Γράφει ο Νίκος Δήμου

Έτσι ή αλλιώς, οι εκλογές πλησιάζουν. Τι πρέπει να κάνει το Ποτάμι;

Παρντόν, κύριε Βασίλη; Πώς είπατε, κύριε Βάρσο;

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ο πρώην δήμαρχος Βασίλης Βάρσος, συμμετείχε πρόσφατα σε μια καφενιακή συζήτηση και ούτε λίγο – ούτε πολύ είπε ότι είναι ενάντια σε κάθε ρατσιστική συμπεριφορά… αλλά όχι να τους παντρεύουμε κιόλας…

Πιο συγκεκριμένα η στιχομυθία με τον Βασίλη Βάρσο ήταν η εξής:

«- Τώρα που είπατε για ομόφυλα ζευγάρια, εσείς συμφωνείτε να υπάρχει ένα σύμφωνο συμβίωσης;

- Όχι, κοιτάξτε να δείτε, εμείς συμφωνούμε στο να μην υπάρχει ρατσιστική συμπεριφορά απέναντι σ'αυτούς τους ανθρώπους, τους ενήλικες που έχουν επιλέξει να ζήσουν μαζί είτε να έχουν ένα συγκεκριμένο προσανατολισμό... αυτό είναι δική τους, προσωπική υπόθεση, θεωρούμε. Δεν είναι δημόσια, κοινωνική υπόθεση, ούτε πρέπει να γίνει και με τέτοια νομοθετική ρύθμιση, όπως είναι το σύμφωνο συμβίωσης. Είναι άλλο ζήτημα, η οικογένεια, τα ετερόφυλα ζευγάρια που μπορούν να κάνουν την οικογένεια, γιατί μετά ανοίγει ένας δρόμος... αφορά το παιδί, αφορά την οικογένεια, το πως μεγαλώνει, τα πρότυπα που δημιουργεί κλπ. Αυτό είναι διαφορετικό πράγμα.

- Σαν Βασίλης Βάρσος, σε αυτό που ακούγεται, τα ομόφυλα ζευγάρια να μπορούν να υιοθετήσουν κάποιο παιδάκι, θα ήσουν θετικός, ή απλώς θα είχες...

- Όχι, δε συμφωνώ»

Αφορμή της συγκεκριμένης δήλωσης-συζήτησης ήταν η ψήφιση του Αντιρατσιστικού. Σε αυτό περιλαμβάνονται οι διατάξεις με τις οποίες το συνταγματικό τόξο που εξέθρεψε επί χρόνια το φασισμό προσπαθεί τώρα να σταματήσει την επιρροή του στους ψηφοφόρους φασίστες κόβοντας την χρηματοδότηση (Ευφυές). Εκτός όμως από αυτό το ευγενές μέρος του νομοσχεδίου, οι κοινωνικοί φορείς και οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα προσβλέπουν και σε βελτιώσεις του Συμφώνου Συμβίωσης, το οποίο παρόλο που υπάρχει δεν προσφέρει τίποτα ουσιαστικό πέραν κάποιων φορολογικών ρυθμίσεων.

Στη μάχη που δίνει εδώ και χρόνια η κοινότητα, παίρνει τώρα μέρος –στην κουβέντα, μην παρεξηγηθούμε- και ο Βασίλης Βάρσος, δυστυχώς όμως με τους Ρωμαίους και όχι με τους Γαλάτες.

Το 1917 η Σοβιετική Ένωση αποποινικοποίησε τον «σοδομισμό» και έτσι οι άνθρωποι δεν πήγαιναν στη φυλακή εξαιτίας των σεξουαλικών τους προτιμήσεων. Από τότε και για περίπου 20 χρόνια η ομοφυλοφιλία στην ΕΣΣΔ θεωρείτο απλά «ασθένεια». Όταν όμως ήρθε ο Στάλιν στην εξουσία η ομοφυλοφιλία όχι απλά ξαναποινικοποιήθηκε αλλά αντιμετωπίστηκε και με εκτεταμένες διώξεις. Η σημερινή «προοδευτική» θέση του Βασίλη Βάρσου περιέργως βασίζεται σε ιδεολογικά ρεύματα που προηγήθηκαν του 1920.

