ενημέρωση 4:40, 7 September, 2026

Πρώτοι στα εγκεφαλικά και χωρίς ειδικές μονάδες

Θα μπορούσαν να σώσουν ζωές, ενώ σαφώς προτιμότερη είναι η άμεση αντίδραση και η πρόγνωση
 
Πρώτοι στα εγκεφαλικά και χωρίς ειδικές μονάδες
 
Μία ακόμη αρνητική πρωτιά στον χώρο της Υγείας έχει η Ελλάδα, και συγκεκριμένα στον τομέα των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων. Οι ειδικές μονάδες αντιμετώπισης εγκεφαλικών επεισοδίων που λειτουργούν στη χώρα μετριούνται στα... δάκτυλα του ενός χεριού, ενώ υπάρχουν ημέρες κατά τις οποίες εφημερεύουν νοσοκομεία που δεν διαθέτουν ανάλογες δομές. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εγκεφαλικών Επεισοδίων (έχει καθιερωθεί η 29η Οκτωβρίου), οι ειδικοί επιστήμονες εκφράζουν την ανάγκη δημιουργίας δικτύου για την αντιμετώπιση της πάθησης.

«Εχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι οι ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδα αντιμετώπισης εγκεφαλικών επεισοδίων έχουν καλύτερη έκβαση σε σχέση με αυτούς που νοσηλεύονται σε κοινούς θαλάμους. Ωστόσο στην Ελλάδα οι δομές αυτές δεν επαρκούν» δηλώνει η κυρίαΣοφία Βασιλοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια Νευρολογίας, γιατρός στη Μονάδα Εγκεφαλικών Επεισοδίων του νοσοκομείου «Αιγινήτειο». Οπως αναφέρει, δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για τη δημιουργία ανάλογων μονάδων σε οργανωμένη βάση.
Σύμφωνα με την κυρία Βασιλοπούλου, τα ισχαιμικά εγκεφαλικά αφορούν το 80% του συνόλου των εγκεφαλικών επεισοδίων (20% είναι τα αιμορραγικά εγκεφαλικά). Σημαντικό ρόλο παίζουν ο χρόνος προσέλευσης του περιστατικού στο νοσοκομείο και η σωστή αντιμετώπισή του. «Οταν το περιστατικό προσέρχεται στο νοσοκομείο εντός ευλόγου χρόνου έχει καλύτερη πρόγνωση. Και εύλογος χρόνος σημαίνει το πολύ εντός τεσσερισήμισι ωρών. Αυτό είναι το μάξιμουμ. Είναι κατανοητό βεβαίως ότι αν ένα περιστατικό προσέλθει νωρίτερα, δηλαδή μέσα στην πρώτη ώρα, θα έχει ακόμη καλύτερη πρόγνωση, αφού υποβάλλεται άμεσα σε θρομβόλυση (σ.σ. διάλυση των θρόμβων του αίματος). Το μυστικό βρίσκεται στον χρόνο» διευκρινίζει.
Τα στοιχεία που... σκοτώνουν

Η κυρία Βασιλοπούλου σημειώνει ότι τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο λόγω των συνθηκών διαβίωσης (κακή διατροφή, στρες).

Στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού κατά των Εγκεφαλικών Επεισοδίων δείχνουν ότι:
  • Ενας στους έξι ανθρώπους θα πάθει κάποια στιγμή στη ζωή του εγκεφαλικό επεισόδιο, ανεξαρτήτως ηλικίας.
  • Κάθε έξι δευτερόλεπτα ένα άνθρωπος χάνει τη ζωή του εξαιτίας εγκεφαλικού επεισοδίου.
  • Περίπου έξι εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από εγκεφαλικό κάθε χρόνο. Στην Ελλάδα νοσηλεύονται 40.000 άτομα ετησίως.
  • Τα εγκεφαλικά επεισόδια αποτελούν τη δεύτερη αιτία θανάτου στις ηλικίες άνω των 60 ετών και τη σημαντικότερη αιτία μόνιμης αναπηρίας.
  • Το 70% των ασθενών με εγκεφαλικό επεισόδιο δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει και να αξιολογήσει σωστά τα συμπτώματα με συνέπεια να μην αντιμετωπίζεται άμεσα και με τον κατάλληλο τρόπο.
  • Στα επόμενα χρόνια αναμένεται σημαντική αύξηση του αριθμού των εγκεφαλικών επεισοδίων.

