Πηγή : In

Μούφα press

Μια λιτή και απέριττη μαρμάρινη επιγραφή έξω από το Δημαρχιακό μέγαρο, θα υπενθυμίζει στις επόμενες γενιές, το σημείο όπου ο Βασίλης Βάρσος  έδωσε τον Υπέρ Πάντων Αγώνα, για την ανακούφιση του λαού, από το βάρος της Κομουνιστικής απειλής.

• Αυτή η επιγραφή θα κοσμεί από σήμερα το ιστορικό σημείο όπου έγινε η ανακοίνωση του Βασίλη Βάρσου, γιατί οι λαοί που δεν έχουν μνήμη, πεθαίνουν.

Μια απλή και διακριτική επιγραφή, για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, θα κοσμεί από σήμερα το κατώφλι του Δημαρχιακού Μεγάρου, στο σημείο που ο Βασίλης Βάρσος ανακοίνωσε, ύστερα από προσωπικό αγώνα και θυσίες, την συμμαχία του με τον Ν. Χιωτάκη, για την απαλλαγή του λαού από την κομουνιστική απειλή!, την νέα τάξη πραγμάτων, τους ισλαμοφασίστες!

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο ίδιος ο κ. Βάρσος ζήτησε να μην ανεγερθεί ούτε άγαλμα, ούτε κάποιο άλλο μνημείο, καθώς, όπως φέρεται να δήλωσε σε στενούς του συνεργάτες «Δεν είναι ώρα για υπερβολές και σπατάλες. Πρέπει να σεβαστούμε τις θυσίες του λαού της Κηφισιάς».

Τέλος, από το γραφείο τύπου του Βασίλη Βάρσου (ταβέρνα Τηλέμαχος) ανακοινώθηκε πως ύστερα από τα αποκαλυπτήρια της πλάκας, θα ακολουθήσει δεξίωση, όπου ο Αντιπρόεδρος της διοίκησης, θα δεχθεί τις εκδηλώσεις ευγνωμοσύνης του κόσμου (χειροφιλήματα, υποκύψεις κοκ)

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα

Γράφει ο Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Διαβάζω σε πετυχημένη ενημερωτική (με αντιγραφή) ιστοσελίδα για το παρκινγκ της πλατείας πλατάνου σχετικά με το όργιο φημών «που διαδόθηκαν μόνο που δεν διαβάζω ότι αυτό το «όργιο φημών» διαδόθηκε από την ίδια εφημερίδα. Ψιλά γράμματα θα μου πείτε, μήπως είναι το μοναδικό, όσο νερό έχει η θάλασσα τόσο οι ανακρίβειες της «Κηφισιάς», -το όνομα της εφημερίδας- προϊόν του εκδότη.

Η ποιότητα της δημοσιογραφίας κατρακυλάει μαζί με το ΑΕΠ στη πόλη μας, προφανώς επειδή είναι συνδεμένη με αυτό.

Έχω ξαναγράψει για τον Γιάννη Γρηγοράκο, τον εκδότη της εφημερίδας Κηφισιά που ταυτόχρονα έχει όλα τα ρεπορτάζ του Δήμου. Μόνο τα ρεπορτάζ που έχουν κέρδος, για τον εκδότη φυσικά. Κατά μια εξόχως συμπτωματική συνήθεια όλα χαλκευμένα. Μου έλεγε ένας φίλος που εργαζόταν στην εφημερίδα ότι όταν κάποια στιγμή του έκανε παρατήρηση επειδή μιλούσε δυνατά στο τηλέφωνο και δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί να δουλέψει ο Γρηγοράκος ανάμεσα σε άλλα του είπε «Εγώ είμαι εδώ από και για τον Δήμο Κηφισιάς».

