είναι απλώς μια δικαστική κρίση. Είναι ένα πλήγμα στο κράτος δικαίου στη χώρα.

Αντιθέτως, αυτός ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός φαίνεται να κινήθηκε ουσιαστικά για να προσφέρει δικαστική προστασία και ατιμωρησία για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας. Γεγονός που επιβεβαιώνει το ότι αυτή η κυβέρνηση έχει πετύχει μία χωρίς προηγούμενο εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης και συνολικά των θεσμών.

Γιατί ο ελέφαντας στο δωμάτιο είναι ακριβώς η ευθύνη αυτής της κυβέρνησης και αυτού του πρωθυπουργού για αυτή την υπόθεση. Γιατί κανείς δεν πιστεύει ότι η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά απλώς κάποιους «ιδιώτες». Όπως, ήδη έχει δηλώσει ένας από τους καταδικασμένους πρωτόδικα «ιδιώτες», το λογισμικό αυτό το προμηθεύονται και το χρησιμοποιούν κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας. Πράγμα που σημαίνει ότι το λογισμικό αυτό το προμηθεύτηκε η ΕΥΠ, έστω και εάν η προμήθειά του «συγκαλύφθηκε» εντός άλλων συναλλαγών με το δημόσιο. Δεδομένο που με τη σειρά του σημαίνει ότι ο πρωθυπουργός και ο μηχανισμός γύρω του στο Μέγαρο Μαξίμου, που τότε περιλάμβανε και τον ανιψιό του και γενικό γραμματέα του πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της υπόθεσης. Και για να διερευνηθεί αυτό, το κρίσιμο βήμα ήταν ακριβώς να ξεφύγουμε από τη λογική ότι ήταν απλώς τέσσερις ιδιώτες που από «χόμπι» παρακολουθούσαν υπουργούς, πολιτικούς και ανώτατους αξιωματικούς, και να αναζητήσουμε τους πολιτικούς προϊσταμένους που ενορχήστρωσαν τις υποκλοπές.

Το γεγονός ότι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου επέλεξε για άλλη μια φορά να «κλείσει» την υπόθεση, διευκολύνοντας πάνω από όλα τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του, αποτυπώνει ακριβώς το θεσμικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Ουσιαστικά, η απόφαση αυτή είναι το συμπλήρωμα της κυνικής δήλωσης του πρωθυπουργού πριν λίγες μέρες στη Βουλή, στη διάρκεια της προ ημερησίας διάταξης συζήτηση για την κατάσταση με το κράτος δικαίου στη χώρα, ότι το θέμα των υποκλοπών έχει κριθεί δύο φορές εκλογικά. Μόνο που εάν κανείς περιμένει από τη μεριά της πολιτικής εξουσίας τέτοιες δηλώσεις, από τη μεριά της δικαστικής εξουσίας περιμένει αντίστοιχα να λειτουργεί ως θεσμικό αντίβαρο, ως ανάχωμα στην εργαλειοποίηση των θεσμών και ως θεματοφύλακας των βασικών αρχών του κράτους δικαίου. Γιατί μόνο έτσι η Δικαιοσύνη μπορεί να παίξει τον ρόλο της που είναι ακριβώς να αντιστέκεται στην αυθαιρεσία και την αλαζονεία της εξουσίας αντί να την υπηρετεί.

Διαφορετικά, υπονομεύεται ακόμη περισσότερο η πίστη των πολιτών στους θεσμούς. Με αποτέλεσμα να είναι διάχυτη η πεποίθηση ότι «όλοι μέσα στο κόλπο είναι». Μόνο που κάτι τέτοιο σημαίνει ότι οι πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ίδια τη δημοκρατία, γεγονός που μόνο τη διολίσθηση σε ακόμη πιο αυταρχικές και αντιδραστικές λογικές διευκολύνει, καθώς είναι ακριβώς αυτό που θα σπεύσει να εκμεταλλευτεί η Ακροδεξιά σε όλες τις παραλλαγές της.

