Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Με μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση στο Facebook διάβασα ότι ο συγγραφέας της θέσης ασκεί κριτική στον πρόεδρο του «εαυτού του»  για τη συνεργασία του με την παράταξη Χιωτάκη.

Ο υπογράφων την θέση παραλληλίζει την «(επι)στροφή του Βασίλη Βάρσου στον πάλε ποτέ, νέο δημοτικό σύμβουλο Νίκο Χιωτάκη, βοηθό του αρχιμάστορα με φινάλε κάποιων παλιών ελληνικών ταινιών». Και τον περιγράφει ως εξής: «Ο καημένος ο μπαμπάς τσιλιμπούρδισε στα γεράματα, πλανεύτηκε από κάτι παλιοκόριτσα και εγκατέλειψε την οικογενειακή εστία.

Σύντομα όμως κατάλαβε το σφάλμα του. Τον είπαν "μπάρμπα" στα καμπαρέ, τον ξάφρισαν και τον εγκατέλειψαν μεθυσμένο σε ένα τραπέζι ξημερώματα, τα γκαρσόνια να τον σκουντάνε για να φύγει, οι "λεγάμενες" να τρώνε τις οικονομίες του με τους αγαπητικούς τους. Σηκώθηκε ο φουκαράς ο μπαμπάς, ήπιε τέσσερα καλμόλ για τον πονοκέφαλο, έστρωσε τα τσαλακωμένα ρούχα του και πήρε κούτσα-κούτσα το δρόμο για το σπίτι.

Η μαμά -αγία γυναίκα- αντί να του κλείσει την πόρτα στα μούτρα, τον καλοδέχθηκε και του γέμισε μια λεκάνη ζεστό νερό για να κάνει ποδόλουτρο. Απαγόρεψε επίσης στα παιδιά να μιλάνε για το σφάλμα του. Όλοι στο σπίτι τον κοιτούν με τρυφερότητα. Και με τόσο, μα τόσο, οίκτο...    

Το μεσημέρι της 6ης Οκτωβρίου 1973, ανήμερα της μεγαλύτερης εβραϊκής γιορτής, του Γιομ Κιπούρ (Ημέρα της Εξιλέωσης), αιγυπτιακές και συριακές δυνάμεις εξαπολύουν συντονισμένη επίθεση κατά του Ισραήλ. Πρόκειται για την έναρξη του Δ' Αραβοϊσραηλινού Πολέμου. Στόχος των αραβικών δυνάμεων ήταν η ανάκτηση των εδαφών που είχαν χαθεί με τον Πόλεμο των 6 ημερών.

Η κρίση αρχίζει να λαμβάνει διεθνείς διαστάσεις μετά την προειδοποίηση της Σοβιετικής Ένωσης για αποστολή δυνάμεων στην περιοχή και την παρέμβαση του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ. Το Ισραήλ αιφνιδιάζεται αρχικά, όπως και η διεθνής κοινότητα. Στις 8 Οκτωβρίου το Ισραήλ προχωρά στην αντεπίθεση, επιχειρώντας την απώθηση των εχθρικών δυνάμεων. Στο συριακό μέτωπο, η επιτυχία των ισραηλινών δυνάμεων είναι μεγαλύτερη και στις 14 Οκτωβρίου, καταφέρνουν να απωθήσουν τις συριακές προς την Δαμασκό.

Την ίδια ημέρα ξεκινά η μεγαλύτερη μάχη αρμάτων μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην οποία έλαβαν μέρος περίπου 1.000 αιγυπτιακά τεθωρακισμένα εναντίον περίπου 800 ισραηλινών. Η νίκη των Ισραηλινών αρχίζει τα αλλάζει τα δεδομένα του πολέμου. Στις 15 Οκτωβρίου, το Ισραήλ θέτει σε εφαρμογή την επιχείρηση Valiant, με στόχο την αποκοπή των αιγυπτιακών στρατευμάτων από τις οδούς ανεφοδιασμού τους. Μέχρι τις 21 Οκτωβρίου η Αιγυπτιακή 3η Στρατιά είχε μόνο ένα δρόμο ανεφοδιασμού τον οποίο σθεναρώς υπερασπιζόταν.

