Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει αλλά όλοι διαφωνούν με όλους. Αν συνεχιστεί αυτός ο αλληλοσπαραγμός, δεν θα αργήσει η στιγμή που ο κάθε Κηφισιώτης θα είναι εναντίον όλων των άλλων. Έχουμε και μια παράδοση στη διχόνοια.

Στον πολιτικό χώρο, όλο και περισσότερες γίνονται οι παρατάξεις και οι κινήσεις.

Η κίνηση των τριών, η κίνηση των τεσσάρων.

Βλέπω να έρχεται και η κίνηση του ενός.

Όσο λιγοστεύουν οι πολίτες που πάνε στις κάλπες, τόσο πληθαίνουν τα πολιτικά σχήματα.

Κάπως περίεργο δεν είναι αυτό;

Στις επόμενες εκλογές θα έχουμε καμιά αποχή 70% και 20 παρατάξεις.

Τώρα που δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα οι εκλογές, τώρα που ο Δήμαρχος είναι για τη πάρτη του, διακοσμητικός, τώρα που η πόλη έχει παραλύσει για πάντα, δεν προλαβαίνουμε να μετράμε παρατάξεις και κινήσεις.

Παντού. Αριστερά, δεξιά, κέντρο.

Παλιότερα, είχαμε διάσπαση μόνο στην Αριστερά, τώρα έχουμε παντού. Εκείνη η Δεξιά της μάσας, των Χιωτάκη - Θωμάκου δηλαδή έχει γίνει από 10 χωριά χωριάτες…

Να πως επιβεβαιώνεται η ιδεολογική ηγεμονία της Αρπαχτής.

Εν τω μεταξύ, όλος αυτός ο σκοτωμός δεν αφορά αρχές και ιδέες.

Αφορά πρόσωπα και φιλοδοξίες.

Δηλαδή, η πόλη έχει διαλυθεί και ο κάθε μουρλοκακομοίρης θέλει να αναδειχτεί και να μεγαλουργήσει στο τρελοκομείο.

Φυσικά, ο λόγος για τον αλληλοσπαραγμό είναι ότι -μετά την πλήρη εγκατάλειψη - έχει μειωθεί η μάσα.

Παλιότερα, έτρωγαν όλοι αυτοί και τάιζαν και τους πελάτες-ψηφοφόρους.

Τώρα δεν υπάρχει μάσα για όλους, λιγόστεψαν τα καλά πόστα, και οι πελάτες λάκισαν γιατί δεν έχει μεζέ για αυτούς.

Αλλά και στην κοινωνία γίνεται ο κακός χαμός.

Κανείς δεν παραδέχεται κανέναν.

Όλοι θέλουν να τους αποθεώνουν.

Να τους αποθεώνουν αυτοί που δεν παραδέχονται.

Γιατί;

Γιατί έτσι! Γιατί εγώ είμαι εγώ! Αποθεώστε με! Δοξάστε με!

Είναι πολύ αστεία αυτή η κατάσταση.

Καλή διασκέδαση