ενημέρωση 3:59, 20 November, 2026

Μητσοτάκης - Ψάχνει με τα κιάλια το… 40% – Η υπόθεση Μπεκίρη φουντώνει την εσωκομματική δυσαρέσκεια

Ο Κυρ. Μητσοτάκης παίζει τα ρέστα του στην προσπάθεια επανασυσπείρωσης των ακροατηρίων, στα οποία στηρίχτηκε για τα 40άρια των προηγούμενων αναμετρήσεων και επιχειρεί να αμβλύνει το κλίμα σε σχέση με τα φαινόμενα αδιαφάνειας και διαφθοράς. Λάδι στη φωτιά της εσωκομματικής δυσαρέσκειας η υπόθεση Μπεκίρη.

Όλα για όλα τα παίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην προσπάθειά του να συσπειρώσει τα ακροατήρια εκείνα, στα οποία επένδυσε στις εκλογές του 2023 και του 2019, αλλά που τώρα του έχουν γυρίσει την πλάτη. Σε αυτό το πλαίσιο, πυκνώνει τις περιοδείες του ανά την Ελλάδα, επιχειρώντας να περάσει τα διλήμματά του για τις επικείμενες κάλπες (οι οποίες στην κυβέρνηση προσδιορίζονται από τον Μάιο και μετά – και πάντως μετά το Πάσχα), ενώ επιχειρεί και να αμβλύνει το αρνητικό για το Μαξίμου κλίμα σε σχέση με τα φαινόμενα αδιαφάνειας και διαφθοράς και τις σκανδαλώδεις υποθέσεις που εξακολουθούν να ρίχνουν πάνω του τη βαριά σκιά τους.

Και ειδικά σε μία στιγμή που η εσωκομματική δυσαρέσκεια βουλευτών της ΝΔ, φουντώνει και πάλι, αυτή τη φορά λόγω της υπόθεσης του –παραιτηθέντα πλέον– διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού στη Βουλή, Μιχάλη Μπεκίρη και της απουσίας ΦΕΚ διορισμού του.

Υπόθεση που, όπως λένε «γαλάζιοι» βουλευτές, πλήττει σοβαρά το Μαξίμου, όχι μόνο λόγω του θέματος του πτυχίου και της «ψευδαίσθησης αριστείας» που, σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες, καταγγέλλουν.

Αλλά κυρίως -λένε- λόγω της απουσίας υποχρέωσης Πόθεν Έσχες και επομένως -όπως τονίζουν- της απουσίας λογοδοσίας από ένα στέλεχος που υπήρξε δεξί χέρι του σημερινού πρωθυπουργού ήδη από την πρώτη στιγμή που εξελέγη αρχηγός της ΝΔ και που σήμερα, όπως περιγράφουν, είχε, ειδικά μετά την αποχώρηση του Γιώργου Μυλωνάκη για λόγους υγείας από το Μαξίμου, κεντρικό ρόλο στη μεταφορά των πρωθυπουργικών εντολών προς τους βουλευτές.

Περί «μεγάλων ψαριών»

Στην προσπάθειά της, λοιπόν, να αμβλύνει αυτό το σε βάρος της κλίμα, η κυβέρνηση επιχειρεί τώρα να εμφανιστεί ως πολέμια της φοροδιαφυγής των «μεγάλων ψαριών», με τον ίδιο τον Κυρ. Μητσοτάκη να σπεύδει και κατά την περιοδεία του στο Κιλκίς να κάνει σχετικές αναφορές.

Να λέει, ειδικότερα, ότι «είδατε μέσα σε λίγες μέρες δύο υποθέσεις που αφορούσαν ουσιαστικά οργανωμένο έγκλημα, φοροδιαφυγή πολλών δεκάδων εκατομμυρίων», υποστηρίζοντας ότι «οι υποθέσεις αυτές εξιχνιάστηκαν από ελεγκτικούς μηχανισμούς που δημιούργησε αυτή η κυβέρνηση, αποδεικνύοντας ότι έχουμε την πολιτική βούληση να συγκρουστούμε με τους «μεγάλους», όχι απλά να κυνηγήσουμε τους «μικρούς»».

