ενημέρωση 1:30, 3 October, 2026

Η κρυφή δύναμη του Πούτιν

Όποιος παρακολούθησε την πορεία του Πούτιν τα τελευταία δέκα χρόνια, σίγουρα θα έχει διαπιστώσει αρκετές και μεγάλες μεταβολές στη συμπεριφορά του.

Ξεχάσαμε μήπως την εγκαρδιότητα του Πούτιν με τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπους; Όχι βέβαια. Αντέδρασε η Ρωσία σθεναρά στους βομβαρδισμούς κατά του Καντάφι στη Λιβύη; Όχι. Στη Γάζα; Μαλλον ουδέτερα είδε τις ενέργειες των Ισραηλινών.

Τι έκανε ο Πούτιν για να ορθοποδήσει το απαξιωμένο ρωσικό έθνος των ολιγαρχών που με τα κλεμμένα δισεκατομμύριά τους ζούσαν και ζούνε την γκλαμουριά τους στο Λονδίνο και αλλού; Λίγα έκανε. Πολύ λίγα. Είχε για χρόνια τον πολιτικό του αντίπαλο Μιχαήλ Κορντοκόβσκι, τον ολιγάρχη και μεγαλομέτοχο της πετρελαϊκής εταιρίας Yukos, στη φυλακή. Λόγω... εφορίας. Του έδωσε χάρη πρόσφατα. Μάλλον το μετάνιωσε ήδη, γιατί διεθνή δικαστήρια επιδίκασαν αποζημίωση 50 δισ. δολάρια στους μετόχους της Yukos, με τον Κορντοκόβσκι στο ασφαλές παρασκήνιο, στη Δύση, όπου κατέφυγε μετά την αποφυλάκισή του.

Οι πολίτες του κράτους του Πούτιν ζούνε, οι περισσότεροι, πάρα πολύ δύσκολα. Εναποθέτουν πάλι, όπως πριν την επανάσταση, τις ελπίδες τους στον Θεό. Στη θρησκεία.

Ο Πρόεδρος Πούτιν βοήθησε την ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία να ανακτήσει την τσαρική της λάμψη. Για να ηρεμήσουν τα πνεύματα του λαού; Πολύ πιθανόν. Ο Λένιν θα βλέπει εφιάλτες στο μαυσωλείο του...

Ο Πούτιν, ο πρωθυπουργος Μεντβέγιεφ και ο Πατριάρχης γνωρίζονται πολύ καλα, είναι και συντοπίτες, και οι τρεις από την Αγία Πετρούπολη.

Ο Πούτιν όμως που βλέπουμε από το το 2013 και μετά δεν είναι ο παλιός. Κάτι έχει αλλάξει. Θα πείτε, οι πολιτικώς ψαγμένοι, μα είναι τώρα Πρόεδρος με αρμοδιότητες τσάρου...

Οι παρατηρούντες τα κοινωνικά, βλέπουν... γυναίκα να κρύβεται πίσω από τη νέα πυγμή. Ο Πούτιν χώρισε και άλλαξε σύντροφο. Παίζει ίσως και αυτό έναν ρόλο, οι γυναίκες έχουν ενίοτε μεγάλη επιρροή σε πολιτικούς άνδρες. Μέχρι που αναλαμβάνουν και τα πολιτικά ηνία του κράτους οι ίδιες, όπως η Μεγάλη Αικατερίνη, που αφού δολοφονήθηκε με τη συνδρομή της ο τσάρος, ο άνδρας της, κυβέρνησε επιτυχώς επί δεκαετίες.

Παλιές ιστορίες. Ας μείνουμε στον Πούτιν.

Άλλοι στηρίζουν την νέα δυναμική απέναντι στη Δύση σε ένα όραμα του Προέδρου, το όραμα της αναβίωσης της αυτοκρατορίας της Σοβιετικής Ένωσης. Ανέφικτο μεν αλλά τα οράματα αντλούν την ανατρεπτική δύναμή τους από το ουτοπικό, που ίσως σε βάθος χρόνου γίνει πραγματικότητα. Αυτό εξηγεί τα πολύ μεγάλα ποσοστά δημοτικότητας που παίρνει ο Πούτιν, παρ' όλες τις επιθετικές ενέργειες της Δύσης με αφορμή την Ουκρανία και προηγουμένως τη Συρία. Που οδήγησαν, εκτός άλλων, σε αύξηση των επιτοκίων της Ρωσίας και σε σωρεία πτωχεύσεων εταιρειών που είχαν μικρή κεφαλαιακή βάση, δηλαδή δούλευαν με δανεικά, όπως τουριστικές εταιρείες.