Αυτή τη στιγμή στη χώρα μας πέραν του κοινωνικού ζητήματος, εάν αναλογιστούμε την κρίση κόστους ζωής και την ένταση των ανισοτήτων, τίθεται και δημοκρατικό ζήτημα. Και αυτή η συνειδητή υπονόμευση της δημοκρατίας είναι η χειρότερη υπηρεσία που έχει προσφέρει μέχρι τώρα η Νέα Δημοκρατία και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Γιατί αυτό που μπορεί να τους φαντάζει μια βολική παντοδυναμία, στην πράξη διαρκώς στέλνει το μήνυμα ότι το βασικό δεν είναι να υπάρχουν θεσμοί, αλλά να μπορούν αυτοί που έχουν την εξουσία να τους χειραγωγούν. Ότι το βασικό δεν είναι να υπάρχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη, αλλά η κυβέρνηση να έχει πειθήνιους  δικαστές στην κορυφή της Δικαιοσύνης που θα την προστατέψουν, ότι το σημαντικό δεν είναι να έχουμε ανεξάρτητες Αρχές, αλλά να ελέγξουμε τη διαδικασία διορισμού των διοικήσεών τους για να μπορεί η εκάστοτε κυβέρνηση να τις χρησιμοποιεί κατά το δοκούν, ότι το αναγκαίο δεν είναι να έχουμε θεσμική προστασία απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας, αλλά ακόμη μεγαλύτερα περιθώρια της κυβέρνησης να παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα.

Αυτό σημαίνει ότι η μεγάλη πρόκληση δεν είναι απλώς να υπάρξει μια κυβερνητική εναλλαγή στις επόμενες εκλογές. Η πρόκληση είναι να απομακρυνθεί, όσο νωρίτερα γίνεται, η τοξική θεσμική παραβατικότητα που αποτελεί, καιρό τώρα, το σήμα κατατεθέν αυτής της διακυβέρνησης, ακριβώς ώστε να αποκατασταθεί και η λειτουργία των θεσμών και η εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτούς.

Η χώρα δεν έφτασε ανώδυνα στο να έχει μια δημοκρατία και θεσμούς κράτους δικαίου που στοιχειωδώς να λειτουργούν. Χρειάστηκε να υπάρξει η αυταρχική εμπειρία του μετεμφυλιακού κράτους, η Χούντα και τα τραγικά αποτελέσματά της, με αποκορύφωμα την Κυπριακή Τραγωδία και οι μεγάλες συγκρούσεις της Μεταπολίτευσης για να έχουμε μια κανονική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ωστόσο, τα καταφέραμε, παρ’ όλα τα προβλήματα που κατά καιρούς υπήρξαν. Αυτό το δημοκρατικό κεκτημένο της Μεταπολίτευσης αυτή τη στιγμή διακινδυνεύεται από μια κυβέρνηση που όσο περισσότερο βλέπει την πραγματική της νομιμοποίηση να υποχωρεί, τόσο περισσότερο συμπεριφέρεται ως πολιτικά και θεσμικά παντοδύναμη. Οφείλουμε να υπερασπιστούμε αυτό το δημοκρατικό κεκτημένο, πριν είναι πολύ αργά και τα πλήγματα γίνουν ανεπανόρθωτα.

Πηγή: in

Το ποτήρι ξεχείλισε, το επιτελικό κράτος το «πήρε και το σήκωσε» και αν η κατάσταση δεν εκτονωθεί στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, ο Μητσοτάκης δεν θα έχει πού να κρυφτεί.

Οι «πέντε»

«Κεραυνός εν αιθρία» – όχι ακριβώς «εν αιθρία», αλλά εν πάση περιπτώσει… – ήταν η επιστολή των πέντε βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας στα χθεσινά «Νέα»! Με τεκμηριωμένη κριτική «εκθεμελίωσαν» την λογική του «επιτελικού κράτους» – το οποίο έτσι κι αλλιώς πλέον βρίσκεται υπό διάλυση! Και προκάλεσαν μεγάλη αναστάτωση στο Μέγαρο Μαξίμου. Δεν γνωρίζω αν οι «πέντε» αποτελούν ομάδα, όμως ο κ. Ανδρέας Κατσανιώτης είναι γνωστός «σαμαρικός», ο κ. Γιάννης Οικονόμου προέρχεται από την καραμανλική παράδοση, αλλά βρήκε «στοργή» στον περιβάλλον της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη – ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτό συμβαίνει ακόμη και σήμερα – ο κ. Γιάννης Παππάς έχει παρελθόν στην Πολιτική Ανοιξη, αλλά είναι περίεργες οι σχέσεις του με το «σαμαρικό» περιβάλλον – ο κ. Θανάσης Ζεμπίλης πρώην δήμαρχος της Χαλκίδας, ήταν «έκπληξη» η εμφάνιση του και για τον κ. Ξενοφώντα Μπαραλιάκο.

