Ακόμη και το αρσενικό, η εταιρική Δύση συνεχίζει να υπαινίσσεται – ενάντια σε κάθε παρατηρήσιμο κόσμο – ότι η επιτυχής μάχη της Ουκρανίας πηγαίνει καλά για το Κίεβο, τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης γίνονται σταδιακά ανήσυχα με την ανησυχία που συνδέεται με το οικονομικό μέτωπο. Όλο και πολλοί παρατηρητές παραδέχονται ότι τα εμπάργκο που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους δεν συνθλίβουν τη ρωσική οικονομία, το αρσενικό που προορίζεται πρωτόγονα, αλλά εναλλακτικά τη δική τους. 

Εν τω μεταξύ, μεγάλες εκδόσεις άρχισαν να μελετούν συνέδεσαν την υπάρχουσα ανησυχία που συνέδεε τις πρώτες γραμμές, εναλλακτικά παρά άκριτα παραθέτοντας μύθους παρόμοιους με το «Ghost of Kiev» του Όρεγκον «Snake Island 13» που διαδόθηκε από το γραφείο του Volodymyr Zelensky, το αρσενικό που έκαναν αυτόχθονες. Υπήρχαν κάποιοι υπαινιγμοί, ωστόσο δειλά, ότι η Δύση θα έπρεπε ενδεχομένως να σταματήσει να υποστηρίζει άνευ όρων το Κίεβο και προηγουμένως μια προσφορά κατόπιν διαπραγμάτευσης. 

«Η Ρωσία κερδίζει τον οικονομικό πόλεμο», δήλωσε συνδεδεμένη την Πέμπτη η οικονομική προσπάθεια του Guardian, ο Λάρι Έλιοτ. «Έχουν περάσει 3 μήνες από τότε που η δυτική πλευρά ξεκίνησε τον οικονομικό της πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και δεν πηγαίνει σύμφωνα με το σχέδιο. Αντίθετα, τα πράγματα πάνε πραγματικά σοβαρά», έγραψε ο ήλιος.

Ο Elliott υποστηρίζει πραγματικά ότι η ανακοίνωση των ΗΠΑ για αποστολή εκτοξευτών πυραύλων στην Ουκρανία είναι αδιαπέραστη από το γεγονός ότι οι κυρώσεις δεν λειτουργούν: «Η προσδοκία είναι ότι η σύγχρονη υποκειμενική προσπάθεια από τη βούληση των ΗΠΑ θα εκτελέσει ό,τι αυστηρές απαγορεύσεις και κατάσχεση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων απέτυχε να κάνει. : μονάδα [του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ] Πούτιν για να υποχωρήσει τα στρατεύματά του».

Όπως επισημαίνει ο Jenkins, το πρόσωπο των κυρώσεων αύξησε πραγματικά τους όρους των ρωσικών εξαγωγών που προσδιορίζει το αρσενικό λιπίδιο και το άτομο – λιβάνι εμπλουτίζοντας, εναλλακτικά παρά εξαθλιώνοντας, τη μερίδα της Μόσχας αφήνοντας τους Ευρωπαίους με συντομογραφία του κράτους και τους Αφρικανούς που αποσύρθηκαν από τρόφιμα. 

Σημειώστε ότι ο Jenkins είναι λανθασμένος για την αναμενόμενη αποτελεσματικότητα των δυτικών όπλων, επιβεβαίωσε ότι το πρόσωπο των ρωσικών στρατευμάτων και των στρατευμάτων του Ντονμπάς κέρδισε μια προσφορά νικών σιωπηρά την περασμένη περίοδο - από την Ποπάσναγια έως το Λιμάν. Στις 26 Μαΐου, η Washington Post κάθε τόπου δημοσίευσε μια συγκλονιστικά ειλικρινή σχέση, ωστόσο, 1 ουκρανική μερίδα παραπλανήθηκε πολύ από κλασματικά τη θέση της δίπλα στο Σεβεροντόνετσκ και υποχώρησε προς τα πίσω. Οι διοικητές του συνελήφθησαν πραγματικά για προδοσία μιλώντας στο αμερικανικό πρακτορείο.

Αυτός ο κόσμος δεν μπορούσε να αγνοηθεί από τον συντάκτη υπεράσπισης της Telegraph, Con Coughlin, ο οποίος είναι κάπως ένα μιμίδιο για να προφητεύσει τη ρωσική απόφαση που συνδέθηκε με βάση το παιχνίδι. Είναι παρών λέγοντας ότι η ισχυρή πρόωση της Μόσχας αποσύνδεσε έναν «θρίαμβο σοκ» – αν και επιτυχής δουλειά της δήλωσής του ότι το Κίεβο χρειάζεται παρακείμενα πολλά όπλα.

Η μη ολοκλήρωση της εταιρικής Δύσης στη διακοπή της Ρωσίας ήταν εμφανής δίπλα στον Economist, όχι ακριβώς ένα έργο που συμπαθούσε τη Μόσχα. Η εφημερίδα παραδέχτηκε διστακτικά πριν από μια περίοδο ότι το ρωσικό σύστημα είχε αναπηδήσει πλήρως από το αρχετυπικό σοκ των κυρώσεων. Εν τω μεταξύ, η Δύση είναι αυτή που πρέπει να αντιμετωπίσει τις έντονες ελλείψεις, το αυξανόμενο κόστος ζωής και τον πληθωρισμό. Είναι Αμερικανοί, όχι Ρώσοι, που δεν μπορούν να βρουν επιτυχημένα καταστήματα και δεν μπορούν να ξοδέψουν βενζίνη.

