ενημέρωση 6:52, 21 November, 2026

Μια νέα δημοκρατική παράταξη οφείλει να προκύψει μέσα από την ίδια την κοινωνία και αυτά που διεκδικεί

Ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης σημαίνει μια κοινωνία σε κίνηση, διεκδίκηση και αναζήτηση συλλογικού οράματος και όχι παθητικούς ψηφοφόρους

Η χώρα χρειάζεται μια νέα δημοκρατική και προοδευτική παράταξη. Αυτό είναι κάτι που προκύπτει από όλες τις τελευταίες εξελίξεις και καταγράφεται σε όλες τις έρευνες κοινής γνώμης, ακόμη και σε αυτές που προσπαθούν να «φουσκώσουν» τεχνητά τα ποσοστά της κυβέρνησης.

Και αυτό γιατί είναι σαφές ότι σήμερα η Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί στην πραγματικότητα μια κοινωνική μειοψηφία που έχει όντως ευνοηθεί από την κυβερνητική πολιτική. Αυτό εξηγεί γιατί οι δημοσκοπήσεις σήμερα δείχνουν τη ΝΔ να έχει ταβάνι το 30% – και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι η εκλογική συμμετοχή παραμείνει χαμηλή, γιατί εάν υπάρξει αύξηση της συμμετοχής το εκλογικό ποσοστό της ΝΔ θα είναι ακόμη πιο χαμηλό.

Απέναντι σε αυτόν τον μειοψηφικό χαρακτήρα της πολιτικής της ΝΔ, αυτό που βγαίνει ως αίτημα είναι περισσότερη κοινωνική προστασία, μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη, καταπολέμηση των ανισοτήτων, κατοχύρωση των δημόσιων αγαθών, δημοκρατία και επανακατοχύρωση των θεσμών του κράτους δικαίου.

Όλα αυτά τα αιτήματα και οι συλλογικές αξιώσεις παραπέμπουν ακριβώς σε μια νέα δημοκρατική προοδευτική παράταξη. Δηλαδή, σε έναν πολιτικό χώρο που να εκπροσωπεί καταρχάς την κοινωνική πλειοψηφία, δηλαδή τα λαϊκά στρώματα και τη μεσαία τάξη, αλλά και την υγιή επιχειρηματικότητα και τις δυνάμεις της γνώσης και του πολιτισμού και να έχει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που να απαντά στην κρίση κόστους ζωής, να έχει αναδιανεμητικό χαρακτήρα, να συνδέει την ανάπτυξη με την αναβάθμιση της εργασίας και την πράσινη μετάβαση με την κοινωνική προστασία.

Μόνο που η πορεία για να διαμορφωθεί μια τέτοια νέα δημοκρατική παράταξη – είτε πρόκειται για έναν πολιτικό χώρο που θα την εκφράσει είτε για μια συμμαχία ή συμπαράταξη πολιτικών ρευμάτων – δεν μπορεί να είναι άσχετη με την κατάσταση στην κοινωνία ούτε μπορεί να είναι αποκομμένη από τις διεργασίες στην κοινωνία.

Να το πω διαφορετικά: δεν μπορούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που όντως αναζητούν με αγωνία μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση απλώς να κάτσουν στον καναπέ και να παρακολουθούν διαφορετικές πολιτικές προτάσεις που τους απευθύνονται για να κρίνουν, σαν τους κριτές σε ένα talent show, ποια τους εκφράζει καλύτερα και να την ψηφίσουν.

Και αυτό γιατί δεν λειτουργεί έτσι η προοδευτική πολιτική, η πολιτική που θέλει να αλλάξουν τα πράγματα και να μην μείνουν στη σημερινή κατάσταση. Η προοδευτική πολιτική οφείλει – και έτσι διαμορφώθηκε ιστορικά… – να προκύπτει μέσα από τη δυναμική μιας κοινωνίας με αυτοπεποίθηση. Μιας κοινωνίας που κινητοποιείται, που διεκδικεί, που συγκρούεται και που αναζητά ένα εναλλακτικό όραμα για τη χώρα.

Γιατί μόνο μια κοινωνία που κινητοποιείται και διεκδικεί, που έχει αυτοπεποίθηση και αλληλεγγύη, μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται ως ένα συλλογικό υποκείμενο, ως μια συλλογικότητα, και να ξεπερνά τον κατακερματισμό και την εξατομίκευση, το «ο καθένας μόνος του», που πάντα καταλήγει στο τίποτα δεν γίνεται. Αντιθέτως, όταν διεκδικεί και αγωνίζεται, τότε είναι που πιο εύκολα πείθεται ότι υπάρχει εναλλακτική και τότε είναι που μπορεί να αισθανθεί ότι μια πολιτική πρόταση ή ένα κυβερνητικό πρόγραμμα προκύπτουν μέσα από τις δικές της ανάγκες και άρα την εκπροσωπούν πραγματικά.

