Στις ταινίες του μαιτρ υπάρχει πάντα κάποιος που παρακολουθεί

"Είμαστε όλοι ηδονοβλεψίες" είχε πει κάποτε στον Τριφό ο Χίτσκοκ. Στις ταινίες του πάντως υπάρχει πάντα κάποιος που παρατηρεί. Η ηδονοβλεψία παίρνει πολλές μορφές στις ταινίες του, από την απλή κατασκοπεία σε ένα περιβάλλον επιτήρησης, όπως στο Topaz, ως την εκλεπτυσμένη ταυτοποίηση μεταξύ του ηδονοβλεψία και του κοινού όπως συμβαίνει στο Psycho και στο Rear Window.