ενημέρωση 5:34, 18 September, 2026

To κρύο θέλει θερμαντικά ποτά

Τι κι αν περάσαν οι γιορτές, το κρασί, το ρούμι, το μπράντι και ο μηλίτης, μαζί με ζάχαρη, ίσως και με πλούσια κρέμα, σίγουρα πάντως με κανέλα, μοσχοκάρυδο και τζίντζερ, ανακατώνονται στα κλασικά χειμωνιάτικα ποτά που ζεσταίνουν το σώμα και φτιάχνουν τη διάθεση της παρέας. Τα κοκτέιλ κάθε λογής είναι στην ημερήσια διάταξη απανταχού γης, με τα πιο απίθανα υλικά να τους προσθέτουν άρωμα, γεύση και να τα κάνουν πικάντικα. Βρήκα σε αμερικάνικα μπαρ κοκτέιλ με ζουμί από ξινολάχανο, με καπνιστή, καυτερή πιπεριά αλλά και με βότανα και λουλούδια όπως το χαμομήλι, το τίλιο, το θυμάρι ή το φασκόμηλο... Γλυκο-ξινο-αρωματικά κοκτέιλ, που βεβαίως το βασικό τους συσταττικό είναι το δυνατό αλκοόλ: βότκα, τζιν, μπράντι, τεκίλα κλπ.

Photo: cafezupas.comPhoto: cafezupas.com

Τα κάποτε πανάκριβα και εξωτικά για την Ευρώπη μυρωδικά – κανέλα, μοσχοκάρυδο, γαρίφαλα- δίνουν και σήμερα στα ποτά και φαγητά μια πολύ ξεχωριστή, σύνθετη γεύση, και κατά κάποιον τρόπο μας συνδέουν με το γευστικό μας παρελθόν. Εκτός από το ζεστό κρασί, σκέφτηκα να σας δώσω μια παραλλαγή για το ‘θρεπτικό’ και συνάμα μεθυστικό έγκνοκ, όπου τα αβγά, το γάλα και η κρέμα ανακατώνονται με γευστικά ποτά, όπως το μπέρμπον. Αλλά και κρέμα με καραμελωμένη κρούστα μπορείτε να φτιάξετε χρησιμοποιώντας σαν βάση την κλασική εκδοχή του έγκνοκ με τα εξωτικά μυρωδικά της.

Μηλίτης (cider)  με κόκκινο κρασί, καλβαντός και αρωματικά (Για 8-10 άτομα)

  • 2 φλιτζ. μηλίτη (cider)
  • 2 φλιτζάνια κρασί Cabernet 
  • 4 κουτ. σούπας ξανθή ζάχαρη
  • 6 κόκκοι μπαχάρι
  • 1-2 κομμάτια γλυκάνισο αστεροειδή
  • ½ κουτ. γλυκού μοσχοκάρυδο φρεσκοτριμμένο
  • 8 γαρίφαλα ολόκληρα
  • 4 ξύλα κανέλλα μέτρια, σπασμένα σε μεγάλα κομμάτια
  • 1 μήλο (Γκράνι Σμιθ) με το φλούδι, καθαρισμένο από τα κουκούτσια και κομμένο σε λεπτές φέτες (προαιρετικά)
  • 1 φλιτζ., ή όσο θέλετε, μπράντι από μήλα (Calvados) ή καλό κονιάκ

Σε μικρή κατσαρόλα αναμείξτε τα κρασιά, τη ζάχαρη, το μπαχάρι, τον γλυκάνισο, το μοσχοκάρυδο, το γαρύφαλο, την κανέλα και το μήλο, αν το χρησιμοποιείτε, και σιγοβράστε σκεπασμένα, για 10 λεπτά.  Προσθέστε το Calvados και ανακατέψτε. Αφήστε το ποτό σε πολύ χαμηλή φωτιά, μέχρι το μείγμα να ζεσταθεί, και αφαιρέστε το μπαχάρι, την κανέλα και το γαρίφαλο. Σερβίρετε σε ζεσταμένες κούπες, φροντίζοντας να υπάρχουν σε κάθε μία κομμάτια από το μήλο, αν το έχετε χρησιμοποιήσει.