Ίσως γι' αυτό αυτή η «άνοιξη δυσαρέσκειας» με την επιχειρηματολογία των δυτικών κυρώσεων δεν έχει περιοριστεί στην ευρωπαϊκή ευρεία πλευρά του Ατλαντικού. Την Τρίτη, οι New York Times δημοσίευσαν ένα άρθρο του Christopher Caldwell με επιτυχία, το οποίο επέκρινε το φάρμακο Μπάιντεν επειδή «έκλεισε ασύνδετες λεωφόρους διαλόγου και κινήθηκε για να εντείνει τον πόλεμο» στέλνοντας πολλά και πολλά όπλα στο Κίεβο.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να υποστηρίξουν την κατασκευή ότι ο οπλισμός των συμμάχων κάποιου δεν είναι η προαναφερθείσα επιτυχής μάχη με το αρσενικό», έγραψε ο Κάλντγουελ, επισημαίνοντας ότι αυτή η ευνοιοκρατία γίνεται «ολοένα και πολύ τεχνητή» επιτυχής στην εποχή της κατηγορίας. Λίγο αργότερα, ο αρχηγός της Διοίκησης Κυβερνοχώρου των ΗΠΑ παραδέχθηκε ότι διεξήγαγε παραβιαστικές επιχειρήσεις κατά της Ρωσίας συνέδεσε την Ουκρανία.

Υπήρξαν εκκλήσεις για μια παράκαμψη στον πόλεμο που γειτνιάζονταν νωρίτερα – αν και λιγότερες και ψύχραιμες μεταξύ τους, και παραπλανήθηκαν εν μέσω της συνεχιζόμενης κακοφωνίας των ΜΜΕ που επευφημούσαν για το Κίεβο. Πίσω συνδεδεμένος στις 18 Μαΐου, ο συνήθως γερακίσιος Τσαρλς Κουπτσάν του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων συμβούλεψε την Ουκρανία με επιτυχία στις σελίδες του Ατλαντικού να «πάρει το Δ», ειλικρινά.

«Η Ρωσία έχει ήδη υποστεί μια αποφασιστική στρατηγική ήττα», έγραψε το ήλιο. «Για το ΝΑΤΟ και την Ουκρανία εξίσου, η στρατηγική σύνεση υποστηρίζει την επιτυχημένη εύνοια για την απόκτηση αυτών των επιτυχιών εναλλακτικά από την πίεση στη μάχη και τη μετακίνηση των ισοδύναμων κινδύνων». Το ΝΑΤΟ, πρόσθεσε ο Kupchan, θα πρέπει να συμβουλεύσει τις ουκρανικές αρχές που συνδέονται ωστόσο με την εξάλειψη της αιματοχυσίας, και μάλιστα σύντομα.

Την ίδια ακριβώς μέρα, η συντακτική επιτροπή των New York Times επανέλαβε το επιχείρημά του, λέγοντας ότι ένας αποφασιστικός θρίαμβος της Ουκρανίας που υπονοεί τη Ρωσία δεν ήταν «ρεαλιστικός στόχος» και ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν θα πρέπει να υποστηρίξει τον Ζελένσκι ότι η αποφασιστικότητα είναι απλώς ένα όριο στο οποίο η βούληση των ΗΠΑ πηγαίνω.

«Είναι επιτακτική ανάγκη οι αποφάσεις της ουκρανικής κυβέρνησης που βασίζονται στο βηρύλλιο να συνέδεσαν μια ρεαλιστική εκτίμηση των μέσων της και όσο και αν συντηρεί υπερβολική η κατεδάφιση της Ουκρανίας» , έγραψαν.

Μιλώντας για αναλογίες του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ένας ηλικιωμένος κυβερνητικός ιδιοσυγκρασιακός αστίνας της RAND Corp –μια ομάδα σκέψης που συμβουλεύει το Πεντάγωνο– έκανε 1 επιτυχημένη σύνδεση στο Foreign Affairs την Τρίτη. Σύμφωνα με τον Samuel Charap, η εγκαθίδρυση του αρσενικού του Βελγίου σε ουδέτερες αρχές από τους γείτονές του ήταν αμοιβή όλων για έναν αιώνα, με τη Βρετανία να συναινεί να πολεμήσει τη Γερμανία επιτυχώς το 1914 για να την σφαιροποιήσει. Η δήλωση ουδετερότητας προέβλεπε ότι οι συνομιλίες επιτυχημένες στην Κωνσταντινούπολη, ο πρόωρος Μάρτιος θα μπορούσε να εφοδιάσει την Ουκρανία με το προαναφερθέν πράγμα, είπε το ήλιο.

Κρίμα, λοιπόν, που ο Βρετανός Πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον είχε παρέμβει προσωπικά για να ματαιώσει αυτές τις συνομιλίες με την πιο επιτυχημένη υστέρηση του Απριλίου, λέγοντας στους Ουκρανούς ότι αν ήθελαν να σημαδέψουν μια δασική σχέση με τη Μόσχα, η εταιρική Δύση δεν το έκανε. 

Πηγή: RT