Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«μια απο τα ίδια Γιωργάκη μου..» λέει η παραφρασμένη παροιμία και δεν έχει άδικο, όταν βλέπουμε τα τελευταία χρόνια τα ίδια πρόσωπα να περιφέρονται ανάμεσα μας δίχως να τους ακουμπά τίποτα. Οπότε για ποιο τέλος του κλεψίματος, της αρπαχτής μιλάνε;

Ο Γ. Θωμάκος εντάσσει το πρόβλημα του στο πλαίσιο της Κηφισιάς και γράφει πάλι επιστολές από το Άγιο Όρος.

Ή ίσως να εφαρμόζουν τον στίχο του Βάρναλη: «Φρόνιμα και τακτικά πάω με εκείνον που νικά»…

είναι χωρίς κυριλίκια και φτιασιδώματα.

Σ' αυτό το σημείο, περιγράφεται και παρουσιάζεται ξεκάθαρα η αιώνια διαμάχη της εξουσίας με τη φαντασία και τη δημιουργικότητα».

είχαν αλωθεί από τη χούντα του playlist και την αλητεία του λάιφσταϊλ και της βλαχογκλαμουριάς.

Όποιος, για να κάνει καριέρα, στηρίχθηκε στα αισχρά τηλεοπτικά ριάλιτι, στα playlists και σε όλη αυτήν την απατεωνιά, περαστικά του. Αναγκαστικά θα επιζήσουν και θα υπάρξουν μόνο οι άξιοι. Τα ψέματα τελειώσανε».

Πλέον “ξέρουμε” πως για όσα γίνονται στην Κηφισιά φταίνε οι εξωγήινοι, οι Εβραίοι, οι ελοχίμ, οι Μαορί, οι Ίνκας και ο Λεονέλ ο Μέσι.-