Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Φανταζόμαστε πως οι επόμενες εκλογές μπορεί να γίνουν σε συνθήκες τρομερής πόλωσης. Δηλαδή μερικές παρατάξεις να διεκδικούν την προσοχή και τις ψήφους μας. Αυτό σημαίνει πως δεν θα αισθάνονται και τόσο άνετα αυτοί στις παρατάξεις να βάλουν στα ψηφοδέλτιά τους ακόμη και τον Μίκυ με τη Μίνη, τη Ραπουνζέλ, τον Γκούφη τον Ντρούπη και τον Σαλιγκαρά. Ποιος θα το προσέξει καν, σκέπτονται πονηρά, «όταν θα συγκρούονται διαφορετικοί κόσμοι»;

Επειδή λοιπόν δεν πρέπει να τους αφήσουμε να κάνουν ό,τι θέλουν και να μας μοστράρουν όποιον γουστάρουν, πιστεύω πως από τώρα πρέπει ν’ αρχίσουμε να δυσανασχετούμε και να το δείχνουμε για το ποιοι και πώς αρχίζουν να πιάνουν τα στασίδια σαν υποψήφιοι για Δήμαρχοι ή Δημοτικοί σύμβουλοι. Δεν έχει σημασία αν είμαστε ψηφοφόροι της τάδε παράταξης. Διότι με τα μαγειρέματα που θα γίνουν μετά τις εκλογές κάποιοι από τους ήρωες αυτούς των Μίκυ-Μάους θα ξυπνήσουν και πριν το πάρουμε χαμπάρι θα είναι μέχρι και Δήμαρχοι.

Ας πάρουμε λοιπόν σήμερα δυο παρατάξεις που υποτίθεται πως ενσαρκώνουν τις ελπίδες πολλών για μια κάποια αλλαγή, τρόπος του λέγειν. Έχουμε πρώτα τη παράταξη του πρώην Δημάρχου Βασίλη Βάρσου, που καθημερινά μας τρελαίνει με τις πολυάριθμες πλέον στρατολογήσεις των πιο απίθανων «φίλων», που θα γίνουν στον κατάλληλο χρόνο διεκδικητές διοικητικών αξιωμάτων.

Επιτρέψτε εδώ μια παρένθεση: «Στα 1830, σ' ένα χωριουδάκι της Κυνουρίας, στο Άστρος, παρουσιάστηκε ένας περίεργος άνθρωπος, που άρχισε να διαδίδει επίμονα ότι ήταν ο... Άγιος Παντελεήμονας, που ήρθε να σώσει τον κόσμο από τις διάφορες αρρώστιες, που τον μάστιζαν». Από εκεί βγήκε, το γνωστό «κουτσοί, στραβοί…» κ.λπ.

Μου έφεραν στη μνήμη το παραπάνω αυτοί, που επικράτησε στην καθημερινή κουβέντα να χαρακτηρίζονται με την τραχιά είναι η αλήθεια λέξη «βρωμο-Πασόκοι», καθώς κατεβαίνουν αθρόοι τώρα την Πειραιώς, διαγκωνιζόμενοι και πρόθυμοι να υπογράψουν ακόμη και δηλώσεις πίστης σε ένα κόμμα που κάποτε, το λιγότερο, ειρωνευόταν. Εκτός όμως αυτών έχουμε και πολυάριθμους, ξαφνικά πιστούς, του νεοφανούς… Αγίου Παντελεήμονα, εξίσου διορατικούς, αν και δεν είχαν χρισθεί με το άγιο μύρο της τάδε παράταξης. Είναι για παράδειγμα «Πρώην» σύντροφοι που αφού ξεμαλλιάστηκαν με τους νέους τώρα θα γίνουν ξανά «νυν» σύντροφοι ενώ και κάτι ψηλά τακούνια ακούγονται καθώς τακ-τακ με βιάση πορεύονται προς την δόξα. Τους έχει προλάβει βέβαια όλους αυτούς τους όψιμους προσκυνητές εκείνος ο πανέξυπνος γατούλης που κατέβηκε την κατάλληλη στιγμή και χώθηκε σε μια πόρτα.

Τρούπωσες που έλεγε και ο Κώστας Βουτσάς στη ταινία.

Αλλά και οι παλιοί του Χιωτάκη, μου φαίνεται πως κάτι έχουν πάθει. Διότι το προχθεσινό πυροτέχνημα του Στάθη Κύρλου στο Δ.Σ., για επιχειρηματίες που παίρνουν τηλέφωνο και καθορίζουν νόμους κάνει και τον πιο αμυδρά πληροφορημένο να θέλει να τον ρωτήσει: Εκεί σ’ εσάς στο βουλκανιζατέρ δεν πήρε κανένας επιχειρηματίας τηλέφωνο από τον καιρό του να έχει υποσχεθεί, ίσως και να έχει δώσει το κάτι τι και μετά από δω παν κι’ άλλοι. Και αν πήρε τι του κάνατε; Τον παραδώσατε στη δημόσια περιφρόνηση; Ή, τουλάχιστον, μην μας περνάτε για τόσο βλάκες. Και με δυο λόγια, «σύντροφοι», πολλή σαβούρα μαζεύεται στο καράβι σας και το ταξίδι σας θα είναι προβληματικό και για εμάς τους άλλους.

Εδώ ένας άνθρωπος, στέλεχος της παράταξης Χιωτάκη αυτοκτόνησε, αφού άφησε σημείωμα με ποιοι εμπλέκονται άμεσα στην υπόθεση, ποιοι πήραν χρήματα, χρηματίστηκαν και αυτοί σφυρίζουν αδιάφορα.

Τόσο χοντρόπετσοι, τόσο γαϊδούρια είναι. Όχι δεν έχουμε πάθει όλοι αλτσχάιμερ

Ας πάμε όμως και στο Θωμάκο. Εκεί μου έχει κάνει εντύπωση το ότι, όπως φαίνεται, ο καθένας που γουστάρει δηλώνει ότι θα είναι υποψήφιος με τη παράταξη αυτή και κανείς δεν αντιδρά. Πριν λίγο καιρό άκουσα τον Βαγγέλη Αυλίτη, υποψήφιο κουμπάρο έως τότε με του Θωμάκου και λοιπές εκκλησιαστικές δυνάμεις και τα συναφή κομματίδια, να λέει με πολλή άνεση ότι θα πάει στο Θωμάκο, διότι οι θέσεις των νέο-φιλελεύθερων είναι πολύ κοντά σε αυτές του νέας παράταξης και προσπαθεί να επηρεάσει και μερικούς Χρυσαυγίτες.

Έχουν μάθει από το πολύ σανό που μοιράζουν. Δεν εξηγείτε διαφορετικά.

Μαζί με τον Βαγγέλη και άλλους, ποιους, και κάτι άλλους γυρολόγους που πήρε το μάτι μου στο μεζεδοπωλείο. Τώρα το πώς όλων αυτών με τις εντελώς διαφορετικές ιδεολογίες θα ταιριάξουν τα χνώτα τους, είναι ένα πρόβλημα δικό τους. Αν όμως φθάσουν να πάρουν θέση και στο Δήμο, εγώ νομίζω πως θα είναι και δικό μας πρόβλημα.

Και πρόβλημα βέβαια παραμένει το πώς πρέπει εμείς οι από κάτω να αντιδρούμε και σε ποιον χρόνο, ώστε διάφοροι ακατάλληλοι να μην φθάνουν καν έως τα ψηφοδέλτια.-