Μπορεί να προληφθεί

Οι ειδικοί επιστήμονες τονίζουν ότι το εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να προληφθεί και να θεραπευτεί αρκεί:

  • Ολοι να γνωρίζουν και να ρυθμίζουν τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου, δηλαδή την υπέρταση, τον διαβήτη, την υπερχοληστεριναιμία, το κάπνισμα, την παχυσαρκία.
  • Αν νιώσουν αιφνίδια αδυναμία ή μούδιασμα να κάνουν το εξής τεστ: να χαμογελάσουν, να σηκώσουν τα δύο χέρια και να πουν μία απλή πρόταση. Οποιος δεν καταφέρει να ολοκληρώσει το τεστ θα πρέπει να καλέσει το ΕΚΑΒ και να μεταφερθεί όσο γίνεται πιο σύντομα σε νοσοκομείο.

Τα συμπτώματα
  • Ξαφνικό μούδιασμα ή αδυναμία του προσώπου, του χεριού ή του ποδιού, ιδιαίτερα στη μία πλευρά του σώματος.
  • Ξαφνική σύγχυση ή δυσκολία στην ομιλία ή στην κατανόηση.
  • Ξαφνική δυσκολία στην όραση στο ένα ή και στα δύο μάτια.
  • Ξαφνικό πρόβλημα ζάλης, απώλεια της ισορροπίας ή του συντονισμού των κινήσεων.

lemon curd, απόλαυση

Οι Άγγλοι, που από παλιά θεωρούσαν τα λεμόνια εξαιρετικά πολύτιμους καρπούς - εισαγόμενους, μια και λεμονιές δεν ευδοκιμούν στο νησί τους -, επινόησαν τούτη την αξεπέραστη λιχουδιά...

Τα δυo ταπεινά μας δέντρα είναι ακόμα γεμάτα με μυρωδάτα τεράστια λεμόνια. Εκανα πολλές κατσαρόλες μαρμελάδα αλλά και μεγάλες γυάλες με λεμόνια παστά (και για πρώτη φορά φέτος αποφάσισα να χρονοβόρα διαδικασία και να ζαχαρώσω κομμάτια από φλούδι λεμονιού, που σκέφτομαι να τα βουτήξω σε πικρή σοκολάτα, μια και λατρεύω τον συνδυασμό).

Τώρα, επιτέλους, έφτασε η ώρα της Lemon Curd!

Αντίθετα με τη μαρμελάδα που κρατάει για χρόνια, η λεμονάτη αυτή κρέμα διατηρείται ως και πέντε εβδομάδες στο ψυγείο και δεν μπορείτε να σφραγίσετε τις γυάλες όσο είναι η κρέμα καυτή, επειδή δεν είναι συμπαγής, όπως το σιρόπι και οι μαρμελάδα, αλλά αφράτη με φυσσαλίδες αέρα σαν mousse. Πρέπει να την αφήσετε να κρυώσει τελείως προτού να κλείσετε τις γυάλες και κατόπιν θα την βάλετε στο ψυγείο. 

Στο πολύ ενδιαφέρον blog British Food: A History διάβασα ότι οι αγγλικές συνταγές του 19ου αιώνα λένε να τρίβει ο μάγειρας τη φλούδα του λεμονιού με τη ζάχαρη για να πάρει το μυρωδάτο ξύσμα, προφανώς επειδή τρίφτες ακόμα να μην υπήρχαν, αλλά και επειδή η ζάχαρη εκείνα τα χρόνια δεν ήταν κρυσταλλική, σε σακούλες, αλλά την αγόραζαν σε κύλινδρους ή κώνους και την χτυπούσαν στο γουδί για να την χρησιμοποιήσουν. 

Πράγματι, ακόμα κάποιες συνταγές προτείνουν να ανακατώσουμε το ξύσμα με τη ζάχαρη και να το τρίψουμε προτού να βάλουμε τα άλλα υλικά. Ισως, αν κάποιος έχει κάπως πολυκαιρισμένα λεμόνια, αυτός ο τρόπος να βοηθάει ώστε να παίρνουμε πιο μυρωδάτη Lemon Curd∙ τα δικά μου ευωδιαστά φρούτα, ξυσμένα με το εξαιρετικό microplane εργαλείο, δεν έχουν ανάγκη ιδιαίτερης μεταχείρησης για να δώσουν την έντονη λεμονάτη μυρωδιά τους.

