ποιος φταίει για το Βατερλώ της Δημαρχίας Θωμάκου;

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Με όλα τα όσα λέει, διαπράττει ο πρώην στενός συνεργάτης του Γιώργου Θωμάκου, Χρήστος Καλός επιτίθεται με δριμύτητα εναντίον του Δημάρχου Κηφισιάς, κατηγορώντας τον για «πολιτικές εμμονές» που θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε πανωλεθρία στις επικείμενες δημοτικές εκλογές.

Ο πρώην φίλος, στέλεχος της παράταξης Θωμάκου σημειώνει ότι «η παράταξη θα πρέπει να αποκτήσει συνιστώσες γιατί δεν μπορεί να φεύγουν όσα στελέχη διαφωνούν με την πορεία που έχει ο Γιώργος Θωμάκος».

Ένα εύλογο ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι, πόσα ακόμη στελέχη πρέπει να αποχωρήσουν; Ήδη, αισίως έχουν διαχωρίσει την θέση τους 4-5, ίσως και παραπάνω, στελέχη Θωμάκου. Και 2 μέχρι σήμερα ζητούν από άλλες αφετηρίες για λογαριασμό τους ο καθείς την θέση του Δημάρχου

«Η παράταξη Θωμάκου είναι ο διάτων αστέρας, όπως ήλθε και στρογγυλοκάθισε στη ηγεσία του Κηφισιάς άλλο εξίσου γρήγορα-απότομα τον έχει ξεβγάλει όπως η θάλασσα τα φύκια. Σαν τη τρίχα απ’ το ζυμάρι. Δεν είναι με τους πολίτες, δεν είναι με το δίκαιο. Όχι ελιτίστικο. Είναι μια παράταξη από το πουθενά για το τίποτα. Είναι αναγκαίο να παραδεχθούμε ότι και οι πολίτες, συνολικά, έχουν πάντα δίκιο. Όταν μια πολιτική αποδοκιμάζεται πρέπει κάθε υπερασπιστική της φωνή να απομειώνεται ή να ματαιώνεται. Θα είχε νόημα για τον Ναπολέοντα να υπερασπιστεί τις επιλογές του στο Βατερλώ; Έχει νόημα να επιμένει κανείς σε λογικές που οδήγησαν σε ήττα;»,αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η παράταξη Θωμάκου στις εκλογές υιοθέτησε μια απόλυτα μηδενιστική πολιτική, υπερασπίστηκε με σθένος το απεχθές και στήριξε κάθε της ελπίδα στο φόβο, που νόμιζε ότι θα προκαλέσει φόβο και δέος στους ψηφοφόρους. Έτσι περικυκλώθηκε η ίδια. Καμία έμφαση στη πραγματική υπηρεσία για όφελος των πολιτών στο σύνολό τους. Πολύ μετά τις εκλογές τα θυμήθηκε.

Μάλιστα, ο Γ. Θωμάκος προχωρά στις επιλογές του που οι ίδιοι οι Δημοτικού του Σύμβουλοι από νωρίς αποδοκίμασαν και σε ένα ιδιότυπο «crash test» ανάμεσα στον Κηφισιά του χθες και του αύριο

«η Κηφισιά είναι πολυσυλλεκτική, ο Θωμάκος δεν είναι. Η Κηφισιά έχει τάσεις, ο Θωμάκος δεν έχει. Η Κηφισιά αποδέχεται τις διαφοροποιημένες γνώμες, ο Θωμάκος όχι».

Ο Γ. Θωμάκος έχει μια και μόνη εμμονή.

Ο καλύτερος όλων, ο πιο διορατικός, ο πιο θρήσκος, ο αδικημένος.

Ας εξετάσουμε λοιπόν τα πως και τα γιατί.

Παράλληλα στο ίδιο πλαίσιο, τονίζει: Πρέπει να εκφραστούν. Η μονοδιάστατη πολιτική συνεπάγεται πολιτικό μαρασμό. Οι πολυτελείς απόψεις για παρατήρηση ενός ευρωπαϊκού τόξου ακούγονται ευχάριστα στα αυτιά των αμέριμνων περιπατητών της Κηφισιάς, του Κεφαλαρίου και της Εκάλης, στην πράξη όμως λειτουργούν σαν υποστύλωμα της γενικότερης Κηφισιάς. Η Κηφισιά δεν έχει μόνο τους εύπορους. Για τον επιούσιο παλεύει καθημερινά ο κόσμος.

Σε ποια Κηφισιά αλήθεια πιστεύεται κ. Θωμάκο;

Αλλάξατε π.χ. τον επι σειρά ετών Διευθυντή της Πολεοδομίας με μια υπάλληλο της επιλογής σας, δική σας, στη θέση του. Στη σφηκοφωλιά της παρανομίας του εύκολου πλουτισμού και αχαλίνωτου χρηματισμού. Από την πρώτη στιγμή της ανάληψης των καθηκόντων της η σήψη, ο χρηματισμός, η διαφθορά επικράτησε αμέσως. Για ποια διαφορά μιλάτε, αν μιλάτε;

Την διαφορά που κάνει εσας κυρίαρχο στο παιχνίδι.

Εύκολα βαπτίζεις το κρέας ψάρι, στη διδασκαλία του Χρηστού. Όμως ζούμε στο 2019, μακριά, πολλά χρόνια, έτη φωτός από εκεί που πιστεύεται ότι θα βρείτε αποκούμπι.

Ή όλα αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίες. Μάλλον η δεύτερη

Και καταλήγοντας,

Όταν η Κηφισιά προσπαθεί να συνέλθει και αυτή μετά τα όσα υπέφερε με τους υπόλοιπους πολίτες, την αδιαφάνεια, την ρεμούλα το τυχοδιωκτισμό. πρέπει να είσαι με το μέρος της πόλης σου. Αποφασιστικά. Δεν ειρωνεύεσαι, δεν προκαλείς, δεν σαρκάζεις, δεν χλευάζεις, δεν κομπορρημονείς, δεν ναρκισσεύεσαι, δεν επιχαίρεις για την αποτυχία, δεν λυπάσαι για την επιτυχία. Τίποτα από όλα αυτά. Δεν είναι λογικό να εκνευρίζεις τους ψηφοφόρους υπονοώντας ότι είναι ανόητοι ή αφελείς. Ο Ν. Χιωτάκης χάριν αυτού φύτρωσε να αγκάθι Θωμάκος δεν το έκανε μετά το φτιάχνω υπόσχομαι και το μόνο που κάνω διατηρώ την θέση μου με τι παχυλές απολαβές. Τα γεγονότα δικαιώνουν τους πολίτες σαρωτικά. Αν οι ψηφοφόροι λάθεψαν, πρέπει να κατανοήσουν το λάθος μόνοι τους, απερίσπαστοι, όχι κατόπιν “ιδιοτελών” αντιπολιτευτικών υποδείξεων. Τα γεγονότα θα τεκμηριώσουν το σφάλμα, όχι η φτωχή ρητορική Θωμάκου.

Η ζωή δικαιώνει, όχι τα λόγια»…