ενημέρωση 1:41, 4 May, 2026

Αποκάλυψη BBC - Το σκοτεινό δίκτυο διακίνησης ανθρώπων του Έπσταϊν στο Λονδίνο που δεν ερευνήθηκε ποτέ

Ο Τζέφρι Επστάιν φιλοξενούσε γυναίκες που καταγγέλλουν ότι τις κακοποίησε σε τέσσερα διαμερίσματα του Λονδίνου

Ο καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν φιλοξενούσε γυναίκες που υποστηρίζουν ότι κακοποιήθηκαν από τον ίδιο, σε διαμερίσματα στο Λονδίνο, τα χρόνια μετά την απόφαση της βρετανικής αστυνομίας να μην προχωρήσει σε έρευνα εις βάρος του, όπως αποκαλύπτει το BBC.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που εντόπισε το δίκτυο, τέσσερα διαμερίσματα στο Κένσινγκτον και το Τσέλσι είχαν ενοικιαστεί στο όνομα του Έπσταϊν. Έξι γυναίκες που έμεναν εκεί έχουν πλέον καταγγείλει ότι υπήρξαν θύματα της κακοποίησής του.

Πολλές από αυτές, προερχόμενες από τη Ρωσία, την Ανατολική Ευρώπη και άλλες χώρες, μεταφέρθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά την απόφαση της Μητροπολιτικής Αστυνομίας να μην διερευνήσει την καταγγελία της Βιρτζίνια Τζιούφρε το 2015, η οποία είχε δηλώσει ότι υπήρξε θύμα διεθνούς διακίνησης στο Λονδίνο.

Η αστυνομία ανέφερε ότι τότε ακολούθησε «εύλογες γραμμές έρευνας», λαμβάνοντας επανειλημμένες καταθέσεις από την Τζιούφρε και συνεργαζόμενη με τις αμερικανικές αρχές.

Σύμφωνα με τα emails των αρχείων του Έπσταϊν, ορισμένες γυναίκες που έμεναν στα διαμερίσματα του Λονδίνου εξαναγκάζονταν να στρατολογούν άλλες για το κύκλωμα εμπορίας σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Κάποιες μεταφέρονταν τακτικά στο Παρίσι με τη γραμμή Eurostar για να τον επισκεφθούν.

Αποκαλύψεις από τα αρχεία του Έπσταϊν

Το BBC ανέλυσε εκατομμύρια σελίδες εγγράφων που συγκεντρώθηκαν από το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης και απαρτίζουν τα λεγόμενα «αρχεία Έπσταϊν». Τα στοιχεία σκιαγραφούν ένα ευρύτερο δίκτυο δραστηριοτήτων στο Ηνωμένο Βασίλειο, με περισσότερα θύματα, υποδομές και συχνές μετακινήσεις γυναικών μεταξύ χωρών – έως και τον θάνατο του Έπσταϊν, παρά τις προειδοποιήσεις προς τις βρετανικές αρχές.

Οι δημοσιογράφοι του BBC δεν δημοσίευσαν λεπτομέρειες για τις γυναίκες, προκειμένου να προστατεύσουν την ανωνυμία των θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης.

Ευκαιρίες για έρευνα που χάθηκαν

Η έρευνα του BBC αποκάλυψε ότι η βρετανική αστυνομία είχε περισσότερες ευκαιρίες να ανοίξει φάκελο για τις δραστηριότητες του Έπσταϊν στη χώρα, πέρα από την καταγγελία της Τζιούφρε, η οποία είχε δηλώσει ότι εξαναγκάστηκε να συνευρεθεί σεξουαλικά με τον Andrew Mountbatten-Windsor το 2001. Ο Mountbatten-Windsor έχει αρνηθεί οποιαδήποτε παρανομία.

Μέχρι τις αρχές του 2020, δεύτερη γυναίκα είχε επίσης καταγγείλει στην αστυνομία ότι κακοποιήθηκε από τον Έπσταϊν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν είναι σαφές εάν η καταγγελία αυτή διερευνήθηκε.

Η δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Tessa Gregory δήλωσε στο BBC πως έμεινε «άφωνη» που δεν ξεκίνησε ποτέ επίσημη έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο, επισημαίνοντας ότι «όταν υπάρχουν αξιόπιστες καταγγελίες για εμπορία ανθρώπων, το κράτος έχει νομική υποχρέωση να διεξάγει άμεση και ανεξάρτητη έρευνα».