Επίσης παραλείπω το βούτυρο, που κάνει πιο κρεμώδη και απαλή τη γεύση της Lemon Curd. Το δικό μας γούστο την θέλει όσο πιο λεμονάτη γίνεται και γι' αυτό προσθέτω και μια-δυο κουταλιές από τη μαρμελάδα λεμόνι που έχω φτιάξει. Δοκιμάστε την με τον τρόπο μου και, αν τη θέλετε πιο γλυκερή, προσθέστε το βούτυρο στο τέλος. Είδα και κάποιες συνταγές να προσθέτουν κρέμα γάλακτος και κορνφλάουερ (!). Προφανώς για κείνους που θέλουν απλά κάτι γλυκό, λιπαρό και κρεμώδες, με ελαφρά υποψία λεμονιού...

Μπορείτε να φτιάξετε curd και με χυμό πορτοκάλι, μανταρίνι ή μίγμα από διάφορα εσπεριδοειδή, με ξύσμα περισσότερο ή λιγότερο, αν χρησιμοποιήσετε πορτοκάλι νεκταρίνι ή μανταρίνι. Γίνεται επίσης και με άλλα φρούτα, όπως φράουλες, όμως είναι απαραίτητο να προσθέσετε ξύσμα και χυμό λεμόνι, γιατί αλλιώς η γεύση του αβγού είναι πολύ έντονη.  

Κρέμα Λεμόνι (Lemon Curd)
Αν θέλετε να κάνετε μεγαλύτερη ποσότητα, επαναλάβετε τη διαδικασία, μια ακόμα φορά - δεν παίρνει πάνω από 12-15 λεπτά. Εχω διαπιστώσει πως δεν είναι εύκολο να χτυπηθούν και να δέσουν σωστά περισσότερα από 4 αβγά κάθε φορά. 

Για  περίπου 1½ φλιτζάνι

  • 4 αβγά μέτρια ή μεγάλα
  • 1/3 φλιτζανιού ζάχαρη
  • ξύσμα από 1 μεγάλο ή 2 μικρά λεμόνια πολύ φρέσκα, κατά προτίμηση βιολογικής καλλλιέργειας
  • ½ φλιτζάνι φρεσκοστιμένο χυμό λεμόνι σουρωμένο
  • 2-3 κουτ. γλυκού μαρμελάδα λεμόνι λιωμένη στο μπλέντερ με το χυμό (προαιρετικά)
  • 4 κουτ. σούπας βούτυρο σε μικρά κομμάτια (προαιρετικά)

Σε μέτρια ανοξείδωτη μεταλλική γαβάθα ανακατέψτε με μίξερ του χεριού μαζί τα αβγά, τη ζάχαρη και το ξύσμα, μέχρι το μίγμα να αφρίσει και να πάρει ανοιχτό κίτρινο χρώμα. Προσθέστε τον χυμό λεμόνι και τη μαρμελάδα καθώς και το βούτυρο, αν χρησιμοποιείτε το ένα ή και τα δύο προαιρετικά υλικά και βάλτε τη γαβάθα πάνω από κατσαρόλα με νερό που βράζει σε μέτρια φωτιά.

Με σίρμα ή με το μίξερ του χεριού - εγώ αυτό χρησιμοποιώ - ανακατεύετε διαρκώς το μίγμα, μέχρι να δέσει. Κατεβάστε από τη φωτιά και συνεχίστε να ανακατεύετε για 1 λεπτό ακόμη.  

Αν θέλετε, περάστε την κρέμα από μέτρια σίτα, πιέζοντας με σπάτουλα για να αφαιρέσετε τυχόν βώλους. Εγώ παραλείπω αυτή τη διαδικασία.

Μεταφέρετε σε γαβάθα ή σε 2 μικρά βαζάκια και βάλτε πλαστική μεμβράνη ή δίσκους από λαδόχαρτο, που να καλύπτουν όλη την επιφάνεια για να μην κάνει κρούστα.

Αφήστε να κρυώσει και βάλτε στο ψυγείο. Χρησιμοποιήστε την την επομένη για την αυθεντική tarte aux citron (τάρτα λεμόνι) ή για να την φάτε με κουλουράκια, με φρυγανισμένες φέτες από τσουρέκι αλλά και με απλό ψωμί ή scones. Διατηρείται 4-5 βδομάδες. 

