Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας 

Όλο αυτό το γαϊτανάκι της απίθανης επικοινωνιακής ευρηματικότητας απευθύνεται σε εκείνους που θέλουν στήριξη και επιχειρήματα για να πείσουν τον εαυτό τους ότι έχουν ακόμα λόγους να αποφεύγουν την αναγνώριση του λάθους τους

Η Διοίκηση Θωμάκου συμπεριφέρεται σαν ατζέντης του εαυτού της. Καταναλώνει τόση φαιά ουσία στα θέματα επικοινωνίας και κατασκευής της εικόνας της που αναρωτιέσαι αν περισσεύουν καθόλου εγκεφαλικά κύτταρα να διατεθούν για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που διαφημίζουν ότι λύνουν. Δείτε με τι κυρίως ασχολήθηκε τον τελευταίο χρόνο.

Κατανάλωσε μεγάλο απόθεμα δυνάμεων και χρόνου για μία υπόθεση που δεν της ανήκε, τις τοπικές εφημερίδες, με μόνο στόχο τη χειραγώγηση της ενημέρωσης. Υποτιθέμενη μάχη κατά της διαπλοκής, στην πραγματικότητα απόπειρα δημιουργίας μηχανισμών προπαγάνδας, συνοδευόμενη από επικοινωνιακό σόου. Έκανε μια τρύπα στο νερό αλλά κατά το συνήθειό της θριαμβολόγησε για το διασυρμό της.

Εκπόνησε σχέδιο στο πόδι, με κραυγαλέα προχειρότητα και προτάσεις χωρίς θεσμική αντοχή, με μόνο σκοπό την επικοινωνιακή διαχείριση μιας υποτιθέμενης αλλαγής, η οποία θα περνούσε μέσα από λαϊκά συμβούλια και συνελεύσεις στις γειτονιές. Ανέξοδο τρiκ λαϊκισμού για την τόνωση του προφίλ της διοίκησης που εμπιστεύεται τη  σοφία του λαού και την αμεσοδημοκρατία. Η πρωτοβουλία εξυπηρέτησε τη συγκυρία της στιγμής και τώρα κανείς δεν μιλά για αυτό.

Έστησαν Επιτροπές για τα διάφορα κατασκευάσματα Χιωτάκη, η οποία φυσικά διαφημίστηκε πολλαπλώς ως η μάχη της αδιάφθορης διοίκησης κατά της διαπλοκής, και καταναλώθηκαν εκατοντάδες προβεβλημένων εργατοωρών για την ικανοποίηση του λαϊκού αισθήματος. Η παράσταση ολοκληρώθηκε, ο στόχος επετεύχθη, η υπόθεση έκλεισε αθόρυβα.

Για να μη μιλήσουμε για τα λατρεμένα τους  χρήματα για το portal του Δήμου που μόνο αυτή η διοίκηση θα τολμούσε να διαλευκάνει. Εκατομμύρια πεταμένες λέξεις στο Δ.Σ, οι υποθέσεις κινδυνεύουν με παραγραφή, με μηδενικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής, αλλά μικρή σημασία έχει η Δημαρχία εξακολουθεί να φλυαρεί ασταμάτητα για τις εμμονές της γιατί στην ουσία η διαπλοκή και η διαφθορά είναι πια η μόνη  συγκολλητική ουσία του σώματος των ψηφοφόρων.

Η επικοινωνία έμοιαζε να είναι ο αυτοσκοπός και στους άγονους μήνες που πέρασαν. Στην σκυταλοδρομία των ατελέσφορων προσπαθειών εκείνοι δημιουργούσαν νέο απόθεμα ναρκισσιστικού ηρωισμού (που είχαν εξαντλήσει οι προηγούμενες συμφωνίες), έτσι που ο χρόνος που χανόταν μικρή σημασία είχε αν ανέβαζε εκθετικά το κόστος-κυρίως ενδιέφερε να σωρεύει ψευδαισθήσεις αντίστασης της θρησκευτικής διοίκησης για να φορτίζεται  το αγωνιστικό φρόνημα των οπαδών.

Το να φτάνεις στο χείλος του γκρεμού δεν το έβλεπαν ως θανάσιμο κίνδυνο για τη πόλη αλλά ως ευκαιρία επίδειξης γενναιότητας να βαδίσεις πάνω στην οριογραμμή του κενού. Έτσι καταλήξαμε στο θρίαμβο της ονειροχώρας, Θωμάκος, Αυλ-της, Καλός και τα άλλα παιδιά. Οι ίδιοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να εξαπολύσουν στα σκοτεινά δωμάτια του Δημαρχιακού Μεγάρου τους ακάματους αντάπτορες της  αλήθειας που διαθέτουν σε περίσσεια, για να καταστήσουν τη αβάσταχτη μεταχρονολογημένη επι(υπο)ταγή σε απλή λεπτομέρεια μιας εποποιίας.

Δεν έχουν κανένα δίλημμα να δημιουργήσουν ένα φανταστικό σύμπαν στο οποίο μηδενίζονται με μαγικό τρόπο υποχρεώσεις, μία νεραϊδούπολη με «καθρέφτες» που δείχνουν ότι αυτό που δίνεις είναι σαν να το παίρνεις, μία πανηγυρική συλλογική αυταπάτη εξόδου από τη πραγματικότητα.

Νομίζετε ότι σας θεωρούν ηλίθιους;  Δεν είναι μόνο αυτό, μη θυμώνετε. Αυτή η συζήτηση δεν αφορά εσάς- εσείς απλώς θα πληρώσετε. Όλο αυτό το γαϊτανάκι της απίθανης διοίκησης Θωμάκου με το οποίο πορεύονται τρία χρόνια δεν έχει εσάς αποδέκτες.

Έχει εκείνους που θέλουν στήριξη και επιχειρήματα για να πείσουν τον εαυτό τους και τις παρέες τους ότι έχουν ακόμα λόγους να αποφεύγουν την αναγνώριση του λάθους τους. Ότι  δηλαδή ψήφισαν μια διοίκηση που στο τέλος κάνει ότι μισούσαν στους προηγούμενους με πολύ ακριβότερο τρόπο αλλά με απαράμιλλο θρησκευτικό στυλ.-