ενημέρωση 3:11, 19 November, 2026

Κυριάκος Μητσοτάκης - Τα δύο ενδεχόμενα που θα τον οδηγήσουν στην έξοδο – Οι πιθανές ημερομηνίες για εκλογές

Το ενδεχόμενο που θα τον οδηγήσει εκτός προεδρίας της Ν.Δ. και εκτός πολιτικής περιέγραψε ο πρωθυπουργός, ο οποίος, αν και διεκδικεί μια τρίτη θητεία με αυτοδυναμία, θέτει ως κατώφλι το ελάχιστο όριο του μπόνους εδρών στο 25%

Τους όρους υπό τους οποίους θα αποχωρούσε από την προεδρία της Ν.Δ. και θα εγκατέλειπε την ενεργό πολιτική έκανε γνωστούς ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος πάντως δηλώνει αποφασισμένος να διεκδικήσει μια τρίτη πρωθυπουργική θητεία και μάλιστα με αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Βαρόμετρο για τις μελλοντικές εξελίξεις στις προσεχείς κρίσιμες εθνικές εκλογές θα αποτελέσει το ποσοστό που θα λάβει η γαλάζια παράταξη, με τον πρωθυπουργό να θέτει ως κατώφλι για τον ίδιο και το κόμμα του το 25%, δηλαδή το κατώτατο όριο που επιτρέπει στο πρώτο κόμμα να λάβει το μπόνους των εδρών. Αν αυτό δεν επιτευχθεί, κάτι καθόλου διασφαλισμένο με βάση τις δημοσκοπικές καταγραφές που εμφανίζουν στην πρόθεση ψήφου τη Ν.Δ. να μην έχει «κλειδωμένο» το ποσοστό αυτό, τότε ο κ. Μητσοτάκης δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ακόμη και να παραιτηθεί.

«Ναι, θεωρώ ότι σίγουρα, αν ήμασταν κάτω από το 25%, θα ήταν ένα κακό εκλογικό αποτέλεσμα για τη Νέα Δημοκρατία και δεν θα δίσταζα καθόλου να αναλάβω τις ευθύνες μου», ήταν η απάντηση που έδωσε χθες σε συζήτηση που είχε στο πλαίσιο συνεδρίου («Πρώτο Θέμα»), όταν ο δημοσιογράφος Αντώνης Σρόιτερ τον ρώτησε αν ισχύει η αναφορά του σε πρόσφατη συνέντευξη ότι το 25% είναι το ποσοστό κάτω από το οποίο θα οδηγηθεί στο να πάει σπίτι του. «Μου αρέσει, ξέρετε, να θέτω στόχους, και ανώτατους και κατώτατους. Και νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο είμαστε και υπόλογοι στους πολίτες, αλλά και εμείς εξηγούμε ότι στο κάτω κάτω λογοδοτούμε απέναντι στο κόμμα μας για οποιοδήποτε αποτέλεσμα έρθει. Οπως έχουμε τα οφέλη, αν έρθει ένα καλό αποτέλεσμα, και επιζητούμε την αναγνώριση, έτσι πρέπει να επιζητούμε και την κριτική, αν τα πράγματα δεν πάνε καλά», ανέφερε επεξηγηματικά ο πρωθυπουργός, συντηρώντας το ενδεχόμενο.

Επιπροσθέτως, ο κ. Μητσοτάκης συνέδεσε το ευρύτερο πολιτικό του μέλλον με τη διατήρηση της πρωθυπουργικής του καρέκλας, αποκαλύπτοντας ότι η απώλειά της θα ισοδυναμούσε με τον τερματισμό και της κοινοβουλευτικής του θητείας.

Οι πιθανές ημερομηνίες

«Τη στιγμή που θα τελειώσει η σταδιοδρομία μου ως πρωθυπουργός, θα τελειώσει και η κοινοβουλευτική μου διαδρομή», απάντησε στο ερώτημα αν θα ακολουθήσει το παράδειγμα πρώην πρωθυπουργών που μένουν στα έδρανα της Βουλής μέχρι τα 90 τους χρόνια. «Πρέπει να είσαι συμβιβασμένος με την ιδέα ότι η πολιτική καριέρα κάποια στιγμή τελειώνει. Και αυτό είναι μια ψυχική διαδικασία. Ολες οι καριέρες τελειώνουν κάποια στιγμή», σημείωσε.

Ολα αυτά βεβαίως -όπως ο ίδιος τα περιέγραψε- αφορούν σενάρια στην προοπτική μιας αρνητικής τροπής της εκλογικής αναμέτρησης που επίκειται και για την οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε να μιλά -ως προς την ημερομηνία διεξαγωγής- με χρησμούς. «Φαντάζομαι ότι κανείς δεν θα σκεφτεί να αναβάλει τα σχέδιά του για τις διακοπές του Πάσχα. Εχω πει -το επαναλαμβάνω και κατηγορηματικά- ότι οι εκλογές δεν θα γίνουν στις 2 Μαΐου», είπε ο κ. Μητσοτάκης όταν ρωτήθηκε αν θα διευκολύνει τους πολίτες που θέλουν να ταξιδέψουν το Πάσχα ή το καλοκαίρι, μια και το συνέδριο όπου φιλοξενήθηκε είχε ως αντικείμενο τον τουρισμό. Στη δε follow up ερώτηση για του Αγίου Πνεύματος, ο κ. Μητσοτάκης σχολίασε ότι δεν μπορεί να πει κάτι περισσότερο, όσο κι αν πιεστεί από τον δημοσιογράφο. Αξίζει να τονιστεί ότι στα δημοσιογραφικά γραφεία αλλά και σύμφωνα με ορισμένα δημοσιεύματα, ως πιθανές ημερομηνίες εκλογών αναφέρονται η Κυριακή 16 ή 23 Μαΐου και με λιγότερες πιθανότητες η Κυριακή του Θωμά 9 Μαΐου. Σε περίπτωση προκήρυξής τους νωρίτερα, η Κυριακή 11 Απριλίου μπορεί να ήταν μια επιλογή του πρωθυπουργού. Σε ό,τι αφορά τις δεύτερες κάλπες που εκτός απροόπτου θα απαιτηθούν, στο μέγαρο Μαξίμου κυκλώνουν την Κυριακή 20 Ιουνίου (αν οι πρώτες γίνουν 16 Μαΐου).