Η πολιτική είναι πάντα μια υπόθεση που λειτουργεί και διαμορφώνεται και «από κάτω» και από «πάνω». Γιατί τα αιτήματα, οι διεκδικήσεις, οι αγωνίες, τα συλλογικά οράματα, ιδίως αυτά που δεν θέλουν να συμβιβάζονται με την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, διαμορφώνονται πρώτα και κύρια μέσα στην ίδια την κοινωνία και τις δυναμικές της. Αλλά και γιατί χρειάζεται η συνειδητή πολιτική παρέμβαση και εκπροσώπηση που παίρνει αυτές τις αγωνίες αυτά τα αιτήματα και τα μετασχηματίζει σε πολιτικές στοχεύσεις και πλευρές ενός κυβερνητικού προγράμματος, ενός εφικτού δρόμου ώστε τα πράγματα να πάνε όντως αλλιώς.

Αυτή τη στιγμή είναι ως τα πράγματα να κινούνται κυρίως στο «από τα πάνω». Στην κατοχύρωση μιας δημόσιας παρουσίας, στην εκφορά ενός πολιτικού λόγου, στη διατύπωση κάποιων προγραμματικών θέσεων, στην αύξηση της αναγνωρισιμότητας κάποιων σχηματισμών και προσώπων. Προφανώς και όλα αυτά διατηρούν τη σημασία τους μέσα σε οποιαδήποτε κοινοβουλευτική πολιτική παρέμβαση, όμως δεν αρκούν.

Χρειάζεται ταυτόχρονα και η προσπάθεια να υποδαυλιστεί το «από τα κάτω», να σηκωθεί η κοινωνία από τον καναπέ της απογοήτευσης και της ηττοπάθειας, να πιστέψει ότι μπορεί ξανά να διεκδικήσει, να απαιτήσει και, γιατί όχι, να ονειρευτεί. Γιατί τότε προκύπτουν άλλες δυναμικές και – το κυριότερο – αλλάζει κάπως και η ίδια η πολιτική τράπουλα.

Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή – όπως φάνηκε και από τη συμμετοχή στις πιο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις – το μέρος της κοινωνίας που ενδιαφέρεται για τις πολιτικές εξελίξεις στο βαθμό που να θέλει να έχει και ενεργητική συμμετοχή, δηλαδή να πάει να ψηφίσει, ολοένα και μειώνεται. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στη δυνατότητα να είναι η πολιτική, της ψήφου συμπεριλαμβανομένης, ο δρόμος για να κάνει τη ζωή του καλύτερη.

Όμως, αυτό το κομμάτι της κοινωνίας είναι που θα έπρεπε κατεξοχήν να ενδιαφέρει όσους αναφέρονται στη δημοκρατική και προοδευτική πολιτική. Γιατί είναι άνθρωποι που αισθάνονται ότι δέχονται πλήγματα, ότι η κοινωνία γίνεται πιο άδικη, ότι το κράτος και το πολιτικό σύστημα δεν έχει να προσφέρει κάτι για τις ανάγκες του απλού ανθρώπου. Τέτοιοι άνθρωποι είναι που θα έπρεπε να αποκτήσουν ξανά αυτοπεποίθηση ως προς τη δυνατότητά τους να αλλάζουν τα πράγματα με την πολιτική συμμετοχή τους. Και αυτοί δεν θα πειστούν απλώς με το να τους απευθυνθεί μια πολιτική πρόταση. Χρειάζεται να οικοδομηθεί μια πολιτική σχέση μαζί τους. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε μια κοινωνία που είναι σε κίνηση και διεκδίκηση. Γιατί μόνο τότε όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι δύσπιστοι και οι απογοητευμένοι θα πιστέψουν ξανά στην πολιτική, θα πάνε να ψηφίσουν και θα διαμορφώσουν έναν νέο συσχετισμό.

Και αυτό σημαίνει ότι ο πολιτικός χώρος που θα μπορέσει πραγματικά να είναι ηγεμονικός και να μπορέσει να μετατρέψει τη διάχυτη δυσαρέσκεια και οργή και άρα να κάνει πράξη την πολιτική αλλαγή δεν θα είναι αυτός που απλώς θα πάρει καλύτερη βαθμολογία, από τους «ψηφοφόρος – κριτές», αλλά αυτός που θα μπορέσει να συναντηθεί καλύτερα με την κοινωνία, αυτός που θα κάνει λιγότερο πολιτικό μάρκετινγκ και περισσότερη «μαζική δουλειά» που λέγαν και οι παλιοί, αυτός που θα είναι λιγότερο αυτάρεσκος και περισσότερο έτοιμος να ακούσει τους κοινωνικούς κραδασμούς και την αγωνία της κοινωνίας. Αυτός τελικά που θα κάνει πολιτική από την κοινωνία, με την κοινωνία και για την κοινωνία.