Οι ρεαλιστές πάλι, θα μου εξηγήσουν πως τα πετρέλαια και ο ορυκτός πλούτος δίνουν την ισχύ, και σωστά, η ψυχρή λογική της οικονομίας τους δικαιώνει. Βεβαίως, είναι αναγκασμένοι οι Ρώσοι να πουλάνε σε πελάτες της Ευρωπαϊκης Ένωσης, που τώρα αρχίζουν να τους φέρνουν εμπόδια ως αντίποινα στην πολιτική τους. Αυτός ο τεράστιος ορυκτός πλούτος αξιοποιείται τα τελευταία χρόνια καλύτερα και πιο αποτελεσματικά από τους Ρώσους επιχειρηματίες και από το κράτος. Και εκτός των πελατών από τη Δύση υπάρχουν και οι Ασιάτες. Πρόσφατα, έκλεισαν με τους Κινέζους σημαντικό συμβόλαιο παροχής αερίου σε μακροχρόνια βάση. Το ρούβλι όμως χωλαίνει. Έχω αναφερθεί σχετικά σε άρθρο μου στο protagon: "Γιατί πέφτει το ρούβλι;"

Όλα τα προαναφερθέντα σημεία έχουν την λογική τους. Και εξηγούν, κατά κάποιο τρόπο, από πού αντλεί τη δύναμή του ο Πούτιν.

Υπάρχει μήπως και κάτι άλλο; Ναι! Το ξεχάσαμε, οι περισσότεροι, μέσα στα δικά μας προβλήματα. Το όνομα αυτού Σνόουντεν. 'Εντουαρντ Σνόουντεν!

Είναι ο Αμερικανός που έχει ζητήσει άσυλο και ζει προσωρινά στη Ρωσία. Αυτός που ξεσκέπασε τις πρακτικές της NSA και όχι μόνον. Έχει δώσει εξαιρετικές πληροφορίες και πρόσβαση σε εκατομμύρια ντοκουμέντα και προγράμματα ψηφιακής κατασκοπείας των Αμερικανών και των Ευρωπαίων στους Ρώσους. Με δεδομένη τη ρωσική ευφυία στα μαθηματικά και στις ψηφιακές εφαρμογές, πρέπει να είμαστε σίγουροι πως οι Ρώσοι έχουν ανακτήσει στρατηγικά πλεονεκτήματα στην παγκόσμια ψηφιακή κατασκοπεία. Στις 6 Αυγούστου διέρρευσε η πληροφορία για μαζική κλοπή δισεκατομμυρίων κωδικών από 400.000 ιστοσελίδες. Από ποιους; Από Ρώσους! Πώς; Άγνωστο.

Η κρυφή δύναμη του Πούτιν, κατά την εκτίμησή μου, στηρίζεται εν μέρει στην πρόσβασή του σε απόρρητα ντοκουμέντα, σε προγράμματα και σε βάσεις δεδομένων, καθώς και σε συνεχείς τηλεφωνικές υποκλοπές πολιτικών και παραγόντων της οικονομίας, που είναι άκρως απαραίτητη προϋπόθεση για τους απαιτούμενους πολιτικούς και στρατιωτικούς ελιγμούς.

Η ειρωνεία της ιστορίας; Ένας Αμερικανός υπήκοος είναι μοχλός των Ρώσων στην τωρινή πολιτική φάση. Αλλά ας μην παραβλέψουμε το βασικό της όλης υπόθεσης: το καπιταλιστικό σύστημα έχει περάσει γερό χαλκά στη μύτη της ρωσικής αρκούδας.

Ζητείται ο κατάλληλος αρκουδιάρης. Θα βρεθεί. Είναι ζήτημα χρόνου.

Πηγή : protagon

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Πέθανε ο ποιητής Βύρων Λεοντάρης

Την τελευταία του πνοή άφησε ο ποιητής της μεταπολεμικής γενιάς Βύρων Λεοντάρης, σε ηλικία 83 ετών. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή, στις 12.00 το μεσημέρι, από το νεκροταφείο Καισαριανής.
 

Ο Βύρων Λεοντάρης γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών και μεγάλωσε στη Σάμο. Το 1939 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος.