Τελικά, στις 22 Οκτωβρίου, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθετεί ένα αμερικανοσοβιετικό ψήφισμα. Η Συρία αποδέχεται κατάπαυση του πυρός και επανέρχεται στα προ του πολέμου σύνορά της με το Ισραήλ. Δύο ημέρες αργότερα, και η Αίγυπτος συμφωνεί σε κατάπαυση του πυρός. Η τελευταία, ωστόσο, ανακτά τον πλήρη έλεγχο και στις δύο όχθες του Καναλιού του Σουέζ, ενώ κερδίζει και μία λωρίδα γης στη δυτική όχθη του Σινά. Μεταξύ των εμπόλεμων εγκαθίσταται μία ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ. Ακολούθησαν απευθείας συνομιλίες ανάμεσα σε Αιγυπτίους και Ισραηλινούς και στις 28 Οκτωβρίου υπογράφεται η τελική εκεχειρία που οδήγησε στην διάσκεψη της Γενεύης. Στο Ισραήλ, η συμφωνία εκλήφθηκε ως ήττα.

Το συντηρητικό κόμμα Λικούντ αρχίζει να κερδίζει έδαφος έναντι των Εργατικοί που κυριαρχούσαν στην πολιτική σκηνή της χώρας από το 1948. Αίγυπτος και Ισραήλ προχωρούν σε στενότερες συνομιλίες, οι οποίες οδήγησαν στη λύση των διαφορών τους στο Καμπ Ντέιβιντ, με την μεσολάβηση του αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ στις 5 Σεπτεμβρίου 1978. Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ αποτέλεσε τον 4ο και τελευταίο Αραβοϊσραηλινό πόλεμο, με εξαίρεση τις εισβολές στο Λίβανο το 1982 και το 2006 και τις εισβολές σε παλαιστινιακά εδάφη, όπως στη Γάζα. 

Πηγή:tvxs

Η καλλιέργεια και η χρήση του τζίντζερ ξεκίνησε από την Ασία. Διαδόθηκε όμως στη Μεσόγειο από τα αρχαία χρόνια. Οι πρόγονοί μας και οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν στην ιατρική αλλά και στην κουζίνα. Η αρωματική, θερμή και καυτερή γεύση του γοήτευσε τους Ευρωπαίους από το Μεσαίωνα. Πίστευαν ότι ζωντάνευε τον οργανισμό, πολεμούσε τις ασθένειες και ήταν αφροδισιακό. Σαν τέτοιο το χρησιμοποιούν οι Ασιάτες και στη δική τους θεραπευτική παράδοση.

Στην Ελλάδα ήταν γνωστό σαν πιπερόριζα ή ζιγκίβερι και παλιότερα, εκτός από την ιατρική, το χρησιμοποιούσαν για να αρωματίζουν το σαλέπι και για να φτιάχνουν τζιντζιμπύρα (ginger ale), το σπιτικό αεριούχο ποτό που διέδωσαν οι Βρετανοί στην Κέρκυρα. Το γαλλικό pain d’ epices και το αγγλικό ginger bread είναι κλασικά μεσαιωνικά κέικ με σκόνη από ξερό τζίντζερ και άλλα καρυκεύματα. Φρέσκο τζίντζερ περιέχουν τα κινέζικα stir fries και τα ινδικά κάρυ.

Παλιότερα στην Ελλάδα είχαμε μόνο ξερό και κοπανισμένο τζίντζερ, σήμερα όμως στα σουπερμάρκετ θα βρείτε και φρέσκες ρίζες, που θυμίζουν τα ριζώματα της καλαμιάς. Το τριμμένο φρέσκο τζίντζερ ταιριάζει σε κρύες σούπες, δίνει νοστιμιά σε μαρινάδες για κρέας ή κοτόπουλο και ευχάριστη πιπεράδα σε μαρμελάδες, κρέμες και κομπόστες. Κάντε τουρσί, σε ξύδι μαζί με ζάχαρη και λεπτά φετάκια τζίντζερ για να τα σερβίρετε με ψαρικά, όπως κάνουν οι Γιαπωνέζοι, ή με τυριά και αλλαντικά. Το ξερό τζίντζερ δεν αντικαθιστά το φρέσκο. Έχει άλλη γεύση.

