Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Είναι να τον κλαίνε οι ρέγγες. Και για γέλια και για κλάματα.

Για να νιώσεις έναν άνθρωπο και να καταλάβεις τον τρόπο που σκέφτεται, πρέπει να μπεις στην θέση του. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο αλλά πόσο δύσκολο να είναι με τον Γιώργο Θωμάκο;

Όταν είσαι ο νέος και έχεις όνειρα, μεγάλα σχέδια μάλιστα-, μαθαίνεις από νεαρή ηλικία πως κάποτε θα γίνεις Δήμαρχος στο πρώτο βήμα και η εξέλιξη σου είναι στα έδρανα του Ελληνικού κοινοβουλίου. Ξεκινάς με αυτή τη σκέψη. Και κανείς δεν σε ρωτάει τι πραγματικά επιθυμείς να κάνεις.

Επίσης, μαθαίνεις πως η ζωή σου χρωστάει. Οι πάντες σου χρωστάνε. Υπάρχεις μόνο εσύ. Και οι κουμπάροι σου.

Βέβαια, αυτό μπορεί να έχει πολύ άσχημα αποτελέσματα, όπως είδαμε στην περίπτωση του γιού του μακαρίτη Βασίλη Γκατσόπουλου.

Αλλά και τι έπαθε ο Γ. Θωμάκος; Τίποτα. Έγινε Δήμαρχος και το nerd, το ζαβό παιδί του πατέρα του, οπότε γιατί να μη γίνει βουλευτής, σαν το πρώτο βήμα στη κάθοδό του στη κεντρική σκηνή;

Οπωσδήποτε, η ζωή του Γιώργου Θωμάκου δεν ήταν εύκολη.

Τα τόσα χρόνια της εμπειρίας του το Δήμο -όπου τον μπούκωναν με τις «πικρές άδειες υγειονομικού ενδιαφέροντος»- έχουν σημαδέψει τη ζωή του.

Επίσης, πρέπει να είναι εφιαλτικό να μεγαλώνεις το προσωνύμιο «nerd», οπότε ο Γιώργος είναι ένα πρόσωπο που πρέπει να βλέπουμε με συμπάθεια και κατανόηση.

Με τους γνωστούς-φίλους να κάνουν ότι τα άλλα αγοράκια στη ηλικία του ο Γιώργος ήταν πάντα απασχολημένος την μια με την μελέτη για Δικηγόρος και την πίστη του στα θεία με τους συνομήλικους που ήταν σε ηλικία να ανακαλύψουν τον άνδρα μέσα τους.

Ακατάλληλο περιβάλλον για ένα μικρό αγόρι. Ο Γιώργος κατάλαβε από μικρός πως ποτέ δεν θα γίνει ο άνδρας με πυγμή.

Ο πατήρ Θωμάκος ενδεχομένως τα είχε δει από παλιά τα χούγια του είναι αυτό το είδος του άνδρα που -επειδή είναι μόνιμα προστατευμένος- δεν μεγαλώνει ποτέ.

Περνάει μια ατελείωτη γαϊδουροεφηβεία, οπότε θα του αρέσουν πολύ και τα τραγούδια του Φοίβου Δεληβοριά, αν και στον καθρέφτη του θα βλέπει τον Σάκη Ρουβά που κοντεύει τα 50 και είναι ακόμα ποπ.

Τα χρόνια περνάνε αλλά το βλέμμα και η φωνή του Γιώργου παραμένουν παιδικά.

Οι αντιδράσεις του Γιώργου είναι αντιδράσεις μικρού παιδιού που δεν του κάνουν το χατίρι και κρατάει μούτρα.

Η δεξιά έχει παράδοση στους τζιτζιφιόγκους, με κορυφαία μορφή τον μέντορά του Μιχάλη Λιάπη, τον ανιψιό του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Ο Γιώργος Θωμάκος συνεχίζει επάξια αυτή την παράδοση των δεξιών τζιτζιφιόγκων.

Όταν βλέπεις τον Γιώργο, έχεις μόνιμα την εντύπωση πως, σαν άλλος Δημήτρης Καλλιβωκάς σε παλιά ελληνική ταινία, θα πεταχτεί ξαφνικά και θα προτείνει να πάμε όλοι μαζί μια εκδρομή για ένα drink μέχρι το Ναύπλιο, για να μας δείξει το καινούργιο σπορ αυτοκίνητο που του πήρε ο μπαμπάς του.

Ο Γιώργος Θωμάκος είναι αθώος.

Όταν ο Γιώργος Θωμάκος πετάει μια κοτσάνα -κάτι που κάνει πολύ συχνά- και γελάνε μαζί του ακόμα και οι δικοί του, είναι ειλικρινής όταν ρωτάει μετά «γιατί γελάτε κύριοι;».

