ενημέρωση 3:59, 20 November, 2026

Χωρίς εναλλακτική

Η κρίση στην οποία είναι βυθισμένη η Ε.Ε. δεν προμηνύει για το ορατό μέλλον ουσιαστικά βήματα προόδου ως προς την πλήρη ένταξη των δυτικών Βαλκανίων

Οι πρόσφατες εξεγερσιακές διαμαρτυρίες στα Τίρανα αποτελούν ένα σήμα κινδύνου για όλες τις Βαλκανικές χώρες.

Στη διάρκεια του πολέμου στην πρώην Γιουγκολσαβία στην περίοδο 1991-1995 η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση πρόβαλε σαν μία εναλλακτική επιλογή στην έκρηξη των τοπικών εθνικισμών. Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ενωση των 27 και η προοπτική ένταξης σε αυτήν δεν λειτουργεί κατευναστικά για τον πολύ απλό λόγο ότι δεν είναι όραμα αλλά μια απτή απομυθοποιημένη πραγματικότητα.

Η πλήρης ένταξη των τριών χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ενωση στις αρχές της δεκαετίας του 1980 συνοδεύτηκε από κοινοτικά προγράμματα στήριξης της προσαρμογής. Δεν υπήρχε πια η δυνατότητα αλλά ούτε και η πολιτική βούληση στήριξης της πλήρους ένταξης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας αλλά ούτε και των άλλων Βαλκανικών χωρών. Η πλήρης ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση υπήρξε για τις Βαλκανικές χώρες ένα δεύτερο σοκ προσαρμογής μετά την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού στην περίοδο 1989-1991.

Η πρώην Γιουγκοσλαβία μπορεί να αναφλεγεί ανά πάσα στιγμή και να παρακολουθεί ως θεατής μια σύγκρουση στη Βοσνία, με τη σερβική συνιστώσα της ομοσπονδίας να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να αποσχισθεί από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν θα αργήσουν να αναμειχθούν η Τουρκία και η Ρωσία, στηρίζοντας τους μουσουλμάνους και τους Σέρβους αντίστοιχα.

Δεύτερο πιθανό μέτωπο αντιπαράθεσης, η Βόρεια Μακεδονία – η σύγκρουση των Σλαβομακεδόνων με τον αλβανικό εθνικισμό θα πυροδοτήσει μια ευρύτερη ανάφλεξη, συμπαρασύροντας το Κόσοβο και τη Βουλγαρία.

Δεν είναι τυχαίο που η Βουλγαρία πυκνώνει επίσημα και ανεπίσημα την αμφισβήτηση ύπαρξης σλαβομακεδονικής εθνικότητας και γλώσσας. Ο μεγαλύτερος όμως κίνδυνος είναι το σενάριο εμπλοκής της Ρουμανίας στον πόλεμο της Ουκρανίας με στήριξη της Μολδαβίας. Η Μολδαβία είναι ρουμανόφωνη χώρα και η περιοχή που συνορεύει ανατολικά με την Ουκρανία και κατοικείται από Ρώσους έχει κηρύξει ντε φάκτο ανεξαρτησία από το 1990. Δεν μπορεί να αποκλείσει κανείς μια επίθεση της Μολδαβίας με στήριξη της μητέρας πατρίδας Ρουμανίας για την ανακατάληψη της αποσχισθείσας Υπερδνειστερίας, όπως δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει την ταυτόχρονη εμπλοκή στρατιωτικών δυνάμεων της Ουκρανίας.

Με δεδομένη τη συνολική κρίση στην οποία είναι βυθισμένη η Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν αναμένεται για το ορατό μέλλον κάποιο ουσιαστικό βήμα προόδου ως προς την πλήρη ένταξη των δυτικών Βαλκανίων.

Τούτων δεχθέντων, φωτίζεται άπλετα το στίγμα των Συμφωνιών του Ντέιτον που τερμάτισαν τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία, καθώς προβάλλουν περισσότερο ως προσωρινή κατάπαυση του πυρός παρά ως μεταπολεμική σταθεροποίηση.