Στην ίδια αποκαλυπτική συνέντευξη ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να διαβάσει τα θετικά για τη Ν.Δ. στοιχεία των δημοσκοπήσεων, εμμένοντας στο προβάδισμα του κόμματός του, αλλά και στο γεγονός, όπως είπε, ότι «το δεύτερο και το τρίτο κόμμα αθροιστικά σε όλες τις μετρήσεις έχουν ποσοστό χαμηλότερο από το ποσοστό της Ν.Δ.», κάτι που σχολίασε ως θετικό «μετά από 7,5 χρόνια διακυβέρνησης».

Παρέπεμψε δε στις δημοσκοπήσεις προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων που δεν είχαν καταφέρει να προβλέψουν, ούτε το 2019 ούτε το 2023, το εκλογικό ποσοστό της Ν.Δ., δίνοντας χαμηλότερες επιδόσεις, για να δικαιολογήσει την υπέρμετρη αισιοδοξία του για τον στόχο της αυτοδυναμίας. Μάλιστα, προσπάθησε να την παρουσιάσει εκ νέου ως «μοναδική ρεαλιστική επιλογή», επικαλούμενος, πρώτον, την αρνητική θέση του ΠΑΣΟΚ, που κατά τον κ. Μητσοτάκη θα μπορούσε να αποτελέσει εταίρο της Ν.Δ., δεύτερον, τη δική του αρνητική στάση σε ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με τα κόμματα δεξιότερα της Ν.Δ. και τρίτον, με ένα δίλημμα που έθεσε μεταξύ μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης ή επί της αρχής μιας κυβέρνησης συνεργασίας «σε αυτή τη συγκυρία μεγάλων αναταραχών και μιας χαοτικής κατάστασης η οποία επικρατεί στον κόσμο», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Απέκλεισε τέλος ρητά και κατηγορηματικά τη συνεργασία με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, ιδίως αν η ΕΛΑΣ έρθει τρίτη, ωστόσο δεν πέρασε απαρατήρητη η σαφής απόσταση που κράτησε ο πρωθυπουργός από την εμπρηστική ρητορική του Αδωνη Γεωργιάδη απέναντι στον κ. Τσίπρα και τα επιχειρήματα περί «χρηματισμού για να περάσει τους ποινικούς κώδικες». Στα αξιοσημείωτα δε και η ευθεία παραδοχή ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν το μεγαλύτερο λάθος της δεύτερης τετραετίας.

Χοντραίνει η κόντρα Μητσοτάκη – Τσίπρα - Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ μίλησε για λογοδοσία, ο πρωθυπουργός είδε… φυλακές

Στον ισχυρισμό ότι ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ θέλει να τον βάλει φυλακή επανήλθε ο πρωθυπουργός, με το σκεπτικό ότι έτσι συσπειρώνει δεξιούς, ίσως και κεντρώους ψηφοφόρους του.

Στη χώρα μας υπάρχουν δύο πολιτικά μπλοκ που αντιμάχονται για την εξουσία: από τη μια είναι η Νέα Δημοκρατία και από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι που θέλουν να βάλουν τα κυβερνητικά στελέχη στη φυλακή.

Αυτά έλεγε, επί λέξει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνέντευξή του στο liberal.gr τον περασμένο Ιούλιο, θέτοντας έτσι και το -κατ’ αυτόν- δίλημμα των εκλογών.

Το ενδιαφέρον είναι ότι χθες ο πρωθυπουργός επανήλθε στον ισχυρισμό του ονοματίζοντας τον… εγκέφαλο: «Ο κύριος Τσίπρας θέλει να μας βάλει όλους φυλακή», είπε σε συνέντευξή του (Πρώτο Θέμα – Travel.gr.).

Γιατί, όμως, επανήλθε στον ισχυρισμό του αυτό ο πρωθυπουργός (τον οποίον προφανέστατα θέλει να συντηρεί, με το σκεπτικό ότι έτσι συσπειρώνει δεξιούς, ίσως και κεντρώους ψηφοφόρους); Κυβερνητικοί κύκλοι φαίνεται πως προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά απόσπασμα από την προχθεσινή συνέντευξη του προέδρου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (στο ITV των Ιωαννίνων).

Γιατί, όμως, επανήλθε στον ισχυρισμό του αυτό ο πρωθυπουργός (τον οποίον προφανέστατα θέλει να συντηρεί, με το σκεπτικό ότι έτσι συσπειρώνει δεξιούς, ίσως και κεντρώους ψηφοφόρους); Κυβερνητικοί κύκλοι φαίνεται πως προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά απόσπασμα από την προχθεσινή συνέντευξη του προέδρου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (στο ITV των Ιωαννίνων).

Διαχωρισμός εξουσιών

Παραθέτουμε, επί λέξει, το επίμαχο απόσπασμα της συνέντευξης, προκειμένου οι αναγνώστες να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Στο ερώτημα, συγκεκριμένα, αν ήταν υπερβολικός όταν αποκαλούσε τον πολιτικό αντίπαλό του «αρχιερέα της διαφθοράς», ο Αλέξης Τσίπρας έδινε την εξής απάντηση: «Καθόλου υπερβολικός δεν είμαι. Η χώρα βυθίζεται στη διαφθορά, βουλιάζει στη διαφθορά και την ευθύνη την έχει ο ίδιος ως επικεφαλής του επιτελικού κράτους, που ο ίδιος συνέταξε και του οποίου ηγείται. Την πολιτική ευθύνη την έχει στο 100% ο ίδιος και το αν έχει και ποινικές ευθύνες για όλα όσα συμβαίνουν, μένει να κριθεί όταν λογοδοτήσει. Γιατί κάποια στιγμή θα λογοδοτήσει πρωτίστως στον ελληνικό λαό αλλά και στην ελληνική δικαιοσύνη, που είμαι βέβαιος ότι θα αναρωτηθεί τι έχει συμβεί -όταν αφεθεί ελεύθερη- τι έχει συμβεί σε όλες αυτές τις υποθέσεις. Δεν είμαι εγώ αυτός, ο οποίος θα κρίνω το αποτέλεσμα της λογοδοσίας, αλλά είμαι βέβαιος ότι κάποια στιγμή θα κληθεί να λογοδοτήσει, εάν θεωρούμε ότι σε αυτή τη χώρα έχουμε ευνομούμενη δικαστική λειτουργία, έχουμε ευνομούμενη δημοκρατία και υπάρχει διαχωρισμός των δύο εξουσιών, της εκτελεστικής από τη δικαστική εξουσία».