Δεν καταλαβαίνει γιατί γελάνε όλοι μαζί του. Πραγματικά δεν καταλαβαίνει.

Το σνομπ ύφος, το ύφος Θεούσας που έχει ο Γιώργος απέναντι στους άλλους δεν προέρχεται μόνο από την τάση του Θωμακαίεικου να βλέπουν όλους τους άλλους σαν πλέμπα αλλά και από μια βαριά ανασφάλεια.

Ο σνομπισμός του Γιώργου είναι άμυνα.

Μην παρεξηγείτε τον Γιώργο, όταν μιλάει στους άλλους με το απαξιωτικό ύφος ξινισμένου ντιντή της Κηφισιάς της δεκαετίας του ’80.

Ο Γιώργος ξέρει -κατά βάθος- πως είναι λίγος.

Ένας άνδρας που πάει στο Γρηγοράκο για να μιλήσει σαν Κατίνα για την ζωή του -και για το πώς σκέφτεται την πόλη- είναι προφανές πως έχει πολλά θέματα.

Τραυματικές είναι και οι συναντήσεις του Γιώργου Θωμάοκου με καθημερινούς ανθρώπους, ακόμα κι όταν είναι στημένες από τον κουμπάρο του Βαγγέλη Αυλίτη, για επικοινωνιακούς λόγους.

Ο Γιώργος δεν ξέρει πού να κοιτάξει.

Αποφεύγει το βλέμμα των άλλων, για να κρυφτεί από τον εαυτό του.

Θα ήθελε να είναι κάποιος άλλος αλλά είναι παγιδευμένος. Από μικρός.

Προσέξτε τον Γιώργο Θωμάκο, όταν συναντάει τη νοικοκυρά στη λαϊκή κουβαλώντας τα ψώνια.

Η γυναίκα δεν του λέει «τι παίδαρος είσαι» και ο Γιώργος έχει ένα παράπονο, που δεν μπορεί να διαχειριστεί την κατάσταση- πέφτει με τα μούτρα στο προσκύνημα.

Ξέρει πως στα προσκυνήματα τα αφιερώνει ο καθένας όπου θέλει, οπότε αισθάνεται ασφάλεια.

Ο Γιώργος λυγίζει τα γόνατα, φέρνει τα χέρια του ανάμεσα στα μπούτια του -σαν την Μέριλιν Μονρόε στην κλασική σκηνή πάνω από τη σχάρα του Μετρό στο «Εφτά χρόνια φαγούρα»- και εξαπολύει επίθεση αγάπης στο θείο.

Ο Γιώργος Θωμάκος πρέπει να γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Αν ο Γιώργος αποτύχει να γίνει πρωθυπουργός, πολύ φοβάμαι πως μπορεί ακόμα και να αυτοκτονήσει.

Καλώ τους Έλληνες να δείξουν την ανθρωπιά τους και να ψηφίσουν τον Γιώργο Θωμάκο.

Δεν έχει καμία σημασία ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.

Η Κηφισιά είναι χαμένη, έχει χαθεί για πάντα.

Ας σώσουμε τουλάχιστον έναν άνθρωπο.

Ας σώσουμε τον Γιώργο Θωμάκο, μαζί και τη Κηφισιά.-

Πώς να κάνετε μια θρησκευτική-ηθική-τίμια Διοίκηση 

Καθώς η παράταξη Θωμάκου πλησιάζει τα τρία χρόνια στην Δημαρχία Κηφισιάς, ήρθε η ώρα να μπω στο μυαλό του Γιώργου Θωμάκου και να αναλύσω το πώς μπορεί να εκλεγεί και να παραμείνει στην Δημαρχία μια ντεμέκ ηθική-τίμια παράταξη στην Κηφισιά. 

Αρχικά, διευκρινίζετε πως είστε τίμιοι. Μη σας μπερδέψουν με τίποτα του Χιωτάκη ή τίποτα του Βάρσου. Θυμηθείτε να κρύψετε τους πρώην του Χιωτάκη και του Βάρσου της παράταξής σας. Θα τους χρειαστείτε, αφού γίνετε Διοίκηση.

Στη συνέχεια, υπόσχεστε τα πάντα στους πάντες, ώστε όλοι να πουν «το ένα από τα δέκα να κάνει από αυτά που υπόσχεται, εγώ θα είμαι ευχαριστημένος» (σ.σ. Ούτε καν τους περνάει από το μυαλό πως όχι μόνο δεν θα κάνεις ούτε ένα από τα δέκα που υποσχέθηκες αλλά πως θα κάνεις και όλα αυτά που κατηγορούσες στους προηγούμενους από εσένα).