Ωστόσο, οι πρωθυπουργικές αυτές διακηρύξεις φαίνεται πως δεν πείθουν βουλευτές της ΝΔ, που, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, στηλιτεύουν το γεγονός ότι έπρεπε να φτάσει η κυβέρνηση στον 7ο χρόνο της θητείας της για να έρθουν οι υποθέσεις αυτές στο φως, ενώ θεωρούν πως η αποκάλυψή τους (του σκανδάλου των στημένων παιχνιδιών στο μπάσκετ και των μεγάλων υποθέσεων φοροδιαφυγής στην αλυσίδα Pizza Fan και στην αλυσίδα «Χωριάτικο») εντέλει έρχονται και επικάθονται στο ευρύτερο κλίμα που έχουν διαμορφώσει οι αλλεπάλληλες αποκαλύψεις για τα φαινόμενα διαφθοράς και για τις σκανδαλώδεις υποθέσεις που κυριαρχούν στην επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια. Ένα κλίμα που, όπως τονίζουν, διαρκώς βαραίνει για την κυβέρνηση.

Μάλιστα, σκωπτικά οι ίδιοι «γαλάζιοι» βουλευτές επισημαίνουν πως ενώ η κυβέρνηση αποφάσισε τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ (σ.σ. επιχειρώντας να αμβλύνει τις εντυπώσεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ), τώρα, με αφορμή την υπόθεση της Pizza Fan, έρχονται αποκαλύψεις για επίορκους υπαλλήλους στην ΑΑΔΕ.

Επιχείρηση επανασυσπείρωσης

Παρόλα αυτά ο Κυρ. Μητσοτάκης παίζει τα ρέστα του στην προσπάθεια επανασυσπείρωσης των κρίσιμων ακροατηρίων που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο 40% της ΝΔ στις εκλογές του 2019 και του 2023 και που τώρα έχουν χαθεί για την κυβέρνηση, φέρνοντάς την πια πολύ μακριά από την αυτοδυναμία.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρωθυπουργός θέλησε να ξαναβάλει στη ρητορική του τον αριθμό «40» και να πει, από το Κιλκίς (όπου η ΝΔ το 2023 είχε πάρει 40%), ότι «δεν θα συμβιβαστούμε με τίποτα λιγότερο από το να έχουμε πάλι «θερμοκρασίες καύσωνα» στις εκλογές της άνοιξης του 2027. Είχαμε 40άρια, θέλουμε 40άρια εδώ στο Κιλκίς και ειδικά εδώ, στο Νέο Αγιονέρι».

Δηλώσεις που ο Κυρ. Μητσοτάκης έκανε με αφορμή το Κιλκίς, αλλά που αφορούσαν τα ευρύτερα ποσοστά της ΝΔ στις επικείμενες εκλογές, ανεβάζοντας έτσι ξαφνικά τον πήχη σε ύψη που ήδη «γαλάζιοι» βουλευτές είδαν ως δυσθεώρητα.

Κλείνει συζήτηση για συνεργασίες

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Κυρ. Μητσοτάκης θέλησε να κλείσει και την οποιαδήποτε συζήτηση για κυβερνήσεις συνεργασίας (που έχει τροφοδοτηθεί και με δηλώσεις όπως του «γαλάζιου» βουλευτή Θεόδωρου Καράογλου για συνεργασίες και με κόμματα στα δεξιά της ΝΔ), λέγοντας ότι «δυστυχώς, μακάρι να μην ήταν έτσι, δεν υπάρχει πραγματικό περιθώριο συνεννόησης με κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης» και πως «η σταθερότητα και οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι προϋπόθεση για να μπορούμε να παίρνουμε γρήγορες και ουσιαστικές αποφάσεις για να αντιμετωπίζουμε κρίσιμα ζητήματα, τα οποία απαιτούν ταχύτητα και αποφασιστικότητα».

Επιπλέον, βρισκόμενος στη Μακεδονία, όπου η ΝΔ δέχεται εξαιρετικά έντονες πιέσεις εκ δεξιών της, ο πρωθυπουργός θέλησε να απευθυνθεί εκ νέου στο δεξιό ακροατήριο με το βλέμμα στο φρενάρισμα των διαρροών στα δεξιά της ΝΔ, λέγοντας ότι η φρεγάτα «Κίμων» «είναι η καλύτερη απόδειξη του πώς αντιλαμβανόμαστε την ισχυρή Ελλάδα» και ότι «είναι μόνο το πρώτο βήμα. Ακολουθούν άλλα τρία αντίστοιχα πλοία».

Για να επαναλάβει το γνωστό κυβερνητικό αφήγημα περί «σταθερότητας» (πίσω από το οποίο υφέρπει η λογική του «Μητσοτάκης ή χάος» απέναντι στη διεθνή αστάθεια), λέγοντας ότι «θα εξακολουθούμε να πορευόμαστε σε αυτόν τον δρόμο της ασφάλειας και της σταθερότητας. Διότι σε μια εποχή τόσο ταραγμένη, τόσο δύσκολη, τόσο σύνθετη, είναι πολύ σημαντικό να ξέρετε -και να γνωρίζουν όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες- ότι η πορεία του σκάφους της Ελλάδος είναι σταθερή. […] Αυτό θα σας έλεγα ότι έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία τώρα που έχουμε τόσες διεθνείς αναταράξεις».