 
Πρωτοεμφανίστηκε το 1954 με την ποιητική συλλογή «Γενική Αίσθηση». Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Κριτική», «Εφημερίδα των Ποιητών», «Επιθεώρηση Τέχνης», και ήταν μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού «Σημειώσεις». Έργα του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, αγγλικά και τουρκικά.

Πηγή : tvxs

6.8.2014
Αυτή είναι η καταληκτική ημερομηνία της ζωής ενός μεγάλου ποιητή , του Βύρωνα Λεοντάρη. 

Μας είχε προ πολλού ειδοποιήσει, όσους τον διαβάζαμε σχεδόν κρυφά, χωρίς να τον ξέρουμε και να μας ξέρει: «μη ελπίσεις παρ' εμού ούτε στίχους, ούτε άλλο τι. Μόνον διά της λύπης είμαι εισέτι ποιητής». 

(Θα ήθελε να πει: «για πάντα», «πέραν της καταληκτικής μου ημερομηνίας»). 

Γιώργος Βέλτσος

 

 

BMW R1200GS Όπως τη θέλεις

Το BMW R1200GS με μια ματιά

Σοβαρή και αλήτισσα , δυναμική και υπάκουη, ευέλικτη και σταθερή, διαθέσιμη να κάνει οτιδήποτε της ζητήσεις αλλά με ισχυρό χαρακτήρα. Αν ψάχνεις όλα τα παραπάνω, σταμάτα εδώ… εκτός αν πρόκειται για γυναίκα και όχι για μοτοσικλέτα.
 
Οικονομία / Value4Money
90/100
Σχεδίαση / Χώροι
85/100
Στο δρόμο
85/100
Fun Factor
85/100
 
Η BMW R1200 GS είναι μια πολυτάλαντη μοτοσικλέτα που έχει κεφαλαιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο την τεράστια ιστορία της και την εμπειρία της εταιρείας στο πέρασμα των ετών. Δεν είναι η δυνατότερη ή η ελαφρύτερη, δεν είναι η βαρύτερη ή η λιγότερο δυνατή. Δεν είναι η πιο άνετη ή η πιο «ξερή», δεν είναι η πιο off ούτε η πιο on. Είναι η πιο πολυτάλαντη μεγάλη on off που μπορεί να αγοράσει κανείς σήμερα, με τόσα πολλά πλεονεκτήματα και τόσο ελάχιστα μειονεκτήματα, που όταν τελειώνεις τη βόλτα μαζί της τα δεύτερα παύουν να σε απασχολούν.

Ιστορικός συμβιβασμός

Ο μεσότιτλος ευτυχώς δεν αναφέρεται σε δομικά στοιχεία της μοτοσικλέτας, όπως το ιδιαίτερο εμπρός σύστημα ανάρτησης, ο άξονας ή ο boxer κινητήρας. Ο συμβιβασμός στην περίπτωση της νέας GS1200 αφορά την –επιτέλους- υιοθέτηση διακοπτών για τη λειτουργία όλων των συστημάτων της μοτοσικλέτας «ιαπωνικού» τύπου. Ήτοι, κοινό διακόπτη για τα φλας και πιο «λογική» διάταξη των υπόλοιπων χειριστηρίων, πολύ κοντά στη λογική όλων των υπόλοιπων μοτοσικλετών. Φυσικά, τα πολλά ηλεκτρονικά συστήματα καθώς και το trip computer απαιτούν πληθώρα διακοπτών, που ευτυχώς είναι εργονομικά τοποθετημένοι και εύκολα κατανοητοί στη λειτουργία τους.

Πέραν τούτων και της επιλεκτικής υγρόψυξης, που επέτρεψε την αύξηση της σχέσης συμπίεσης για ακόμα πιο «ροπάτη» λειτουργία και μεγαλύτερη ισχύ στους 125 ίππους, η αρχιτεκτονική της κατασκευής του GS δεν έχει αλλάξει. Εμπρός το σύστημα Telelever συνεχίζει να προσφέρει διακριτή λειτουργία ανάρτησης και διεύθυνσης με μεγάλο όφελος στο συνδυασμό άνεσης και οδικής συμπεριφοράς, ενώ πίσω, το σύστημα Paralever εξαφανίζει τις αντιδράσεις του άξονα μετάδοσης και αυτός με τη σειρά του οποιοδήποτε άγχος συντήρησης ή αλλαγής της συνήθους τελικής μετάδοσης με αλυσίδα.