Πηγή: in

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

FT - Μετά το «άδειασμα» Τραμπ ο Ζελένσκι στρέφεται στο ΝΑΤΟ – Συμφωνία για αγορά όπλων και εξοπλισμών

H Yπηρεσία Υποστήριξης και Προμηθειών του ΝΑΤΟ (NSPA) ανοίγει τον δρόμο για νέες επιχειρηματικές «ευκαιρίες» στην ουκρανική πολεμική βιομηχανία, δίνοντας σε αμυντικές εταιρείες του Κιέβου πρόσβαση σε διαγωνισμούς της Συμμαχίας και τη δυνατότητα διεκδίκησης εξοπλιστικών συμβάσεων.

Το ΝΑΤΟ θα επιτρέψει στην Ουκρανία ν’ αγοράσει όπλα, πυρομαχικά και αμυντικό εξοπλισμό, μέσω του κεντρικού οργανισμού προμηθειών του, ειδικότερα, επιτρέποντας την ταχύτερη πρόσβαση του Κιέβου σε αμυντικές προμήθειες και σε πιο φθηνές τιμές, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Financial Times.

«Αυτό παρέχει στην Ουκρανία τη δυνατότητα να αξιοποιήσει, μέσα από ένα πιο οργανωμένο πλαίσιο, ένα ευρύ φάσμα δυνατοτήτων που προσφέρουμε: τεχνογνωσία στις προμήθειες, υπηρεσίες υποστήριξης και πρόσβαση σε μια καθιερωμένη βιομηχανική βάση», δήλωσε στην εφημερίδα η Ζακλίν Μπόρσμπουμ, διευθύντρια της Υπηρεσίας Υποστήριξης και Προμηθειών του ΝΑΤΟ (NSPA).

«Θα υπάρξουν οικονομίες κλίμακας», πρόσθεσε.

Η κίνηση αυτή πραγματοποιείται παρά την επιδείνωση των σχέσεων Κιέβου και Ουάσιγκτον, που έχουν φτάσει στο χαμηλότερο επίπεδο, ακόμα και μετά την περιβόητη αντιπαράθεση μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο την περασμένη χρονιά, σημειώνουν οι FT.

Εξοπλιστικές μπίζνες μέσω ΝΑΤΟ

Η ανακοίνωση για τις προμήθειες αποτελεί συνέχεια μιας απόφασης που έλαβε το ΝΑΤΟ τον Απρίλιο, επιτρέποντας σε ουκρανικές αμυντικές εταιρείες να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς του NSPA για την προμήθεια εξοπλισμού. Η απόφαση αυτή έχει ανοίξει δυνητικά επικερδείς επιχειρηματικές ευκαιρίες για την πολεμική βιομηχανία της Ουκρανίας.

Την περασμένη εβδομάδα, ο NSPA διοργάνωσε στο Κίεβο μια εκδήλωση για την άμυνα, στην οποία συμμετείχαν περίπου 150 ουκρανικές εταιρείες. Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν οι διαδικασίες μέσω των οποίων οι κατασκευαστές μπορούν να εγγραφούν ως επιλέξιμοι προμηθευτές και να διεκδικήσουν συμβάσεις.

Το τελευταίο αυτό βήμα για την προσέγγιση της Ουκρανίας με το ΝΑΤΟ πραγματοποιείται καθώς η Ευρώπη διοχετεύει τεράστια χρηματικά ποσά στον αμυντικό τομέα της, λόγω του πολέμου με τη Ρωσία.

Χώρες όπως η Γερμανία δεσμεύονται να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες τους, προκειμένου να κατευνάσουν τον Τραμπ, ο οποίος έχει απειλήσει να αποσύρει την αμερικανική στρατιωτική υποστήριξη.

Οι ευρωπαϊκές χώρες επιδιώκουν επίσης να αντλήσουν διδάγματα από την πολεμική εμπειρία της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης.

Οι ουκρανικές εταιρείες έχουν επεκτείνει ταχύτατα την παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) και άλλων στρατιωτικών τεχνολογιών από την έναρξη της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής το 2022. Παράλληλα, έχουν αναπτύξει όπλα και συστήματα που προσελκύουν αυξανόμενο ενδιαφέρον από ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες επιδιώκουν να εκσυγχρονίσουν τις ένοπλες δυνάμεις τους.