Photo: food52.comPhoto: food52.com

Eggnog με μπέρμπον, από το Κεντάκι (μείγμα ποτών για 25-30 άτομα)

  • 4 φλιτζ. μπέρμπον
  • 1 ½ φλιτζ. σκούρο ρούμι
  • 1 ½ φλιτζ. μπράντι
  • 2 φασόλια βανίλια κομμένα καταμήκος στη μέση με ψαλίδι
  • 2 μοσχοκάρυδα ολόκληρα
  • 4 ξύλα κανέλα
  • 10-12 γαρίφαλα ολόκληρα
  • 8-10 αβγά, κρόκοι και ασπράδια, χωριστά
  • 1 ½ φλιτζ. ζάχαρη άχνη
  • 5 φλιτζ. γάλα
  • 1 ½ φλιτζ. κρέμα γάλακτος

Σε μεγάλη γαβάθα βάλτε το μπέρμπον, το ρούμι και το μπράντι.  Με μαχαίρι αφαιρέστε τους σπόρους από τα φασόλια της βανίλιας και βάλτε τους στο μείγμα με τα ποτά.  Προσθέστε και ολόκληρο το φασόλι. 
Στο γουδί σπάστε το μοσχοκάρυδο σε 4-5 κομμάτια, και προσθέστε τα και αυτά στο μείγμα, μαζί με την κανέλα και τα γαρίφαλα. Μεταφέρετε το μίγμα σε μπουκάλια, κλείστε τα ερμητικά, και αφήστε τα σε σκοτεινό μέρος για 2-3 μέρες ή καλύτερα 1 εβδομάδα τουλάχιστον ή και μέχρι 3 μήνες. 

Για να φτιάξετε το eggnog:
Χτυπήστε κρόκους και ζάχαρη μαζί, να ενσωματωθούν. Σιγά σιγά προσθέστε ανακατεύοντας τα ποτά το γάλα και την κρέμα γάλακτος. Χτυπήστε τα ασπράδια την τελευταία ώρα, να γίνουν σφιχτή μαρέγγα, και προσεκτικά ενσωματώστε τα στο μείγμα με τους κρόκους. Από πάνω τρίψτε μοσχοκάρυδο. Σερβίρετε με κουτάλα σε ποτήρια απλωτά.

Eggnog Crème brûlée (Για 8 άτομα)

  • 4 φλιτζ. κρέμα γάλακτος
  • 2/3 φλιτζ. ζάχαρη
  • 8 κρόκους μεγάλους
  • ¼ φλιτζ. ρούμι σκούρο
  • 1 κουτ. σούπας μπράντι
  • ½ κουτ. γλυκού μοσχοκάρυδο φρεσκοτριμμένο
  • 1 καλή πρέζα αλάτι
  • 1/3 φλιτζ. ζάχαρη ξανθή

Προθερμάνετε τον φούρνο στους 180 βαθμούς.  Σε βαθιά λαμαρίνα ψησίματος ακουμπήστε κεραμικό πυρίμαχο ταψί περίπου 28 x 20 εκ. Σε μέτρια κατσαρόλα αναμείξτε την κρέμα με τη ζάχαρη και βάλτε να πάρει βράση ανακατεύοντας διαρκώς, μέχρι η ζάχαρη να διαλυθεί. Σε μέτριο μπολ χτυπήστε τους κρόκους και, σιγά σιγά, χτυπώντας διαρκώς, προσθέστε πρώτα το μείγμα της κρέμας και κατόπιν τα ποτά, το μοσχοκάρυδο και το αλάτι.  Μεταφέρετε το περιεχόμενο της κατσαρόλας στο κεραμικό ταψί και γεμίστε τη λαμαρίνα με καυτό νερό, να έρθει στα μισά περίπου του κεραμεικού. Προσεκτικά βάλτε τα ταψιά στον φούρνο.

Ψήστε μέχρι η κρέμα να πήξει στα τοιχώματα του ταψιού αλλά να τρέμει ελαφρά στο κέντρο όταν κουνάτε το ταψί, περίπου 40 λεπτά. Βγάλτε το ταψί από το νερό και αφήστε το σε σχάρα να κρυώσει, 3 ώρες τουλάχιστον. (Μέχρι το σημείο αυτό, μπορείτε να ετοιμάσετε την κρέμα από την προηγούμενη και να τη διατηρήσετε στο ψυγείο).