Ο κινητήρας αποτελεί φέρον μέρος τους πλαισίου που είναι minimal και κατασκευασμένο από ταπεινό ατσάλι. Ακριβώς όμως γι’ αυτό το λόγο η GS1200 προσφέρει μια σπάνια αίσθηση στιβαρότητας, ενώ οι αναρτήσεις παρότι μαλακές δεν επιτρέπουν πλεύσεις στις στροφές ή έντονες διαμήκεις μετατοπίσεις κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση.

Εντυπωσιακή πρόσφυση

Με 125 ίππους ισχύος διαθέσιμους από τις 7.750 σ.α.λ. και ροπή 125 Nm ο αναβάτης νοιώθει τη δύναμη από τις πολύ χαμηλές στροφές λειτουργίας. Περιμένει λοιπόν δράματα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού, ωστόσο το έργο εξελίσσεται εντελώς διαφορετικά. Η δύναμη του κινητήρα, ακόμα και με το ηλεκτρονικό σύστημα πρόσφυσης απενεργοποιημένο, περνά αυτούσια στο δρόμο χωρίς απώλεια πρόσφυσης και αν το παρακάνεις, το πιθανότερο είναι ο μπροστινός τροχός να σημαδέψει τον ουρανό, παρά ο πίσω να διαγράφει τεθλασμένες στην άσφαλτο.

Ταυτόχρονα η στρωτή και καθαρή λειτουργία από τις πολύ χαμηλές στροφές κάνει απόλαυση την κίνηση με χαμηλές ταχύτητες και μεγάλη σχέση στο κιβώτιο, όπου η κατανάλωση καυσίμου δεν ξεπερνά τα 5,5 λίτρα/100 χλμ. Φυσικά η δύναμη δεν λείπει σε όλο το φάσμα των στροφών και η ελαστικότητα του κινητήρα σου επιτρέπει να επιταχύνσεις μεστά ακόμα και από τα 50 χλμ./ώρα με 6η.

Ιδανικός έλεγχος

Αυτό που πάντοτε ξένιζε πολλούς αναβάτες στις μεγάλες on – off μοτοσικλέτες και τους δημιουργούσε μια αίσθηση ανασφάλειας ήταν η μεγάλη απόσταση της θέσης οδήγησης από το εμπρός σύστημα ανάρτησης και φυσικά διεύθυνσης. Στις πιο νέες και «επιθετικές» υλοποιήσεις της αγοράς, όπως στα Ducati Multistrada και KTM Adventure οι σχεδιαστές έβαλαν τον αναβάτη στη θέση που του πρέπει και το ίδιο έκανε, πολύ σωστά, και η BMW.

Το τιμόνι με το μεγάλο πλάτος και την ικανή διάμετρο συμπληρώνουν μια άνετη μεν αλλά με σωστό έλεγχο θέση οδήγησης, που φέρνει τον αναβάτη κοντά στον εμπρός τροχό, χωρίς όμως να σκύβει ή να εκτίθεται στα στοιχεία της φύσης.

Τα τελευταία δεν μπορούν να πλήξουν τον οδηγό της BMW παρά το φαινομενικά μινιμαλιστικό φέρινγκ που, σε συνδυασμό με τα αεροδυναμικά πλευρικά βοηθήματα, τελικά αποκρούουν όλες τις επιθέσεις νερού, ανέμου και κρύου.

Σε συνδυασμό με την ενδοτική ανάρτηση και τη σωστή θέση οδήγησης, ο αναβάτης της GS μπορεί να διανύσει εκατοντάδες χιλιόμετρα χωρίς στάση, καθώς, παράλληλα, το ρεζερβουάρ των 20 λίτρων εξασφαλίζει μεγάλη αυτονομία τουλάχιστον 300 χιλιομέτρων.

Εντυπωσιακή γυναίκα, ιδανική νύφη

Η BMW R1200GS είναι εντυπωσιακή σε εμφάνιση, σε επιδόσεις και σε δυνατότητες, ταυτόχρονα όμως είναι εύκολη στην καθημερινή χρήση, με πολλή αλλά εύκολα αξιοποιήσιμη δύναμη, μεγάλους χώρους και άνετη ανάρτηση. Προφανώς δεν είναι η πιο εύχρηστη λύση καθημερινής μετακίνησης, αλλά με δεδομένα το μέγεθος, την ισχύ και τις ταξιδιωτικές της αρετές, είναι «παπί» στην πόλη.