Η δικαίωση της Ντόρας

Την ίδια ώρα και έχοντας πλέον αντιληφθεί για τα καλά ότι τα κυβερνητικά φαινόμενα αλαζονείας μόνο σε καλό δε βγαίνουν στην κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός επιχειρεί πια να καλλιεργήσει ένα πιο χαμηλό και πιο «ταπεινό» προφίλ, λέγοντας στο Κιλκίς, ότι «ακούσουμε» τους πολίτες «θα τους μιλήσουμε με το βλέμμα χαμηλωμένο, αλλά με τις προσδοκίες μας υψηλές», ότι «το ελάχιστο το οποίο μπορούμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή είναι να ακούμε τους πολίτες» και ότι «δεν πρόκειται να ανεχθώ -και θέλω να είναι ξεκάθαρο αυτό- κανένα φαινόμενο αυταρέσκειας και αλαζονείας από τώρα μέχρι τις εκλογές», δικαιώνοντας έτσι απολύτως πλέον την ηχηρή καμπάνα της Ντόρας Μπακογιάννη για τα φαινόμενα αλαζονείας στην κυβέρνηση.

«Κεραυνοί» Κοβέσι - Η Ευρ. Εισαγγελία κινδυνεύει να εξοντωθεί σιωπηρά, επειδή κάνει τη δουλειά της – Το καρφί στην κυβέρνηση Μητσοτάκη

Για «πολιτικούς που μιλούν για ανεξάρτητη και αποτελεσματική Δικαιοσύνη, μέχρι να θιγούν οι ίδιοι και μέχρι να πλησιάσεις τον στενό τους κύκλο» μιλά η Λάουρα Κοβέσι στο Politico, αναφερόμενη στην επίθεση που δέχθηκε από την Αθήνα.

«Καμπανάκι» κινδύνου «σιωπηρής εξόντωσης» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κρούει η Λάουρα Κοβέσι προειδοποιώντας ότι ο θεσμός κινδυνεύει να υπονομευθεί και να εξοντωθεί σταδιακά λόγω γραφειοκρατικών αδιεξόδων, ελλείψεων σε χρηματοδότηση, αλλά και πολιτικών πιέσεων.

Με μια συνέντευξη που θα συζητηθεί ολοκληρώνει τη θητεία της στο τιμόνι της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η Λάουρα Κοβέσι. «Φοβάμαι ότι η EPPO θα καταργηθεί σταδιακά επειδή κάνει τη δουλειά της» λέει η Ρουμάνα δικαστικός που κάνει εκτενή αναφορά στην Ελλάδα

Σε μια εκτενή συνέντευξη στο POLITICO, η Λάουρα Κόβεσι, η οποία ολοκληρώνει την επταετή θητεία της την Παρασκευή, αποχωρεί με τη γνωστή φράση: «στις Βρυξέλλες κανείς δεν μπορεί να ακούσει τις κραυγές σου», από τη δανέζικη τηλεοπτική σειρά Borgen.

Λ. Κοβέσι: Απόπειρα εκφοβισμού της EPPO στην Ελλάδα

Η ευρωπαία εισαγγελέας, στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Νεκταρία Σταμούλη, αναφέρθηκε στις επαφές της με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, στο σκάνδαλο των αγροτικών επιδοτήσεων στην Ελλάδα (ΟΠΕΚΕΠΕ) και όχι μόνο.

«Μετά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας μας, έχουμε αποτελέσματα που ελάχιστοι περίμεναν. Έχουμε λάβει πολλές αντιδράσεις και πιστεύω ότι αποδείξαμε ότι ο νόμος ισχύει εξίσου για όλους. Τώρα, η βασική πρόκληση για την EPPO και ειδικά για τον διάδοχό μου θα είναι να διατηρηθεί η ανεξαρτησία και η αξιοπιστία της», σημειώνει μεταξύ άλλων.

Μιλώντας για τη θητεία της σημειώνει πως ήταν η πιο δύσκολη δουλειά που έχει κάνει ποτέ. Αναφερόμενη στις επιθέσεις ή τις απόπειρες υπονόμευσης της ανεξαρτησίας της ανεξάρτητης αρχής σημειώνει πως «η πιο κραυγαλέα απόπειρα εκφοβισμού της EPPO συνέβη στην Ελλάδα, όπου αντιμετωπίσαμε το ζήτημα της ανανέωσης των εντεταλμένων ευρωπαίων  εισαγγελέων».

Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ

Απαντώντας σε ερώτηση για την επίθεση που έχει δεχθεί από την Αθήνα, η Λάουρα Κοβέσι σημείωσε ότι «ορισμένοι πολιτικοί μιλούν για ανεξάρτητη και αποτελεσματική Δικαιοσύνη, μέχρι να θιγούν οι ίδιοι και μέχρι να πλησιάσεις τον στενό τους κύκλο» και συνέχισε λέγοντας «(…) οι εισαγγελείς γίνονται καταχρηστικοί, έχουν πολιτική ατζέντα, δεν είναι απαραίτητοι. Μετά από αυτό, προσπαθούν να υποβαθμίσουν τις αρμοδιότητές σου, να σε αφήσουν χωρίς χρήματα, να διαλύσουν την ειδική αστυνομία».

Ειδικά για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ η Κοβέσι δηλώνει πως μόλις ολοκληρώθηκαν κάποιες παραπομπές σε δίκη εκεί και εκφράζει την ενόχλησή της καθώς «όλη αυτή η φασαρία δημιουργήθηκε για να κατηγορηθεί η EPPO ότι κάνει πολιτική, αντί να συζητάμε τι συνέβη στην πραγματικότητα. Υπάρχουν πολιτικοί που θέλουν να συγκαλύψουν τη συζήτηση, προσπαθώντας να υπονομεύσουν την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας» με τη μέθοδο δημιουργίας «καπνού» και το επιχείρημα: «Ω, θα έχουμε εκλογές. Κοιτάξτε τι κάνει η EPPO».

Όταν ρωτήθηκε για την ακεραιότητα της έρευνας για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ και την αμφισβήτηση στην Ελλάδα, αφού ένας φάκελος της υπόθεσης διαβιβάστηκε στη Βουλή με σκοπό την άρση της ασυλίας 11 βουλευτών και τελικά μόνο τέσσερις από αυτούς παραπέμφθηκαν στο δικαστήριο, με την υποψία ότι η διαδικασία διεξήχθη βιαστικά, η Λάουρα Κοβέσι απάντησε: «Όχι, από τη δική μας πλευρά δεν έγινε λάθος. Ζητήσαμε την άρση της ασυλίας, δεν θέσαμε ζήτημα ενοχής. Είναι απλώς μια προϋπόθεση που μας επέτρεψε να διεξαγάγουμε την έρευνα και να συγκεντρώσουμε αποδεικτικά στοιχεία».

«Κάναμε δουλειά»

Σε άλλα σημεία της συνέντευξης επισημαίνει πως «όλοι οι εξουσιοδοτημένοι εισαγγελείς μας στην Ευρώπη είναι απόλυτα ανεξάρτητοι, και η ατζέντα μας δεν βασίζεται σε καμία προεκλογική εκστρατεία ούτε σε άλλα συμφέροντα πέραν αυτών που ορίζονται στον κανονισμό μας. Υπάρχουν ορισμένες υποθέσεις που ενδέχεται να καθυστερήσουν, αλλά αυτό δεν οφείλεται στο ότι οι εισαγγελείς δεν επιθυμούν να εκτελέσουν το καθήκον τους». Και προσθέτει με νόημα πως «ορισμένοι πολιτικοί πιστεύουν ότι βρίσκονται υπεράνω του νόμου».

Κάνοντας ένα μίνι απολογισμό σημείωσε πως «όταν ορίστηκα στη θέση αυτή, υποσχέθηκα ότι θα δημιουργούσα έναν αποτελεσματικό, ισχυρό και ανεξάρτητο θεσμό, στον οποίο θα εμπιστεύονται οι πολίτες. Πιστεύω ότι, μαζί με τους συναδέλφους μου, καταφέραμε να το επιτύχουμε αυτό σε μεγάλο βαθμό. Γνωρίζω ότι δεν πετύχαμε σε όλα, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι κάναμε καλή δουλειά».

Ελλείψεις σε προσωπικό και χρηματοδότηση

Η Κοβέσι επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα έπρεπε, βάσει του σχεδιασμού της, να διαθέτει 230 Ευρωπαίους εντεταλμένους εισαγγελείς, αλλά έχει εξασφαλισμένη χρηματοδότηση μόνο για 180.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Λίβανος - Πώς ένα σάντουιτς κοτόπουλου αξίας 13 δολαρίων έγινε σύμβολο των κοινωνικών ανισοτήτων

Ένα εστιατόριο θέλησε να προσφέρει στους πελάτες του μία πιο υγιεινή εκδοχή του αγαπημένου λεβαντίνικου τυλιχτού, γνωστού ως σις ταούκ, τιμολογώντας το περίπου στα 13 δολάρια

Επτά χρόνια μετά την οικονομική κατάρρευση που έπληξε τον Λίβανο, η αντιπαράθεση για ένα σάντουιτς με κοτόπουλο ανέδειξε το ολοένα και μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσα σε όσους εξακολουθούν να μπορούν να ξοδεύουν χωρίς περιορισμούς και σε εκείνους που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα.