 

Κις λορέν: τάρτα χωρίς σύνορα

Αν, για τους λάτρεις του φαγητού, η πλέον αγχολυτική ασχολία είναι η αναζήτηση νέων λαχταριστών συνταγών και η ανυπόμονη δοκιμή τους, αμέσως επόμενη έρχεται η διερεύνηση της προέλευσης και της ιστορίας τους. Συνήθως οι πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες ανήκουν στα πιο δημοφιλή μαγειρέματα, που, ταξιδεύοντας μεταξύ χωρών και εποχών, μεταλλάσσονται και προσαρμόζονται στις προτιμήσεις και τα εκάστοτε ήθη - κάθε συνταγή και ένα πολιτισμικό σχόλιο. Πολυμαγειρεμένες όσο λίγες, οι τάρτες όλων των ειδών έχουν πολλές ιστορίες να «διηγηθούν». Εμφανίζονται περίπου τον 16ο αιώνα π.Χ., κυρίως σε γαλλικά εδάφη, όπως το Νανσί, την ιστορική πρωτεύουσα της Λοραίνης, όπου γεννήθηκε ο κοσμαγάπητος απόγονός τους, η ομώνυμη κις λορέν.

Η ανοιχτή αυτή πίτα, σύμφωνα με τον Alan Davidson, διακεκριμένο επί του φαγητού ιστορικό που πολλάκις έχουμε μνημονεύσει στους bostanistas, αρχικά φτιαχνόταν με ζυμάρι, αβγά, κρέμα και καπνιστό μπέικον ενώ λαχανικά, τυριά και αλλαντικά ανήκουν σε μεταγενέστερες προσθήκες που άλλαξαν την όψη, τη γεύση και την ονομασία της (οι παραλλαγές της ονομάζονται απλώς «κις» - quiche). Στην Αμερική πρωτοδοκιμάζεται τη δεκαετία του 1930 και περνά στη χρυσή εποχή της το 1970. Προς τα τέλη του 20ού αιώνα ταξιδεύει πια σε όλες τις κουζίνες και αποκτά αμέτρητες εκδοχές, όσα και τα υλικά κάθε περιοχής. Από τις απλούστερες - και μεσογειακές σε γεύση και όψη - παραλλαγές της, εκείνη με σπανάκι, ντομάτα ή ντοματίνια και αλμυρό, μαλακό τυρί, όπως η φέτα ή το κατσικίσιο.

daslebenistsuess.de

Τα απαραίτητα για τη ζύμη

  • 250 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις ή ολικής αλέσεως
  • ½ κ.σ. αλάτι
  • 130 γρ. κρύο βούτυρο
  • 1 αυγό
  • 3 κ.σ. γάλα ή κρύο νερό

Για τη γέμιση :

  • 300 - 500 γρ. σπανάκι
  • h200 γρ. απλό γιαούρτι
  • 4 αυγά
  • 1 σκελίδα σκόρδο
  • 5 ντοματίνια
  • κατσικίσιο τυρί ή φέτα

Ξεκινάμε αναμειγνύοντας σε ένα μπολ αλεύρι και αλάτι προσθέτοντας, κατόπιν, το βούτυρο σε μικρά κομμάτια. Σειρά έχει το αυγό και ξεκινά ευθύς αμέσως το ζύμωμά τους, μέχρι να προκύψει ζύμη ομοιόμορφη και σφιχτή. Την τυλίγουμε σε πλαστική μεμβράνη και μένει να κρυώνει στο ψυγείο για τουλάχιστον 30 λεπτά.

Τότε την απλώνουμε σε μία στρογγυλή ταρτιέρα ή ένα πυρέξ - προηγουμένως μπορούμε να την απλώσουμε πλάθοντας σε μια αλευρωμένη επιφάνεια ή, απλούστερα, με τα χέρια μας να την βοηθήσουμε να εξαπλωθεί απ' άκρη σ' άκρη της ταρτιέρας. Η ζύμη θα πρέπει τώρα να ψηθεί για περίπου 15 με 20 λεπτά σε φούρνο προθερμασμένο στους 200 βαθμούς αφού πρώτα την τρυπήσουμε με πηρούνι σε διάφορα σημεία με σκοπό να ψηθεί γρήγορα εντός και εκτός.

Πλένουμε καλά το σπανάκι και το κόβουμε κατά τις προτιμήσεις μας. Σε ένα ρηχό τηγάνι ζεσταίνουμε λίγο βούτυρο, ρίχνουμε εκεί το σπανάκι και λιωμένη τη σκελίδα του σκόρδου, για λίγα μόλις λεπτά. Σε ένα βαθύ μπολ ανακατεύουμε γιαούρτι με αυγά και έρχονται να τα συναντήσουν το ελαφρώς μαραμένο σπανάκι, αλάτι και πιπέρι.