«Ο Έπσταϊν δεν ενεργούσε μόνος του»

Ο Kevin Hyland, πρώην ανώτερος αξιωματικός της Μητροπολιτικής Αστυνομίας και πρώτος Ανεξάρτητος Επίτροπος κατά της Δουλείας στο Ηνωμένο Βασίλειο, δήλωσε ότι οι αρχές έχασαν κρίσιμες ευκαιρίες να ερευνήσουν τον Έπσταϊν. «Οι άνθρωποι εξοργίζονται που κάποιος είπε ‘με διακίνησε αυτός ο άνδρας’ και παρ’ όλα αυτά του επέτρεψαν να συνεχίσει», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Hyland πρόσθεσε ότι, με βάση την εμπειρία του, οι αρχές θα μπορούσαν να είχαν συνεργαστεί με ταξιδιωτικές εταιρείες για να εντοπίσουν μοτίβα κρατήσεων εισιτηρίων για ομάδες νεαρών γυναικών. «Ο Έπσταϊν είναι νεκρός, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι δεν ενεργούσε μόνος. Ποιοι άλλοι εμπλέκονταν και τι αδικήματα μπορεί να έχουν διαπράξει;» διερωτήθηκε.

Διακίνηση μέσω Eurostar και πτήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο

Τα αρχεία δείχνουν ότι ο Έπσταϊν χρησιμοποίησε τη γραμμή Eurostar για να μετακινεί γυναίκες μεταξύ Γαλλίας και Βρετανίας μέχρι τη σύλληψή του το 2019. Από το 2011 έως το 2019 αγόρασε τουλάχιστον 53 εισιτήρια, συχνά με μειωμένα «youth fares» για άτομα κάτω των 25 ετών.

Ορισμένες από τις γυναίκες που ταξίδεψαν με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίστηκαν αργότερα ως θύματα του Έπσταϊν. Παράλληλα, το BBC εντόπισε πάνω από 120 ιδιωτικές και εμπορικές πτήσεις συνδεδεμένες με τον χρηματιστή από και προς το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αντίδραση και ευθύνες των αρχών

Η Μητροπολιτική Αστυνομία επανέλαβε σε διαδοχικές ανακοινώσεις ότι θεωρούσε «άλλες διεθνείς αρχές καταλληλότερες» για τη διερεύνηση των υποθέσεων. Ωστόσο, σύμφωνα με έγγραφα του BBC, οι βρετανικές αρχές γνώριζαν ήδη από το 2020 για τουλάχιστον ένα από τα διαμερίσματα που είχε νοικιάσει ο Έπσταϊν στο Λονδίνο.

Η Εθνική Υπηρεσία Εγκλήματος (NCA) ενημέρωσε το FBI για οικονομικές συναλλαγές του Έπσταϊν στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένων πληρωμών σε τραπεζικό λογαριασμό της Coutts για ενοίκιο διαμερίσματος στην Τσέλσι. Εκπρόσωπος της NCA δήλωσε ότι η υπηρεσία «δεν σχολιάζει τη διαβίβαση πληροφοριών σε διεθνείς εταίρους».

Η Μητροπολιτική Αστυνομία ανέφερε ότι συμμετέχει πλήρως στην ομάδα του Εθνικού Συμβουλίου Αρχηγών Αστυνομίας, η οποία εξετάζει πληροφορίες για πιθανή χρήση αεροδρομίων του Λονδίνου ως σημεία διέλευσης για εμπορία ανθρώπων.

Αιτήματα για δημόσια έρευνα

Η επιζήσασα Λίζα Φίλιπς δήλωσε ότι «πολλές γυναίκες κατέθεσαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, είτε μέσω των δικηγόρων τους είτε απευθείας στην αστυνομία», ζητώντας δημόσια έρευνα ώστε «να μάθουμε τι πήγε στραβά και πώς να το αποτρέψουμε στο μέλλον».

Η Tessa Gregory τόνισε ότι μια επίσημη δημόσια έρευνα θα μπορούσε να υποχρεώσει μάρτυρες να καταθέσουν και να εξετάσει διεξοδικά τις ευθύνες του κράτους. «Όταν οι καταγγελίες εκτείνονται σε τόσα χρόνια και αφορούν δημόσια πρόσωπα και θεσμούς, πρέπει να απαντηθεί πώς αυτό έμεινε αδιερεύνητο για τόσο καιρό», σημείωσε.

Ο Hyland πρόσθεσε πως «είτε διερευνάται μια υπόθεση είτε όχι» και ότι με τα υπάρχοντα στοιχεία «υπήρχε περισσότερο από αρκετό για να ξεκινήσει έρευνα».

