Τώρα αν σας πω πως όλα αυτά τα γράφω με αφορμή τα ντου της Αστυνομίας σε αίθουσες όπου προβάλλονταν η ταινία «Τζόκερ» θα σας φανεί παράξενο. Τα γράφω γιατί πιστεύω πως αν η κοινωνία δεν ήταν έτσι, αν πίσω ακόμη και από τις προοδευτικές και φιλελεύθερες απόψεις δεν κρύβονταν ο δομημένος συντηρητισμός και η μέχρι παρεξηγήσεως ανοχή, δε θα τολμούσε κανένας να μπουκάρει σε κινηματογράφο το 2019. Σε οποιαδήποτε δημοκρατική και φιλελεύθερη χώρα οι αστυνομικοί θα είχαν γιουχαριστεί μόνο με την παρουσία τους στον κινηματογράφο.

Φυσικά δε θα τολμούσε ο πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας, Υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, να δηλώσει δήθεν προοδευτικά πως θα πάει με τον 15χρονο γιο του να δει το Τζόκερ, αντί να αναλάβει την ευθύνη για όσα έκαναν οι Αστυνομικοί.

Είναι επίσης εντυπωσιακό το πόσα επιχειρήματα και fake news εφευρέθηκαν για να καλύψουν το άθλιο περιστατικό. Ξεκίνησαν από το επιχείρημα πως ουδέποτε συνέβη το περιστατικό, πέρασαν στο αφήγημα πως διαμαρτυρήθηκε μητέρα παιδιού, για να καταλήξουν πως επρόκειτο για καταγγελία της αντίπαλης εταιρείας παραγωγής. Εντυπωσιακότερο είναι πως παραγωγοί της συγκαλυπτικής ψευδολογίας είναι διάφοροι τύποι που δήλωναν πως «Μένουμε Ευρώπη» για να καταλήξουν να μένουν στη δεκαετία του 50 με το χωροφύλακα να κάνει ντου σε κινηματογράφους και ρεμπετάδικα.

Η πιο ανατριχιαστική πλευρά προκύπτει από τη σύγκριση της αντίληψης περί του μπορεί ή δεν μπορεί να βλέπει ένας δεκαεξάχρονος (εν προκειμένω το Τζόκερ) , με το πόσο ανεκτικοί εμφανίζονται στο τι έχει πάθει στα χέρια ενός παιδόφιλου. Όταν το HOT DOC και στη συνέχεια το Documento είχαν αποκαλύψει τη δράση του φίλου και συμβούλου του Μητσοτάκη, Νίκου Γεωργιάδη στη Μολδαβία, η ΝΔ μας είχε χαρακτηρίσει συκοφάντες. Όταν τελικώς μετά από πολλές δυσκολίες οδηγήσαμε την υπόθεση στα δικαστήρια και ο Νίκος Γεωργιάδης καταδικάστηκε πρωτόδικα για ασέλγεια σε ανήλικους, τότε μπήκαμε στη λογική ενός άθλιου παιχνιδιού της κολοκυθιάς. «Πόσο ήταν οι ανήλικοι;», «Μα είχαν συμπληρώσει τα 16 χρόνια ήταν επί της ουσίας σχηματισμένοι άντρες», «άλλο να είναι 16 και άλλο 14». Για τον βιασμένο ανήλικο μιλούσαν πάντα.

Απ ό,τι φαίνεται ένας ανήλικος 16 ετών, είναι αρκετά ώριμος για να κάνει παρέα στον Νίκο Γεωργιάδη και να ικανοποιήσει τα γούστα του, αλλά δεν μπορεί να βλέπει Τζόκερ. Και η κοινωνία, ακόμη και αυτό το κομμάτι που ανήκει στη συντηρητική Δεξιά, αντί να πέσει να τους φάει, τους ακούει, ψάχνοντας το επιχείρημα που ενδεχομένως θα τους δικαιολογήσει. Μετά ψάξτε να βρείτε γιατί τη χώρα κυβερνούν ένας γραφικός γελωτοποιός τηλεπωλητής παρέα με την Οικογένεια που τα βγάζει όλα σε λοταρία. Πετυχαίνοντας φυσικά το τζόκερ.

Πηγή; koutipandoras