Στην αρχή της άνοιξης επισκέφτηκα έναν από τους αριστεύσαντες στις πανελλαδικές εξετάσεις -του έλειπαν ελάχιστα μόρια για να πετύχει το απόλυτα άριστο. Η συνάντησή μας ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επειδή ο Νίκος καταρρίπτει την εικόνα του cool νεαρού που προλαβαίνει να παίζει μπάσκετ, ποδόσφαιρο, μπάντμιγκτον, ηλεκτρονικά παιχνίδια και να βγαίνει τα βράδια με φίλους. Πριν φτάσω στο ραντεβού είχα διαβάσει ένα ρεπορτάζ της Κηφισιάς στο οποίο ο Γ. Γρηγοράκος είχε κάνει μια έντονα επικριτική δήλωση για συγκεκριμένες κεραίες κινητής τηλεφωνίας. Στη συζήτησή μας όμως φαινόταν να κρατάει εντελώς διαφορετική στάση και όταν τον ρώτησα σχετικά μου αποκάλυψε ότι ουδέποτε είχε πει αυτά που είχαν δημοσιευτεί στην εφημερίδα. Το δημοσίευμα ήταν «στημένο» και ο πατέρας του είχε ήδη ζητήσει να γίνει δημόσια ανασκευή. 

Ο Τύπος –έντυπος και διαδικτυακός- και στην Κηφισιά σε μεγάλο βαθμό λειτουργεί ως κατασκευαστής και όχι ως καταγραφέας ειδήσεων (και πολύ πιο σπάνια ως ανασκαφέας). Κι αν τελικά ορισμένες φορές γίνονται αποκαλύψεις, συνήθως αυτές έρχονται μέσα από μια διαδικασία αυτολογοκρισίας όπου είναι θεμιτό να έρχεται στο φως ένα σκάνδαλο εφόσον σε αυτό εμπλέκονται μόνο οι «εχθροί» του αφεντικού.

Στο αναλυτικό ρεπορτάζ για τον Γ. Γρηγοράκο, συμπεριλαμβάνεται ένα editorial σχετικά με τις προσπάθειες σπίλωσης των δημοσιογράφων που αρθρογραφούν κόντρα σε συγκεκριμένα συμφέροντα. Για κάποιο λόγο που μου διαφεύγει, όποιος δεν συμμετέχει στο σύστημα βαφτίζεται αυτόματα κατάσκοπος. Δεν θα ξεχάσω πριν 7-8 χρόνια της αντιδικία που είχε με άλλη εφημερίδα της πόλης. Την χολή που έβγαζε. Τα πόσα χονδροειδή ψέματα, χαλκευμένα στοιχεία που ανέφερε.  Ή πρόσφατα όταν ο Αν. Νικολέλης, αντιδήμαρχος καθαριότητας δεν του έδινε διαφήμιση, έκανε φωτο-ρεπορτάζ με το πόσο βρώμικη ήταν η πόλη. Αμέσως ο Αν. Νικολέλης του έδωσε διαφήμιση για το μαγαζί του και, όλα αυτομάτως ξεχάστηκαν. Και το χάλι -της καθαριότητας- το παλιό και το καινούργιο. Η πόλη έρμαιο στις ορέξεις ενός ψιλικατζή, ενός κατ’ επάγγελμα εκβιαστή. Ειδική μεταχείριση φυσικά έχουν οι Κηφισιώτες δημοσιογράφοι, τύπου Γρηγοράκος, από τον εκάστοτε μηχανισμό.

Σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, με τους όλο και πιο εμφανείς αποκλεισμούς όσων συνεχίζουν να θεωρούν τη δημοσιογραφία λειτούργημα καλούμαστε όλοι, ως αναγνώστες πια, να ξεχωρίσουμε την ήρα από το στάρι, να διαβάσουμε «πίσω από τις γραμμές» και να διαδώσουμε μέσω του ισχυρότερου όπλου που διαθέτουμε -τα κοινωνικά δίκτυα- τις προσπάθειες που πιστεύουμε ότι αξίζουν.

Και αυτά τα γράφω χωρίς καμία διάθεση ωραιοποίησης της δουλειάς που γίνεται στα ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ και στο , χωρίς να θεωρώ ότι κάνουμε κάτι ξεχωριστό. Υπάρχουν δεκάδες προσπάθειες εκεί έξω που τις ζηλεύω, τις θαυμάζω και τις προωθώ στους «διαδικτυακούς μου φίλους» με κάθε ευκαιρία.

