Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Οταν η παράταξη Θωμάκου αρχίζει να ανακαλύπτει «κακούς δράκους» που εμπλέκονται σε σχέδιο αποσταθεροποίησης στην πραγματικότητα κάνει μια ομολογία ήττας

Είναι σα να διαμαρτύρεται μια ομάδα επειδή οι αντίπαλοι αμυντικοί δεν την αφήνουν να βάλει γκολ και να νικήσει . Ή ακόμα χειρότερα επειδή τα δοκάρια είναι τοποθετημένα στο συγκεκριμένο σημείο με αποτέλεσμα τα σουτ να βγαίνουν άουτ. Ή σαν να διαμαρτύρεται ο παρουσιαστής μιας εκπομπής που δεν σημειώνει υψηλά ποσοστά τηλεθέασης επειδή ένα άλλο κανάλι έχει βάλει απέναντί του μια άλλη εκπομπή.

Φυσικά και δεν πρόκειται για κάτι καινούριο. Το mantra «με πολεμάνε, με υπονομεύουν τα συμφέροντα» είναι τόσο παλιό όσο και το «αγάπη μου δεν είναι αυτό που νομίζεις». Αποτελεί θαυμάσιο ψυχικό στήριγμα όταν έρχεται η ώρα της αυτοκριτικής. Και το κυριότερο, βοηθάει να συσπειρώσεις τους πιο ευήθεις οπαδούς σου σε ένα κοινό μέτωπο εναντίον ενός φανταστικού εχθρού. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι όπως όλες οι ωραίες ιδέες, έχει φθαρεί από την κατάχρηση.

Οπότε, τι ακριβώς καταγγέλλει η διοίκηση Θωμάκου παριστάνοντας τον ξεχασμένο σταρ σε περιόδους χαμηλών τηλεθεάσεων και μιλώντας για σχέδιο υπονόμευσης; Οτι η αντιπολίτευση θέλει να πάρει τη θέση της διοίκησης; Δηλαδή το προφανές! Που ούτε μυστικό σχέδιο είναι, ούτε προϊόν συνωμοσίας. Για την ακρίβεια δηλώνεται ανοιχτά σε κάθε ευκαιρία. Γιατί αυτή είναι η δουλειά της αντιπολίτευσης.

Δηλαδή με την ίδια ακριβώς λογική θα μπορούσε και η αντιπολίτευση να καταγγείλει σχέδιο συνωμοσίας ανάμεσα στη παράταξη Θωμάκο για παραμονή στην εξουσία; Και για τον ύποπτο ρόλο – ας πούμε – του Βασίλη Βάρσου που εμφανίζεται ξαφνικά με δηλώσεις συμπαράστασης;

Στην πραγματικότητα το να ανακαλύπτεις εχθρούς σε όσους λένε πράγματα που δεν σου αρέσουν ή δεν συμφωνούν με τις προθέσεις σου, δείχνει μια καθήλωση στο προνηπιακό στάδιο. Μια διαμαρτυρία επειδή η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με την εικόνα που έχεις στο μυαλό σου. Όπως ας πούμε το προνήπιο βάζει τα κλάματα επειδή δεν μπορεί να ισορροπήσει μια μπάλα επάνω στην άλλη. Και κάποιος του λέει ότι αυτό δεν γίνεται. Ότι για να έχεις καθαριότητα χρειάζονται ικανότητα, δουλειά και χρήματα.Ή οι δικοί του, οι πρώην δικοί του Δημ. Σύμβουλοι, που φεύγουν τρέχοντας απο τη δυσοσμία, τη μπόχα. 

Και το χειρότερο είναι ότι αποδίδοντας σε αυτούς που μιλούν, συμμετοχή σε σχέδιο υπονόμευσης, άθελά σου τους προσδίδεις πολύ μεγαλύτερη αξία από αυτή που πραγματικά έχουν. Και ταυτόχρονα υποτιμάς την δική σου αξία. Γιατί τι ακριβώς επικοινωνείς όταν λες ότι Χιωτάκης, Βάρσος και Κανακάκης σε υπονομεύουν με τις δηλώσεις τους, αν όχι ότι είσαι τόσο ευάλωτος που η σταθερότητά σου εξαρτάται από μερικές δηλώσεις ανάμεσα στις τόσες που συνιστούν τον καθημερινό «θόρυβο»;

Ομως το ακόμα χειρότερο είναι ότι ακολουθώντας την συγκεκριμένη στρατηγική, πολύ γρήγορα πρέπει να περάσεις στην επόμενη «πίστα». Εξαντλώντας το «με υπονομεύουν», σύντομα καλείσαι να βρεις κάτι ακόμα πιο άγριο. Δηλαδή να αυξάνεις συνεχώς τη δόση. Οπότε κατά πάσα πιθανότητα, ένα από τα επόμενα πρωτοσέλιδα της Κηφισιάς θα μπορούσε να είναι το «Κάνουν μάγια στην ευλογημένη, θρήσκα διοίκηση…».-