Όσο κι αν κάποιοι «ειδικοί» επισημαίνουν πως ο Δεκέμβρης ήταν μια εξέγερση χωρίς στόχο, αιτήματα και συνέχεια, η μνήμη μιας φωτιάς που άναψε με πάθος την ώρα που η χώρα ήταν εν υπνώσει, καθόρισε μια ολόκληρη γενιά.

Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έγινε «Ο Δεκέμβρης του ΄08». Μετά ήρθαν τα συνθήματα. «Ο Δεκέμβρης δεν ήταν η απάντηση ήταν η ερώτηση». Το τι ήταν για τους ίδιους και τις ίδιες ο Δεκέμβρης, απαντούν στο tvxs.gr, καλλιτέχνες, λογοτέχνες και υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Την επόμενη μέρα δεν παραιτήθηκε κανείς - και τα κανάλια ως το βράδυ δεν έλεγαν τίποτα ή έλεγαν λίγα και συγκεχυμένα. Ο κόσμος ήξερε ήδη τα πάντα. Και από το βράδυ εκείνο η ζωή μας έπεσε σαν σκηνικό.

Το ότι ο Κορκονέας είναι και πάλι ελεύθερος είναι μια προσπάθεια να ξαναστηθεί ένα σκηνικό σαλονιού ακαδημαϊκού θεάτρου για να ξαπλώσουμε εκεί ως τη μέρα του θανάτου μας. Δεν θα γίνει ποτέ κάτι τέτοιο, ο Άμλετ εκείνης της βραδιάς - όσο δεν δικαιώνεται - θα σέρνει τις αλυσίδες του στο πάτωμα.»