Μια βραβευμένη από την Sundance ιστορία της εποχής της Sundance, γεμάτη με την προγονική απελπισία και την εφηβική εξέγερση

Ο σκηνοθέτης Makoto Nagahisa και έτσι βάζουμε το χρυσόψαρο στην πισίνα, που κέρδισε το βραβείο Grand Film Grand Prix στο Sundance 2017, λέει την αληθινή ιστορία 400 ψαριών που βρέθηκαν στην πισίνα ενός γυμνασίου στο Saitama της Ιαπωνίας και οι τέσσερις Δεκαπέντε χρονών κορίτσια που τα έβαλαν εκεί. Εδώ, ο Nagahisa μιλάει για την ιστορία:

"Τα κορίτσια συνειδητοποιούν με το χρυσόψαρο. Τους απελευθερώνουν από τη δεξαμενή τους σε μια πισίνα, αλλά είναι πραγματικά η ελευθερία; Τα ίδια τα κορίτσια επιθυμούν να φύγουν από την πόλη τους. Ωστόσο, ακόμη και αν το κάνουν, όπως και ο παιδικός τους φίλος Umi, δεν είναι σίγουροι ότι θα μπορούσαν να θεωρηθούν ελεύθεροι.

"Αφήνουν το χρυσόψαρο από τη δεξαμενή τους σε μια πισίνα, αλλά αυτή είναι πραγματικά η ελευθερία;"

"Μπορεί να φαίνεται σαν ένα αρνητικό μήνυμα, αλλά εγκρίνω αυτή την κατάσταση και την πραγματικότητα. «Είμαι ζωντανός» είναι ένα πολύ απλό μήνυμα, αλλά ίσως αυτό είναι όλο που χρειαζόμαστε. Αυτά είναι μερικά συναισθήματα που προσπάθησα να μεταδώσω μέσα από την ταινία μου. Ήθελα επίσης να φέρει ταχύτητα, διάλογο και ήχο που δεν υπάρχει στην παρούσα κινηματογραφική παραγωγή. "