Στην επίθεση Μητσοτάκη και την απόπειρα διαστρέβλωσης όσων είχε δηλώσει, ο πρόεδρος της Συμπαράταξης απάντησε χθες το απόγευμα από την Πρέβεζα και σε συνάντηση μελών του κόμματος: «Μας είπε ότι, παρά το γεγονός ότι θέλει να πάει σε αυτοδυναμία, στόχος του είναι το… 25% […] και μας είπε επίσης ότι θα ήθελε να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές -αυτό το ξέραμε, δεν είναι κάτι καινούργιο- και ότι δεν μπορεί να συνεργαστεί με την ΕΛΑΣ και με μένα. Κι αυτό το ξέραμε, πώς μπορεί άλλωστε, η νύχτα με τη μέρα δεν παντρεύονται. Αλλά γιατί όμως δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί μου; Γιατί εγώ, λέει, θέλω να τον βάλω φυλακή, αυτό είπε σήμερα».

«Βρόμικο ’89»

Και, συνέχισε: «Αναρωτιέμαι, δεν γνωρίζει ότι σε μια ευνομούμενη, φιλελεύθερη δημοκρατία, φυλακή δεν βάζουν οι πρωθυπουργοί τους πολιτικούς τους αντιπάλους, αλλά τους βάζουν οι δικαστές από μια δικαιοσύνη η οποία ελευθέρως δηλώνει τις αποφάσεις της; Δεν το γνωρίζει αυτό; Ή μήπως η οικογενειακή του εμπειρία από το “βρόμικο ’89” είναι διαφορετική;», διερωτήθηκε δηκτικά.

Σε άλλο, μάλιστα, σημείο της ομιλίας του στα μέλη της ΕΛΑΣ, ο πρόεδρός της επεσήμανε ότι «όταν τους προκάλεσα (σ.σ. τα κυβερνητικά στελέχη και δη τον Αδ. Γεωργιάδη) να δώσουν στοιχεία (σ.σ. για χρηματισμό) οδηγήθηκαν σε άτακτη υποχώρηση».

«Κύριε Μητσοτάκη, έχετε τη μύγα και μυγιάζεστε και μιλάτε για φυλακές;» αναρωτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας

Επαναλαμβάνοντας δε ότι «η συκοφαντία είναι η δίδυμη αδελφή της διαφθοράς», όπως και ότι «ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι είναι καθαροί, ότι δεν είναι διεφθαρμένοι, ότι διαχειρίζονται με εντιμότητα το δημόσιο χρήμα», κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι «προσπαθεί, πετώντας λάσπη στον ανεμιστήρα, να πλήξει τους πολιτικούς του αντιπάλους με συκοφαντίες, βασικά τον πολιτικό του αντίπαλο. Με τους άλλους δεν ασχολείται απ’ ό,τι βλέπετε. Και με συκοφαντίες (προσπαθεί) να δημιουργήσει την εντύπωση στην ελληνική κοινωνία ότι όλοι το ίδιο είναι. Ε, λοιπόν, όχι, δεν είμαστε όλοι το ίδιο…».

Ελεύθερη δικαστική εξουσία

Στέλνοντας εξάλλου μήνυμα σεβασμού της διάκρισης των εξουσιών, ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ διαβεβαίωσε: «Εμείς εδώ είμαστε για να τιμήσουμε το Σύνταγμα, τους νόμους, το δημοκρατικό πολίτευμα που λέει διαχωρισμός και διαφορετικός ρόλος των δύο εξουσιών. Αλλο η (εκτελεστική) εξουσία, άλλο η δικαστική εξουσία». Σύμφωνα με την προσέγγισή του, «η δικαστική εξουσία θα πρέπει επιτέλους σε αυτόν τον τόπο να μείνει ελεύθερη και να μπορεί να κρίνει με βάση αυτά που βλέπει και όχι με βάση αυτά που της επιβάλλουν. Και δεσμευόμαστε εδώ, όχι να βάλουμε κανέναν φυλακή, αλλά δεσμευόμαστε ότι όλοι θα λογοδοτήσουν ανεξαρτήτως της θέσης που κατέχουν, ανεξαρτήτως των αξιωμάτων τους, αν έχουν ποινικές ευθύνες σπαταλώντας και λεηλατώντας το δημόσιο συμφέρον και το δημόσιο χρήμα».

Εν κατακλείδι, «θέλω να είμαι καθαρός. Θέλω να είμαι απόλυτα καθαρός. Αρα λοιπόν η απάντησή μου στον κ. Μητσοτάκη είναι, κύριε Μητσοτάκη, δεν ξέρετε πώς λειτουργούν οι δημοκρατίες; Ή μήπως ξέρετε και απλώς έχετε τη μύγα και μυγιάζεστε και μιλάτε για φυλακές;».