Αυτό και μόνο μπορεί να θεωρηθεί μια μικρή νίκη για την ανθρωπότητα, την οποία υπολογίζοντας από τις σημερινές δηλώσεις του καφενείου, ο Βασίλης Βάρσος την έχει παρακολουθήσει από τη στιγμή που ο άνθρωπος στάθηκε στα δύο του πόδια.

Υ.Γ. Όσοι μας παρακολουθούν γνωρίζουν ότι δεν διαγράφουμε σχόλια. Ωστόσο για προσωπικούς ψυχολογικούς λόγους σκοπεύω να διαγράψω τα σχόλια όποιου «άντρακλα» θελήσει να ειρωνευτεί, επικρίνει ή υβρίσει τα μέλη της κοινότητας. Την δουλειά αυτή την ανέλαβε σήμερα ολόκληρος Βασίλης Βάρσος. Θα αναρωτηθείτε, με τον Βάρσο ασχολείσαι, τον αράπη και αν τον πλένεις …. Λέει η λαϊκή σοφία.-

Ως σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της έντυπης πυρασφάλειας, χαρακτηρίζεται από όλους, η συμφωνία ανάμεσα στον εκδότη της «Κηφισιάς» και την οργάνωση «Zippo και Τσεκούρι – Ηλιόλουστα Απογεύματα Ροδοδάχτυλη Αυγή»

Με το προειδοποιητικό αυτό σήμα, που θα τοποθετηθεί στα νέα γραφεία της «Κηφισιάς», θα υπενθυμίζεται στους κειμενογράφους της να στέλνουν τα άρθρα τους προς έγκριση. Καλύτερα πρόληψη, παρά καταστολή.

Με την παραδοχή του Γιάννη Γρηγοράκου, ότι πράγματι τα κείμενά του εκνεύριζαν όσους διαφωνούσαν, άρα πήγαινε φιρί-φιρί για κάψιμο (συνεπώς είναι ο ηθικός αυτουργός του εμπρησμού, αφού οι άλλοι δεν μπορούσαν πια να συγκρατηθούν), έληξε η κόντρα ανάμεσα στο γνωστό σκουπίδι-εκβιασμοί- Press και τους ευέξαπτους αντιπάλους του.

Έτσι προκειμένου να μην επαναληφθούν νέοι εμπρησμοί και άλλες παρόμοιες διορθωτικές παρεμβάσεις, οι δύο πλευρές, επέλεξαν τον δρόμο της πρόληψης: Τα κείμενα της «Κηφισιάς», θα υποβάλλονται προς έγκριση σε ειδική επιτροπή διορισμένη από την οργάνωση που ανέλαβε την ευθύνη.

Πρόεδρος της επιτροπής αναλαμβάνει ο αντιδήμαρχος Χρ. Καλός κατόπιν εισήγησης του Δημάρχου Κηφισιάς Γ. Θωμάκου. Είναι ο μόνος που έχει την κατάρτιση που χρειάζεται και δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον εκδότη, δήλωσε ο Γ. Θωμάκος.

Στην επιτροπή θα συμμετέχουν επίσης σχολιαστές του Facebook και του Twitter, που έκαναν αίτηση με σχόλια όπως «Σταματήστε να γράφετε μαλακίες για να μην κάψουν και τους δημοσιογράφους σας την επόμενη φορά», «Πηγαίνατε γυρεύοντας χιπστεροσκουπίδια» (σαφής η παρέμβαση υπέρ της καύσης των σκουπιδιών) και «Ας πρόσεχαν στην «Κηφισιά» με τα τελευταία δημοσιεύματά τους. Πόσο ακόμα να κρυφτούν; Και πολύ κράτησε».

Ο Γιάννης Γρηγοράκος και όσοι εκ των συνεργατών του, δεχθούν να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο «πρόγραμμα προσωπικής πυρασφάλειας» θα στέλνουν τυπωμένα τα κείμενά τους στην επιτροπή. Εκεί, θα αφαιρούνται οι παράγραφοι και οι λέξεις που μπορεί να εκνευρίσουν τους εμπρηστές (οι επίμαχες λέξεις θα καίγονται με ειδικό μηχάνημα συγκόλλησης για συμβολικούς λόγους) και στη συνέχεια θα επιστρέφονται προς δημοσίευση.

