Την 1η Σεπτεμβρίου 2014, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δημοσίευσε μια έκθεση, στην οποία αναφέρεται ότι για πρώτη φορά μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η Ρωσία έφθασε ισοτιμία με τις ΗΠΑ στον τομέα των στρατηγικών πυρηνικών όπλων. Έτσι, η Ουάσιγκτον παραδέχθηκε ότι η Μόσχα ανέκτησε την κατάσταση που η Σοβιετική Ένωση είχε λάβει από τα μέσα της δεκαετίας του '70 του ΧΧ αιώνα και στη συνέχεια έχασε. 

Σύμφωνα με την έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Ρωσία έχει 528 φορείς των στρατηγικών πυρηνικών όπλων που μεταφέρουν 1.643 πυρηνικές κεφαλές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν 794 οχήματα και 1.652 πυρηνικές κεφαλές. Είναι ακριβώς έτσι συμβαίνει σήμερα, στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων της Ρωσίας (ΙΣΝ) είναι ακόμα πιο προηγμένη σε σύγκριση με αυτές των ΗΠΑ, δεδομένου ότι διασφαλίζουν την ισοτιμία σε κεφαλές, με σημαντικά μικρότερο αριθμό των μεταφορέων των στρατηγικών πυρηνικών όπλων. 

Αυτό το χάσμα μεταξύ της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να αυξηθεί μόνο στο μέλλον, με δεδομένο το γεγονός ότι οι Ρώσοι αξιωματούχοι άμυνας υποσχέθηκε να επανεξοπλιστεί Ρωσίας ΙΣΝ με νέα πυραύλους γενιά. Η πρόοδος αυτή κατέστη δυνατή χάρη στη Συνθήκη για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων, γνωστό επίσης ως START-3. Η συνθήκη υπεγράφη από τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ και Μπαράκ Ομπάμα στις 8 Απριλίου 2010 στην Πράγα (τέθηκε σε ισχύ στις 5 Φεβρουαρίου 2011). Σύμφωνα με το έγγραφο, πυρηνικών κεφαλών από τα μέρη που πρέπει να μειωθεί σε 1.550 από το 2021.

Ο αριθμός των αερομεταφορέων (διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, υποβρύχιο ξεκίνησε βαλλιστικών πυραύλων και βαρέων βομβαρδιστικών) υποτίθεται ότι πρέπει να κοπεί σε 700 μονάδες. Ήταν η πρώτη στρατηγική συμφωνία, μετά την προδοτική πολιτική των δημοκρατών, στην οποία η Ρωσία κατάφερε να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα. Της Συνθήκης, οι Αμερικανοί, για πρώτη φορά στην ιστορία της, ανέλαβε τη δέσμευση να μειώσει στρατηγικών πυρηνικών δυνατοτήτων τους, ενώ η Ρωσία κέρδισε την ευκαιρία να το αυξήσει. Επιπλέον, η νέα συνθήκη αφαιρεθεί σημαντικούς περιορισμούς που υπήρχαν στην προηγούμενη START 1 και 2 START συνθήκες. 

Στη συνέχεια, για το μέγεθος των περιοχών για την ανάπτυξη της κινητής τηλεφωνίας ICBMs, ο αριθμός των πολλαπλών ICBMs φορτίου, καθώς και τη δυνατότητα για την κατασκευή των σιδηροδρόμων που βασίζονται ICBMs. Η Ρωσία δεν κάνει παραχωρήσεις. Έχοντας γράψει στα ανοικτά της Μόσχας ως ένα σοβαρό γεωπολιτικό αντίπαλο, που φέρουν τα φτερά της δυσπρόσιτες στρατιωτική και τεχνολογική υπεροχή, την Ουάσιγκτον η ίδια οδήγησε σε μια παγίδα, από την οποία δεν βλέπει διέξοδο ακόμη και σε μεσοπρόθεσμο προοπτική. 