Λογοκρισία από ΕΡΤ

«Ψαλίδι» στις δηλώσεις Τσίπρα κατήγγειλε, εν τω μεταξύ, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη: «Με έκπληξη σήμερα (σ.σ. χθες) διαπιστώσαμε ότι η ΕΡΤ που συνήθως μοιράζει στα υπόλοιπα ΜΜΕ τις δηλώσεις και ομιλίες των πολιτικών αρχηγών, φρόντισε να “κόψει” από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Πρέβεζα το σχετικό απόσπασμα όπου απαντούσε στην αναφορά του κυρίου Μητσοτάκη ότι ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να τον βάλει φυλακή. Γιατί άραγε; Στερείται ενδιαφέροντος η απάντηση του πρώην πρωθυπουργού σε μια τόσο αιχμηρή τοποθέτηση του νυν πρωθυπουργού εναντίον του; Ή μήπως αυτό αποφάσισε η κυβερνητική προπαγάνδα;», διερωτάται η λεωφόρος Αμαλίας, η ανακοίνωση της οποίας καταλήγει: «Σε κάθε περίπτωση μόνο στα καθεστώτα η δημόσια τηλεόραση λογοκρίνει και αποφασίζει τι θα παιχθεί και τι όχι στα ΜΜΕ από τις ομιλίες πολιτικών αρχηγών. Και αυτό είναι άλλο ένα θλιβερό επεισόδιο στην ΕΡΤ της εποχής Μητσοτάκη», καταλήγει.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Το Ισραήλ πούλησε τον Τραμπ, θα σεβαστεί τις υποσχέσεις του στην Ελλάδα;

Υποχείριο και αναλώσιμος αποδεικνύεται ο Τραμπ για το Ισραήλ

Ο μόνιμος αντιπρόσωπος του Ισραήλ στον ΟΗΕ, Ντάνυ Ντανόν, είναι ένας τυπικός Σιωνιστής αξιωματούχος: ασεβής, ερειστικός, επιθετικός και κυρίως αδίστακτος. Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε και τον εαυτό του. Αμέσως μετά τις αμερικανικές εκλογές κι ενώ άπαντες ακόμη και ο Τραμπ, ο αντιπρόεδρος Βανς κ.α. επέρριψαν σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την ταπεινωτική ήττα των Ρεπουμπλικανών στην επίθεση στο Ιράν, κληθείς να σχολιάσει τις εξελίξεις ο Ντανόν απέδωσε την ευθύνη για τον πόλεμο στο Ιράν αποκλειστικά και μόνο στον Τραμπ. Αποποιήθηκε οποιοδήποτε ρόλο και ανάμειξη του Ισραήλ για την επίθεση στο Ιράν, επιλέγοντας να διαφυλάξει το γόητρο της χώρας του, ασχέτως αν έτσι εξέθετε τον Τραμπ!

Η επιλογή του Ισραηλινού αξιωματούχου προκάλεσε σοκ, επειδή πλήθος δημοσιευμάτων, που ουδέποτε διαψεύστηκαν, αποκάλυπταν ότι η επίθεση στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε κατ’ εντολή του Νετανιάχου. Ενώ οι λόγοι για τους οποίους δέχτηκε ο Τραμπ δεν διατύπωνονται άμεσα και μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν (πχ σκάνδαλο Επστάιν), όλα τα ρεπορτάζ καταλήγουν ότι ο Τραμπ πείσθηκε ή πιέστηκε από το Ισραήλ για να ξεκινήσει την επιχείρηση «Επική οργή», που εξελίχθηκε σε επική αποτυχία.

Το πιο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, που περιέγραφε με λεπτομέρειες την χειραγώγηση της αμερικανικής κυβέρνησης από την ισραηλινή, το οφείλουμε στους New York Times. Δημοσιεύτηκε στις 7 Απριλίου και είχε τίτλο, «Πώς ο Τραμπ οδήγησε τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν».

Σαν στο σπίτι του ο Νετανιάχου

Αξίζει να μεταφέρουμε ορισμένα εκτενή αποσπάσματα από το αποκαλυπτικό αυτό άρθρο:

«Το μαύρο SUV που μετέφερε τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου έφτασε στον Λευκό Οίκο λίγο πριν από τις 11 π.μ. στις 11 Φεβρουαρίου. Ο Ισραηλινός ηγέτης – ο οποίος επί μήνες ασκούσε πιέσεις, ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να συναινέσουν σε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά του Ιράν- οδηγήθηκε γρήγορα στο εσωτερικό, χωρίς ιδιαίτερες επισημότητες και μακριά από τα βλέμματα των δημοσιογράφων, έτοιμος για μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές της μακράς σταδιοδρομίας του.

Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι συγκεντρώθηκαν αρχικά στην Αίθουσα του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία γειτνιάζει με το Οβάλ Γραφείο. Στη συνέχεια, ο κ. Νετανιάχου κατευθύνθηκε στον κάτω όροφο για το κύριο γεγονός: μια άκρως απόρρητη παρουσίαση σχετικά με το Ιράν, η οποία απευθυνόταν στον Πρόεδρο Τραμπ και την ομάδα του και πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων του Λευκού Οίκου – έναν χώρο που σπάνια χρησιμοποιούνταν για δια ζώσης συναντήσεις με ξένους ηγέτες.

Ο κ. Τραμπ κάθισε, αλλά όχι στη συνήθη θέση του, στην κεφαλή του μαονένιου τραπεζιού συσκέψεων της αίθουσας. Αντ’ αυτού, ο Πρόεδρος επέλεξε μια θέση στο πλάι, με το βλέμμα στραμμένο προς τις μεγάλες οθόνες που ήταν τοποθετημένες στον τοίχο. Ο κ. Νετανιάχου κάθισε στην απέναντι πλευρά, ακριβώς απέναντι από τον Πρόεδρο.

Στην οθόνη πίσω από τον Πρωθυπουργό εμφανίστηκαν ο Νταβίντ Μπαρνέα, διευθυντής της Μοσάντ (της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικού), καθώς και Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι. Η παρουσία τους στην οθόνη, πίσω από τον κ. Νετανιάχου, δημιουργούσε την εικόνα ενός ηγέτη σε καιρό πολέμου, περιστοιχισμένου από την ομάδα του…

Η παρουσίαση που επρόκειτο να κάνει ο κ. Νετανιάχου μέσα στην επόμενη ώρα θα αποδεικνυόταν καθοριστική, οδηγώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ σε μια πορεία προς μια μεγάλη ένοπλη σύγκρουση, στην καρδιά μιας από τις πιο ασταθείς περιοχές του κόσμου.