Η Harriet Wistrich, ιδρύτρια του Κέντρου για τη Δικαιοσύνη των Γυναικών, σχολίασε ότι η έκταση του κυκλώματος του Έπσταϊν δείχνει «φόβο των αρχών να αγγίξουν ισχυρούς και διασυνδεδεμένους ανθρώπους». Όπως είπε, «πρόκειται για μια τεράστια εγκληματική οργάνωση που λειτούργησε σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, χωρίς να αντιμετωπίσει ουσιαστική πρόκληση».

Η ανθρωπότητα στον κλοιό της πυρηνικής απειλής – Nομπελίστας προειδοποιεί ότι μπορεί να μην υπάρξει αύριο

Ο νομπελίστας φυσικός David Gross σοκάρει. Πυρηνικά όπλα και Τεχνητή Νοημοσύνη απειλούν να αφανίσουν την ανθρωπότητα μέσα στα επόμενα 35 χρόνια.

Η αναζήτηση μιας ενιαίας θεωρίας που θα εξηγεί όλες τις θεμελιώδεις δυνάμεις του σύμπαντος αποτελεί ίσως το απόλυτο, αιώνιο Ιερό Δισκοπότηρο της σύγχρονης θεωρητικής φυσικής.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον βραβευμένο με Νόμπελ φυσικό David Gross, το μεγαλύτερο εμπόδιο για την επίτευξη αυτού του τεράστιου επιστημονικού άλματος δεν είναι η εγγενής πολυπλοκότητα των μαθηματικών ή η έλλειψη τεχνολογίας, αλλά κάτι πολύ πιο ανατριχιαστικό: ο ίδιος ο χρόνος που απομένει στην ανθρωπότητα. Σε μια εξαιρετικά αποκαλυπτική συνέντευξη, ο Gross κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, εκτιμώντας με μαθηματική ψυχραιμία ότι οι πιθανότητες να καταφέρει το είδος μας να επιβιώσει αλώβητο για τα επόμενα 50 χρόνια είναι δραματικά, ίσως και μηδαμινά, μικρές.

Από την καρδιά του ατόμου στα όρια του χωροχρόνου

Η πορεία του Gross προς την κορυφή της παγκόσμιας επιστήμης ξεκίνησε δειλά στα 13 του χρόνια, όταν του έκαναν δώρο ένα βιβλίο εκλαϊκευμένης επιστήμης με την υπογραφή του ίδιου του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Αυτή η αρχική σπίθα τον οδήγησε να αφιερώσει τη ζωή του στην κατανόηση των δομικών λίθων του σύμπαντος. Το 2004, η προσπάθειά του ανταμείφθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την ανάπτυξη της αρχής της «ασυμπτωτικής ελευθερίας».

Η έρευνά του έλυσε ένα μυστήριο που βασάνιζε τους επιστήμονες για χρόνια: απέδειξε ότι η δύναμη μεταξύ των κουάρκ (των θεμελιωδών συστατικών των πρωτονίων και των νετρονίων στον πυρήνα των ατόμων) συμπεριφέρεται εντελώς αντίστροφα από ό,τι περιμέναμε. Εξασθενεί όταν αυτά πλησιάζουν μεταξύ τους, επιτρέποντάς τους να κινούνται ελεύθερα, και ενισχύεται ραγδαία όταν απομακρύνονται, κάνοντας σχεδόν αδύνατο τον διαχωρισμό τους. Αυτή η ριζοσπαστική ανακάλυψη υπήρξε καθοριστική για τη θεμελίωση της κβαντικής χρωμοδυναμικής και την ολοκλήρωση του Καθιερωμένου Προτύπου (Standard Model), το οποίο ενοποίησε με επιτυχία την ισχυρή, την ασθενή και την ηλεκτρομαγνητική δύναμη.

Ωστόσο, το μεγάλο, άλυτο αίνιγμα παρέμενε η τέταρτη δύναμη: η βαρύτητα. Στην προσπάθειά του να γεφυρώσει αυτό το χάσμα, ο Gross άφησε πίσω του τον ατομικό πυρήνα και στράφηκε στη Θεωρία των Χορδών. Στόχος του είναι να κατανοήσει τη φύση του χωροχρόνου στις πιο ακραίες, αδιανόητα μικροσκοπικές κλίμακες του σύμπαντος —συγκεκριμένα στην κλίμακα Planck. Σε αυτό το επίπεδο, οι ίδιες οι παραδοσιακές έννοιες του χώρου και του χρόνου καταρρέουν και η βαρύτητα μετατρέπεται σε μια κυρίαρχη, απρόβλεπτη δύναμη.