«Η καινοτομία τους εξελίσσεται αυτή τη στιγμή με τόσο γρήγορους ρυθμούς, ώστε έχουμε πολλά να μάθουμε από αυτούς», δήλωσε η Μπόρσμπουμ στους FT. «Είναι αναμφίβολα προς όφελος και των δύο πλευρών».

Η Βραζιλία επιλέγει τον δρόμο της - Τι διακυβεύεται στις εκλογές

Κατηγορίες για αθέμιτη ενέργεια φουντώνουν καθώς ο Λούλα αντιμετωπίζει τον Μπολσονάρο σε μια μάχη με παγκόσμιες συνέπειες για τη Λατινική Αμερική και την ομάδα BRICS.

Ο Βραζιλιάνος πρόεδρος Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα αγωνίζεται για άλλη μια φορά για το πολιτικό του μέλλον, σε έναν επαναληπτικό γύρο εκλογών εναντίον του Φλάβιο Μπολσονάρο, γιου του φυλακισμένου πρώην προέδρου Ζαΐχ Μπολσονάρο. Μετά από μια βρώμικη προεκλογική εκστρατεία, οι ψηφοφόροι θα αποφασίσουν την Κυριακή εάν η Βραζιλία θα διατηρήσει την αριστερή της πορεία ή θα κλίνει προς τα δεξιά.

Ο Μπολσονάρο νίκησε τον Λούλα στον πρώτο γύρο των φετινών προεδρικών εκλογών, νικώντας τον νυν αριστερό υποψήφιο με 47,03% έναντι 45,16% στις 5 Οκτωβρίου. Καθώς κανένας από τους δύο υποψηφίους δεν κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία, δέκα επιλαχόντες αποκλείστηκαν και προκηρύχθηκε επαναληπτικός γύρος στις 25 Οκτωβρίου.

Ποιοι είναι οι υποψήφιοι;

Ο Πρόεδρος της Βραζιλίας Luiz Inacio Lula da Silva μιλά σε υποστηρικτές κατά τη διάρκεια εκστρατείας στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, 11 Οκτωβρίου 2026
Ο Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα μιλά σε υποστηρικτές κατά τη διάρκεια εκστρατείας στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, 11 Οκτωβρίου 2026 © Getty Images; Isabella Finholdt

Ο Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πιο γνωστός ως «Λούλα», αποτελεί βασικό στέλεχος της βραζιλιάνικης πολιτικής σκηνής από τη δεκαετία του 1980. Αφού υπηρέτησε δύο θητείες ως πρόεδρος από το 2003 έως το 2011, καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλάκιση το 2017 για φερόμενη εμπλοκή σε σχέδιο διαφθοράς και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες εντός της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας Petrobras.

Το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Βραζιλίας ακύρωσε την καταδίκη του το 2021 και ο Λούλα επέστρεψε στην πολιτική το επόμενο έτος, νικώντας τον Ζαΐχ Μπολσονάρο με διαφορά μόλις 0,11%. Στην εξουσία, ο Λούλα αύξησε τις κυβερνητικές δαπάνες για την αντιμετώπιση της φτώχειας, παρείχε επιδοτήσεις στη βιομηχανία και αύξησε τους φόρους στους πλούσιους. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνησή του έχει εμβαθύνει τους εμπορικούς και διπλωματικούς δεσμούς με τη Ρωσία, την Κίνα και την υπόλοιπη ομάδα BRICS, ενώ παράλληλα επικρίνει την παρέμβαση των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική.

«Η Βραζιλία», είπε σε ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον περασμένο μήνα, «δεν χωράει στην πίσω αυλή κανενός».

Ο Βραζιλιάνος γερουσιαστής Φλάβιο Μπολσονάρο πραγματοποιεί προεκλογική συγκέντρωση στο Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία, 16 Αυγούστου 2026
Ο Flavio Bolsonaro πραγματοποιεί προεκλογική συγκέντρωση στο Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία, 16 Αυγούστου 2026 © Getty Images; Φάμπιο Τεϊσέιρα

Γερουσιαστής από το 2019, ο Φλάβιο Μπολσονάρο είναι ο μεγαλύτερος γιος του Ζαΐρ Μπολσονάρο, ο οποίος τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό πέρυσι, αφού το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για απόπειρα ανατροπής της ήττας του από τον Λούλα το 2022. Ο Φλάβιο Μπολσονάρο, ένας κοινωνικός συντηρητικός, έχει υποσχεθεί να μειώσει τις κρατικές δαπάνες, να απελευθερώσει τη βιομηχανία, να καταπολεμήσει το έγκλημα και να περιορίσει την εξουσία της δικαστικής εξουσίας. Εάν εκλεγεί, έχει υποσχεθεί να επιδιώξει την αμνηστία για τον πατέρα του.