Στον ανοιχτό δρόμο είναι υπέροχα χαλαρωτική, καθώς έχει όχι μόνο επαρκή, αλλά περίσσεια δύναμη, άνετη θέση οδήγησης, αντίστοιχες αναρτήσεις, δυνατά φρένα και όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα που σου επιτρέπουν να διατηρείς την προσοχή σου στο δρόμο και όχι να «παλεύεις» για πρόσφυση, είτε στο φρενάρισμα, είτε στην επιτάχυνση.

Η νέα αερο-υγρόψυκτη BMW δεν αρνείται τα κέφια σου, ταυτόχρονα όμως σε χαλαρώνει και σου επιτρέπει να φύγεις εμπρός, να ολοκληρώσεις τα ταξίδια που πάντα ονειρεύτηκες. Μια ιδανική προσθήκη στη ζωή σου που δεν θα σου δημιουργήσει καν το σοκ του κόστους κτήσης, καθώς η βασική τιμή των 15.800€ είναι απόλυτα λογική. Ακόμα και στο ταμείο λοιπόν, νοιώθεις ότι έκανες άριστα που την εμπιστεύτηκες.

Πηγή :auto-mag

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Κοτόπιτα η αρχόντισσα του Μαρόκου

«Η μοναδική αυτή περίπλοκη, πλούσια και ασυνήθιστη πίτα μου θυμίζει τις Χίλιες και Μια Νύχτες», γράφει η Paula Wolfert για την μπιστίγια. Η Αμερικανίδα συγγραφέας που έζησε πέντε χρόνια στο Μαρόκο και μελέτησε σε βάθος την κουζίνα ολόκληρης της βόρειας Αφρικής αλλά και ανατολικής Μεσογείου, είναι η πρώτη που ερεύνησε τις ρίζες του μεγαλόπρεπου αυτού φαγητού. Εξετάζοντας πολλές θεωρίες κατάληξε στο συμπέρασμα ότι η μπιστίγια είναι εξέλιξη του κοτόπουλου που μαγειρευόταν σε βούτυρο με σαφράν, γιορταστικού φαγητού των Βερβέρων. Αργότερα οι Άραβες έφεραν στο Μαρόκο στοιχεία της εκλεπτυσμένης Περσικής μαγειρικής και το κοτόπουλο έγινε περιστέρια και εμπλουτίστηκε με αμύγδαλα και τζίντζερ για να γίνει η γέμιση της μπιστίγια.

Photo: spoonwithme.com

Τα κριτσανιστά φύλλα που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται είναι πιο κοντά στα σπρινγκ ρολς και οι Πέρσες τα δανείστηκαν από τους Κινέζους. Για να γίνει το φύλλο φτιάχνουν μια μαλακιά και ελαστική ζύμη από αλευρόνερο που ακουμπάνε  πάνω σε ζεστό ταψί και μετά την αφαιρούν αμέσως. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται με γρήγορες κινήσεις μέχρι το ταψί να γεμίσει “αποτυπώματα” και να δημιουργηθεί το γουάρκα, ή μπρικ, όπως λέγεται. Η τεχνική είναι ανάλογη με εκείνη που δίνει το δικό μας - και Τούρκικο - φύλλο καταΐφι. Δείτε εδώ μια πιο σύγχρονη μέθοδο, όπως την εικονογραφεί μια γαλλόφωνη μαγείρισσα.

Η  μπιστίγια είναι φαγητό γιορτινό και παραδοσιακά ετοιμάζεται σε μεγάλο ρηχό ταψί, διάμετρου 50 εκ., και ψήνεται στη γάστρα, πάνω στη φουφού ή το τζάκι. Χρειάζεται να αναποδογυριστεί για να αποκτήσει κριτσανιστή υφή πανω-κάτω.