3 Κηφισιώτικα hotshops, εστιατόρια που θα σε κάνουν να νιώσεις ότι πήγες διακοπές. Και πάνω από όλα, σε αυτά περνάς καλά, σε περιβάλλον εξαιρετικό, περνάς και, τρως καλά.

Κηφισιά δροσίζεται σε πραγματική όαση, ενίοτε κοιτά κατάματα τη Αθήνα και λέει ότι ολόκληρη η μεγάλη πολύβουη πόλη δεν έχει καμία σχέση με την αρχόντισσα Κηφισιά. Τώρα που αναπνέουν ακόμη και οι δρόμοι και η πρωτεύουσα ξαναγίνεται «ένα ανυπόφορο μέρος να λειτουργήσεις δημιουργικά –χωρίς έστω με μικρές- δόσεις πραγματικής ξεγνοιασιάς ως τον παράδεισο. Στην αγκαλιά της δεν θα σου λείψουν τα νησιά, η αίσθηση ή η ψευδαίσθηση της καλοκαιριάτικης ξενοιασιάς, έστω όσο κρατά ένα χαρούμενο τραπέζι με φίλους αγαπημένους κάτω από τα φύλλα της μουριάς, στις παρυφές των δρόμων της πόλης.    

«Το μπέρδεμα» βρίσκεται σε μια από τις πιο κρυμμένες όμορφες γωνιές της πόλης...  

Κόκκινες καρέκλες και λουλούδια που σπάνε τη μονοτονία του γήινου μπεζ, ένα πρωτότυπο σκηνικό που δεν φοβάται να «παίξει» με τις λεπτομέρειες και να εκφραστεί σαν παιδί που βαριέται αφόρητα τη σοβαρότητα, ανοίγουν τις πόρτες και βγάζουν τα τραπεζάκια τους έξω, σε μια από τις πιο κρυμμένες όμορφες γωνιές της πόλης. Δυο βήματα η κεντρική λεωφόρος καταργείται από τα πανύψηλα δέντρα, φτιάχνει ένα μικρό στέκι χαράς στην καρδιά του κέντρου, ολόγυρα η κομψότητα της Κηφισιάς του Μάνου Χατζηδάκι και μια γειτονιάς που θα λάτρευε. Κρεατικά, ribeye, σουβλάκι μπέρδεμα, μπριζόλα γάλακτος. Και από ψαρικά, γόνος, φιλέτο σαρδέλα και γαρίδες σουβλάκι, αλλά και από πρώτα το μενού ξεχειλίζει, λουκάνικο Λάκης με μαρμελάδα ντομάτα, παστουρμαδάκια από κανταΐφι. Και πατάτες τηγανιτές από την Νάξο φρεσκοκομμένες έτσι που τρώγαμε παλιά. Και για γλυκά στο τέλος ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Κιουνεφέρ κανταΐφι με τυρί και φιστίκι Αιγίνης στο φούρνο, μωσαϊκό, λουκουμάδες, προφιτερόλ.  Ο δημιουργός του «Μπέρδεμα» Λάκης Φωτιάδης, πρώην αντιπρόσωπος και ιδιοκτήτης της Ferrari, AlfaRomeo, Skoda, Ebro, ολάκερη ιστορία, όνομα του βαρύ. Η καταγωγή του από την Κωνσταντινούπολη, έχει όλα τα εχέγγυα γνώσης του καλού φαγητού. Και μόνο η καταγωγή, εγγυάται τις γνώσεις του για το καλό φαγητό Η ανατολίτικη με την ιταλικότητά του εμπνέεται από τη Βόρεια Ιταλία, τη μαγειρεύει διαφορετική στο μυαλό του, με φαντασία και ελευθερία, στο τέλος γίνεται η Ιταλία όπως τη βλέπουν τα μάτια ενός διανοούμενου, πολύ-ταξιδεμένου επιχειρηματία. Σε τιμές που δεν συμπεριλαμβάνουν ούτε τη δημιουργικότητα ούτε τη μοναδικότητα, στο τέλειο μενού.    