Ο Μπολσονάρο τάσσεται υπέρ των στενότερων σχέσεων με τις ΗΠΑ και έχει δηλώσει ότι θα συμμετάσχει στην στρατιωτική εκστρατεία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατά των λατινοαμερικανικών καρτέλ ναρκωτικών. Έχει αφήσει να εννοηθεί ότι θα «εξετάσει το ενδεχόμενο αποχώρησης» από τις BRICS, κατηγορώντας τον οργανισμό ότι «προκαλεί τις Ηνωμένες Πολιτείες προτείνοντας ότι το δολάριο δεν θα πρέπει πλέον να είναι το νόμισμα για τις διεθνείς συναλλαγές».

Σε περίπτωση νίκης του Μπολσονάρου, θα ενταχθεί σε ένα αυξανόμενο στρατόπεδο δεξιών ηγετών στη Λατινική Αμερική, συμπεριλαμβανομένων των προέδρων Χαβιέρ Μιλέι της Αργεντινής, Αμπελάρντο ντε λα Εσπριέγια της Κολομβίας, Χοσέ Αντόνιο Καστ της Χιλής και Ναγίμπ Μπουκέλε του Ελ Σαλβαδόρ.

Ποια είναι τα βασικά ζητήματα;

Η εγκληματικότητα είναι το κυρίαρχο ζήτημα σε αυτές τις εκλογές, με το 28% των ερωτηθέντων να δηλώνουν στο CNN Brazil ότι η «βία» είναι το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Ο Μπολσονάρο, ο οποίος έχει δεσμευτεί να χαρακτηρίσει τις συμμορίες διακίνησης ναρκωτικών ως τρομοκρατικές, να χαλαρώσει τους περιορισμούς στην αστυνομική βία και να δημιουργήσει ένα δίκτυο φυλακών υψίστης ασφαλείας κατά το πρότυπο της εγκατάστασης CECOT του Ελ Σαλβαδόρ, απολαμβάνει προβάδισμα 10 μονάδων στις δημοσκοπήσεις έναντι του Λούλα σε αυτό το θέμα, σύμφωνα με έρευνα του Bloomberg.

Το CNN Brazil προσδιόρισε τη «διαφθορά» ως το δεύτερο ζήτημα που απασχολεί περισσότερο τους ψηφοφόρους. Ο Μπολσονάρο προηγείται επίσης του Λούλα στην καταπολέμηση της διαφθοράς, σύμφωνα με το Bloomberg, αν και με μικρότερο ποσοστό της τάξης του 4%.

Ο Μπολσονάρου εμπλέκεται επί του παρόντος σε δύο έρευνες για ξέπλυμα χρήματος, αλλά έχει εξαπολύσει κατηγορίες για διαφθορά στον Λούλα, επικαλούμενος την εμπλοκή του δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αλεξάντρ ντε Μοράες σε μία από αυτές τις έρευνες. Ο Μοράες, στενός πολιτικός σύμμαχος του Λούλα και ο άνθρωπος που ευθύνεται για τη φυλάκιση του πατέρα του Μπολσονάρου, κατηγορήθηκε ότι έλαβε δωροδοκίες από τον τραπεζίτη που βρισκόταν στο επίκεντρο της έρευνας.

Οι οικονομικές ανησυχίες είναι το τρίτο πιο πιεστικό ζήτημα για τους ψηφοφόρους, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του CNN. Ο Λούλα έχει καταστήσει το οικονομικό του ιστορικό κεντρικό πυλώνα της προεκλογικής του εκστρατείας, επισημαίνοντας την αύξηση των μισθών στη Βραζιλία, τη μείωση της ανεργίας και τη μέτρια οικονομική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια της θητείας του. Ο πρόεδρος απολαμβάνει ένα μικρό προβάδισμα έναντι του Μπολσονάρου όσον αφορά την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανισότητας, αλλά ο Μπολσονάρου θεωρείται ισχυρότερος υποψήφιος όσον αφορά την τιθάσευση του πληθωρισμού και τη μείωση του εθνικού χρέους της Βραζιλίας, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση του Bloomberg.