Σαν ένα δείγμα καλής θέλησης ο Γιάννης Γρηγοράκος είπε ότι στο εξής δεν θα έχει καμία σχέση με ανθρώπους-στοιχεία που εκβιάζουν τους πολίτες. Αυτή είναι μια τέχνη που γνωρίζω από τα γεννοφάσκια μου, δεν ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα. Στο εξής και επειδή τα οικονομικά έχουν δυσκολέψει θα πραγματοποιώ τις έρευνες μόνος μου. Θα έχω τα πάντα υπό τον έλεγχο μου.

Αξίζει να σημειωθεί, τέλος, ότι η οργάνωση «Zippo και Τσεκούρι - Ηλιόλουστα Απογεύματα Ροδοδάχτυλη Αυγή», έχει κάνει στο παρελθόν και άλλες παρεμβάσεις καίγοντας φασιστικούς κινηματογράφους που έπαιζαν ταινίες οι οποίες δεν τελείωναν όπως επιθυμούσαν οι ίδιοι».

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα

Σαν σήμερα, το 1976, πέφτει νεκρός στο Φάληρο ο απότακτος αστυνομικός και βασανιστής της χούντας Ευάγγελος Μάλλιος, από τις σφαίρες «ενός ψηλού και μιας κοπέλας», όπως φωνάζει λίγο προτού ξεψυχήσει, οι οποίοι ανήκουν στη νεοσύστατη «17 Νοέμβρη». Είναι μόλις η δεύτερη επίθεση της διαβόητης πλέον τρομοκρατικής οργάνωσης και χειροκροτείται από ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, που λίγους μήνες νωρίτερα έχει παρακολουθήσει εμβρόντητο την αθώωση των αρχιβασανιστών της δικτατορίας.

Δύο ακριβώς χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου (17/11/1975), Τα Νέα κυκλοφορούν με τίτλο «Προκλητικοί οι βασανιστές στη Χαλκίδα»: «Οι κατηγορούμενοι είναι προκλητικοί. Γελάνε την ώρα που τα θύματά τους καταθέτουν για τα απάνθρωπα βασανιστήρια που υπέστησαν στην Ασφάλεια. Συνεχίζουν τον πόλεμο λάσπης κατά των μαρτύρων κατηγορίας, υποστηρίζοντας για μερικούς απ' αυτούς ότι συνεργάστηκαν με την Ασφάλεια».

Η κοινωνική οργή για την ατιμωρησία των βασανιστών εκφράζεται με μια σειρά συνθημάτων, όπως «Οι φασίστες στο Γουδί», «Δίκες λαϊκές για τους βασανιστές», «Φόλα στο σκύλο της ΕΣΑ», «Ο λαός δεν ξεχνά, τους φασίστες τους κρεμά», κλπ, και όταν δολοφονείται ο Ε. Μάλλιος στις 14 Δεκεμβρίου 1976, δεν είναι λίγοι αυτοί που επικροτούν την κίνηση της «17 Νοέμβρη».

Για παράδειγμα, λίγες μέρες μετά την εκτέλεση, η ομάδα«Προλεταριακή Αριστερά» εκδίδει προκήρυξη συμπαράστασης στη 17Ν που αναφέρει: «Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, η οργάνωση 17 Νοέμβρη έδρασε σαν εντολοδόχος του λαού. Το πιστόλι που εκτέλεσε τον Μάλλιο το κρατούσαν οι εκατοντάδες νεκροί της δικτατορίας, οι δεκάδες χιλιάδες βασανισμένοι, ένας ολόκληρος λαός. Γι’ αυτό και σύσσωμη ήταν η αντίδραση του λαού: “Ν’ αγιάσουν τα χέρια τους”».