Κόβουμε τα ντοματίνια και το κατσικίσιο τυρί σε μεγάλα κομμάτια· σκοπός μας να είναι αισθητά σε κάθε ζουμερή μπουκιά. Αδειάζουμε το γιαουρτένιο μίγμα στην ταρτιέρα με την προψημένη ζύμη και γενναιόδωρα μοιράζουμε ντοματίνια και τυρί. Αν έχουν περισσέψει λίγες ντομάτες, δεν το σκεφτόμαστε λεπτό, προστίθενται κατά βούληση, η τελική νοστιμιά είναι δεδομένη.

daslebenistsuess.de

Ψήνουμε για περίπου 40 με 50 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο και στους 180 βαθμούς. Ξεφουρνίζουμε, αφήνουμε να κρυώσει και σερβίρουμε ως έχει ή με δροσερή σαλάτα. Κρατώντας ως βάση τη ζύμη, την κύρια γέμιση και την όρεξή μας για πειραματισμούς, τούτη η κις γίνεται φαγητό - πασπαρτού παντός καιρού.

To Facebook απόκτησε παρουσία στο 'Dark Web'

Η πρώτη από τους 'μεγάλους' της Silicon Valley που δημιουργεί σάιτ για το Tor

To Facebook γίνεται πλέον πλήρως προσβάσιμο από τους χρήστες του Tor, διευκολύνοντας την πρόσβαση κυρίως σε όσους ζουν σε καθεστώτα λογοκρισίας. 43 Τη δική του παρουσία στο επονομαζόμενο 'Dark Web' απέκτησε, σύμφωνα με το The Verge, το Facebook, αφού σε μια ασυνήθιστη κίνηση ως προς την πολιτική του περι ανωνυμίας, επιτρέπει στους χρήστες του λογισμικού Tor, να έχουν πλήρη πρόσβαση στις σελίδες του μέσω της διεύθυνσης https://facebookcorewwwi.onion/.  

Για όσους δεν το γνωρίζουν, το Tor είναι ένα project λογισμικού ανοιχτού κώδικα (open source) που κυκλοφόρησε το 2002 για να βοηθήσει όσους χρήστες του Internet το επιθυμούν να σερφάρουν στο δίκτυο χωρίς να μπορεί κανείς να αναγνωρίσει την διεύθυνση IP και άλλες λεπτομέρειες όπως η τοποθεσία και ο τύπος υπολογιστή τους.  

Με απλά λόγια, το Tor, μετά την δωρεάν εγκατάστασή του στους browsers, επιτρέπει στον καθένα να περιδιαβαίνει το διαδίκτυο εν πλήρη ανωνυμία. Όμως, το Tor έχει υπάρξει η πέτρα του σκανδάλου για πολλές υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών και διακίνησης παράνομου πορνογραφικού υλικού, ιδίως μέσω του -ανενεργού πλέον- Silk Road, αφού η ανωνυμία που εξασφαλίζει βοηθά κακοποιά στοιχεία να δρουν με μια σχετική ελευθερία στο internet, παραμένοντας μή-ανιχνέυσιμοι.  

Με τα παραπάνω ως δεδομένο πολλοί αναρωτήθηκαν τι οδήγησε το Facebook, με την αυστηρή πολιτική όσον αφορά στην ανωνυμία, να αποκτήσει παρουσία στο λεγόμενο 'Dark Web', αποτελώντας την πρώτη από τις γιγαντιαίες εταιρείες της Silicon Valley, που προβαίνει σε μια τέτοια κίνηση.   Όπως αναφέρει το WIRED, ο λόγος ήταν ότι ήθελε να διευκολύνει όσους χρήστες του Tor επιθυμούν να έχουν πρόσβαση στις σελίδες του μέσω κρυπτογραφημένης σύνδεσης, κάτι που μέχρι τώρα ήταν πάρα πολύ δύσκολο, εξαιτίας της ασυμβατότητας μεταξύ των αμυντικών μέσων του Facebook και των μεθόδων απόκρυψης στοιχείων του Tor.  

Μάλιστα το δημοσίευμα του WIRED, επικαλούμενο την Runa Sandvik, μια από τις πρωτεργάτριες του Tor, που βοήθησε το Facebook στην είσοδό του στο 'Dark Web', αναφέρει ότι η κίνηση του Facebook είναι πρωτοποριακή αφού διευκολύνει την πρόσβαση στο Facebook σε χρήστες του Tor που ζουν σε χώρες με καθεστως λογοκρισίας.  

"Ίσως τελικά η χρήση του Tor από το Facebook και τα πρόσθετα μέτρα ασφάλειας που παρέχει στους χρήστες, να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλες μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας να κάνουν το ίδιο. Θα βοηθήσω με χαρά σε αυτή τους την προσπάθεια", τονίζει η Sandvik στο WIRED.  

Πηγή: lifo