“Μπέρδεμα” Στροφυλίου και Σκιάθου 3 Κηφισιά   

«Το Καλωσόρισμα του Αντώνη»  ένα εστιατόριο που φλερτάρει με ένα χορταστικό, σπιτίσιο εστιατόριο...

Ο κόσμος φαίνεται να προτιμά το μαγαζί του Αντώνη γιατί έχει δώσει το δείγμα της ποιότητας του φαγητού, αυτό που την ανέδειξε εσχάτως ανάμεσα στα λαοφιλέστερα εστιατόρια των βορείων προαστίων. Με δική του ζωή που αγνοεί τις μόδες του κέντρου, στέκετε στην ουσία, το καλό, εύγευστο φαγητό. Για μένα, ωστόσο, η ομορφιά του παλιού-σχεδόν-χώρου, βρίσκεται κρυμμένη στην όνομα και πράγμα, στο καλωσόρισμα του Αντώνη. Μέσα από πολλά μαγειρευτά και ψητά φαγητά θα ξεχωρίσω το περίφημο χουνκιάρ μπεγιεντί. Αυτό το φαγητό που θέλει εκτός από την καλή τέχνη θέλει και την αγάπη που είχαν οι Οθωμανοί, που πρώτοι εμπνεύστηκαν αυτό το ωραίο φαγητό. Ότι γευστικότερο, σκέτη ανατριχίλα σε όλο το κορμί. Κόκορας κρασάτος, ένα ξεχωριστό πιάτο, μπακαλιάρος τηγανιτός, κατσικάκι λαδορίγανη και την μοναδική τηγανιτή πατάτα. Για επιδόρπιο ξεχωρίζει η φραμπουάζ. Kάτω από τη σκιά των δένδρων, ακόμη πιο κάτω τα γήινα τραπεζάκια με μπόλικο αέρα ανάμεσά τους, χαλαρές γωνιές για ακόμα περισσότερο καλοκαιρινό χουζούρι. Σε ένα περιβάλλον οικογενειακό, κάτω από τις μουριές όλη η οικογένεια τρώει γευστικά, απολαμβάνεις τις γεύσεις. Ο Αντώνης αν και σχετικά νέος ηλικιακά, επαγγελματίας μάγειρας με προϋπηρεσία στο κατάστημα του Σπύρου στην Άνω Κηφισιά, πάντα μας καλωσορίζει στο εστιατόριο του.  

Το καλωσόρισμα του Αντώνη Γ. Λύρα 41 Ν. Κηφισιά

Στου «Κώστα» πας να περάσεις ωραία και να φας άριστα

.

Το εστιατόριο του είναι υπόδειγμα καθαριότητας, νοικοκυροσύνης. Επαγγελματίας καθαρός, φιλικός με όλους. Ο Ηλίας, -ιδιοκτήτης- γαμπρός του Κώστα έχει μεράκι με το καλό, καθαρό φαγητό. Τα φαγητά του εξαίσια, ειδικά της ώρας. Σε μαγνητίζουν με μόνο την μυρωδιά τους. Έχω μια άλλη αντίληψη για το φαγητό, δεν το βλέπω να βγάλει χρήματα, μόνο. Για μας το καλό φαγητό είναι μέσα στην όλη φιλοσοφίας μας. Θα φας κοντοσούβλι, σουβλάκι καλαμάκι χειροποίητο, καταπληκτικό. Οι πατάτες του είναι μόνο αυστηρά κομμένες στο χέρι. Τα ετοιμαντζίδικα, αυτά που βλέπουμε γύρω μας, δεν κάνουν για το εστιατόριο μου. Αυτή την νοοτροπία είχε και εξακολουθεί να έχει το εστιατόριο. Το περιβάλλον καλό, καθαρό, ένα μαγαζί που πας να φας καλά. Τίμια, η όλη συμπεριφορά είναι απλά φιλική.

Ψητοπωλείο ο Κώστας Ελαιών 44 στην Νέα Κηφισιά.