Παράλληλα, στην κηδεία του Μάλλιου σημειώνονται έντονα επεισόδια από ακροδεξιούς, υποστηρικτές της δικτατορίας, μεταξύ των οποίων και οι Γεωργαλάς, Αγαθαγγέλου και Μιχαλολιάκος. Οι παριστάμενοι φωνάζουν αντικομμουνιστικά συνθήματα και, σύμφωνα με πληροφορίες, ξυλοκοπούν 5 δημοσιογράφους υπό την ανοχή της αστυνομίας.

Μέσα σε αυτή την εκρηκτική κατάσταση, δε λείπουν και οι φωνές που μιλούν για «προβοκάτσια» εκ μέρους των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών ή άλλων «σκοτεινών κύκλων» και συμφερόντων που επιζητούν την πολιτική αναστάτωση της χώρας. Ειδικά τις πρώτες μέρες, το ενδεχόμενο αυτό αναδεικνύεται αρκετά από την αστυνομική διεύθυνση, τον πολιτικό κόσμο αλλά και μέρος των ΜΜΕ.

Σε δημοσίευμα των Νέων (22.10.1977) αναφέρεται πως «παράγοντες των αρχών ασφαλείας πιστεύουν πως πίσω από την επωνυμία αυτή (σ.σ.: 17Ν) κρύβεται κάποια άλλη οργάνωση που έχει αντικειμενικό σκοπό τη δημιουργία ανώμαλων καταστάσεων». Ο Καραμανλής επιστρέφει εσπευσμένα από το Πακιστάν και ενημερώνεται για το τεταμένο κοινωνικό κλίμα, ενώ το βάρος της κατάστασης πέφτει στον τότε υπουργό Άμυνας, Ευάγγελο Αβέρωφ, που υποστηρίζει πως ο Μάλλιος στάθηκε άτυχος επειδή ήταν υπεύθυνος του τομέα της Ασφάλειας που ανέκρινε τους κομμουνιστές. «Ο Μάλλιος δεν ήταν βασανιστής, μολονότι, όπως πολλοί άλλοι στη θέση του, είχε μάλλον χαστουκίσει κρατούμενους στη διάρκεια των ανακρίσεων», ισχυρίζεται ο Αβέρωφ.

Η εκτίμηση που κάνει ο Βρετανός πρέσβης, σε επιστολή του προς το Φόρεϊν Οφις, για τη στάση του υπουργού είναι πως «βεβαίως ανήκει στη δεξιά πτέρυγα της κυβέρνησης και τα καθήκοντά του αυτήν την περίοδο, αλλά και οι πολιτικές του φιλοδοξίες μακροπρόθεσμα, τον κάνουν να αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη ανεκτικότητα τις απρεπείς πράξεις του προηγούμενου καθεστώτος. Αλλά γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η προειδοποίησή του για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις, που μπορεί να έχει η δολοφονία του Μάλλιου στους κύκλους της Δεξιάς, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη».

Ακολουθεί η προκήρυξη της 17Ν που άφησαν τα μέλη της οργάνωσης στον τόπο της δολοφονίας:

ΟΡΓΑΝΩΣΗ "17 ΝΟΕΜΒΡΗ"

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΒΑΣΑΝΙΣΤΗ Ε. ΜΑΛΛΙΟΥ

Δύο ολόκληρα χρόνια ο Ελλ. Λαός περιμένει να δη την τιμωρία των βασανιστών της ασφάλειας, των εγκληματιών του λαού που επί 7,5 χρόνια βασάνιζαν με μεσαιωνικά και βάρβαρα βασανιστήρια χιλιάδες αντιφασίστες αγωνιστές. Κι αντί για τιμωρία βλέπει την αποκατάσταση των βασανιστών. Όλοι οι βασανιστές της ασφάλειας κυκλοφορούν λεύτεροι. Οι περισσότεροι ξαναγύρισαν στις θέσεις τους. Κι αυτοί που αποστρατεύτηκαν για τα μάτια, παραμένουν οι μυστικοσύμβουλοι της ασφάλειας ενώ παράλληλα ξεκουράζονται στα πολυτελή διαμερίσματα και τις δίπλες τους που έκτισαν βασανίζοντας τον Ελλ. Λαό.