Ποιος παρεμβαίνει στις εκλογές;

Οι εκλογές έχουν καταλήξει σε μια πικρή μάχη για ξένες παρεμβάσεις, λογοκρισία και βρώμικα κόλπα. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η προεκλογική εκστρατεία του Λούλα κατηγόρησε τον Μέτα του Μαρκ Ζάκερμπεργκ ότι παρενέβη εναντίον του περιορίζοντας τις αναρτήσεις του και εμποδίζοντάς τον να ενισχύσει τις διαφημίσεις του στο Instagram. Λίγες μέρες πριν από τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, ο Μέτα μπλόκαρε επίσης τον διαφημιστικό λογαριασμό της προεκλογικής εκστρατείας του Λούλα στο Facebook, εμποδίζοντάς την να προβάλλει νέες διαφημίσεις.

Ο Μέτα ισχυρίζεται ότι φταίνε τεχνικά προβλήματα και επιμένει ότι τυχόν ισχυρισμοί περί ευνοιοκρατίας είναι «απλώς ψευδείς και δεν υποστηρίζονται από τα γεγονότα». Όποια και αν είναι η εξήγηση, οι πλατφόρμες του Μέτα είναι ζωτικής σημασίας τόσο για τον Λούλα όσο και για τον Μπολσονάρο, καθώς άλλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης -μεταξύ των οποίων η Google, το TikTok και το X- έχουν απαγορεύσει την πολιτική διαφήμιση ενόψει των εκλογών.

Ο Γενικός Εισαγγελέας της Βραζιλίας, Χόρχε Μεσσίας, κατηγόρησε τις ΗΠΑ για ανάμειξη σε εκλογές, επισημαίνοντας την χορήγηση από τον Λευκό Οίκο επιχορήγησης 1 εκατομμυρίου δολαρίων σε δεξιές ομάδες «που αντιτίθενται στη νομοθεσία και τη λογοκρισία στη Βραζιλία» - ουσιαστικά ομάδες που αντιτίθενται στο Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Βραζιλίας.

«Οι διαφωνίες μεταξύ κυβερνήσεων είναι εγγενείς στις διεθνείς σχέσεις», έγραψε ο Messias στο X νωρίτερα αυτόν τον μήνα. «Αυτό που δεν μπορεί να γίνει ανεκτό είναι τα ξένα πολιτικά συμφέροντα να επιδιώκουν να παρέμβουν στη λειτουργία των βραζιλιάνικων θεσμών ή να επηρεάσουν, άμεσα ή έμμεσα, επιλογές που ανήκουν αποκλειστικά στον βραζιλιάνικο λαό».

Οι υποστηρικτές του Μπολσονάρου θεωρούν το δικαστήριο ως πολιτικό όργανο στα χέρια του Λούλα. Ο δικαστής Μοράες διέταξε τη μαζική αναστολή λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λόγω της διάδοσης της λεγόμενης «παραπληροφόρησης» ενόψει των εκλογών του 2022, με τη συντριπτική πλειοψηφία των λογαριασμών που ανεστάλησαν να είναι λογαριασμοί υπέρ του Μπολσονάρου. 

Ο Flavio Bolsonaro κρατά μια σημαία που γράφει "Fora Lula e Moraes" ("Lula and Moraes Out") κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, 18 Οκτωβρίου 2026
Ο Flavio Bolsonaro κρατά μια σημαία που γράφει "Fora Lula e Moraes" ("Lula and Moraes Out") κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, 18 Οκτωβρίου 2026 © Getty Images; Allison Sales

Μία ημέρα μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών φέτος, ο Μοράες εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τον αδελφό του Μπολσονάρου, Εντουάρντο, ο οποίος ζει στις ΗΠΑ. Ο Εντουάρντο Μπολσονάρου είχε ασκήσει πιέσεις στην κυβέρνηση Τραμπ για να προωθήσει την απελευθέρωση του πατέρα του από τον κατ' οίκον περιορισμό.

Ο Μπολσονάρου κατηγόρησε τον Λούλα ότι χρησιμοποιεί τον κρατικό μηχανισμό για να ενισχύσει την προεκλογική του εκστρατεία. Οι δικηγόροι του Μπολσονάρου ζήτησαν τον αποκλεισμό του Λούλα για τη χρήση του κυβερνητικού συστήματος Gov.br για την προώθηση των κοινωνικών του προγραμμάτων, τη χρήση κυβερνητικών βάσεων δεδομένων για την απόκτηση στοιχείων επικοινωνίας πολιτών με σκοπό την αποστολή μηνυμάτων της προεκλογικής εκστρατείας και τη χρήση δημόσιων πόρων για την παραγωγή βίντεο της προεκλογικής εκστρατείας.