Προθερμάνετε το γκριλ. Πασπαλίστε την κρέμα παντού με την ξανθή ζάχαρη, πιέζοντάς την να περάσει μέσα από χοντρή σίτα και να πέσει ομοιόμορφα. Ελέγχοντας διαρκώς, τοποθετήστε το ταψί 10-15 εκ. κάτω από το γκριλ και ψήστε μέχρι η ζάχαρη να βγάλει φουσκάλες και να καραμελώσει, 2 λεπτά περίπου. Βγάλτε από τον φούρνο και αφήστε να κρυώσει η κρέμα τουλάχιστον 1 και μέχρι 3 ώρες πριν από το σερβίρισμα.

ΠΑΣΟΚοτιτανικός

Το ΠΑΣΟΚ το εγκαταλείπουν πιο γρήγορα κι από τον Τιτανικό. Έτσι είναι αυτά, θα έπρεπε να το ξέρει ο Βενιζέλος. Όταν το ναυάγιο είναι δεδομένο, ο καθένας κοιτά να «σώσει το τομάρι του» κι όχι το ίδιο το πλοίο που βυθίζεται. Τώρα εάν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι ο καπετάνιος που οδήγησε το κόμμα πάνω στα παγόβουνα και μετά στον βυθό είναι άλλο θέμα. Ο καθένας το κρίνει από τη δική του σκοπιά κι αποφασίζει ποια εκδοχή θα πάρει. Το θέμα είναι πως το ΠΑΣΟΚ φυλλοροεί πιο γρήγορα κι από τη ΔΗΜΑΡ. Κι είναι λογικό αυτό. Όταν βάζεις επικεφαλής του Επικρατείας τον Φλωρίδη, ο οποίος αποχώρησε το 2010 κι ασκούσε κριτική μέχρι πριν λίγες μέρες στο ΠΑΣΟΚ, δεν μπορείς να συστρατεύσεις δυνάμεις.

Ο Παπανδρέου τού έχει πάρει το μισό κόμμα. Όχι μόνο στους ψηφοφόρους, αλλά και στα στελέχη και τις νομαρχιακές. Σήμερα, ο Σαμαράς του παίρνει την Γκερέκου. Καλή, κακή, δεν έχει σημασία. Ένα γερό χαρτί του Βενιζέλου τον αφήνει για να πάει με τη Νέα Δημοκρατία. Ο Βασίλης Οικονόμου -το ρεπορτάζ τον θέλει να συζητά για το Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ, μέχρι χθες- τον άφησε επίσης για Συγγρού μεριά.

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η Άρια Αγάτσα έκανε το ίδιο πριν λίγα χρόνια στη Βοιωτία και δεν ξαναμπήκε στη Βουλή. Το ίδιο μπορεί να γίνει και στην Κέρκυρα, εξάλλου τα αποτελέσματα της Γκερέκου στις περιφερειακές εκλογές δεν ήταν καθόλου καλά.

Περισσότερο, όμως, από τον ίδιο τον Βενιζέλο, η αμηχανία είναι έκδηλη και στη βάση της Νέας Δημοκρατίας. Και, εντάξει, την Γκερέκου μπορείς να τη δεχτείς σε εκλόγιμη θέση. Τον Οικονόμου πώς να τον δεχτείς στο Επικρατείας - και μάλιστα σε υψηλή θέση όπως λέει το ρεπορτάζ; Πώς βλέπεις τον Σαμαρά από τη μία να βγαίνει με σκληρή δεξιά ρητορική για λαθρομετανάστες και σύνορα να σου «φορτώνει» ανθρώπους με τελείως διαφορετική ρητορική και πολιτική στάση σχεδόν σε όλους τους τομείς. Το άνοιγμα στο κέντρο μπορεί να γίνει με άλλα στελέχη, με τον Οικονόμου, όμως, όχι.

Τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα. Για όλα τα κόμματα. Υπομονή λίγες ώρες να δείτε και τα υπόλοιπα ονόματα. Θίασος.