Το κράτος δεν άσκησε καμία δίωξη. Η Δικαιοσύνη τους αθώωσε στη Χαλκίδα και σε άλλες δίκες, δείχνοντας χειροπιαστά ότι δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, κράτος δικαίου, κι ο λαός δεν έχει να περιμένει τίποτε απ' αυτή.

Κι ενώ οι βασανιστές και οι άλλοι φασίστες του Κράτους και του παρακράτους αφήνονται ανενόχλητοι, ταυτόχρονα συνεχίζεται το χτύπημα του λαϊκού κινήματος. Άλλοι όπως ο αγωνιστής Ψαρουδάκης κλείνονται στις φυλακές επειδή κριτίκαραν το περίφημο "στιγμιαίο" του Αρείου Πάγου που αθώωσε τους 104 ψευτοϋπουργούς. Στη μαζική διαδήλωση τις 25 του Μάη ενάντια στον αντεργατικό νόμο 300, εκατοντάδες αγωνιστές τρομοκρατούνται απ' τις αύρες, ξυλοκοπούνται, τραυματίζονται, τέλος σκοτώνονται -όπως η γυναίκα στα Χαυτεία. Άλλοι πέφτουν θύματα της αστυνομικής τρομοκρατίας όπως ο αγωνιστής Σιδέρης.

Τέλος για άλλους όπως ο ηρωικός αγωνιστής Παναγούλης, οι φασίστες δεν δίστασαν να επιστρατεύσουν τα τελειότερα κι επιστημονικότερα μέσα τους: τη καμουφλαρισμένη σε "τροχαίο ατύχημα" δολοφονία. Ο Παναγούλης είχε την αφέλεια να πιστέψει ότι, σαν βουλευτής, μπορούσε να χώνει τη μύτη του σε μέρη απλησίαστα, να κάνει ατομικές έρευνες για τα αρχεία της ΕΣΑ, τη πολιτεία του φασίστα Αβέρωφ, τη Κύπρο κ.τ.λ. Είχε το θράσος να συλλαμβάνει τους φασίστες που τον παρακολουθούσαν χωρίς να τους παραδίνει στην Αστυνομία. Μέθοδες απαράδεκτες για σοβαρούς κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους. Οι φασίστες λοιπόν αποφάσισαν να του κόψουν το "τσαμπουκά" όπως είπαν.

Η δολοφονία του Παναγούλη είναι συνάμα μεγάλων διαστάσεων εκφοβιστική και τρομοκρατική ενέργεια του συστήματος ενάντια στον Ελλ. Λαό και τους πρωτοπόρους αγωνιστές. Δεν είναι ενέργεια του παρακράτους για να σαμποτάρουν τον Καραμανλή, όπως ειπώθηκε, αλλά αντίθετα έργο του ενιαίου φασιστικού μηχανισμού μέσα κι έξω απ' το επίσημο Κράτος, για να στερεώσει κι όχι ν' ανατρέψει τον κοινοβουλευτισμό. Είναι υπενθύμιση στο λαό ότι υπάρχουν και χειρότερα, δηλ. η ανοικτή βία, κι άρα δεχτείτε τη σημερινή κατάσταση πού ναι καλύτερη απ' τη Δικτατορία. Είναι προειδοποίηση για όσους δεν κάθονται "φρόνιμα" και τους λέει: καθίστε στ' αυγά σας γιατί θα σας συντρίψουμε. Δολοφονούμε όταν θέλουμε και όπου θέλουμε, ακόμη και βουλευτή, χωρίς ν' αφήνουμε ίχνη και χωρίς να μπορεί κανένας "σοβαρός" κύριος να ισχυριστεί ότι είναι δολοφόνος. Το Κράτος μας καλύπτει υιοθετώντας το τροχαίο και κουκουλώνοντας κρίσεις. Άρα, για το συμφέρον σας, καθίστε ήσυχα και δεν θα σας πειράξουμε. Αυτή είναι η Καραμανλική "Δημοκρατία".

Καμία όμως τρομοκρατία δεν πρόκειται να πτοήσει τον αδάμαστο Ελλ. Λαό. Κανένας νόμος δεν πρόκειται να προστατέψει τους φασίστες, κανένα Δικαστήριο.