Τι λένε οι δημοσκοπήσεις;

Ο Λούλα και ο Μπολσονάρο βρίσκονται σε ισοπαλία στις δημοσκοπήσεις, με όλες τις μεγάλες δημοσκοπήσεις που διεξήχθησαν μέχρι αυτόν τον μήνα να έχουν περιθώριο σφάλματος. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Quaest που δημοσιεύθηκε μετά από τηλεοπτικό ντιμπέιτ μεταξύ των υποψηφίων την Κυριακή, ο Μπολσονάρο προηγείται του αριστερού κατεστημένου με 45% έναντι 44%. Μια άλλη δημοσκόπηση της PoderData τοποθετεί και τους δύο υποψηφίους σε ισοπαλία 50-50.

Αν και η εκλογική αναμέτρηση είναι πολύ αμφίρροπη για να προβλεφθεί με ακρίβεια, μια ιστορική σταθερά πιθανότατα προβληματίζει την προεκλογική εκστρατεία του Λούλα: από τότε που η Βραζιλία εισήγαγε τους επαναληπτικούς προεδρικούς γύρους το 1989, κανένας υποψήφιος δεν έχει κερδίσει ποτέ επαναληπτικό γύρο αφού έχει χάσει τον πρώτο γύρο. Ωστόσο, η διαφορά στον πρώτο γύρο μεταξύ Λούλα και Μπολσονάρο αυτόν τον μήνα ήταν η μικρότερη στην ιστορία των προεδρικών εκλογών της Βραζιλίας, μόλις 1,87%.

Με την οικογένειά του να διώκεται – όπως την βλέπει – από τη δικαστική εξουσία του Λούλα, οι εκλογές είναι βαθιά προσωπικές για τον Μπολσονάρο. Για τον Λούλα, ο οποίος είναι 80 ετών, αυτός ο επαναληπτικός γύρος μπορεί να είναι ο τελευταίος της πολιτικής του καριέρας και η τελευταία ευκαιρία να διατηρήσει το αριστερό κράτος και την πολυπολική εξωτερική πολιτική που έχει χτίσει για δεκαετίες. Όποιος και αν κερδίσει, αυτές οι εκλογές θα παρακολουθούνται στην Ουάσινγκτον, στη Μόσχα και αλλού.

Πότε θα μάθουμε το αποτέλεσμα;

Οι κάλπες κλείνουν στη Βραζιλία στις 5 μ.μ. ώρα Μπραζίλια (10 μ.μ. ώρα Κεντρικής Ευρώπης) την Κυριακή και τα αποτελέσματα θα αρχίσουν να εμφανίζονται περίπου μία ώρα αργότερα, καθώς θα καταμετρηθούν τα ψηφοδέλτια. Ο νικητής πιθανότατα θα γίνει φανερός μέσα σε λίγες ώρες – το 2022, η νίκη του Λούλα επιβεβαιώθηκε λιγότερο από τρεις ώρες μετά το κλείσιμο των εκλογών.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ο Πούτιν καταδικάζει την πολεμοχαρή ευρωπαϊκή πολιτική ως «πολιτική σχιζοφρένεια»

Ο Ρώσος πρόεδρος χλεύασε τους ισχυρισμούς ότι η Μόσχα αποτελεί απειλή, υποστηρίζοντας ότι ούτε η Ρωσία ούτε οι λαοί της Ευρώπης θέλουν πόλεμο μεταξύ τους.

Οι επανειλημμένοι ισχυρισμοί Ευρωπαίων αξιωματούχων ότι η Ρωσία αποτελεί απειλή πολέμου για τις χώρες τους ισοδυναμούν με «πολιτική σχιζοφρένεια», δήλωσε ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.

Έκανε τις δηλώσεις αυτές την Πέμπτη, μιλώντας στον Ρώσο δημοσιογράφο Πάβελ Ζαρούμπιν, μετά τη συμμετοχή του στο συνέδριο της Ένωσης Θεατρικών Εργαζομένων στο Θέατρο Μπολσόι της Μόσχας.

Ο Πούτιν αρνήθηκε κατηγορηματικά τους επανειλημμένους ισχυρισμούς ότι η Μόσχα προετοιμάζεται για πόλεμο με την Ευρώπη με οποιονδήποτε τρόπο, απορρίπτοντάς τους ως μέρος της συνεχιζόμενης «αντιρωσικής εκστρατείας» στην ήπειρο.

«Τώρα φτάνουν στο σημείο να μιλούν συνεχώς για μια «ρωσική απειλή» και μάλιστα συζητούν για προετοιμασίες για πόλεμο με τη Ρωσία - κάτι που, κατά την άποψή μου, ισοδυναμεί με ένα είδος πολιτικής σχιζοφρένειας. Αλλά ελπίζω ότι θα περάσει», δήλωσε ο Πούτιν.

