Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Σε είδα να παίζεις με τα χαλασμένα σιντριβάνια στο πάρκο της πλατείας Κηφισιάς.

Μέσα κλαίει η ενήλικη ανθρωπότης κι έξω γελάει η ανήλικη αθωότης.

Παιδιά, μην το κουνήσετε ρούπι από τα έξι - άντε δέκα.

Μετά αρχίζεις και αντιλαμβάνεσαι σε τι σκουπιδοντενεκέ πόλη-κόσμο γεννήθηκες… 

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Σας είδα στρατιωτάκια να αλωνίζετε τη γειτονιά νύχτα και μέρα προσπαθώντας να συγχρονίσετε ταμπούρλα, βήματα και να κρατάτε ψηλά και περήφανα το κεφάλι από πάνω.

Μια σταλιά παιδιά να προβάρετε τον πόλεμο στα καλά καθούμενα.

Τζάμπα προσπαθείτε, παιδιά. Το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο είναι να παριστάνεις τον εθνικά υπερήφανο όταν, κατά βάθος, ντρέπεσαι...