Κάνε (όχι πες) πραγματικά κάτι θρησκευτικό…

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Υπάρχουν πεδία στην πολιτική του Δήμου που οι σημερινοί θα μπορούσαν να δείξουν ότι διαφέρουν από τους προηγούμενους. Αν και έχουν τέσσερα χρόνια στην εξουσία, όχι μόνο δεν το κάνουν, αλλά σε ορισμένα τους αντιγράφουν πιστά, δηλαδή γίνονται χειρότεροι

Δεν είναι ό,τι καλύτερο οι φράσεις-κλισέ, όπως αυτή του τίτλου Αλλά τι να κάνουμε, ταιριάζει πολύ καλά σε ορισμένα που γίνονται αυτές τις μέρες και άλλα που έχουν ήδη γίνει.

Πρώτα να πούμε -για τους αδαείς- ότι η φράση «πες κάτι θρησκευτικό» είχε γίνει «σουξέ» πριν από δέκα τρία χρόνια. Oταν την είχε χρησιμοποιήσει ο πρώην Δήμαρχος Β. Βάρσος για να ειρωνευτεί τον τότε δημοτικό του σύμβουλο Γ. Θωμάκο

Η θρησκευόμενη και γενικά ο προσανατολισμός του Γ. Θωμάκου προς το θείο και τους συν αυτώ στην παράταξη, αλλά με μια παραλλαγή: το «πες» να γίνει «κάνε». Διότι θα ήταν άδικο να τους κατηγορήσουμε ότι δεν λένε «κάτι θρησκευόμενο». Από θείες παρόλες άλλο τίποτα, έχουμε πήξει από όταν έσπασε ο «διάολος» το ποδάρι του και πήρε τον Δήμο, όταν οι ψηφοφόροι τούς ανέθεσαν τον ρόλο του Δημάρχου.

Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν εννοώ να πουν -πόσο μάλλον να κάνουν- «κάτι θρησκευόμενο» στην όλη του πολιτική. Διότι εκεί δεν γίνεται. Η πόλη είναι υπό μόνιμη αφασία και -παρά τις κατά καιρούς φανφάρες όλων των επίδοξων μνηστήρων- δεν υπάρχει καμιά τέτοια δυνατότητα.

Ομως, υπάρχουν άλλα πεδία, στα οποία κανένα μέτρο και καμιά πολιτική του παλουκιού δεν εμποδίζει τις διοικήσεις -και ειδικά τη σημερινή- να κάνουν κάτι διαφορετικό.

Για να μην πάμε και σε άλλο πεδίο του «ηθικού πλεονεκτήματος», που έχει σχέση με τον πόλεμο κατά της «διαφθοράς» και της «διαπλοκής», στον οποίο η διοίκηση Θωμάκου χρησιμοποιεί παρόμοιες μεθόδους με τις προηγούμενες, προσπαθεί να φτιάξει τη δική της με πρόσωπα που δεν διεκδικούν δάφνες διαφάνειας στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Οι περιπτώσεις Καλού και Αυλίτη είναι ενδεικτικές.

Υπάρχουν, λοιπόν, πεδία που θα μπορούσαν οι σημερινοί να δείξουν ότι διαφέρουν από τους προηγούμενους. Και (όχι απλώς να λένε, αλλά) να κάνουν «κάτι διαφορετικό» ή έστω «κάτι που δεν είναι θρησκευτικό, αλλά πολιτισμένο», όπως έλεγε ο Μορέτι στον Ντ΄Αλέμα. Αλλά δεν το έκαναν.

Κάπως έτσι ο Γ. Θωμάκος και οι συν αυτώ φαίνεται ότι χάνουν οριστικά την ευκαιρία να δείξουν ότι είναι αυτό που είχε πει ο Ζαν Ζακ Ρουσό: «Μπορεί να μην είμαι καλύτερος, αλλά τουλάχιστον είμαι διαφορετικός».-