Όταν αγοράζετε φρέσκο τζίντζερ, διαλέξτε ρίζες λείες - οι ζαρωμένες είναι μπαγιάτικες. Διατηρούνται τυλιγμένες σε χαρτί - όχι σε πλαστικό - στο ψυγείο για 2-3 βδομάδες. Ξεφλουδίστε προσεκτικά (δείτε τις σχετικές οδηγίες εδώ), γιατί η σάρκα κάτω από τη φλούδα είναι η καλύτερη. Τρίψτε το καθαρισμένο τζίντζερ στον τρίφτη του κρεμμυδιού, λιώστε το στο μπλέντερ μαζί με το σκόρδο, για να το χρησιμοποιήσετε στα stir fry ή ψιλοκόψτε το με κοφτερό μαχαίρι για να το προσθέσετε σε φαγητά ή γλυκά.

Σούπα παντζάρια με τζίντζερ (για 4 άτομα)

Σε μπλέντερ βάλτε τα παντζάρια, το τζίντζερ, το μισό ζωμό και 4 κουταλιές λεμόνι. Δουλέψτε να γίνουν ομοιογενής σούπα. Προσθέστε αλάτι και πιπέρι όσο θέλετε. Βάλτε στη φωτιά μαζί με τον υπόλοιπο ζωμό να πάρει η σούπα βράση, ανακατώνοντας. Βράστε για 2-3 λεπτά και δοκιμάστε για να διορθώσετε τη γεύση, προσθέτοντας κι άλλο λεμόνι, αν θέλετε.

Κατεβάστε από τη φωτιά και προσθέστε στη σούπα το γιαούρτι. Σερβίρετε σε μπολ, ζεστή ή και σε θερμοκρασία δωματίου, πασπαλίζοντας με τον άνηθο και παρουσιάζοντας μαζί γιαούρτι για να βάλει κι άλλο όποιος θέλει.

Σημείωση:
Βράστε 1 ½ - 2 κιλά παντζάρια – χωριστά τις ρίζες από τα φύλλα -, καθαρίστε τα και μετρήστε όσα θέλετε για να κάνετε τη σούπα. Τα υπόλοιπα κρατήστε τα για σαλάτα.

Παλιά τοξωτά γεφύρια διατηρούνται στη θέση τους πολλά χρόνια και δημιουργούν απόκοσμα τοπλια σε διάφορα μέρη του κόσμου. Οι περισσότερες είναι πέτρινες και η κατασκευή τους πήρε πολύ χρόνο και κόπο, μεταφέροντας και τοποθετώντας πέτρες με τον κατάλληλο τρόπο. Αναλλοίωτες στο χρόνο οι γέφυρες αυτές συμπληρώνουν μυστηριακά και ονειρικά σκηνικά, ενισχύοντας την ομορφιά του τόπου όπου βρίσκονται.

1. Rakotz Brücke, Γερμανία

2. Γέφυρα του διαβόλου, Οροσειρά Ροδόπης, Βουλγαρία

3. Χουανγκσάν, Ανχούι, Κίνα

4. Πίνδος, Ελλάδα

5. Låtefossen, Νορβηγία

6. Mullerthal, Λουξεμβούργο

7. Ronda, Μάλαγα, Ισπανία

8. Moon Bridge – Ταϊπέι, Ταϊβάν

9. Glenfinnan, Σκωτία

10. Φαράγγι De L’Areuse, Ελβετία

11. Carrbridge, Σκωτία

12. Multnomah Falls, Όρεγκον, ΗΠΑ

13. Root, Ινδία

14. Gaztelugatxe, Ισπανία

15. Stari Most, Βοσνία-Ερζεγοβίνη

16. Ponte Gobbo, Ιταλία

17. Hermitage Bridge, Σκωτία

18. Tollymore, Ηνωμένο Βασίλειο

19. Gapstow Bridge, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ 

20. Merced, Yosemite, ΗΠΑ