Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Η παράταξη Θωμάκου που ξέρουμε στα… καλύτερα της. Φτηνιάρικη, μιζαδορικη, λούμπεν, θλιβερή, παπαδίστικη. Μα πάνω από όλα εμετικά θρασύδειλη.   

Μετά τη πρώτη εκλογή και το πέρασμα 1ος χρόνου από τη 2η και η μόνη… επιτυχία που οι ίδιοι καταλογίζουν στους εαυτούς τους, ήταν η επίδειξη κτηνώδους και θανάσιμης δύναμης απέναντι στους πολίτες αυτής της πόλης.

Άλλωστε αν ένα είναι το βασικό χαρακτηριστικό της παράταξης Θωμάκου είναι αυτό είναι η θρασυδειλία.  Παράνομες βρώμικες δουλειές του υπόκοσμου, αρπαχτές και Αγιος ο Θεός και καρατομήσεις ακόμη και των ίδιων τους των συμβούλων, όταν τολμήσουν να ψελλίσουν το αυτονόητο. Οι πολίτες που έχουν κάποια επαφή αλλά οι υπάλληλοι κυρίως που ζουν αναπνέουν στο μέγαρο της οδού Διονύσου τους πήρε και τον σήκωσε-κρίμα την προβατίνα στα Βλάχικα, όσο για τον ανεκδιήγητο Αυλίτη αμφιβάλω αν του απαντάει στα τηλέφωνα ακόμη κι ο ίδιος ο Θωμάκος. 

Τα πανάκριβα κουστουμάκια, αυτοκίνητα, καινούριες πολυτελείς κατοικίες αλλά και το απαραίτητο γεύμα με σπληνάντερα συνοδεία πάντα black scotch και πούρων που θα απωθούσαν τα στίφη των πεινασμένων  μπορούν να απλωθούν από τους απροστάτευτους και να σκεπάσουν τα φαντάσματα των «κομμουνιστοσυμοριτών». Η εθνικοφροσύνη των θρασύδειλων, των δοσίλογων και των ταγματασφαλιτών στα καλύτερα της. 

Fake ανακοινώσεις αναρτημένες στην επίσημη σελίδα του Δήμου αλλά τσαμπουκάδες, τερατώδεις μιζες και ιδιωτικές διακοπές από το ξεζούμισμα των άεργων δυστυχισμένων πολιτών.

Και ναι, υπάρχουν και τέτοιοι και στη Κηφισιά .

Αδιανόητα κονδύλια στους φίλους πελάτες και χορηγούς, ιδιοκτήτες εφημερίδων, κοινωνικός κανιβαλισμός για τα ροζιασμένα χέρια των πολιτών που μετρούν τα ψιλά για να πληρώσουν τα βερεσέδες στα φαρμακεία. 

Ξυλοδαρμοί μέχρι θανάτου, ναι έχει παρεισφρήσει και αυτό ακόμη το φρούτο για τους αντίθετους διαδηλωτές, έτσι τους ονομάζουν οι «προύχοντες» αλλά απόλυτος σεβασμός στους δικούς τους. 

Εμετικά νομοθετήματα για τους ημέτερους που θα ζήλευε και o Λυσένκο, κτηνωδία που θα ζήλευε και ο Πινοσέτ. 

Ψέματα ολκής από τον Αυλίτη, σε μια πόλη που κατά τα άλλα οι ίδιοι άνθρωποι τις Κυριακές τα πρωινά πάντα περιδιαβαίνουν τις εκκλησιές για τις δημόσιες σχέσεις με τους πιστούς.  

Μια Κηφισιά που στοιβάζεται στα ΜΜΜ, στριμώχνεται για κάποιο επίδομα, ή συσσίτιο και ο Δήμαρχος Θωμάκος με τον έτερο Καπαδόκη και κουμπάρο αντιδήμαρχο Αυλίτη καταστρώνουν τα ιδιοτελή τους σχέδια πίσω από κλειστές και επτασφράγιστες πόρτες Μια Κηφισιά που σέρνεται από την μύτη σαν αρκούδα στα πανηγύρια των άθλιων νταλαβερτζήδων.

Η ντεμέκ θρησκευόμενη Θωμάκου που ξέρουμε στα… καλύτερα της. Φτηνιάρικη, μιζαδορικη, λούμπεν, θλιβερή, παπαδίστικη. Μα πάνω από όλα εμετικά θρασύδειλη..-