Ο λαός θα αγωνιστεί με όλα του τα μέσα για να τους τσακίσει, γιατί όντας ατιμώρητοι προετοιμάζονται ανενόχλητοι για να ξανακάτσουν στο σβέρκο του λαού μας. Έτσι αποφασίσαμε να εκτελέσουμε παραδειγματικά έναν από τους κυριώτερους αρχιβασανιστές, τον πασίγνωστο Ευάγγελο Μάλλιο. Ο αστυνόμος Μάλλιος δεν ήταν κανένα τσιράκι που εκτελούσε διαταγές ανωτέρων. Μαζί με τους ομοίους του Λάμπρου, Μπάμπαλη, Καραπαναγιώτη ήσαν τα αφεντικά στα μπουντρούμια της Μπουμπουλίνας και της Μεσογείων. Αυτοί αποφάσιζαν για τα βασανιστήρια, κι έπαιρναν μέρος σ' αυτά. Χιλιάδες αγωνιστές υπέφεραν στα χέρια τους.

Σήμερα τα καθάρματα αυτά κυκλοφορούν ελεύθερα και κοροϊδεύουν τα θύματα τους και τον Ελλ. Λαό. Κανένας θεσμός δεν μπόρεσε να τους τιμωρήση. Ούτε η Βουλή, ούτε η Κυβέρνηση, ούτε η Δικαιοσύνη. Ο Ελλ. Λαός θα τους αναλάβη πια μόνος του. Το προηγούμενο της ατιμωρησίας του δοσιλογισμού δεν θα επαναληφθεί.

Σήμερα τα πράγματα ξεκαθάρισαν. Οι ψευδαισθήσεις ορισμένων γκρεμίστηκαν. Ο Καραμανλής με βήματα αργά αλλά σταθερά εκπλήρωσε την αποστολή που του είχαν αναθέσει αυτοί που τον έφεραν: Ο Κίσσιγκερ κι η χούντα κι όχι ο Ελλ. Λαός. Το συστηματικό κτίσιμο ενός καθεστώτος καλυμμένου φασισμού με κοινοβουλευτική βιτρίνα. Απαγορεύονται οι διαδηλώσεις, απαγορεύονται οι απεργίες, διώκονται οι συνδικαλιστές, απαγορεύεται η αφισσοκόληση, η διανομή τρικ, προστατεύονται με το "ιδιώνυμο" οι φασίστες της ασφάλειας ενώ διώκονται οι πολίτες κ.τ.λ.

Η σημερινή κατάσταση στην ουσία, εκτός από μερικές λεπτομέρειες, είναι η ίδια με τη φιλελευθεροποίηση του Παπαδόπουλου αν είχε πετύχει. Μπροστά σ' ένα τέτοιο καθεστώς δημοκρατικής βιτρίνας και φασιστικής ουσίας, μπροστά στη πλήρη αποτυχία να εκπληρωθούν τα δύο παλλαϊκά αιτήματα: να φύγουν οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και να εκκαθαριστεί ο φασιστικός μηχανισμός, δεν απομένει στο λαό παρά ν' αγωνιστεί με όλα τα μέσα για την εκπλήρωση αυτών των στόχων. Και με νόμιμα και με παράνομα μέσα, και με ειρηνικές ενέργειες και με δυναμικές. Για να ανατραπεί το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, το καθεστώς της νέας τρομοκρατίας, το καθεστώς της εκμετάλλευσης απ' τα ξένα και ντόπια μονοπώλια. Και ν' ανοίξη τέλος ο δρόμος, για το χτίσιμο της Λαϊκής εξουσίας και του Σοσιαλισμού.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
ΚΑΤΩ Ο ΝΕΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Επαναστατική Οργάνωση "17 ΝΟΕΜΒΡΗ"
Αθήνα Σεπτέμβρης 76

Κανένας νόμος δεν πρόκειται να προστατέψει τους φασίστες, κανένα Δικαστήριο δεν πρόκειται να αθωώσει τους βασανιστές. Για το λαό παραμένουν ένοχοι, εγκληματίες και πρέπει να λογοδοτήσουν.

Πηγή:tvxs