Ένα μοντέρνο εστιατόριο υγιεινής διατροφής θέλησε να προσφέρει στους πελάτες του που προσέχουν τις θερμίδες μια πιο υγιεινή εκδοχή του αγαπημένου λεβαντίνικου τυλιχτού, γνωστού ως σις ταούκ (shish taouk). Έτσι, το The Glow Paradise παρουσίασε το «Chic Taouk», τιμολογώντας το περίπου στα 13 δολάρια, σχεδόν διπλάσια τιμή από εκείνη ενός συνηθισμένου σάντουιτς με κοτόπουλο στη Βηρυτό.

Λίβανος: Χρόνια οικονομικής αναταραχής, πολιτικής δυσλειτουργίας και συγκρούσεων

Το ακριβό λογοπαίγνιο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, με επικριτές να κατηγορούν το εστιατόριο ότι χρεώνει υπερβολικά, σε μια χώρα όπου πολλά νοικοκυριά δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και τις βασικές τους ανάγκες.

Ωστόσο, ενώ η συζήτηση συνεχιζόταν με ένταση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι πελάτες εξακολουθούσαν να αγοράζουν το προϊόν. Σύμφωνα με τον Χραγκ Τζεγκαλιάν, συνδιαχειριστή της επιχείρησης, το The Glow Paradise πούλησε περισσότερα από 20.000 σάντουιτς Chic Taouk μέσα σε μόλις 11 ημέρες. Ο ίδιος χαρακτήρισε τις διαδικτυακές αντιπαραθέσεις «φυσική διαφήμιση».

 Οι αντικρουόμενες αντιδράσεις άγγιξαν μια ευαίσθητη χορδή στον Λίβανο, όπου χρόνια οικονομικής αναταραχής, πολιτικής δυσλειτουργίας και συγκρούσεων έχουν αναδιαμορφώσει τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Μεγάλο μέρος της μεσαίας τάξης έχει αποδυναμωθεί οικονομικά, ενώ μια μικρότερη ομάδα καταναλωτών εξακολουθεί να μπορεί να διατηρεί έναν πολυτελή τρόπο ζωής.

Λίβανος: Η αντιπαράθεση απέσπασε την προσοχή από τις επείγουσες κρίσεις

Ο Σάμι Νάντερ, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο Saint Joseph της Βηρυτού, δήλωσε ότι η μεγάλη προσέλευση στο The Glow Paradise δεν αποτυπώνει ολόκληρη την πραγματικότητα.

«Βλέπεις, λοιπόν, κόσμο στο εστιατόριο, αλλά αυτό που δεν βλέπεις είναι ότι τον περασμένο μήνα έκλεισαν 22 εστιατόρια», δήλωσε ο Νάντερ στο Reuters.

Η κοινότητα των χρηστών του Instagram στον Λίβανο διχάστηκε: ορισμένοι κατηγόρησαν το εστιατόριο για αισχροκέρδεια, ενώ άλλοι υποστήριξαν ότι το σάντουιτς απευθύνεται σε όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα να το αγοράσουν.

Κάποιοι αναρωτήθηκαν αν η ίδια η αντιπαράθεση αντανακλά λανθασμένες προτεραιότητες σε μια χώρα που βρίσκεται αντιμέτωπη με επείγουσες κρίσεις, από την ισραηλινή κατοχή μεγάλων τμημάτων του νότιου Λιβάνου έως τις χρόνιες κρίσεις στην ηλεκτροδότηση και την υδροδότηση.

Η οικονομική κατάρρευση του Λιβάνου το 2019 προκλήθηκε από δεκαετίες διαφθοράς και αλόγιστων δαπανών από την κυβερνώσα ελίτ. Έκτοτε, διαδοχικοί γύροι συγκρούσεων έχουν επιδεινώσει τις οικονομικές προοπτικές της χώρας.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΑΕΠ έχει μειωθεί σχεδόν κατά 40% από το 2019, ενώ ο πληθωρισμός αναμένεται να ανέλθει στο 17,5%, καθώς η άνοδος των διεθνών τιμών της ενέργειας και των μεταφορών επιβαρύνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών. Το ποσοστό αυτό είναι υπερτετραπλάσιο του παγκόσμιου γενικού πληθωρισμού που είχε επισημάνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον Ιούλιο.