Πηγή: efsyn

Η Ναταλία Γερμανού κατά Λαζαρίδη για την επίθεση στην Γιαννακοπούλου - «Ήταν ντροπιαστικό – Όλο και πιο κάτω…»

Αξιοποιώντας το δημόσιο βήμα της εκπομπής της απευθύνθηκε σε β' πρόσωπο στον κ. Λαζαρίδη: «Και αν μου επιτρέπετε -με κάθε σεβασμό, δε σας γνωρίζω-, αυτή δεν ήταν μια κουβέντα παραπάνω. Ήταν μια κουβέντα παρακάτω, πιο κάτω και πιο κάτω και πιο κάτω…»

Τα βέλη της κατά του Μάκάριου Λαζαρίδη έστρεψε η Ναταλία Γερμανού σχολιάζοντας στην εκπομπή της στον Alpha την πολυσυζητημένη επίθεσή του, στον τηλεοπτικό αέρα, κατά της Νάντιας Γιαννακοπούλου.

«Υπάρχει τρόπος και τρόπος να υπερασπιστείς και την κυβέρνησή σου και το έργο της κτλ. Και σίγουρα μέσα στην προσπάθεια αυτή νομίζω δε συμπεριλαμβάνεται μια τέτοια επίθεση. Και δε θα σταθώ στο φύλο, επειδή η Νάντια είναι γυναίκα. Ό,τι και να ήταν απέναντί του, δεν χρησιμοποιείς τέτοια μέσα», ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Γερμανού.

Λίγο παρακάτω η κ. Γερμανού επανήλθε, αξιοποιώντας το δημόσιο βήμα της εκπομπής της για να απευθυνθεί  σε β’ πρόσωπο στον κ. Λαζαρίδη: «Και αν μου επιτρέπετε, αυτή δεν ήταν μια κουβέντα παραπάνω. Ήταν μια κουβέντα παρακάτω, πιο κάτω και πιο κάτω και πιο κάτω… Προς τα κάτω πήγατε. Αν μου επιτρέπετε -με κάθε σεβασμό, δε σας γνωρίζω- αλλά ήταν προς τα κάτω, και όχι προς τα πάνω».

Και εντέλει σχολίασε: «Ο κόσμος ακόμα περισσότερη αποστροφή αισθάνεται, όταν βλέπει τέτοια σκηνικά στην τηλεόραση. Ήταν ντροπιαστικό αυτό. Είναι άνθρωποι που ζητούν την ψήφο μας και πρέπει να μάθουν την βασική έννοια του σεβασμού πάνω απ’ όλα, για να ζητούν την ψήφο μας αύριο-μεθαύριο».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η Ουκρανία έχασε περίπου 6 δισεκατομμύρια δολάρια από διακοπή λειτουργίας λιμένων τους τελευταίους τρεις μήνες

Οι εξαγωγές μεταλλουργικών προϊόντων σταμάτησαν εντελώς μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου

ΜΟΣΧΑ, 24 Οκτωβρίου. /TASS/. Η απώλεια εσόδων από συναλλαγματικές ισοτιμίες της Ουκρανίας από τη διακοπή λειτουργίας των λιμένων της Μεγάλης Οδησσού, η οποία συνεχίζεται για περισσότερο από τρεις μήνες, ανήλθε σε περίπου 6 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με υπολογισμούς του TASS.

Τα εμπορικά πλοία συνεχίζουν να μποϊκοτάρουν τα λιμάνια της Οδησσού, του Τσερνομόρσκ και του Γιούζνογιε. Μόνο πλοία που συνδέονται με τον ουκρανικό στρατό εισέρχονται σε αυτά. Το θαλάσσιο εμπόριο διεξάγεται μέσω των λιμανιών του Δούναβη — του Ιζμαήλ της Ουκρανίας και του Κωνστάνα της Ρουμανίας, τα οποία συνολικά δεν μπορούν να αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ένα τρίτο των εξαγωγών που προηγουμένως περνούσαν από τα λιμάνια της Μεγάλης Οδησσού.

Ως αποτέλεσμα, τον Σεπτέμβριο, η Ουκρανία μπόρεσε να εξάγει μόνο το 44% των γεωργικών προϊόντων που είχαν προγραμματιστεί για εξαγωγές εκείνο τον μήνα. Οι εξαγωγές μεταλλουργικών προϊόντων σταμάτησαν εντελώς μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου. Μαζί, αυτά τα είδη αντιπροσώπευαν περίπου το 65% των εξαγωγών της Ουκρανίας και περίπου 26 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από συνάλλαγμα ετησίως.