156 – 5 =

Τώρα γιατί ο αριθμός «πέντε»; Διότι έτσι δείχνουν ότι δεν θέλουν να απειλήσουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας. Δηλαδή το «151». Οι πάντα έγκριτες πηγές μου όμως μου είπαν ότι ο αριθμός όσων δήλωσαν προθυμία να υπογράψουν την επιστολή και με τα δυο τα χέρια… ήταν πάνω από 12.

Ο κ. Μητσοτάκης στηρίζει τον κ. Σκέρτσο

Αλλά στη διάρκεια των τελευταίων ημερών το «επιτελικό κράτος» – το οποίο φημίζεται για τις απευθείας αναθέσεις του… – και ο υπουργός Επικρατείας κ. Ακης Σκέρτσος βρίσκονται στο επίκεντρο της κριτικής μεγάλου τμήματος της κοινοβουλευτικής ομάδας. Η απάντηση ήρθε από το Ναύπλιο – στα πλαίσια του 5ου προσυνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης υπεραμύνθηκε – φυσικά- του «επιτελικού κράτους» λέγοντας ότι τα 36 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης δεν θα τα είχαμε πάρει αν δεν υπήρχε το «επιτελικό κράτος». Στο πλευρό του όμως ο κ. Μητσοτάκης είχε και τον κ. Σκέρτσο – σαφή συμβολική κίνηση, πως τον στηρίζει στην κριτική που δέχεται.

Χαμός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα

Κι όλα αυτά είναι μόνο η αρχή! Διότι όπως μου έλεγαν μετά από επτά χρόνια κι όταν το σύστημα βρίσκεται σε αποδρομή, ο κάθε βουλευτής έχει την δική του, προσωπική ατζέντα – άλλος θέλει να δείξει στους ψηφοφόρους του ότι «εγώ τους τα έλεγα αλλά δεν με άκουγαν», άλλος διότι διαπραγματεύεται για την επόμενη μέρα, άλλος γιατί θεωρεί ότι στον τελευταίο ανασχηματισμό μπορεί να έχει μία θέση και πάει λέγοντας…. Πίσω όμως από αυτές τις αντιδράσεις σε κάθε περίπτωση βρίσκονται δύο διαπιστώσεις – μάλλον οδυνηρές! Πρώτον, ότι το σύστημα εξουσίας του κ. Μητσοτάκη βρίσκεται πλέον σε αποδρομή και δεύτερον, περισσότεροι από σαράντα βουλευτές δεν πρόκειται να «επιστρέψουν» στα έδρανα της Βουλής μετά από τις επόμενες εκλογές. Ως εκ τούτου το πρόβλημα είναι υπαρξιακό….

Οι «μασέρ» επί το έργον

Κι όπως αντιλαμβάνεστε είναι πολύ δύσκολο και το έργο των … «μασέρ» της κοινοβουλευτικής ομάδας! Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Κωστής Χατζηδάκης και ο «επιτελάρχης» του Μεγάρου Μαξίμου κ. Θανάσης Νέζης – που είναι το βασικό δίδυμο, συνεπικουρούμενοι και από διάφορους άλλους – βρίσκονται σε πολύ δύσκολη αποστολή και το αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου βέβαιο. Δηλαδή στην επικείμενη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, ακόμη δεν έχει εξασφαλιστεί η «νηνεμία». Φάνηκε κι από την επιστολή των πέντε βουλευτών. Αυτό όμως για το οποίο υπάρχει μεγάλη ανησυχία είναι το εύρος της προεκλογικής περιόδου – άν αυτή «ξεχειλώσει» μου έλεγαν τότε θα χαθεί τελείως η μπάλα, δεν θα «μαζεύονται» οι βουλευτές με τίποτα! Για να σκεφτείτε το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν, ο κ. Χατζηδάκης έφτασε να προτείνει οι τροπολογίες των βουλευτών που δεν έχουν οικονομικό κόστος να γίνονται δεκτές από τους υπουργούς! Τα ύστερα του κόσμου….

Ενα όμως από τα ερωτήματα που ταλαιπωρούν τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας – νομίζω πως την κοινωνία την αφήνει παντελώς αδιάφορη… – είναι αν και πότε θα γίνει ανασχηματισμός. Ξέρετε ο εκλογικός! Ρώτησα σχετικά. Και μου είπαν τα εξής: πρωτίστως πως κανείς δεν το γνωρίζει και τούτο διότι εξαρτάται από το πότε θα γίνουν οι εκλογές. Αν οι εκλογές προκηρυχθούν το φθινόπωρο, τότε ανασχηματισμός δεν θα γίνει. Αν όμως τελικά οι εκλογές γίνουν κανονικά την άνοιξη του 2027 τότε θα γίνει – βέβαια το ένα «κλειδί» το κρατά ο πρωθυπουργός και το άλλο το κρατάει η … Λάουρα!