Υ.Γ. Η επιστολή Βενιζέλου προς τον Σαμαρά για την Γκερέκου είναι -πολιτικά- για γέλια. Η λογική του «μα να πάει με τον καλύτερό μου φίλο; Και καλά αυτή, αυτός πως μπόρεσε;». Κρίμα. 

Πηγή:protagon

 

Κρούσμα Έμπολα στην Κηφισιά από διπλόπιτο σουβλάκι!

Πανικός έχει ξεσπάσει στη πόλη μας μετά από την αποκάλυψη πως Κηφισιώτης χίπστερ βρέθηκε θετικός στον ιό Έμπολα, αφού έφαγε τρία διπλόπιτα σουβλάκια σε κεντρικό σουβλατζίδικο της Κηφισιάς. Ο νεαρός νοσηλεύεται σε καραντίνα αλλά το όνομα του νοσοκομείου δεν έχει δημοσιοποιηθεί, γιατί θα πηδάνε οι γιατροί και οι ασθενείς από τα παράθυρα. 

Σύμφωνα με τον ασθενή, τα πρώτα συμπτώματα από τον ιό Έμπολα παρουσιάστηκαν αφού έφαγε το τρίτο σουβλάκι αλλά νόμιζε πως είναι μια συνηθισμένη δηλητηρίαση, από αυτές που σε στέλνουν ντουγρού στη «καλιόπη» γιατί σε πιάνει η γλεντοκώλα.

Οι γιατροί αναφέρουν πως μάλλον ο ασθενής έφαγε γύρο από πίθηκο της Δυτικής Αφρικής, ο οποίος είχε μολυνθεί από τον Έμπολα.

Η αστυνομία έβαλε λουκέτο στο σουβλατζίδικο, αφού απαγορεύεται να σερβίρεται γύρος πιθήκου από την Δυτική Αφρική και οι σουβλατζήδες έχουν ρητές εντολές από την διοίκηση Χιωμάκου να αγοράζουν κρέας πιθήκου μόνο από την Ανατολική Αφρική.

Στον ασθενή γίνεται ομοιοπαθητική με κρέας πιθήκου από την Δυτική Αφρική, ενώ η διάθεσή του είναι πολύ καλή γιατί του έχουν δώσει πολλά ναρκωτικά και την έχει ακούσει κανονικά.

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα

Οι 4 ανατρεπτικοί σκιτσογράφοι της Charlie Hebdo

 

Οι Stéphane Charbonnier, Georges Wolinski, Jean Cabut and Bernard Verlhac βρίσκονται ανάμεσα στα 12 θύματα της δολοφονικής επίθεσης στα γραφεία της γαλλικής σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo, που σόκαρε την Ευρώπη. Οι τέσσερις γελοιογράφοι που δολοφονήθηκαν αντιπροσώπευαν ένα ριζοσπαστικό και ζωτικό στέλεχος του πολιτισμού της χώρας. Σκίτσα με βιτριολικό χιούμορ διέκριναν το ύφος της εφημερίδας, η οποία είχε γίνει παγκοσμίως γνωστή για την κριτική της απέναντι στο εξτρεμιστικό Ισλάμ αλλά και απέναντι στο θρησκευτικό φανατισμό άλλων θρησκειών. Ανάμεσα στα τελευταία σκίτσα των θυμάτων ένα για την Ελλάδα αλλά κι ένα... προφητικό.

Ο Daniel Leconte, ένας ντοκιμενταρίστας που ετοίμαζε μία ταινία για τους σκιτσογράφους της Charlie Hebdo, τους περιγράφει σαν αρθρογράφους που διατηρούσαν στήλη σε ένα πολύ σημαντικό έντυπο. Άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί τους κάνουν λόγο για μία πολύ δεμένη μεταξύ της ομάδα, που δεν κρυβόταν πίσω από τα σκίτσα της παρά τη μία μετά την άλλη απειλή που δέχονταν για τη δράση της.