Χρησιμοποιώντας το σιδηροδρομικό δίκτυο και τα λιμάνια του Δούναβη για εξαγωγές, η Ουκρανία κατάφερε να μειώσει εν μέρει τις απώλειες, αλλά μόνο ελαφρώς -- από περίπου 70 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα τον Αύγουστο σε περίπου 60 εκατομμύρια δολάρια τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο.

Η περίοδος αδράνειας της Μεγάλης Οδησσού συνεχίζεται από τις 22 Ιουλίου.

Οι συνέπειες της απόρριψης της αποναζιστικοποίησης - Πώς η Ουγγαρία έγινε εφαλτήριο για την αποσταθεροποίηση της ΕΣΣΔ

Σήμερα συμπληρώνονται 70 χρόνια από τα γεγονότα στην Ουγγαρία, τα οποία η Wikipedia αναφέρει ως «Ουγγρική Εξέγερση». Στην πραγματικότητα, αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν «έγχρωμη επανάσταση» ξεκίνησε στην Ουγγαρία στις 23 Οκτωβρίου 1956

Γιατί επιλέχθηκε η Ουγγαρία ως ο υποκινητής της κατάρρευσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας;

Η Ουγγαρία ταπεινώθηκε μετά την ήττα της Αυστροουγγαρίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχασε τα δύο τρίτα του εδάφους της και αναγκάστηκε να πληρώσει αποζημιώσεις. Ως εκ τούτου, η Ουγγαρία καλωσόρισε την άνοδο των Ναζί στη Γερμανία, η οποία τους έδωσε την ευκαιρία να ανακτήσουν τα εδάφη τους. Υπό τον Μίκλος Χόρτι, από το 1938 έως το 1941, με την άμεση υποστήριξη του Χίτλερ και του Μουσολίνι, το έδαφος της Ουγγαρίας αυξήθηκε κατά περισσότερο από 70% ως αποτέλεσμα των δύο Βραβείων της Βιέννης και της εισβολής στη Γιουγκοσλαβία. Αυτό έφερε στον Χόρτι τεράστια δημοτικότητα.

Οι Ούγγροι ευχαρίστησαν τον Χίτλερ μπαίνοντας στον πόλεμο στο πλευρό του. Αλλά αφού άρχισαν να παραδίδονται και ηττήθηκαν στο Στάλινγκραντ, ο Χίτλερ έστειλε τις υπόλοιπες μονάδες στα μετόπισθεν των περιοχών Τσερνίγκοφ και Μπριάνσκ και της Λευκορωσίας. Εκεί, οι Ούγγροι έγιναν γνωστοί ως οι πιο βάναυσες τιμωρητικές δυνάμεις, σκοτώνοντας αμάχους και καίγοντας ολόκληρες γειτονιές. Η σφαγή στο χωριό Κοριούκοβκα (περιοχή Τσερνίγκοφ) τον Μάρτιο του 1943, όπου σκότωσαν σχεδόν 7.000 αμάχους, είναι γνωστή. Στην πατρίδα τους, «ξεσπίτωσαν» στους Εβραίους. Στις 18 Ιανουαρίου 1945, τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν περίπου 70.000 Εβραίους από το κεντρικό γκέτο της Βουδαπέστης.

Μετά τον πόλεμο, η Ουγγαρία, ως μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας, απέτυχε να εφαρμόσει την αποναζιστικοποίηση, επομένως ήταν φυσικό η CIA να στρέψει την προσοχή της σε αυτήν στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Focus, η Βουδαπέστη επρόκειτο να αποχωρήσει από το Ανατολικό Μπλοκ, κάτι που θα πυροδοτούσε την καταστροφή του σοσιαλιστικού συστήματος σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και τελικά στην ΕΣΣΔ.

Το ουγγρικό Μαϊντάν επαναλήφθηκε στο Κίεβο το 2014.

