Ηπρόσφατη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αποστείλει άμεσα αμυντικό στρατιωτικό εξοπλισμό στην Ουκρανική κυβέρνηση για να αποκρούσει τη Ρωσική εισβολή, φέρνει  στην επιφάνεια μια αντίστοιχη κίνηση που είχε πράξει η χώρα, πριν από 103 χρόνια, πάλι στην Ουκρανία με όχι πολύ καλά αποτελέσματα...
 
“Παρακαλώ δηλώσατε στον Πρωθυπουργό και στον υπουργό Εξωτερικών ότι ο ελληνικός στρατός είναι στη διάθεσή τους και δύναται να χρησιμοποιηθεί διά κοινό αγώνα πανταχού, όπου η αποστολή του κρίνεται αναγκαία”. Το παραπάνω τηλεγράφημα του Ελευθερίου Βενιζέλου προς τον Έλληνα πρέσβη στο Παρίσι Άθω Ρωμανό τον Νοέμβριο του 1918, ουσιαστικά θέτει τον ελληνικό στρατό στη διάθεση του αντίστοιχου γαλλικού “ανάβοντας το φως” στην πρώτη υπερπόντια εκστρατεία της   χώρα στην Ουκρανία, στο πλευρό των συμμάχων της Αντάντ και των Λευκών αντεπαναστατών, εναντίων των Μπολσεβίκων.

Ο Βενιζέλος προσπερνά τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της φιλοδυτικής του στάσης για τον ελληνισμό της περιοχής (Ουκρανία, Καύκασος, Πόντος), επιλέγοντας ένα μεγάλο εθνικό κράτος παρά ένα μεγάλο έθνος, θέση που συνοψίζει ο τότε αξιωματικός του στρατού Αλέξανδρος Παπάγος με την φράση “Ο δρόμος για τη Μικρά Ασία περνά από την Ουκρανία”. Ο Βενιζέλος αρκείται στη δέσμευση του Γάλλου πρωθυπουργού Ζωρζ Κλεμανσώ στο Συνέδριο της Ειρήνης –Δεκέμβριο 1918- ότι “Η Γαλλία θα λάβει πρωτοβουλίαν επί εδαφικής επεκτάσεως της Ελλάδος εις Θράκην και εκθύμως θα υποστηρίξει υπέρ της Ελλάδος λύσιν του ζητήματος της Σμύρνης, αν προταθεί υπό της Αγγλίας ή της Αμερικής”.

Από τις πρώτες συγκρούσεις με τους Μπολσεβίκους τον Μάρτιο, διαφαίνονται δύο νέα δεδομένα που καθορίζουν την πορεία των μαχών όπως αναφέρει ο Σπύρος Μαρκεζίνης στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους:“Οι γαλλικές μονάδες ήταν ελαττωμένης συνθέσεως λόγω της μεταπολεμικής αποστρατεύσεως του γαλλικού στρατού και κυρίως γιατί το ηθικό τους βρισκόταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα λόγω της κοπώσεως από τον τετραετή πόλεμο και του γεγονότος ότι σημαντικός αριθμός Γάλλων στρατιωτών αποδοκίμαζε την επέμβαση στη Ρωσία και έβλεπε με συμπάθεια το μπολσεβίκικο καθεστώς”.

“Δε σκέφτηκα καθόλου ότι θα πήγαινα σε μια εκστρατεία εναντίον ενός λαού που επαναστάτησε εναντίον του καθυστερημένου σκληρού τσαρικού καθεστώτος για να αποκτήσει τις ελευθερίες του” αναφέρει ο μετέπειτα ηγέτης του ΕΛΑΣ Στέφανος Σαράφης, ενώ ο κυβερνήτης του αντιτορπιλικού “Πάνθηρ” Ιωάννης Γιαννικώστας σημειώνει ότι οι Μπολσεβίκοι έχουν μαζί τους την λαϊκή πλειοψηφία:“Ο λαός είναι μάλλον Μπολσεβίκοι, δηλαδή εις άκρον δημοκρατικοί μεταπίπτοντες εις αναρχίαν”. 

Γαλλικά και ελληνικά πολεμικά πλοία στην Οδησσό το 1919.

Προπαγανδιστική αφίσα των Λευκών κατά των Μπολσεβίκων.

Χάρτης των επιχειρήσεων της συμμαχικής εκστρατείας.

Δημοσιεύματα ελληνικών εφημερίδων την περίοδο της συμμαχικής εκστρατείας.