Στις 11 Φεβρουαρίου, στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων, ο κ. Νετανιάχου προέβη σε μια έντονη προσπάθεια πειθούς, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν ήταν έτοιμο για αλλαγή καθεστώτος και εκφράζοντας την πεποίθηση ότι μια κοινή αμερικανο-ισραηλινή αποστολή θα μπορούσε επιτέλους να δώσει τέλος στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Σε κάποιο σημείο, οι Ισραηλινοί έδειξαν στον κ. Τραμπ ένα σύντομο βίντεο, το οποίο περιλάμβανε μια συρραφή εικόνων από πιθανούς νέους ηγέτες, που θα μπορούσαν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας, εάν κατέρρεε η σκληροπυρηνική κυβέρνηση. Μεταξύ αυτών που παρουσιάστηκαν ήταν ο Ρεζά Παχλαβί, ο εξόριστος γιος του τελευταίου Σάχη του Ιράν -σήμερα αντιφρονών με έδρα την Ουάσιγκτον- ο οποίος έχει επιχειρήσει να προβάλει τον εαυτό του ως έναν κοσμικό ηγέτη ικανό να οδηγήσει το Ιράν σε μια μετα-θεοκρατική διακυβέρνηση».

«Σχεδόν βέβαια νίκη»

Συνεχίζει το ρεπορτάζ των New York Times:

«Ο κ. Νετανιάχου και η ομάδα του περιέγραψαν συνθήκες που, κατά τους ίδιους, προμήνυαν σχεδόν βέβαιη νίκη: το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν θα μπορούσε να καταστραφεί μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το καθεστώς θα αποδυναμωνόταν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην είναι σε θέση να αποκλείσει τα Στενά του Ορμούζ, ενώ η πιθανότητα να εξαπολύσει το Ιράν πλήγματα κατά αμερικανικών συμφερόντων σε γειτονικές χώρες εκτιμήθηκε ως ελάχιστη.

Επιπλέον, σύμφωνα με πληροφορίες της Μοσάντ, οι διαδηλώσεις στους δρόμους εντός του Ιράν επρόκειτο να ξεκινήσουν εκ νέου. Με την ώθηση από την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών -η οποία θα συνέβαλλε στην πυροδότηση ταραχών και εξεγέρσεων- μια σφοδρή εκστρατεία βομβαρδισμών θα μπορούσε να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε η ιρανική αντιπολίτευση να ανατρέψει το καθεστώς. Οι Ισραηλινοί έθεσαν επίσης το ενδεχόμενο Ιρανοί Κούρδοι μαχητές να διασχίσουν τα σύνορα από το Ιράκ, ανοίγοντας ένα χερσαίο μέτωπο στα βορειοδυτικά, γεγονός που θα εξαντλούσε περαιτέρω τις δυνάμεις του καθεστώτος και θα επιτάχυνε την κατάρρευσή του…

Ο κ. Νετανιάχου παρουσίασε τις θέσεις του με αυτοπεποίθηση, αλλά με έναν μονότονο τόνο φωνής. Η παρουσίαση φάνηκε να βρίσκει θετική ανταπόκριση στο σημαντικότερο πρόσωπο που βρισκόταν στην αίθουσα: τον Αμερικανό πρόεδρο.

“Μου ακούγεται καλό”, είπε ο κ. Τραμπ στον πρωθυπουργό. Για τον κ. Νετανιάχου, αυτό αποτελούσε ουσιαστικά το “πράσινο φως” για μια κοινή αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση.

Ο κ. Νετανιάχου δεν ήταν ο μόνος που αποχώρησε από τη συνάντηση με την εντύπωση ότι ο κ. Τραμπ είχε, στην ουσία, λάβει την απόφασή του. Οι σύμβουλοι του Προέδρου αντιλήφθηκαν ότι εκείνος είχε εντυπωσιαστεί βαθύτατα από τις υποσχέσεις για τις δυνατότητες των στρατιωτικών δυνάμεων και των υπηρεσιών πληροφοριών του κ. Νετανιάχου».

Το Ισραήλ νίκησε τους Αμερικάνους στρατηγούς

Η ευθύνη του Ισραήλ για τον πόλεμο στο Ιράν γίνεται ακόμη πιο εμφανής αν στην παραπάνω προσπάθεια παραπλάνησης, που περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια η αμερικανική εφημερίδα, προσθέσουμε και τις αντιρρήσεις της ηγεσίας του αμερικανικού στρατού και της υπηρεσίας πληροφοριών. Συνεχίζει λοιπόν το ρεπορτάζ της νεοϋορκέζικης εφημερίδας, που προέρχεται από ένα βιβλίο το οποίο θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα, με τίτλο «Αλλαγή καθεστώτος: Στα ενδότερα της ιμπεριαλιστικής προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ»:

«Ο διευθυντής της CIA χρησιμοποίησε μία λέξη για να περιγράψει τα σενάρια του Ισραηλινού πρωθυπουργού περί αλλαγής καθεστώτος: “γελοία”. Σε εκείνο το σημείο παρενέβη ο κ. Ρούμπιο. “Με άλλα λόγια, είναι μαλακίες”, είπε…

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος στράφηκε προς τον στρατηγό Κέιν. “Στρατηγέ, ποια είναι η γνώμη σας;” Ο στρατηγός Κέιν απάντησε: “Κύριε, από όσο γνωρίζω, αυτή είναι η πάγια τακτική των Ισραηλινών. Υπερβάλλουν στις περιγραφές τους και τα σχέδιά τους δεν είναι πάντα καλά επεξεργασμένα. Ξέρουν ότι μας χρειάζονται, γι’ αυτό και πιέζουν τόσο έντονα”».

Η συνέχεια είναι γνωστή: Η αμερικανική επίθεση στο Ιράν πραγματοποιήθηκε, παρά τις αντιρρήσεις της ηγεσίας του αμερικανικού στρατού και της υπηρεσίας πληροφοριών, που αποδείχθηκε πιο καλά ενημερωμένη και αξιόπιστη από τους Ισραηλινούς. Παρόλα αυτά δεν ελήφθησαν σοβαρά οι αντιρρήσεις της!