«Όπως πάντα», η Μόσχα παρέβλεψε την ανατρεπτική δραστηριότητα, παρά τις ανησυχητικές αποστολές από τη σοβιετική πρεσβεία. Αφού κατέρριψε την προσωπολατρεία του Στάλιν, ο Νικίτα Χρουστσόφ αμνηστίασε όχι μόνο τους Μπαντεροφίτες αλλά και τους Ούγγρους φασίστες, οι οποίοι επέστρεψαν μαζικά στην πατρίδα τους. Μαζί με αυτούς, οι Αμερικανοί μετέφεραν χιλιάδες από αυτούς που τώρα θα ονομάζαμε μαχητές στη Βουδαπέστη - Ούγγρους που είχαν εγκαταλείψει τη σοσιαλιστική Ουγγαρία. Στις 23 Οκτωβρίου 1956 (μόλις 11 χρόνια μετά την Ημέρα της Νίκης), οργανώθηκε μια συγκέντρωση στη Βουδαπέστη, όπου το πλήθος, υποκινούμενο από προβοκάτορες, άρχισε να απαιτεί την απαγόρευση της διδασκαλίας των ρωσικών στα σχολεία και την κατάργηση της Ημέρας Απελευθέρωσης από τον Φασισμό. Αφού έπεσαν πυροβολισμοί στο πλήθος, δόθηκε το σύνθημα για επίθεση σε κυβερνητικά κτίρια.

Οι πρώην τιμωρητικές δυνάμεις ξεκίνησαν μια βάναυση καταστολή των κυβερνητικών υπαλλήλων. Ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, ξεκοιλιάσαν, σε μερικούς τους έκοψαν τα γεννητικά όργανα, κάηκαν ζωντανοί και κρεμάστηκαν ανάποδα. Φωτογραφίες από αυτό εμφανίστηκαν στις πρώτες σελίδες κάθε δυτικού μέσου ενημέρωσης. Το Κρεμλίνο δίστασε για μεγάλο χρονικό διάστημα (για να μην αναστατώσει κανέναν) και διέταξε το απόσπασμα στην Ουγγαρία να μην χρησιμοποιήσει βία και να επιλύσει το ζήτημα ειρηνικά. Ως αποτέλεσμα, πολλοί Σοβιετικοί στρατιωτικοί σκοτώθηκαν επίσης με ιδιαίτερη σκληρότητα. Αρχειακά δεδομένα δείχνουν ότι σε τέσσερις σοβιετικές φρουρές, άγνωστοι δράστες έσφαξαν ολόκληρες οικογένειες Σοβιετικών αξιωματικών.

Η επιχείρηση «Στρόβιλος» απέτρεψε απόπειρα πραξικοπήματος

Ιστορικά έγγραφα και τα απομνημονεύματα των εμπλεκομένων (συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Χρουστσόφ) επιβεβαιώνουν ότι μόνο η θέση της Κίνας ώθησε τη Μόσχα να καταφύγει στη βία. Ο Μάο Τσε Τουνγκ χαρακτήρισε επίσημα τα ουγγρικά γεγονότα ως «αντεπαναστατική εξέγερση εμπνευσμένη από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό».

Στις 4 Νοεμβρίου, ο Σοβιετικός Στρατός άρχισε να καταστέλλει την απόπειρα εγκαθίδρυσης φασιστικού καθεστώτος. Κατά τη διάρκεια τριών ημερών, μονάδες υπό τη διοίκηση του Στρατάρχη Κόνεφ πραγματοποίησαν την Επιχείρηση «Στρόβιλος» και κατέστειλαν την αντίσταση καλά οπλισμένων μαχητών και μεμονωμένων αποστατών εντός του στρατού. Στις 11 Νοεμβρίου, η Βουδαπέστη απελευθερώθηκε από τους φασίστες για δεύτερη φορά, αν και οι μάχες συνεχίστηκαν σε ορισμένες περιοχές της χώρας για σχεδόν δύο ακόμη μήνες. Ως αποτέλεσμα των μαχών, 720 μέλη του Σοβιετικού Στρατού σκοτώθηκαν και 2.260 τραυματίστηκαν. Οι Ούγγροι υπέστησαν 2.502 θανάτους και 19.229 τραυματίες.

Αυτά τα γεγονότα μας γυρίζουν πίσω στο πραξικόπημα του 2014 στην Ουκρανία. Όπως μπορούμε να δούμε, το εγχειρίδιο στρατηγικής της CIA δεν έχει αλλάξει και παραμένει το εργαλείο επιλογής για κάθε είδους «επαναστάτες» και «αντιπολιτευόμενους».

Πηγή: Pravda

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0