Τέσσερα στα πέντε νοικοκυριά στον Λίβανο δυσκολεύονται να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, σύμφωνα με ανακοίνωση της UNICEF τον Σεπτέμβριο.

Λίβανος: «Οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να τα βγάλουν πέρα»

Η μεσαία τάξη της χώρας έχει «εξαφανιστεί», δήλωσε ο Νάντερ, καθώς αποδιαρθρώθηκε από μια σειρά κρίσεων, μεταξύ των οποίων η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος το 2019, η έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού το 2020 και δύο πόλεμοι μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια.

Οι μηνιαίοι λογαριασμοί από ιδιωτικούς παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίοι τροφοδοτούν πολλά νοικοκυριά και επιχειρήσεις κατά τις διακοπές ρεύματος στο προβληματικό εθνικό δίκτυο του Λιβάνου, αυξήθηκαν κατά σχεδόν 20% μόνο τον Αύγουστο του 2026. Σύμφωνα με τις τιμές ανά κιλοβατώρα που καθορίζει το υπουργείο Ενέργειας του Λιβάνου, οι χρεώσεις είναι πλέον σχεδόν 60% υψηλότερες σε σύγκριση με τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.

Για πολλούς, αυτό σημαίνει ότι η εξασφάλιση ηλεκτροδότησης όλο το 24ωρο κοστίζει πλέον αρκετές εκατοντάδες δολάρια τον μήνα, σε μια χώρα όπου ο κατώτατος μισθός έχει οριστεί στα 400 δολάρια.

«Τα πάντα έχουν γίνει ακριβά και οι άνθρωποι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα», δήλωσε ο 53χρονος Φουάντ Φαχρεντίν, εργαζόμενος σε εστιατόριο στη γειτονική συνοικία Χάμρα. «Πλέον πληρωνόμαστε και μετά χρεωνόμαστε, μόνο και μόνο για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε».

Τα χρόνια οικονομικής αστάθειας, πρόσθεσε, έχουν δημιουργήσει «μια τάξη ανθρώπων που ζει και μια τάξη που δεν είναι νεκρή, αλλά περιμένει να πεθάνει εξαιτίας της αφόρητης κατάστασης στην οποία βρίσκεται».

Νέοι στην Ελλάδα: Τα νούμερα της ντροπής – Πόσο πιο φτωχοί είναι από την υπόλοιπη Ευρώπη;

Οι νέοι στην Ελλάδα, παρά τα εφόδια και τις σπουδές τους, ξεκινούν τη ζωή τους εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε χαμηλούς μισθούς, ακριβή στέγαση και μια Ευρώπη που τρέχει με διπλάσια ταχύτητα.

Οι δρόμοι των μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων φλέγονται τις τελευταίες εβδομάδες. Από το Παρίσι μέχρι τη Μαδρίτη, ένα μαζικό κύμα οργής και διαδηλώσεων σαρώνει την Ευρώπη, με τους νέους να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των κινητοποιήσεων.

Η νέα γενιά ξεσηκώνεται ενάντια στο δυσβάσταχτο κόστος ζωής, τα απλησίαστα ενοίκια, τους καθηλωμένους μισθούς και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, διεκδικώντας το δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές μέλλον.

Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, οι Έλληνες νέοι μοιράζονται τις ίδιες ακριβώς αγωνίες, όμως ξεκινούν από μια πολύ πιο μειονεκτική θέση.

Τα πρόσφατα επίσημα στοιχεία της Eurostat για το 2025 αποκαλύπτουν μια ζοφερή πραγματικότητα και εξηγούν απόλυτα την απόγνωση της νεολαίας. Και αυτό γιατί η χώρα μας φιγουράρει σταθερά στον πάτο της Ευρώπης, με τη νέα γενιά στην Ελλάδα να ζει σε νοικοκυριά που διαθέτουν σχεδόν το μισό εισόδημα σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ο Alberto Alemanno, ειδικός στο δίκαιο της ΕΕ, πιστεύει ότι η περιγραφή των διαμαρτυριών ως «εφηβικής επανάστασης» είναι βαθιά παραπλανητική και τονίζει ότι οι διαμαρτυρίες των νέων σε όλη την Ευρώπη είναι πολύπλευρες.