«Μπιστίγια», Μαροκινή πίτα με κοτόπουλο και αμύγδαλα
Διασκευή από συνταγή  του βιβλίου Couscous and other Good Food from Morocco της Paula Wolfert (1972)

Για 10-12 άτομα (μεγάλο ταψί φούρνου)

  • περίπου 2 κιλά πόδια και μπούτια κοτόπουλου 
  • 5 σκελίδες σκόρδο
  • 1 μεγάλο μάτσο μαϊντανό και μερικά κλωνάρια φρέσκο κόλιανδρο ψιλοκομμένα
  • 1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο
  • μια πρέζα κλωστίτσες σαφράν
  • ¼ κουτ. γλυκού κουρκουμά
  • 1½ κουτ. γλυκού φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
  • 1 φουσκωτή κουτ. γλυκού τριμμένο ξερό τζίντζερ (πιπερρόριζα)
  • 3 ξυλάκια κανέλλα
  • περίπου ένα φλιτζάνι βούτυρο ή ½ βούτυρο και ½ ηλιέλαιο
  • 4 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
  • ½ κιλό ολόκληρα ασπρισμένα αμύγδαλα
  • ζάχαρη άχνη και τριμμένη κανέλλα
  • 4 κουτ. σούπας χυμό λεμονιού
  • 8 ως 10 αβγά
  • ένα πακέτο λεπτό φύλλο κρούστας σε θερμοκρασία δωματίου

Πλύνετε και στεγνώστε τα κομμάτια του κοτόπουλου. Βάλτε τα σε κατσαρόλα μαζί με το μισό βούτυρο ή το βούτυρο και λάδι και σωτάρετέ τα ελαφρά. Προσθέστε το σκόρδο, το κρεμμύδι και τα μυρωδικά καθώς και 3 φλιτζάνια νερό και σιγοβράστε για μια ώρα περίπου. Στο λάδι τηγανίστε τα αμύγδαλα μέχρι να ροδίσουν και, αφού τα στραγγίσετε σε χάρτινη πετσέτα, χοντροκοπανίστε τα. Βγάλτε τα ξύλα κανέλλας και ξεκοκκαλίστε τα πουλερικά. Φυλάξτε τα κομμάτια του κρέατος. Βάλτε τη σάλτσα να βράσει λίγο ακόμα, μέχρι να μείνουν 2 φλιτζάνια. Χτυπήστε τα αβγά μαζί με το λεμόνι, όπως στο αβγολέμονο, και προσθέστε τα στη σάλτσα, ανακατώνοντας συνεχώς, σε χαμηλή φωτιά, μέχρι να δέσει το μίγμα. Ζεστάνετε το φούρνο στους 220 βαθμούς, με μια άδεια λαμαρίνα.

Απλώστε 7-8 φύλλα σε ρηχό ταψί με πλευρά 30 εκατοστών περίπου, αλείφοντας το καθένα με βούτυρο. Βάλτε πάνω στα φύλλα τα κομμάτια του πουλερικού κομμένα λουρίδες με το μαχαίρι. Από πάνω αδειάστε τη σάλτσα - κρέμα με τα αβγά. Βάλτε στον φούρνο για 1 λετπό περίπου τέσσερα φύλλα, στη ζεσταμένη λαμαρίνα, και βγάλτε τα μόλις ροδίσουν ελαφρά. Απλώστε τα πάνω από το μίγμα των αβγών - δεν πειράζει αν κομματιαστούν - και πασπαλίστε με τα αμύγδαλα που πρέπει να γίνουν μια στρώση. Σκεπάστε με τα υπόλοιπα φύλλα αλείφοντας το καθένα με βούτυρο. Κλείστε την μπιστίγια, όπως συνήθως κάνουμε με τις πίτες, και περιχύστε πάνω της το υπόλοιπο βούτυρο.

Βγάλτε από τον φούρνο την άδεια λαμαρίνα και ψήστε την μπιστίγια για 20 λεπτά. Αναποδογυρίστε την πίτα στη δεύτερη λαμαρίνα, αφού αδειάσετε προσεκτικά το βούτυρο σε δοχείο. Με τη βοήθεια σπάτουλας και της δεύτερης λαμαρίνας, αναποδογυρίστε την πίτα. Περιχύστε ξανά με το βούτυρο συνεχίστε το ψήσιμο για άλλα 10 -15 λεπτά ακόμα, μέχρι να ροδίσει καλά η μπιστίγια. Αδειάζοντας ξανά το περισσευούμενο βούτυρο, αναποδοξυρίστε  την πίτα σε μεγάλη όμορφη πιατέλα.

Πασπαλίστε τη με άχνη ζάχαρη και κανέλλα και, αν θέλετε, με μερικά ακόμα καβουρντισμένα αμύγδαλα και σερβίρετε αμέσως όσο είναι ακόμα ζεστή.

Πηγή : bostanistas