Ο Σεπτέμβριος…

Τώρα βέβαια σχετικά με τις εκλογές, μου έλεγαν ότι δύσκολα θα «παίξει» το δίμηνο Οκτωβρίου – Νοεμβρίου, διότι εκτός των άλλων είναι το δίμηνο του προϋπολογισμού. Αν είναι να γίνουν πρόωρα πιο πιθανός μήνας είναι ο Σεπτέμβριος – με την αναγγελία τους από του βήματος της ΔΕΘ! Μάλιστα έλεγαν πως το 2007 ο κ. Κώστας Καραμανλής προκήρυξε τις εκλογές την παραμονή του δεκαπενταύγουστου – στις 14 Αυγούστου – και τις έκανε στις 16 Σεπτεμβρίου….

Ενας κύκλος κλείνει…

Σήμερα όμως είναι μία σημαντική μέρα για την Λεωφόρο Αμαλίας. Κλείνει το … «τουρ» της «Ιθάκης» ανά την Ελλάδα – ο τελευταίος σταθμός είναι το Ηράκλειο. Ισως ο «θόρυβος» που θα προκαλέσει να είναι αντίστοιχος της … «αφετηρίας» – στο «Παλλάς»! Κι έχει κάθε λόγο να το πράξει, πρώτον, λόγω της συγκυρίας – προσφέρεται για υψηλούς τόνους αντιπολιτευτικής κριτικής… – και δεύτερον, γιατί βρίσκεται στην έδρα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και θα πρέπει ο πολιτικός του λόγος να «υπερακοντίσει» τον αντίστοιχο του κ. Ανδρουλάκη….

Θα περάσει!

Σχετικά με τη Εξεταστική Επιτροπή που πρότεινε ο κ. Ανδρουλάκης για το σκάνδαλο των υποκλοπών, μου έλεγαν ότι στη Χαριλάου Τρικούπη είναι βέβαιοι ότι σύμπασα η αντιπολίτευση θα την στηρίξει. Για να περάσει χρειάζεται 120 ψήφους – όμως το ΠΑΣΟΚ θα την καταθέσει με τις υπογραφές της δικής του κοινοβουλευτικής ομάδας και θα ζητήσει από την αντιπολίτευση να την ψηφίσει. Θεωρούν βέβαιο ότι θα περάσει. Να δω τον Ντίλιαν να καταθέτει στην Εξεταστική κι όσο τίποτ΄ άλλο στον κόσμο….

Οι γυναίκες άνω των 50 ετών δεν εκπροσωπούνται επαρκώς, παρότι διαθέτουν σημαντική αγοραστική δύναμη. Ο Matthieu Blazy στη Chanel, όπως φαίνεται, τους δίνει προσοχή.

Η «Matthieu Blazy-μανία» ήταν τόσο έντονη που επισκίασε την Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού -φανταστείτε ουρές μιας ώρας έξω από τα καταστήματα και εκλεπτυσμένες αλλά αμείλικτες μάχες μέσα στα καταστήματα για τα παπούτσια- οπότε είναι αυτονόητο ότι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Μόδας έχει αποστομώσει και με το παραπάνω τους επικριτές του για τη νέα του στη Chanel.

Η πρώτη του συλλογή Chanel Cruise 26/27, που παρουσιάστηκε στο Μπιαρίτς, εκεί όπου η Gabrielle Chanel ίδρυσε τον οίκο της το 1915, ενισχύει ακόμη περισσότερο την υπόθεσή του. Η λέξη-κλειδί για την πασαρέλα ήταν: διαχρονικότητα.

REUTERS/Vincent West

REUTERS/Vincent West

REUTERS/Vincent West

Η ηλικία δεν έχει σημασία

Οι μακροχρόνιες πελάτισσες της Chanel φοβούνταν ότι ο Blazy δεν θα ικανοποιούσε τις ανάγκες τους. Ότι αντίθετα θα εστίαζε σε ένα νεότερο, πιο τολμηρό κοινό. Η απάντησή του; Να δημιουργήσει κομμάτια που αψηφούν την ηλικία και να ενσωματώσει μοντέλα διαφορετικών γενεών σε κάθε επίδειξη.