Τι δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat

Πώς, λοιπόν, συγκρίνεται το εισόδημα των νοικοκυριών των νέων σε όλη την Ευρώπη; Ποια είναι η οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών τους; Και πώς συγκρίνεται η Ελλάδα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες;

Ενώ δεν απεικονίζει ολόκληρη την εικόνα, το ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα είναι ένας χρήσιμος δείκτης.

Πρόκειται για «το συνολικό εισόδημα ενός νοικοκυριού, μετά από φόρους και άλλες κρατήσεις, που είναι διαθέσιμο για δαπάνες ή αποταμίευση, διαιρούμενο με τον αριθμό των μελών του νοικοκυριού που μετατρέπονται σε εξισωμένους ενήλικες», σύμφωνα με την Eurostat. Αυτό περιλαμβάνει επίσης τα κοινωνικά επιδόματα.

Τα στοιχεία της Eurostat αφορούν νέους ηλικίας 18 έως 24 ετών. Τα στοιχεία δείχνουν το εισόδημα των νοικοκυριών στα οποία ζουν και όχι τι κερδίζουν οι ίδιοι οι νέοι.

Αισθητά χαμηλό το εισόδημα των νέων σε σχέση με τις χώρες του Νότου

Οι νέοι στην Ελλάδα ζουν σε νοικοκυριά με εισόδημα 719 ευρώ χαμηλότερο σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό της χώρας. Το διάμεσο εισόδημα των νοικοκυριών στα οποία ζουν νέοι στην Ελλάδα είναι 10.981, ενώ το διάμεσο εισόδημα για το σύνολο του πληθυσμού στη χώρα ανέρχεται σε 11.700 ευρώ.

Το εισόδημα των νέων στην Ελλάδα (10.981 ευρώ) είναι σχεδόν το μισό από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των νέων, ο οποίος βρίσκεται στα 21.482 ευρώ.

Η Ελλάδα βρίσκεται αισθητά πίσω από άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, όπως η Ιταλία (20.315 ευρώ), η Ισπανία (19.338 ευρώ) και η Κύπρος (21.337ευρώ), ενώ κινείται σε ελαφρώς χαμηλότερα επίπεδα και από την Πορτογαλία (14.146 ευρώ).

Η Ελλάδα βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα σε σχέση με τη Βουλγαρία (8.650 ευρώ), τη Σερβία (7.754 ευρώ), αλλά υπολείπεται από χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης όπως η Τσεχία (14.820 ευρώ) και η Πολωνία (13.455 ευρώ).

Πηγή: Eurostat

Η Ελβετία έχει το υψηλότερο μέσο ισοδύναμο εισόδημα νοικοκυριού για νέους, με 52.206 ευρώ. Ακολουθούν το Λουξεμβούργο (43.028 ευρώ) και η Αυστρία (37.299 ευρώ).

Η αναγκαστική συγκατοίκηση των νέων με τους γονείς τους

Η γραμματεία του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας σημείωσε ότι το εισόδημα είναι μόνο ένα μέρος της εξίσωσης. Σε ορισμένες χώρες, οι νέοι μπορεί να φαίνονται καλύτερα στα χαρτιά επειδή μένουν στο πατρικό σπίτι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αλλά πίσω από αυτά τα στοιχεία κρύβεται μια γενιά που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να μετακομίσει, να νοικιάσει ή να αγοράσει ένα σπίτι και να χτίσει τη ζωή της μόνη της.

«Το παράδοξο είναι ότι οι νέοι μπορεί να φαίνονται καλύτεροι όταν εξαρτώνται από τις οικογένειές τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και φτωχότεροι όταν ζουν μόνοι τους», δήλωσε η γραμματεία στο Euronews Business.

Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η αναλογία του διαθέσιμου εισοδήματος των νέων (18-24 ετών) σε σύγκριση με το εισόδημα του συνολικού πληθυσμού της κάθε χώρας για το 2025.

Κάθε τιμή κάτω από το 100% σημαίνει ότι οι νέοι ζουν σε νοικοκυριά με χαμηλότερο εισόδημα από τον εθνικό μέσο όρο της χώρας τους.

Πηγή: Eurostat

Για την Ελλάδα, ο πίνακας δείχνει τα εξής:

Το εισόδημα των νοικοκυριών στα οποία ζουν οι νέοι στην Ελλάδα βρίσκεται στο 93,9% του εισοδήματος του γενικού πληθυσμού της χώρας.

Οι νέοι στην Ελλάδα βρίσκονται σε ελαφρώς δυσμενέστερη οικονομική θέση σε σχέση με τον μέσο όρο της χώρας (έχουν περίπου 6% λιγότερο διαθέσιμο εισόδημα).