Στο ίδιο συμπέρασμα για τις πιέσεις του Ισραήλ στις ΗΠΑ, ώστε να ξεκινήσουν την επίθεση στο Ιράν επανέλαβαν πολλά ακόμη ρεπορτάζ μεγάλων Μέσων: Axios (3/2/2026: «σειρά ισραηλινών πρακτόρων και στρατηγών έχουν επισκεφθεί την Ουάσιγκτον τις τελευταίες ημέρες, περιλαμβανομένου του αρχηγού του επιτελείου των IDF»), Reuters (με τίτλο «Ο Τραμπ ενέκρινε επιχείρηση κατά του Ιράν, αφού ο Νετανιάχου τάχθηκε υπέρ της από κοινού εξόντωσης του Χαμενεΐ»), The Times of Israel (με τίτλο «Αξιωματούχος των ΗΠΑ λέει πώς το Ισραήλ πιέζει για αμερικανικά χτυπήματα στο Ιράν, αλλά ο Τραμπ “πραγματικά δεν θέλει να το κάνει”).

Η πραγματικότητα γίνεται ακόμη πιο ζοφερή αν λάβουμε υπ’ όψη μας τις αιτίες για τις οποίες η ευθύνη του Ισραήλ στον βομβαρδισμό του Ιράν αποσιωπήθηκε από τα περισσότερα ΜΜΕ της Δύσης. Η απάντηση δόθηκε από τις σελίδες του Guardian: Γιατί κάθε τέτοια αναφορά, καίτοι ήταν πέρα για πέρα αληθινή, θα χαρακτηριζόταν αντισημιτισμός, όπως συστηματικά συμβαίνει σε κάθε προσπάθεια αποκάλυψης της ισραηλινής επιρροής στην πολιτική των ΗΠΑ!

«Δεν υπάρχει ηθικό έρεισμα για την απόκρυψη της παρέμβασης του Ισραήλ στην αμερικανική πολιτική. Ένας Τύπος που ψεύδεται ανοιχτά δεν είναι ελεύθερος. Όμως, ένας Τύπος που λέει μόνο μερικές αλήθειες ενδέχεται να είναι ακόμη λιγότερο ελεύθερος, καθώς αυτές οι μισές αλήθειες λειτουργούν ως προσωπείο για την έλλειψη ελευθερίας του», έγραψε η βρετανική εφημερίδα, αναδεικνύοντας τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο Τύπος από τις συνεχείς, δημόσιες ή εν κρυπτώ, πιέσεις των Σιωνιστών.

Οι επαφές και πιέσεις του Ισραήλ είχαν διαχυθεί σε όλη την κλίμακα της αμερικανικής ηγεσίας. Ενδεικτικά, πριν τις αμερικανικές εκλογές ο υπουργός Πολέμου του Τραμπ, Πιτ Χέγκσεθ, επισκέφθηκε το Ισραήλ, όπου συζήτησε την επανέναρξη των επιθέσεων στο Ιράν, μετά τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές.

Η αποσιώπηση της ευθύνης του Ισραήλ στη χάραξη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής έχει πολλές συνέπειες. Η σημαντικότερη είναι ότι το Ισραήλ μένει τελικά στο απυρόβλητο όταν έρχεται η ώρα της λογοδοσίας και της αναζήτησης ευθυνών. Κι έτσι μπορεί ο κάθε Ντανόν να αποδίδει την ευθύνη στον Τραμπ, που αποδεικνύεται χρήσιμος ηλίθιος. Ναι, ακόμη κι ο Τραμπ! Όχι μόνο προκάλεσε έναν πόλεμο, που ήταν βέβαιο ότι θα χαθεί, αλλά στο τέλος επωμίστηκε και ακέραια την ευθύνη του…

Ανησυχία για την Ελλάδα

Το πάθημα του (έστω περιορισμένης και συρρικνούμενης ευθύνης) πλανητάρχη Τραμπ πρέπει να γίνει μάθημα και για την Ελλάδα. Το Ισραήλ άδειασε αδίστακτα τον Τραμπ, παρότι Ισραήλ δεν θα υπήρχε αν οι ΗΠΑ δεν το χρηματοδοτούσαν αφειδώς και ποικιλοτρόπως, αποδεικνύοντας τον ιδιοτελή, μονομερή κι εκβιαστικό χαρακτήρα των διεθνών σχέσεων και των συμμαχιών του.

Κι όλοι ξέρουμε ότι τελευταίο απόκτημα σε αυτή την μακρά αλυσίδα ευκαιριακών συμμαχιών είναι η Ελλάδα. Το Ισραήλ εκμεταλλεύεται την τουρκική επιθετικότητα για να φανεί ως άγγελος – φύλακας της Ελλάδας. Σε αυτό το πλαίσιο πιέζει στην κατεύθυνση άμεσης έναρξης πολέμου με την Τουρκία. Άλλες φορές με την προπαγάνδιση του προληπτικού πλήγματος, ακόμη και με την συνηγορία της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας της Ελλάδας, άλλες φορές με πρόσχημα την απελευθέρωση των κατεχομένων από την Τουρκία κυπριακών εδαφών κι άλλες φορές για να προχωρήσουν τα σχέδια εκμετάλλευσης του Αιγαίου από αμερικανικές πολυεθνικές, το Ισραήλ ρίχνει συστηματικά λάδι στη φωτιά των ανταγωνισμών. Οι πράκτορες του βρίσκουν βήμα σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης, σε ένα πλαίσιο χρονίως ασύδοτης λειτουργίας τους που θέτει πολλά ερωτήματα για τα σχέδια στα οποία πρωταγωνιστούν, προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη για τον πόλεμο που φέρνουν. Στόχος τους είναι η Ελλάδα να κάνει τον πόλεμο με την Τουρκία, που το ίδιο φοβάται να κάνει.

Όπως ακριβώς το Ισραήλ οδήγησε τις ΗΠΑ να πολεμήσουν με το Ιράν για λογαριασμό του (όσο κι αν υπήρχαν σαφή και οριοθετημένα αμερικανικά υλικά συμφέροντα που επιζητούσαν τον πόλεμο και κέρδισαν από την κήρυξή του), έτσι το Ισραήλ θέλει να βάλει και την Ελλάδα να πολεμήσει για λογαριασμό του με την Τουρκία. Στις ΗΠΑ μάλιστα βρέθηκαν υπουργοί, στρατηγοί και επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών που αντέδρασαν και είπαν όχι, όπως έδειξε το ρεπορτάζ των New York Times, έστω κι αν οι αντιρρήσεις τους έπεσαν στο κενό… Στην Ελλάδα, ούτε αυτό!