Πρόσφατα, πολλά έχουν ειπωθεί για το λεγόμενο «έκτη γενιά πολέμων» και υψηλής ακρίβειας όπλα μεγάλου βεληνεκούς που θα πρέπει να εξασφαλίσει τη νίκη απέναντι στον εχθρό χωρίς να έρχεται σε άμεση επαφή με τις ένοπλες δυνάμεις της. Αυτή η ιδέα είναι εξαιρετικά αμφίβολη (Οι ΗΠΑ κατάφεραν να επιτύχουν τη νίκη με τέτοιο τρόπο, τόσο σε Ιράκ και Αφγανιστάν). Όμως, αυτό είναι το σημείο, όπου η Ρωσία εισέρχεται στην γραμμή ισοτιμία, καθώς και. Η απόδειξη είναι μεγάλου βεληνεκούς πύραυλοι κρουζ μιας νέας γενιάς που σύντομα θα αναπτυχθεί σε υποβρύχια του στόλου της Μαύρης Θάλασσας και των πυραύλων πλοία του Στόλου της Κασπίας. 

Στη σημερινή Ρωσία, πολλοί βρίσκουν δύσκολο να το πιστέψω.Αυτό είναι μια κοινή πεποίθηση σε πολλούς από αυτούς, οι οποίοι εξακολουθούν να παραμένουν ενθουσιασμό σε αιχμαλωσία από τους μύθους σχετικά με το απόλυτο "αδυναμία" της Ρωσίας και της απόλυτης «ανωτερότητα» της Δύσης. Ο μύθος έγινε μέχρι τη δεκαετία του '90 κάτω από την επιρροή του Μπόρις Γέλτσιν και την προδοσία του ρωσικού εθνικών συμφερόντων. Κάποιος πρέπει να παραδεχτώ ότι κατά το διάστημα αυτό, ο μύθος ήταν πραγματική, αν μπορεί κανείς να το πω έτσι. Οι καιροί έχουν αλλάξει. 

Μπορεί κανείς να καταλάβει εύκολα τη νέα κατάσταση πραγμάτων.Για παράδειγμα, ας εξετάσουμε τις δυνατότητες των συμβατικών όπλων της Ρωσίας και της Δύσης στο ευρωπαϊκό θέατρο των επιχειρήσεων (ΕΤΟ). Σε αυτόν τον τομέα, είναι γενικά πιστεύεται ότι το ΝΑΤΟ είναι πολύ ισχυρότερη από ό, τι στη Ρωσία. Ωστόσο, μια πρώτη συνάντηση με την πραγματικότητα συγκρούεται αυτό Κακοδοξία σε κομμάτια. Όπως είναι γνωστό, η κύρια δύναμη κρούσης, ο πυρήνας του μαχητική ισχύ των δυνάμεων εδάφους είναι δεξαμενές. Μέχρι τη στιγμή της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης, οι ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις είχαν περίπου 20.000 δεξαμενών στο ΕΤΟ. Οι Αμερικανοί, με τη σειρά του, θα εγκατασταθούν 6.000 βαριές δεξαμενές Abrams στο έδαφος του συμμαχικού ομάδας. 

Παρ 'όλα αυτά, η συνδυασμένη δυναμικό των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη ήταν σημαντικά κατώτερη από τη Σοβιετική δυναμικό. Για να αντισταθμιστεί αυτή η ανισορροπία, οι στρατηγοί του ΝΑΤΟ αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε τακτικά πυρηνικά όπλα (TNW). Κατά το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1950, το ΝΑΤΟ πραγματοποίησε μια έρευνα για το τι είδος των δυνάμεων του συνασπισμού θα πρέπει να παρουσιάζουν αξιόπιστα αντίσταση σε μεγάλης κλίμακας χερσαία επίθεση από ανώτερες δυνάμεις των χωρών της Σοβιετικής Ένωσης και του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Οι υπολογισμοί έδειξαν στη συνέχεια ότι απαιτείται μία τουλάχιστον 96 πλήρεις τμήματα για το σκοπό αυτό. Ωστόσο, το κόστος των εξοπλισμών για ένα από αυτά τα τμήματα ξεπέρασε $ 1 δις. 

Πλέον, απαιτείται ένα δύο ή τρία δισεκατομμύρια περισσότερο για να διατηρήσει μια τέτοια μεγάλη ομάδα των στρατευμάτων και την κατασκευή κατάλληλων υποδομών. Η επιβάρυνση αυτή ήταν σαφώς πέρα από τη δύναμη της οικονομίας της Δύσης. Η λύση βρέθηκε σε μια προσπάθεια να αναπτύξει μια ομάδα αμερικανών τακτικών πυρηνικών όπλων στην ήπειρο, και αυτό έγινε σύντομα. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970, το οπλοστάσιο των ΗΠΑ τακτικών πυρηνικών όπλων υπολογίζονται περίπου 7.000 μονάδες πυρομαχικών. Το μεγαλύτερο επίτευγμα στην περιοχή ήταν η δημιουργία των όπλων της επιλεκτικής δράσης - κεφαλές νετρονίων (για όπλα 203-mm και 155 mm, διαμετρήματος, καθώς και για πυραύλους Lance) με χωρητικότητα 1-10 χιλιάδες τόνους.

