Έχει πολύ μεγάλη επίγνωση των ειδήσεων και παθιασμένος με την ιστορία, ο φωτογράφος ενδιαφέρεται για τη συριακή διαμάχη, ένα θέμα που είναι πανταχού παρόν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολύ περίπλοκο για να καταλάβει. Εντούτοις, η κατανόηση του δεν είναι το κύριο κίνητρό του: "Η φθορά της συριακής γης, η δοκιμή της κουλτούρας της, η εκμάθηση της γλώσσας της, η ανακάλυψη των πλούτων της ήταν ο στόχος μου. Βάλτε ένα πρόσωπο στη Συρία. Στη συνέχεια ήρθε σε επαφή με μια γαλλική ένωση για να βοηθήσει στις κατεστραμμένες πόλεις: άφιξη στο χώρο, ανακάλυψε πόλεις κακοποιημένες από τις μάχες που έτρεξαν.

Είναι στο Χαλέπι ότι ο φωτογράφος επιλέγει να βάλει την τσάντα της. Όλα πρέπει να ξαναχτιστούν: "Κτίρια, μυαλά και καρδιές". Ανακαλύπτει το Χαλέπι, τη μαρτυρική πόλη του πολέμου στη Συρία, ένα κόσμημα από λευκές πέτρες, μια πόλη σαπουνιού, φιστίκια και φύλλα αμπέλου, που θρυμματίζονται από βόμβες. Η πόλη, σε ερείπια, σίγουρα ακρωτηριασμένο από τα τείχη της, αλλά και από τους άντρες και την ψυχή της. Παρά το δυσάρεστο αυτό θέαμα, η μυρωδιά των falafels την οδηγεί στον Μάρκο, που φημολογείται ότι είναι ο καλύτερος της πόλης, που εμφανίζεται στη μέση των ερειπίων ως σύμβολο της ελπίδας. "Ήρθα να συναντήσω το Χαλέπι. Σας συστήνω σε άντρες, γυναίκες και παιδιά στους δρόμους που τους έχουν δει να μεγαλώνουν: είναι η ανάσα του μέλλοντος. "