Κι αν κάτι δείχνει το παράδειγμα των ΗΠΑ είναι πώς όταν θα πετύχουν το στόχο τους και θα προκαλέσουν τον πόλεμο με την Τουρκία, όλοι αυτοί οι Ισραηλινοί πράκτορες που έχουν μαζευτεί στην Ελλάδα διαθέτοντας δημόσιο βήμα κι επιδιδόμενοι σε ζύμωση των διαμορφωτών γνώμης, υποδείξεις προς την πολιτική ηγεσία και διαμόρφωση αδιαφανών κέντρων πολλαπλασιασμού ισχύος, αμέσως θα εξαφανιστούν. Και θα επιρρίψουν την ευθύνη για τον πόλεμο και την ήττα στην ελληνική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία!

Αν το έκαναν στον Τραμπ, γιατί να μην το κάνουν στην Ελλάδα;

Πηγή: infowar

Ακρωτηριασμοί, τρομοκρατία και παρακράτηση μισθών – χτίζοντας τα data centers της Ευρώπης

Από τα εργοτάξια της Google στο Βέλγιο μέχρι τις εγκαταστάσεις της Microsoft στη Σουηδία, η έρευνα του Investigate Europe αποκαλύπτει σοβαρά εργατικά ατυχήματα, εξαντλητικά ωράρια, καταγγελίες για μισθολογική εκμετάλλευση, κρούσματα φυματίωσης και συστηματικά εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα δίκτυο εργολάβων που κατασκευάζουν τις υποδομές της τεχνητής νοημοσύνης στην Ευρώπη.

Ο Σάντου Ντουμιτρέσκου είχε συμπληρώσει σχεδόν δέκα ώρες εργασίας όταν του ζήτησαν να πραγματοποιήσει δύο ακόμη ηλεκτρολογικούς ελέγχους στο εργοτάξιο της Google στο Βέλγιο. Λίγα λεπτά αργότερα, ένα ηλεκτρικό τόξο 400 βολτ και 12.000 αμπέρ έκαψε το πρόσωπο και τη δεξιά πλευρά του σώματός του. Υπέστη εγκαύματα στο 12% του σώματός του, έμεινε πέντε ημέρες σε τεχνητό κώμα και σήμερα αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο μόνιμης αναπηρίας. Η ιστορία του 34χρονου Ρουμάνου εργάτη αποτελεί μία από τις συγκλονιστικότερες μαρτυρίες της πεντάμηνης έρευνας του Investigate Europe για το εργασιακό καθεστώς πίσω από τη ραγδαία ανάπτυξη των ευρωπαϊκών υποδομών τεχνητής νοημοσύνης.Η βελγική επιθεώρηση εργασίας έκλεισε την έρευνα στα τέλη Οκτωβρίου χωρίς να διαπιστώσει παρατυπίες. Ο Σάντου καταγγέλλει ότι δεν κλήθηκε ποτέ να καταθέσει προσωπικά και ότι εξακολουθεί να μην έχει λάβει την έκθεση του ατυχήματος, παρά τα σχετικά αιτήματα.

Η Google και η Dornan υποστηρίζουν ότι εφαρμόζουν κανόνες υγείας και ασφάλειας και συνεργάστηκαν με τις αρχές. Ο εργαζόμενος παραμένει στο σπίτι του στη Ρουμανία, έχοντας υποβληθεί σε πολλαπλές μεταμοσχεύσεις δέρματος. Οι γιατροί εκτιμούν ότι μπορεί να ανακτήσει μόλις το 70% της λειτουργικότητας του δεξιού άνω άκρου του.

Αρουραίοι, φυματίωση και ακρωτηριασμοί στη Σουηδία

Στο Γκέβλε της Σουηδίας, η Microsoft υλοποιεί επενδυτικό σχέδιο ύψους τριών δισεκατομμυρίων ευρώ, σε έκταση 130 εκταρίων. Η ιρλανδική Collen Construction έχει αναλάβει τον ρόλο του γενικού εργολάβου, με την Benbau να απασχολεί εκατοντάδες εργαζομένους. Οι Ρουμάνοι εργάτες είπαν ότι 24 άνθρωποι μοιράζονται μία κουζίνα, 14 χρησιμοποιούν ένα μπάνιο, ενώ στα προκατασκευασμένα καταλύματα των 40 δωματίων καταγράφονται αρουραίοι, προβλήματα εξαερισμού και έλλειψη θέρμανσης σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν.

Τον Φεβρουάριο του 2026 καταγράφηκε περιστατικό ενεργού φυματίωσης, επιβεβαιωμένο από ιατρικό φάκελο. Εργαζόμενοι και συνδικαλιστές εκτιμούν ότι ακόμη 10 έως 12 άνδρες ενδέχεται να είχαν προσβληθεί. Η Benbau, κατασκευαστική εταιρεία ιρλανδικών συμφερόντων, ενημέρωσε αρχικά περιορισμένο αριθμό εργαζομένων και παρουσίασε τις εξετάσεις ως προαιρετικές. Οι σουηδικές αρχές είχαν επίσημη ενημέρωση για ένα μόνο κρούσμα.

Τον Μάιο, περίπου 40 εργάτες μεταφέρθηκαν σε εργοτάξιο της Microsoft στη Δανία. Μάρτυρες καταγγέλλουν ότι ανάμεσά τους βρίσκονταν άτομα με θετικά αποτελέσματα εξετάσεων ή συμπτώματα. Η έρευνα δεν κατάφερε να τους εντοπίσει.

Εργασία 60 ωρών κ μισθολογικές παραβάσεις

Η έρευνα αποκάλυψε επίσης εκτεταμένες καταγγελίες για μισθολογικές παραβάσεις. Περισσότεροι από 30 εργαζόμενοι παρέδωσαν εκατοντάδες εκκαθαριστικά μισθοδοσίας. Πολλά καταγράφουν εβδομάδες εργασίας έως 60 ωρών χωρίς πληρωμή υπερωριών. Ορισμένοι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι στερήθηκαν τη νόμιμη άδεια μετ’ αποδοχών επί πέντε χρόνια.