Η σύγκρουση στην Ουκρανία έχει καταδείξει ξεκάθαρα ότι η Ρωσία δεν μπορεί να ηττηθεί στο πεδίο της μάχης, υποστήριξε ο πρόεδρος, προσθέτοντας ότι η ιδέα της πρόκλησης μιας «στρατηγικής ήττας» στη χώρα «απλώς δεν ήταν ρεαλιστική». Ο Πούτιν εξέφρασε την ελπίδα ότι όσοι εξακολουθούν να διαχειρίζονται ένα τέτοιο σενάριο θα «αναγνωρίσουν τις πραγματικότητες της σύγχρονης ζωής». 

«Ελπίζουμε ότι θα συνειδητοποιήσουν ότι είναι καλύτερο να ζουν σε αρμονία με τη Ρωσία - μια πορεία που εξυπηρετεί πραγματικά τα συμφέροντα των λαών τους. Αν κοιτάξετε τις πολιτικές διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ευρώπη, γίνεται φανερό ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν έχουν καμία επιθυμία να πολεμήσουν τη Ρωσία», δήλωσε ο πρόεδρος.

Στην πραγματικότητα, η Ρωσία δεν θέλει να πολεμήσει ούτε την Ουκρανία, είπε ο Πούτιν, επισημαίνοντας το κοινό παρελθόν και τους μακροχρόνιους δεσμούς μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών. Ωστόσο, το ίδιο το Κίεβο επέλεξε τον πόλεμο το 2014, όταν επέλεξε να πολεμήσει τον λαό του τότε ουκρανικού Ντονμπάς, ο οποίος είχε απορρίψει το πραξικόπημα του Μαϊντάν, είπε ο πρόεδρος, προσθέτοντας ότι η Ουκρανία έχει επίσης απορρίψει τις επανειλημμένες προσπάθειες της Μόσχας να μεσολαβήσει σε αυτή τη σύγκρουση.

«Αν η νυν ουκρανική ηγεσία επιθυμεί να πολεμήσει, τότε ας πολεμήσει. Αλλά γιατί περιμένουν από όλους τους άλλους να πληρώσουν τον λογαριασμό και να τους προμηθεύσουν με όπλα; Υποθέτω ότι έχουν τα επιχειρήματά τους - πιθανώς ριζωμένα σε προηγούμενες υποσχέσεις βοήθειας. Αλλά φαίνεται ότι η «βοήθεια» προοριζόταν να διαρκέσει μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», δήλωσε ο Πούτιν.

Ο Ρώσος πρόεδρος αναφέρθηκε επίσης στα εδαφικά ζητήματα μεταξύ Μόσχας και Κιέβου, επισημαίνοντας ότι η απώλεια πρώην ουκρανικών περιοχών δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια, καθώς δεν ήταν ποτέ ουκρανικές εξαρχής.

«Δεν είναι δική τους επικράτεια, είναι μέρος της ιστορικής Ρωσίας», τόνισε, προσθέτοντας ότι οι κάτοικοι της περιοχής ψήφισαν υπέρ της απόσχισης από την Ουκρανία και της επανένωσης με τη Ρωσία.

Η Ρωσία παραμένει έτοιμη να επιλύσει την ουκρανική σύγκρουση μέσω της διπλωματίας, δήλωσε ο Πούτιν, επαναλαμβάνοντας την προθυμία της Μόσχας να επαναλάβει τις τριμερείς συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και το Κίεβο.

«Σκοπός αυτών των διαπραγματεύσεων θα είναι να συζητηθεί ο τρόπος διασφάλισης της ασφάλειας τόσο της Ουκρανίας όσο και της Ρωσίας μετά τη σύναψη ειρηνευτικών συμφωνιών, και συγκεκριμένα, οριστικών, μακροπρόθεσμων συμφωνιών, αντί για μια απλή προσωρινή παύση των εχθροπραξιών», δήλωσε ο πρόεδρος, προσθέτοντας ότι οι συζητήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν μια ευρύτερη πανευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Η Μόσχα ανακοίνωσε ότι είναι έτοιμη να επαναλάβει τις τριμερείς συνομιλίες μετά τη συνάντηση του Πούτιν με τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ στην Αγία Πετρούπολη την Τετάρτη. Ο βοηθός του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ δήλωσε στη συνέχεια ότι ο επόμενος γύρος θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στο Άμπου Ντάμπι γύρω στα μέσα Νοεμβρίου.

Πηγή: RT