Η αληθινή απειλή: Μετρώντας αντίστροφα για την Αποκάλυψη

Παρά το άσβεστο πάθος του για τα μυστήρια της δημιουργίας, ο Gross σήμερα δηλώνει εμμονικά απασχολημένος με ένα πολύ πιο γήινο, σκοτεινό και άμεσο πρόβλημα: την επιβίωση του είδους μας. Όταν ρωτήθηκε ευθέως αν πιστεύει ότι σε 50 χρόνια θα έχουμε επιτέλους στα χέρια μας μια ενοποιημένη θεωρία της φυσικής, η απάντησή του έκοψε την ανάσα: «Περνάω ένα μέρος του χρόνου μου προσπαθώντας να πω στον κόσμο ότι οι πιθανότητες να ζει σε 50 χρόνια είναι πάρα πολύ μικρές».

Βασιζόμενος σε στατιστικούς υπολογισμούς, ο νομπελίστας εκτιμά αυστηρά ότι ο κίνδυνος ενός καταστροφικού πυρηνικού πολέμου ανέρχεται πλέον στο 2% κάθε χρόνο. Αν αυτό το ποσοστό ισχύει, το προσδόκιμο ζωής του ανθρώπινου πολιτισμού περιορίζεται ρεαλιστικά σε μόλις 35 χρόνια.

Σε αντίθεση με τη σχετική «σταθερότητα» του Ψυχρού Πολέμου, όπου η ισορροπία του τρόμου μοιραζόταν ανάμεσα σε δύο μόνο υπερδυνάμεις, σήμερα το παγκόσμιο σκηνικό είναι εφιαλτικά χαοτικό. Εννέα διαφορετικές χώρες διαθέτουν πυρηνικά οπλοστάσια. Οι ιστορικές συνθήκες ελέγχου των εξοπλισμών έχουν διαλυθεί, τα όπλα γίνονται όλο και πιο ανεξέλεγκτα, και τα ενεργά πολεμικά μέτωπα διατηρούν την παγκόσμια γεωπολιτική ένταση στα ύψη.

Η τεχνητή νοημοσύνη ως καταλύτης της καταστροφής

Ένα από τα πιο ανησυχητικά, ίσως και τρομακτικά, σημεία της προειδοποίησής του αφορά την άμεση εμπλοκή της Τεχνητής Νοημοσύνης στα στρατιωτικά συστήματα λήψης αποφάσεων. Ο Gross επισημαίνει με έμφαση ότι η ταχύτητα των σύγχρονων όπλων είναι τέτοια, που οι παγκόσμιες στρατιωτικές ηγεσίες θα μπουν αναπόφευκτα στον πειρασμό να παραδώσουν τον έλεγχο των πυρηνικών αποφάσεων αποκλειστικά σε αλγόριθμους.

Όταν οι αρχηγοί κρατών έχουν στη διάθεσή τους μόλις 20 λεπτά για να αποφασίσουν αν θα εξαπολύσουν εκατοντάδες πυρηνικούς πυραύλους ως αντίποινα σε μια υποτιθέμενη επίθεση, η πλήρης μεταβίβαση της ευθύνης στην Τεχνητή Νοημοσύνη (για χάρη της αστραπιαίας αντίδρασης) φαντάζει δυστυχώς ως η μόνη «λειτουργική» επιλογή. Εδώ ακριβώς, όμως, κρύβεται η απόλυτη παγίδα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, όσοι ασχολούνται έστω και λίγο με την τεχνητή νοημοσύνη γνωρίζουν ότι τα συστήματα αυτά είναι επιρρεπή σε μοιραία λάθη και συχνά έχουν «παραισθήσεις» (hallucinations), κατασκευάζοντας δεδομένα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ένα τέτοιο «τεχνικό σφάλμα», όταν ελέγχει το πυρηνικό οπλοστάσιο της Γης, θα αποτελούσε την οριστική ταφόπλακα του είδους μας.

Ο Gross πιστεύει ότι ίσως αυτή να είναι και η πιο πειστική εξήγηση για το περίφημο Παράδοξο του Φέρμι —γιατί δηλαδή, σε ένα αχανές σύμπαν, δεν έχουμε έρθει ποτέ σε επαφή με άλλους νοήμονες πολιτισμούς. Η απάντηση είναι σκοτεινή και απλή: οι προηγμένοι τεχνολογικά πολιτισμοί πιθανότατα αυτοκαταστρέφονται πριν προλάβουν να επικοινωνήσουν, μόλις φτάσουν στο επίπεδο της πυρηνικής ικανότητας και της αυτοματοποίησης.