Ποιοί ήταν οι 4 της Charlie Hebdo

Ο 80χρονος Georges Wolinski ήταν ένας από τους σκιτσογράφους – θρύλους της Γαλλίας, με το έργο του να ξεκινάει πολύ πριν το 1970 που η Charlie Hebdo έκανε το ντεμπούτο της. Γεννημένος στην Τύνιδα το 1934 ήρθε αντιμέτωπος πρώτη φορά με τον θάνατο σε ηλικία μόλις 2 ετών όταν ο Πολωνός πατέρας του δολοφονήθηκε.  Στο σπίτι των παππούδων του ήταν που πρώτη φορά ανακάλυψε κάποια κόμιξ που είχαν ξεμείνει από τότε που οι αμερικανικές δυνάμεις έκαναν απόβαση στη Βόρεια Αφρική. Άρχισε να σκιτσογραφεί στην σχολική εφημερίδα όταν στα τέλη του Β’ Παγκοσμίου μετακόμισε στο Παρίσι, το 1961 ξεκίνησε να δουλεύει στο έντυπο Hara Kiri που έβαλε λουκέτο με εντολή των επίσημων αρχών,  τον Μάη του '68, ήταν συνιδρυτής του αιχμηρού σατιρικού εντύπου L'Enrage (Ο οργισμένος), ενώ στη δεκαετία του '70 σχεδίαζε την βασική γελοιογραφία της κομμουνιστικής L'Humanite. Ο αρχισυνάκτης του Charlie Hebdo, δημοσίευε επίσης γελοιογραφίες στη Liberation, αλλά και στα εβδομαδιαία Paris-Match και L'Echo des savanes.

Στη Charlie Hebdo, ήρωες του Wolinski  ήταν ένας χοντρός με αυτοπεποίθηση που συνδιαλεγόταν κάθε φορά με έναν δειλό λιγνό. Οι ερωτικές συνήθειες των Γάλλων ήταν επίσης ένα από τα αγαπημένα του θέματα, σκιτσάροντας σειρά γελοιογραφιών που σατίριζαν, αυτοσαρκαστικά σε πολλές περιπτώσεις, τις ερωτικές επιθυμίες, τα ταμπού αλλά και την αγαρμπιά της σεξουαλικής απελευθέρωσης.

Το τελευταίο σκίτσο του Wolinski είχε θέμα την Ελλάδα. Στην γελοιγραφία παρουσιάζει τον Γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ πάνω σε ένα ποδήλατο να μιλάει στο τηλέφωνο με την Άνγκελα Μέρκελ. «Γειά σου Άνγκελα. Μην ανησυχείς! Οι Έλληνες σέβονταν πάντα τις δεσμεύσεις τους, δεν θα αποχωρήσουν από την ευρωζώνη. Είμαστε στο σωστό δρόμο», λέει ο Ολάντ αναγράφεται στο πρώτο μέρος του σκίτσου. Στη συνέχεια οδηγώντας το ποδήλατο που έχει τη μορφή του 2015, καταλήγει στην άκρη του γκρεμού με τον Γάλλο Πρόεδρο να αναρωτιέται: «Είμαστε στο σωστό δρόμο; Δεν θα το γνωρίζω παρά όταν φτάσω στο τέλος...».

Με το ψευδώνυμο Charb, ο Stéphane Charbonnier, ήταν εδώ και πέντε χρόνια ο διευθυντής του Charlie Hebdo και χαρακτηριζόταν ως ένας από τους πιο χαρισματικούς καρτουνίστες της γενιάς του. Μεγαλωμένος σε οικογένεια κομουνιστών και πολιτικός ακτιβιστής ο ίδιος, υπήρξε υποστηρικτής του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και του συνασπισμού Αριστερό Μέτωπο. Η γελοιογραφική στήλη του στη σατιρική εφημερίδα «Στον Σαρμπ δεν αρέσουν οι άνθρωποι».

Ο Charbonnier  είχε μπει στο μάτι του κυκλώνα όταν το 2006, αναδημοσίευσε τα σκίτσα για τον Μωάμεθ, που είχαν προκαλέσει παγκόσμιες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Το 2011 ο Charbonnier «προκαλεί» ακόμη μία φορά με το χιούμορ του όταν αντί για τον τίτλο Charlie Hebdo (που σημαίνει εβδομαδιαίο Τσάρλι) κάνει ένα λογοπαίγνιο και κυκλοφορεί το περιοδικό με τίτλο αλλαγμένο σε Charia Hebdo (που σημαίνει εβδομαδιαία σαρία).