Σύμφωνα με το συνδικάτο Solidariska byggare, μετανάστες εργάτες αμείβονταν έως 30% λιγότερο από Σουηδούς συναδέλφους τους. Η οργάνωση κατηγόρησε την Benbau ότι όφειλε σχεδόν 900.000 ευρώ σε μισθούς και αναδρομικά προς 78 εργαζομένους. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι περιγράφουν καθεστώς πειθαρχίας με «κίτρινες» και «κόκκινες κάρτες», πολύωρες ανακρίσεις και εξαναγκασμό σε γραπτές ομολογίες. Στο πλαίσιο του προγράμματος «Good Save», καταγγέλλουν απειλές περικοπής μισθών όταν δεν υπέβαλλαν τις απαιτούμενες αναφορές.

«Διοικούν μέσω ψυχολογικής τρομοκρατίας», ανέφερε Ρουμάνος εργάτης. Πρώην διευθυντής της Benbau υποστήριξε ότι αρνήθηκε να συμμετέχει ως μεταφραστής σε ανακρίσεις εργαζομένων, τις οποίες θεωρούσε ταπεινωτικές.

148 εταιρείες σε ένα εργοτάξιο

Η πολυπλοκότητα των υπεργολαβιών αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα. Έγγραφα της σουηδικής Αρχής Εργασιακού Περιβάλλοντος αποκαλύπτουν ότι στο εργοτάξιο του Γκέβλε δραστηριοποιούνται 148 εταιρείες υπό την Collen, εκ των οποίων 28 άμεσοι υπεργολάβοι.

Από το 2021 έως το 2026, η ίδια αρχή άνοιξε 50 υποθέσεις σχετικά με εργοτάξια κέντρων δεδομένων της Microsoft και ιρλανδικών κατασκευαστικών εταιρειών. Η Winthrop, επίσης ιρλανδική εταιρεία, δέχθηκε 12 πρόστιμα για παραβάσεις υποχρεώσεων δήλωσης αλλοδαπών εργαζομένων. Η εταιρεία υποστήριξε ότι η ευθύνη ανήκε στους υπεργολάβους της και ότι οι περιπτώσεις αφορούσαν 45 από περίπου 8.000 εργαζομένους.

Στην Ολλανδία, μηχανικός της Winthrop κατήγγειλε εβδομάδες εργασίας 60 έως 80 ωρών και σοβαρή επαγγελματική εξουθένωση. Το 2025, ο κρατικός φορέας διέταξε την εταιρεία να παρατείνει την καταβολή αποδοχών ασθενείας, διαπιστώνοντας ανεπαρκείς ενέργειες για την επανένταξή του στην εργασία.

Συνδικάτα ούτε για αστείο

Συνδικαλιστικές οργανώσεις από επτά ευρωπαϊκές χώρες καταγγέλλουν δυσκολίες πρόσβασης στα εργοτάξια των τεχνολογικών κολοσσών. Στην Ολλανδία, εκπρόσωποι του FNV υποστηρίζουν ότι αποκλείστηκαν από εγκατάσταση της Winthrop, με εργαζόμενο στην πύλη να τους δηλώνει: «Πέρα από αυτή την πύλη, δεν είναι Ολλανδία».

Στη Δανία, εκπρόσωπος του συνδικάτου 3F, που αριθμεί 56.000 μέλη, χαρακτήρισε ορισμένα εργοτάξια «πιο κλειστά και από κρατική φυλακή». Στην Ιταλία, συνδικαλιστές καταγγέλλουν αποκλεισμό από εργοτάξιο της Amazon κοντά στο Μιλάνο.

Το πρόβλημα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα μπροστά στους περιορισμούς των ελεγκτικών μηχανισμών. Η Ευρωπαϊκή Αρχή Εργασίας διέθετε λιγότερους από 140 εργαζομένους το 2025 και αναγνωρίζει ότι στερείται ανεξάρτητων εξουσιών επιθεώρησης, διερεύνησης και επιβολής κυρώσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat που επικαλείται η έρευνα, ο κατασκευαστικός κλάδος κατέγραψε 776 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2024, σχεδόν το ένα τέταρτο του συνόλου.

Η συμφωνία των 1,3 εκατομμυρίων ευρώ

Λίγες ημέρες πριν από τη δημοσίευση της έρευνας του Investigate Europe, το συνδικάτο Solidariska byggare πέτυχε συμφωνία ύψους 15 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών, περίπου 1,3 εκατομμυρίων ευρώ, με την Benbau για 78 Ρουμάνους εργαζομένους. Η συμφωνία προβλέπει αναδρομικές αποδοχές, αποζημιώσεις, αυξημένους μισθούς και πρόσβαση των συνδικάτων σε όλα τα εργοτάξια όπου δραστηριοποιείται η εταιρεία. Απαγορεύει επίσης τις χωριστές συναντήσεις της διοίκησης με εργαζομένους χωρίς συνδικαλιστική παρουσία.

Η Benbau επιβεβαίωσε την υπογραφή της συμφωνίας, δηλώνοντας ότι αντιμετωπίζει σοβαρά την υγεία και την ασφάλεια του προσωπικού της. Οι Google, Microsoft, Dornan, Collen και Winthrop υποστηρίζουν επίσης ότι εφαρμόζουν πρότυπα προστασίας των εργαζομένων, ενώ αμφισβητούν συγκεκριμένες καταγγελίες.

Τα ευρήματα του Investigate Europe αποκαλύπτουν το μέγεθος του εργασιακού προβλήματος που συνοδεύει την επέκταση των ψηφιακών υποδομών. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης στηρίζεται σε τεράστιες επενδύσεις, σύνθετες εργολαβικές αλυσίδες και χιλιάδες μετανάστες εργαζομένους, οι οποίοι συχνά βρίσκονται μακριά από τις οικογένειές τους και στερούνται συνδικαλιστικής προστασίας. Και το ερώτημα επανέρχεται – ποιος πληρώνει την «ωηφιακή επανάσταση;»

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0