Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Είναι αλήθεια: Ο πολιτικαντισμός, η ασυγκράτητη υποσχεσιολογία και η δημαγωγία ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την κατάντια στην πόλη. Ο παραταξιασμός και ο πελατειασμός ανήκουν στις βαθιές αιτίες του προβλήματος. Και ακόμη τώρα, κυριαρχούν οι δυνάμεις που υπηρετούν αυτούς ακριβώς τους κώδικες, επιδιώκοντας επιστροφή στο status quo ante, αντιστέκονται σε κάθε μεγάλη διαρθρωτική αλλαγή, δεν θέλουν αλλαγές στη νοοτροπία ούτε ουσιαστική διαφορετική διαχείριση.

Είναι, λοιπόν, αλήθεια ότι οι επαγγελματίες φίλοι του λαού έταζαν και τάζουν παροχές χωρίς ορθολογισμό, χωρίς μακροπρόθεσμο σχεδιασμό,  - ούτε καν για άμεσο σχεδιασμό έχουν γνώση - χωρίς μέριμνα για τη νέα γενιά και την επόμενη, μόνο και μόνο με ψηφοθηρική λογική και για την εξυπηρέτηση του παραταξιακού και του ατομικού συμφέροντος.

Και είχαν δίκιό αυτοί που έλεγαν ότι «η κρίση στο Δήμο δεν ήρθε από το πουθενά. Ήρθε και από αλόγιστους διορισμούς και από χαριστικές συμβάσεις, από το πελατειακό Δήμο, τον παραγοντισμό και τον συντεχνιασμό, από την αδιαφορία για το περιβάλλον της πόλης και τις υποχρεώσεις της».

Αλλά δεν είναι αυτή όλη η αλήθεια: Η καθήλωση της πόλης στο τέλμα έχει να κάνει επίσης με την εκρηκτική οικονομική/κοινωνική ανισότητα, όπως διαμορφώνεται με την προκλητική ασυλία της δήθεν ολιγαρχίας. Πριν από λίγες μέρες δημοσιοποιήθηκαν στοιχεία που δείχνουν ότι η καθαριότητα είναι στο ναδίρ εξακολουθεί να οργιάζει και ποιος ξέρει πόσο θα ενισχυθεί μετά από τις αλόγιστες κατασχέσεις, τη κωμική-τραγική διοίκηση Θωμάκου.

Και δεν είναι αυτή ολόκληρη η εικόνα. Υπάρχει ακόμη το πάρτι με τις προσλήψεις ημετέρων που δίνονται με όρους πλήρους αδιαφάνειας, γνωστή τις πάση η περίπτωση αποτυχούσας υποψήφιας στο συνδυασμό Θωμάκου που προσλήφθηκε σαν τραπεζοκόμος και δουλεύει στο Δήμο και μαζί και όλους εμας, δηλαδή χαριστικά, χωρίς εγγυήσεις ή με προσχηματικές εγγυήσεις, σε παρατάξεις και φίλους. Υπάρχει και ο αστάθμητος παράγοντας, ο ισχυρός φίλος αντιδήμαρχος. Υπάρχουν επίσης γνωστές και άγνωστες υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής με πρωταγωνιστές πολιτικά πρόσωπα και οι κανόνες αδιαφάνειας που ποτέ δεν εφαρμόστηκαν με έναν τρόπο ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό.

Με λίγα λόγια υπάρχει το πρόβλημα των δήθεν ελίτ το οποίο έχουμε επισημάνει κατά καιρούς. Σε αυτούς συγκαταλέγονται άκουσον άκουσον αντιδήμαρχοι Θωμάκου, το δεξί του χέρι στους γνωστούς και μη εξαιρετέους που δεν πληρώνουν τις προς τον Δήμο υποχρεώσεις τους που έχουν αναφερθεί τόσες φορές,  ώστε είναι πια κάτι σαν κοινό μυστικό ότι εδώ οι δήθεν μεγαλοσχήμονες δεν συμμετείχαν όσο τους αναλογεί αλλά ούτε και λιγότερο από αυτό στην προσπάθεια διάσωσης της κατακερματισμένης Διοίκησης.

Ένα πρόβλημα είναι ότι όταν δεν λέγεται ολόκληρη η ιστορία (οι ευθύνες των μεγάλων), αλλά μόνο ένα κομμάτι της (οι ευθύνες των μικρότερων και των μικρών) αποδυναμώνεται το επιχείρημα και ενισχύεται αντί να αποδομηθεί αυτό που καταγγέλλεται. Ο λαϊκισμός βρίσκει έδαφος και αποκτά κοινό όταν η πολιτική ανάλυση διολισθαίνει στον ντεμέκ ελιτισμό. Η φορά, δηλαδή, πρέπει να είναι από πάνω προς το κάτω. Το αντίθετο, απλώς, ανοίγει δρόμο στους δημαγωγούς και ρίχνει νερό στο ποτάμι της οργής, ακόμη και του μίσους.-