Η Ελλάδα βρίσκεται ελάχιστα πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (EU: 93,6%). Αυτό σημαίνει ότι η «ψαλίδα» μεταξύ της νέας γενιάς και των μεγαλύτερων στην Ελλάδα είναι σχεδόν ίδια με τον μέσο όρο ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν και το 93,9% ακούγεται σχετικά «καλό» (δείχνει μικρή ανισότητα), στην πραγματικότητα οφείλεται στο ότι οι περισσότεροι νέοι στην Ελλάδα αναγκάζονται να μένουν μαζί με τους γονείς τους. Επειδή τα εισοδήματα υπολογίζονται ανά νοικοκυριό, το εισόδημα των γονιών «κρύβει» τη φτώχεια και τη χαμηλή αγοραστική δύναμη της Gen Z.

Αγοραστική δύναμη υπό το μηδέν για τους νέους στην Ελλάδα

Ο πίνακας που ακολουθεί αποτυπώνει ανάγλυφα την οικονομική πίεση που δέχεται η νέα γενιά στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για το 2025, η πραγματική αγοραστική δύναμη των νέων ηλικίας 18 έως 24 ετών στην Ελλάδα βρίσκεται σε δραματικά χαμηλά επίπεδα.

Πηγή: Eurostat

Συγκεκριμένα, το διάμεσο εισόδημα των νοικοκυριών στα οποία ζουν οι νέοι στην Ελλάδα, όταν προσαρμοστεί με βάση το κόστος ζωής και τις τιμές των προϊόντων στη χώρα, ανέρχεται σε μόλις 12.775 Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (PPS).

Το νούμερο αυτό φέρνει την Ελλάδα στην 6η χαμηλότερη θέση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο είναι χαοτική, καθώς η μέση αγοραστική δύναμη ενός νέου στην ΕΕ διαμορφώνεται στις 21.077. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ένας νέος στην υπόλοιπη Ευρώπη μπορεί να αγοράσει σχεδόν τα διπλάσια αγαθά και υπηρεσίες σε σχέση με έναν νέο που ζει στην Ελλάδα.

Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο απογοητευτική αν συγκρίνουμε την Ελλάδα με τις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, οι οποίες αντιμετωπίζουν παρόμοια οικονομικά προβλήματα.

Χώρες όπως η Κύπρος (22.995 PPS), η Ισπανία (21.275 PPS) και η Ιταλία (20.833 PPS) προσφέρουν στους νέους τους μια καθημερινότητα με πολύ μεγαλύτερη οικονομική άνεση, αφού η αγοραστική τους δύναμη ξεπερνάει ή αγγίζει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ακόμα και η Πορτογαλία βρίσκεται αισθητά πιο ψηλά από την Ελλάδα, με 16.267 PPS.

Στον αντίποδα, οι μόνες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που καταγράφουν χαμηλότερες επιδόσεις από την Ελλάδα είναι η Ουγγαρία με 11.665 PPS και η Ρουμανία με 11.369 PPS. Κάτω από την Ελλάδα βρίσκονται επίσης ορισμένες χώρες εκτός ΕΕ, όπως η Σερβία (11.500 PPS), η Τουρκία (11.305 PPS), το Μαυροβούνιο, η Βόρεια Μακεδονία και η Αλβανία.

Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν ότι στην Ελλάδα, η νέα γενιά έρχεται αντιμέτωπη με έναν ασφυκτικό συνδυασμό χαμηλών εισοδημάτων και πολύ υψηλού κόστους ζωής.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι Έλληνες νέοι αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδα της καθημερινότητας, να νοικιάσουν δικό τους σπίτι και να ανεξαρτητοποιηθούν οικονομικά, με αποτέλεσμα να παρατείνουν για χρόνια τη διαμονή τους στο πατρικό τους.

Γιατί πρέπει να κοιτάξουν πέρα ​​από το εισόδημα

Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας ζητά να δούμε πέρα ​​από το απλό εισόδημα και να λάβουμε υπόψη την ιδέα του κοινωνικού μισθού: την προσιτή στέγαση, τις δημόσιες υπηρεσίες, την εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και την κοινωνική προστασία που καθορίζουν πόσο μακριά φτάνουν στην πραγματικότητα τα εισοδήματά μας.

«Μια αξιοπρεπής ζωή δεν θα πρέπει να εξαρτάται μόνο από έναν καλό μισθό ή από την οικογενειακή περιουσία στην οποία μπορεί κανείς να βασιστεί. Απαιτεί αξιοπρεπείς μισθούς παράλληλα με ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες που καθιστούν τα απαραίτητα προσιτά», ανέφερε η γραμματεία.