Υπάρχει ακόμα ελπίδα;

Παρά το ζοφερό και ασφυκτικό τοπίο που σκιαγραφεί, ο επιστήμονας δεν παραδίδεται στην απόλυτη μοιρολατρία. Υπενθυμίζει πώς η επιστημονική κοινότητα κατάφερε στο παρελθόν, με επίμονο αγώνα, να πείσει τον κόσμο για τον πραγματικό, απτό κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής. Η απειλή των πυρηνικών όπλων είναι ένα απολύτως ανθρωπογενές πρόβλημα. Είναι εργαλεία που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι, και άρα είμαστε εμείς —θεωρητικά τουλάχιστον— αυτοί που έχουμε τη δύναμη να τα σταματήσουμε. Η λύση ξεκινά από την αποκατάσταση της διπλωματίας και τη δέσμευση σε νέες, αυστηρές συνθήκες αφοπλισμού.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο αν θα μπορέσουμε ποτέ, ως νοήμονα όντα, να κατανοήσουμε τα βαθύτερα μυστικά του χωροχρόνου. Το πραγματικό, υπαρξιακό ερώτημα είναι αν θα προλάβουμε να ξεπεράσουμε τα ίδια μας τα σκοτάδια και να επιβιώσουμε από τα ίδια μας τα δημιουργήματα, πριν το ρολόι της ιστορίας μηδενίσει οριστικά.

Πηγή: Live Science

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Του κανενός ο πόλεμος…

Ησύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα τον Ιούλιο θα είναι η πρώτη επί του πεδίου αξιολόγηση της κατάστασης πραγμάτων στη διατλαντική σχέση μετά την επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.

 

Το 2025 η χρονιά έκλεισε με τον Τραμπ να επαναλαμβάνει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι ο δικός του πόλεμος.

Λίγους μήνες μετά οι Ευρωπαίοι εταίροι του Τραμπ ανταποδίδουν τη φιλοφρόνηση διαμηνύοντας χωρίς περιστροφές ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι δικός τους πόλεμος.
Η ρητορική ένταση ανάμεσα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ δεν μπορεί να παραταθεί χωρίς περαιτέρω επιδείνωση του κλίματος στην ούτως ή άλλως δύσκολη σχέση των δύο ακτών του Ατλαντικού.

Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αν, μετά τη διαπίστωση ότι η χειραφέτηση της Ευρώπης είναι μονόδρομος, έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για τη χειραφέτηση της Γηραιάς Ηπείρου.

Με γνωστή την πρόθεση της Γαλλίας να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην άμυνα της Ευρώπης, εύλογα προκύπτει το ερώτημα τι σκέπτονται οι άλλοι μεγάλοι της Ε.Ε.

Είναι, για παράδειγμα, το Βερολίνο έτοιμο να αποδεχτεί την πρωτοκαθεδρία της Γαλλίας στην άμυνα με τον ίδιο τρόπο που σήμερα η Γερμανία ασκεί τη διοίκηση της ευρωζώνης;

Είναι έτοιμη η Γερμανία, στο όνομα του κινδύνου από την Ανατολή τον οποίο επικαλείται η Γαλλία, να αποδεχτεί το τέλος της σκληρής και άκαμπτης δημοσιονομικής λιτότητας που νομοθετήθηκε την εποχή του Σόιμπλε;

Με τα σημερινά δεδομένα η στρατηγική χειραφέτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ δεν μπορεί παρά να έχει τη μορφή μιας διακρατικής συνεργασίας ενός συνασπισμού προθύμων.

Υπερεθνικά σχήματα που να προϋποθέτουν πολιτική εμβάθυνση ανοιχτή σε μελλοντική ομοσπονδιακή μετεξέλιξη είναι, με τα σημερινά δεδομένα, ασκήσεις επί χάρτου εκτός τόπου και χρόνου.

Το θέμα της συγκρότησης ομοσπονδιακού ευρωπαϊκού στρατού ετέθη στις αρχές της δεκαετίας του ’50 ως παράκαμψη του επανεξοπλισμού της Δυτικής Γερμανίας που είχε απαγορευτικό πολιτικό κόστος. Το σχήμα ονομάστηκε Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα και απορρίφθηκε στη Βουλή της Γαλλίας.

