Το 1909, ο πρώην πρόεδρος Teddy Roosevelt πήγε με δική σαφάρι του στην ανατολική Αφρική - και ο κατάλογος των θυμάτων είναι θετικά τεράστια, με περισσότερους από 500 θανατώσεις πυροβολήθηκε από τον ίδιο και τον γιο του.

Roosevelt μέσω Archive.org

• 17 λιοντάρια
• 29 ζέβρες
• 27 γαζέλες
• 9 μαύρο και άσπρο πιθήκους
• 8 ιπποπόταμων
• 2 στρουθοκάμηλοι
• Ένας πελεκάνος
• Όχι λιγότερο από 4 κροκόδειλοι

Παραλείπονται από τον κατάλογο είναι μια συντροφιά των άλλων πτηνών.

Αυτή η μαζική σαφάρι ήταν πράγματι τιμολογείται ως αποστολή διατήρησης. Αν και ο Ρούσβελτ πήρε πολλή υπερηφάνεια που περιγράφει τη συγκίνηση του κυνηγιού, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του το ακόλουθο εδάφιο:

Κέρμιτ και εγώ συνέχισα περίπου δώδεκα τρόπαια για τον εαυτό μας? Αλλιώς γυρίσαμε τίποτα που δεν είχε χρησιμοποιηθεί είτε ως δείγμα μουσείο ή για το κρέας ... η απλή μέγεθος της τσάντας δείχνει λίγο ως προς την ανδρεία του άνδρα ως κυνηγός, και σχεδόν τίποτα ως προς το συμφέρον ή την αξία της επιτυχίας του.

Πολλά από τα ζώα Ρούσβελτ συλλέχθηκαν δώρισε στους επιστήμονες ή να χρησιμοποιηθούν ως δείγματα ταρίχευσης για το Smithsonian - το σαφάρι επίσημα γνωστό ως το Σμιθσόνιαν-Roosevelt αφρικανική αποστολή και περιελάμβανε μια ομάδα εξερευνητών επιπλέον των Roosevelts. Η συνολική συλλογή υπέρβαση 512 ζώα των Roosevelts να περιλαμβάνει περισσότερα από 11.000 δείγματα συνολικά (το οποίο περιλαμβάνεται φυτά, έντομα, και άλλα λιγότερο τρομακτικό παιχνίδι).

Ρούσβελτ έγραψε επίσης ότι "κρεοπωλείο παιχνίδι είναι τόσο απαράδεκτο όπως και κάθε άλλη μορφή βανδαλισμών σκληρότητα ή βαρβαρότητα». σαφάρι του, αν και είχε μια τεράστια ψηλά, αναμφισβήτητα συνέβαλε στη βελτίωση των γνώσεων σχετικά με μια ήπειρο και τα ζώα που παρέμειναν μυστήριο για πολλούς Αμερικανούς. Ακριβώς όπως κάποιες προσπάθειες διατήρησης τους κυνηγούς ταμείο σήμερα, το κυνήγι του Ρούσβελτ είχε ως στόχο την προώθηση του φυσικού κόσμου και της επιστήμης.

Ακόμα, ο Ρούσβελτ περιλαμβάνεται ότι η καταγραφή των ζώων σάκους για έναν λόγο.Όπως ο ίδιος παρεισφρήσει μετά το παιχνίδι, έγραψε ότι «έκανε συγκίνηση φλέβες μας." Σε ένα σημείο, επαίνεσε ακόμη και τους λαθροκυνηγούς ελέφαντα, γράφοντας ότι λίγοι σταδιοδρομία είναι «πιο τολμηροί ή πιο γεμάτη με περισσότερα κίνδυνο."

Έτσι, πραγματικά, το ταξίδι του Ρούσβελτ ήταν πιθανώς ένα μείγμα των δύο ωθήσεις στο διάσημο πρώην πρόεδρος: μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση για τη διατήρηση και την έπαρση που έκανε όλα τόσο αξέχαστη.