Ο νομπελίστας συγγραφέας από την Αλγερία κι ένα τραγικά επίκαιρο μανιφέστο του για την ελευθερία του Τύπου. 1939. Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει μαζί με τη λογοκρισία του Τύπου στη Γαλλία. Ο Αλμπέρ Καμύ γράφει ένα μανιφέστο για την ελευθερία του Τύπου. Το κείμενο λογοκρίθηκε και δεν δημοσιεύτηκε πριν την άνοιξη του 2012 στην εφημερίδα Le Monde. Αυτό είναι ένα απόσπασμα, τραγικά επίκαιρο. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ θα διαφυλάξουμε τις ελευθερίες του Τύπου -είναι να αναζητήσουμε πώς, με δεδομένη την καταπίεση των ελευθεριών αυτών, ένας δημοσιογράφος θα παραμείνει ελεύθερος.

Το απαύγασμα των εμπειριών της ευρωπαϊκής πολιτικής των τελευταίων ετών μάς αποδεικνύει ότι τα πάντα μπορούν να αποφευχθούν... ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ της έκφρασης. Δεν είναι όμως τόσο αυστηρά ώστε να μπορούν να αποθαρρύνουν το πνεύμα. Επειδή οι απειλές, οι καθαιρέσεις, οι διώξεις επιφέρουν γενικώς στη Γαλλία το αντίθετο αποτέλεσμα από το προσδοκώμενο. Πρέπει όμως να ομολογήσουμε ότι είναι εμπόδια που αποθαρρύνουν: η επιμονή στην ανοησία, η οργανωμένη ατολμία, η επιθετική ηλιθιότητα, και ούτω καθ’ εξής. Εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο εμπόδιο επί του οποίου οφείλουμε να θριαμβεύσουμε.

Η επιμονή εδώ είναι η απόλυτη αρετή. Κατά έναν παράδοξο μα αληθινό τρόπο, βρίσκεται στην υπηρεσία της αντικειμενικότητας και της ανοχής. ΑΝ ΜΟΝΟΣ ΚΑΘΕ ΓΑΛΛΟΣ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ στη σφαίρα του όλα όσα θεωρούσε σωστά και δίκαια, αν ήθελε να βοηθήσει από τη δική του αδύναμη θέση στην περιφρούρηση της ελευθερίας, να αντισταθεί στην εγκατάλειψη και να κάνει γνωστή τη βούλησή του, τότε και μόνο τότε αυτός ο πόλεμος θα κερδηθεί, με τη βαθύτερη σημασία της λέξης.