Ενα από τα πιο ακανθώδη σημεία στην πορεία για την αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης είναι τα πυρηνικά όπλα και η συμμετοχή στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Παρά την προθυμία του Μακρόν να προστατεύσει με πυρηνική ομπρέλα την Ευρώπη, η πρότασή του θα σήμαινε ηγεμονικό προβάδισμα της Γαλλίας έναντι της Βρετανίας και της Γερμανίας.

Τέλος, ακόμα και στην απίθανη για το ορατό μέλλον ολική επαναφορά του Γαλλογερμανικού Αξονα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία θα διεκδικήσουν ηγετικό ρόλο στην άμυνα της Γηραιάς Ηπείρου.

Οταν κατακαθίσει ο κουρνιαχτός, θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε εάν ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν έδωσε τη χαριστική βολή στη διατλαντική σχέση ή αν επιβεβαίωσε για ακόμα μια φορά τη διαχρονική αντοχή της συμμαχίας ΗΠΑ-Ευρώπης.

Μέχρι στιγμής αθροιστικά η άρνηση της υιοθέτησης και των δύο πολέμων από τις δύο ακτές του Ατλαντικού αποδυναμώνει την παρεμβατική-αποτρεπτική αξιοπιστία της διατλαντικής σχέσης.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η Ρωσία βλέπει αυξανόμενες απειλές για πυρηνικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ζαπορόζιε και Μπουσέρ — MFA

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, σημείωσε ότι η Μόσχα αποδίδει μεγάλη σημασία στην ενίσχυση της φυσικής πυρηνικής ασφάλειας σε όλο τον κόσμο.

ΙΖΕΒΣΚ, 24 Απριλίου. /TASS/. Η Μόσχα έχει λάβει υπόψη τις αυξανόμενες απειλές για την ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένου του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής Ζαπορόζιε και του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής Μπουσέρ του Ιράν, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα σε ενημέρωση.

«Μπορούμε να δούμε ότι οι φυσικές απειλές για τις πυρηνικές εγκαταστάσεις συνεχίζουν να αυξάνονται. Αυτό αφορά κυρίως τον πυρηνικό σταθμό Zaporozhye και την εγκατάσταση Bushehr», επεσήμανε.

Σύμφωνα με τον διπλωμάτη, η Ρωσία αποδίδει μεγάλη σημασία στην ενίσχυση της φυσικής πυρηνικής ασφάλειας σε όλο τον κόσμο και καθοδηγείται σταθερά από τη θεμελιώδη αρχή της διεθνούς συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας. «Υποδηλώνει ότι η χώρα υποδοχής είναι υπεύθυνη για τη διασφάλιση της πυρηνικής ασφάλειας στο έδαφός της και τον καθορισμό των βέλτιστων παραμέτρων όσον αφορά τα σχετικά εθνικά συστήματα και μηχανισμούς», πρόσθεσε η Ζαχάροβα.

«Όσο για τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας, ο οποίος συχνά ισχυρίζεται ότι αναλαμβάνει εξουσίες που δεν υποτίθεται ότι έχει, πρέπει πραγματικά να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο εδώ, αλλά μόνο όταν πρόκειται για διεθνή συνεργασία στον τομέα της φυσικής πυρηνικής ασφάλειας. Εν ολίγοις, η έμφαση εδώ δίνεται στη διεθνή συνεργασία. Ο οργανισμός παρέχει επίσης τεχνική βοήθεια και ειδικούς πρακτικούς οδηγούς στις χώρες. Ωστόσο, εναπόκειται αποκλειστικά στις χώρες να διασφαλίσουν τη φυσική ασφάλεια των πυρηνικών και ραδιενεργών υλικών, καθώς και των σχετικών εγκαταστάσεων», τόνισε.

Η Ζαχάροβα σημείωσε ότι η διατήρηση της εμπιστευτικότητας είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της φυσικής ασφάλειας και της πυρηνικής ασφάλειας. «Όπως μπορούμε να δούμε, οι τρομοκράτες και άλλοι εγκληματίες σίγουρα μπορούν και επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε πληροφορία αποκτήσουν σε αυτό το πλαίσιο για τους κακούς τους σκοπούς. Ωστόσο, δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση σε δεδομένα και πληροφορίες σχετικά με τους αλγόριθμους πιθανών εγκληματικών δραστηριοτήτων και συγκεκριμένα αντίμετρα που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις για την κατασκευή συστημάτων ασφαλείας», πρόσθεσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.