«Βοηθώντας τις γυναίκες να απελευθερωθούν από τους κυριολεκτικούς περιορισμούς των συμβατικών κανόνων που χαρακτήριζαν μια ζωή περιορισμένη στα σαλόνια»

«Σούπερ καταναλώτριες»

Ας πάρουμε για παράδειγμα την 50χρονη Στέφανι Σίμουρ, που άνοιξε την επίδειξη μόδας της Chanel για το Φθινόπωρο/Χειμώνα 2026, την 58χρονη Νικόλ Κίντμαν, που είναι πλέον το πρόσωπο της σειράς γυαλιών της Chanel, και την 65χρονη Τίλντα Σουίντον, την οποία ο οίκος ντύσει σε όλα τα κόκκινα χαλιά και πρόσφατα για τα βραβεία BAFTA, αναφέροντας μόνο μερικές από τις γυναίκες άνω των 50 ετών που προβάλλει η μάρκα.

Όλες ανήκουν στη γυναικεία δημογραφική ομάδα που, σύμφωνα με το Forbes, αντιπροσωπεύει το 27% του συνόλου των καταναλωτικών δαπανών.

Η ομάδα αυτή αποκαλείται «σούπερ καταναλώτριες» και θεωρείται η πλουσιότερη και πιο δραστήρια γενιά στην ιστορία. Μια δημογραφική ομάδα που, ωστόσο, συχνά παραβλέπεται.

REUTERS/Vincent West

REUTERS/Vincent West

Ύπαρξη κι αντίληψη

Όχι, όπως φαίνεται, από τον Blazy. Και αυτό το μήνυμα διατρέχει την κολεξιόν Cruise 26/27. Για τη συλλογή, γράφει: «Η Chanel βρήκε στο Μπιαρίτς διαφορετικούς τρόπους ύπαρξης και αντίληψης, κίνησης και ελευθερίας. Τους έκανε το βάθρο της μόδας της.

»Είναι ένας τόπος που προσφέρει την τέλεια ισορροπία μεταξύ λειτουργικότητας και φαντασίας. Μεταξύ καλλιτεχνών, εργατών, αριστοκρατών, ναυτικών και του φυσικού κόσμου, όλοι και όλα μοιράζονταν την ίδια σκηνή, ζώντας μαζί ως κανόνας. Όλοι είχαν έναν ρόλο να παίξουν».

REUTERS/Vincent West

REUTERS/Vincent West

Το παρελθόν και το παρόν σε μια πασαρέλα

Τα look είναι ένα μείγμα παιχνιδιάρικων statement κομματιών -πουκάμισα με ρίγες Μπασκ, φούστες με όγκο και πολλά επίπεδα υφάσματος και μαγιό εμπνευσμένα από το παρελθόν που παίζουν με το παραθαλάσσιο θέμα της γύμνιας- μαζί με στοιχεία του φυσικού κόσμου συνδεδεμένα με μετάξια, πούλιες σε σχήμα ψαροκόκαλου και πλεκτά με χάντρες.

Και μετά τα κλασικά χαρακτηριστικά, που σίγουρα θα ικανοποιήσουν κάθε παλιό λάτρη της Chanel: καλαίσθητα τουίντ, καλοραμμένα καθημερινά ρούχα και επανεφευρέσεις του εμβληματικού λογότυπου σε ένα κολάρο που τραβάει την προσοχή.

REUTERS/Vincent West

REUTERS/Vincent West

REUTERS/Vincent West

REUTERS/Vincent West

Τα στοιχεία της φύσης και τα χαλαρά πατρόν

Ο στόχος αυτός αντανακλά την ίδια την αποστολή της Gabrielle Chanel, όταν άνοιξε τον πρώτο της οίκο υψηλής ραπτικής στο Μπιαρίτς.

«Βοηθώντας τις γυναίκες να απελευθερωθούν από τους κυριολεκτικούς περιορισμούς των συμβατικών κανόνων που χαρακτήριζαν μια ζωή περιορισμένη στα σαλόνια, ήταν ο κόσμος της υπαίθρου, των στοιχείων της φύσης, της θάλασσας, της παραλίας, του ήλιου και του ανέμου, που απαιτούσε πρακτικότητα και άνεση στην κίνηση» αναφέρουν οι σημειώσεις της επίδειξης.

*Αρχική Φωτό: REUTERS/Vincent West