Παράλληλα με τις υποσχέσεις σε όλους, πετάς διάφορες μαγκιές πως εσύ θα τους βάλεις όλους τους άλλους να ψέλνουν στο ρυθμό σου. Όχι τίποτα «ξένα», καλαματιανά για να ταυτιστεί το πόπολο που γουστάρει μαγκιές στα λόγια γιατί είναι εντελώς κότα.

Γίνεσαι διοίκηση.

Τώρα αρχίζουν τα εύκολα.

Κάνεις διοίκηση με μια παράταξη μικρή, στη οποία ηγείται ένας τύπος που δεν θα είχε πρόβλημα να δηλώσει και αναρχοκομμουνιστής, για να στρώσει τον κώλo του σε μια καρέκλα Δημάρχου.

Στη συνέχεια, προτείνεις για 1ο αντιδήμαρχο έναν άλλο, που δεν τον ξέρεις. Κάνεις πως δεν τον ξέρεις, ήθελα να πω. Το κάνεις γρήγορα, αφενός για να μην αντιδράσουν οι δικοί σου -που είναι ακόμα μεθυσμένοι από τη νίκη στις εκλογές και νομίζουν ότι είναι ηθικοί (ξέρεις πως είναι και κ@βλωμένοι με τις καρέκλες της εξουσίας)- και αφετέρου για να δείξεις, τάχα μου, σε όλους πως δεν ξεχωρίζεις τους Κηφισιώτες σε ηθικούς και μη.

Μετά, κάνεις πως δίνεις αγώνα για να υλοποιήσεις τις υποσχέσεις σου -σκίσιμο της 12ετίας Χιωτάκη και τα ρέστα-, ενώ έχεις συμφωνήσει σε όλα και απλά περιμένεις να περάσουν μερικοί μήνες, για να μην φανεί πόσο λαμόγιο είσαι.

Όταν δεν πηγαίνει πια άλλο, κάνεις ένα άνοιγμα, με την ελπίδα να τσιμπίσουν οι πολίτες, αν κι εσύ δηλώνεις πως υποστηρίζεις φανατικά τη κάθαρση.

Οι πολίτες ψηφίζουν την δική σου παράταξη αλλά εσύ τους γράφεις στα παλιά σου τα παπούτσια και μετατρέπεις το άσπρο σε μαύρο, αφού ξέρεις πως οι περισσότεροι πολίτες είναι ραγιάδες και προσκυνημένοι, οπότε δεν θα αντιδράσουν.

Στη συνέχεια, κάνεις αυτά που θα καταργούσες –τα καταστήματα Bar, εστιατόρια, που έχουν και τα λεφτά, μέρες που είναι, δηλαδή-, αφενός για εκμεταλλευτείς πως όλοι είναι ακόμα ζαλισμένοι από την κωλοτούμπα σου και αφετέρου για να ξεφορτωθείς - εκείνα τα στελέχη της παράταξης σου που δεν ψήφισαν την κωλοτούμπα σου, και να κρατήσεις τους πρώην του Χιωτάκη και Βάρσου της παράταξής σου που είναι πάντα χρήσιμοι γιατί οι Δημαρχίες αλλάζουν, αλλά ο Βάρσος μένει.

Νικάς στις κωλοτούμπες και αφήνεις τον χρόνο να περνάει, ενώ εσύ διορίζεις τους κολλητούς σου.

Παράλληλα με τους κολλητούς σου, πετάς και κάνα Χιωτάκη πρόεδρο του Δ.Σ, για να δείξεις πως οι αντίπαλοί σου είναι διαιρεμένοι και σκοτώνονται μεταξύ τους, ενώ έχουν και το ίδιο πρόγραμμα με εσένα, οπότε γιατί να τους ψηφίσουν οι πολίτες και να μην κρατήσουν εσένα;

Για να συνοψίσω, για να γίνει μια παράταξη του τίποτα Διοίκηση Ν2 -και να παραμείνει στην Δημαρχία-, χρειάζεται να μην είναι αριστερή, να έχει πολλούς του Βάρσου και να δίνει θέσεις σε δεξιούς του Χιωτάκη.

Α, χρειάζεται και ένας πρώην τίμιος για Δήμαρχος.

Επίσης, χρειάζεται να υπάρχει κι ένας λαός γεμάτος χάπατα, εθελόδουλους και καθυστερημένους.

Τώρα φτιάξτε κι εσείς μια ηθική-τίμια παράταξη και κάντε Διοίκηση. Άντε με το καλό.