Ο Charb δεχόταν συχνά απειλές για τη ζωή του και κυκλοφορούσε κατά περιόδους με αστυνομική προστασία. Παρόλ’αυτά δε φαίνεται να φοβόταν ή να το έβαζε κάτω. Σε συνέντευξη του στη Monde είχε δηλώσει: «Δεν φοβάμαι τα αντίποινα. Δεν έχω παιδιά, σύζυγο, αυτοκίνητο, ούτε πιστωτικές κάρτες. Μπορεί να ακούγεται λίγο πομπώδες αλλά θα προτιμούσα να πεθάνω όρθιος παρά να ζω γονατιστός». Όταν το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα επισκέφθηκε τα γραφεία του Charlie Hebdo το 2012 ερευνώντας το ζήτημα των παρεμβάσεων στον τύπο,είχε πει στον Στέλιο Κούλογλου, «δεν υποκύπτουμε στην λογοκρισία!».

Προφητικό το σκίτσο που κυκλοφόρησε όχι πολύ καιρό πριν με τίτλο « δεν έχουν γίνει ακόμα επιθέσεις στη Γαλλία», που δείχνει ένα τζιχαντιστή μαχητή να λέει «περιμένετε μέχρι το τέλος Ιανουαρίου και θα εκπληρώσουμε το θέλημα Του».

Ο Cabu, κατά κόσμο Jean Cabut, ήταν μία από τις επίσης εμβληματικές προσωπικότητες του γαλλικού σκίτσου. Ξεκίνησε να σκιτσάρει όταν ήταν στρατιώτης στην Αλγερία. Ο Cabu δηλώνει αντιμιλιταριστής και αναρχικός. Δεν χαρίζεται σε κανέναν: πολιτικοί, στρατός και θρησκεία μπαίνουν στο στόχαστρο του μολυβιού του. Με θητεία σε όλα τα ιστορικά γαλλικά περιοδικά, τον L'Enrage, το Hara Kiri και το Canard Enchaine. Ο 77χρονος Cabu ήταν από τους επικεφαλής σκιτσογράφους του Charlie Hebdo στο οποίο εργαζόταν από το 1970.

Ήταν ο δημιουργός της σειράς «Mon beauf», η οποία σατίριζε τον μέσο, ρατσιστή, σεξιστή και χυδαίο Γάλλο, καθιερώνοντας μάλιστα τον όρο «beauf» στην γαλλική γλώσσα, για αυτό τον τύπο ανθρώπου. O αγαπημένος του ήρωας, ήταν ένας 17άρης, ασυμβίμβαστος,μαθητής λυκείου, ο grand Duduche.

Εριστικός όπως ήταν τον Φεβρουάριο του 2006, η γελοιογραφία του Cabu στο εξώφυλλο του Charlie Hebdo που σατίριζε τις αντιδράσεις για τα σκίτσα του Μωάμεθ, ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων. Με τίτλο «ο Μωάμεθ καταβεβλημένος από τους φονταμενταλιστές» και τον Μωάμεθ να κλαίει υπό την λεζάντα «είναι σκληρό να σε λατρεύουν οι μαλάκες!», οι μηνύσεις που δέχεται είναι η μία μετά την άλλη.

Ο Bernard Verlhac, 57 ετών, σκίτσαρε με το ψευδώνυμο Tignous. Με έργο στα έντυπα Marianne, L'Express, Fluide glacial αλλά και στη Le Monde, ήταν η τελευταία μεταγραφή στη Charlie Hebdo. όσο ντροπαλός ήταν σαν άνθρωπος στην προσωπική του ζωή, τόσο δυναμικός και δηκτικός σκιτσογράφος ήταν. Αγαπημένο του θέμα ο Σαρκοζί που σατίριζε με ιδιαίτερη μαεστρία. Χαρακτηριστική η έκδοση του «5 χρόνια Σαρκοζύ», με τη λεζάντα ο «ο Σαρκοζύ βλάπτει σοβαρά την υγεία».

Το 2012, σχολιάζοντας τα γεγονότα που είχαν ακολουθήσει τη δημοσίευση των σκίτσων για τον Μωάμεθ, ο Verlhac είχε απαντήσει σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου: «Είναι απλά ζωγραφιές, δεν είναι πρόκληση».

Πηγή:tvxs

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0