Οι κεφαλές θεωρήθηκε ως το κλειδί για την καταπολέμηση του προσωπικού χερσαίων δυνάμεων, ιδιαίτερα Σοβιετική πληρώματα δεξαμενή. Δεδομένου του πυρηνικού παράγοντα, ώστε να αντικατοπτρίζει «σοβιετική επιθετικότητα," απαιτείται το ΝΑΤΟ να αναπτύξει μόνο 30, αντί για 96 τμήματα, και έτσι είχαν αναπτυχθεί. Πώς λειτουργούν τα πράγματα στον τομέα αυτό τώρα; Στις αρχές του 2013, οι Αμερικανοί απέσυραν την τελευταία ομάδα των βαρέων Abrams δεξαμενών από την Ευρώπη. Στις χώρες του ΝΑΤΟ, κατά τα τελευταία 20 χρόνια, μια νέα δεξαμενή θα αντικαταστήσει 10-15 παλιά, αλλά ακόμα ικανό, δεξαμενές. Την ίδια στιγμή, η Ρωσία δεν είχε τον παροπλισμό των δεξαμενών του. Ως εκ τούτου, σήμερα η Ρωσία είναι ο απόλυτος ηγέτης στον τομέα αυτό. 

Στα μέσα του 2014, το υπόλοιπο του Υπουργείου Άμυνας είχε όσες 18.177 δεξαμενές (T-90-400 τμχ, Τ-72Β -.. 7144 τμχ, T-80 - 4.744 τμχ, T-64 - 4.000 τμχ, Τ- 62-689 τεμάχια, και T-55 -.. 1200 τεμ) Φυσικά, είναι μόνο μερικές χιλιάδες δεξαμενές αναπτυχθεί σε μόνιμες μονάδες ετοιμότητας, και οι περισσότεροι από αυτούς παραμένουν στις βάσεις αποθήκευσης. Ωστόσο, το ΝΑΤΟ έχει την ίδια εικόνα. Ως εκ τούτου, η αποφασιστική υπεροχή των ρωσικών αρμάτων μάχης δεν έχει πάει πουθενά από την εποχή της ΕΣΣΔ. Εδώ είναι μια άλλη έκπληξη. Όσο για τα τακτικά πυρηνικά όπλα, η ανωτερότητα της σύγχρονης Ρωσίας για το ΝΑΤΟ είναι ακόμη ισχυρότερη. Οι Αμερικανοί το γνωρίζουν καλά αυτό. Ήταν πεπεισμένος ότι η Ρωσία πριν ποτέ δεν θα αυξηθεί και πάλι. Τώρα είναι πολύ αργά. 

Μέχρι σήμερα, οι χώρες του ΝΑΤΟ έχουν μόνο 260 τακτικά πυρηνικά όπλα στο ΕΤΟ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν 200 βόμβες με συνολική χωρητικότητα 18 μεγατόνους. Βρίσκονται σε έξι αεροπορικές βάσεις στη Γερμανία, την Ιταλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Τουρκία. Η Γαλλία έχει 60 περισσότερες ατομικές βόμβες. Αυτό είναι λίγο πολύ αυτό. Η Ρωσία, σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, έχει 5.000 κομμάτια των διαφόρων κατηγοριών των TNW - από πυρηνικές κεφαλές Iskander να τορπιλίσουν, εναέρια και πυροβολικό κεφαλές!Οι ΗΠΑ έχει 300 τακτικά Β-61 βόμβες στο έδαφός του, αλλά αυτό δεν αλλάζει την κατάσταση και στο πλαίσιο της εν λόγω ανισορροπίας. Οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να το βελτιώσουμε είτε, όπως έχει καταστρέψει την "κληρονομιά του Ψυχρού Πολέμου» -. Τακτικών πυρηνικών πυραύλων, χερσαίες πυραύλων και πυρηνικών κεφαλών της θαλάσσιας Tomahawk πυραύλους cruise 

Πηγή:Pravda