Τα όμορφα success story, όμορφα καταρρίπτονται. Ο Γκίκας Χαρδούβελης, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «ΒΗΜΑ FM»,ομολόγησε – όπως σημειώνει και η «Εφημερίδα των Συντακτών»-, ότι όλη η διαπραγμάτευση της τότε κυβέρνησης βρισκόταν στον αέρα, ότι η περίφημη αξιολόγηση που υποτίθεται θα μας έφερνε στην ανάπτυξη δεν έβγαινε παρά μόνο με την αποδοχή των μεγάλων πλεονασμάτων, δηλαδή με την υποχρέωση σε νέα βαριά μέτρα.

Χαρδούβελης: «Πράγματι ήταν αρκετά αυστηρό το πλαίσιο του 2014. Μιλούσε το 2016 να έχουμε ένα πλεόνασμα 4,5%. Στόχος μας ήταν τότε να κλείσουμε την αξιολόγηση. Δεν θέλαμε να το φέρουμε στο τραπέζι από τότε. Θέλαμε να το μειώσουμε από 4,5%, να το φέρουμε στο 3%. Πιστεύαμε ότι ένα 3% θα μπορούσε να το αντέξει η οικονομία με τους ρυθμούς ανάπτυξης που θέλαμε να έχουμε».

Δημοσιογράφος: «Οι δανειστές θα το δεχόντουσαν αυτό;»

Χαρδούβελης: «Θα το δεχόντουσαν. Δεν μπορούσαμε να το βάλουμε στο τραπέζι το 2014, διότι θα χάναμε αξιοπιστία. Έπρεπε πρώτα να κλείσουμε την αξιολόγηση. Είχαμε το ΔΝΤ με το μέρος μας. Θα το φέρναμε με το μέρος μας και θα το δεχόντουσαν, πιστεύω».

Με τις δηλώσεις του αυτές ο κ. Χαρδούβελης αποκάλυψε, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα:

1. Οτι η κυβέρνησή του ήταν έτοιμη να δεχτεί εν γνώσει της πλεονάσματα που δεν ήταν σε θέσει να πραγματοποιήσει, με αντίτιμο την υπογραφή της αξιολόγησης.
2. Οτι μετέθετε τη διαπραγμάτευση για τη μείωση του πλεονάσματος μετά το κλείσιμο της αξιολόγησης. Αλλά για ποιο λόγο θα υποχωρούσαν τότε οι δανειστές;
3. Οτι δεν έβαλαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης τη μείωση των υπερβολικών πλεονασμάτων για να μην χάσουν «αξιοπιστία». Αλλά αν το έκαναν εκ των υστέρων, πώς θα διατηρούσαν την «αξιοπιστία» τους;
4. Οτι θεωρούσε πως θα επιτύχει την υποχώρηση των δανειστών με τη βοήθεια του ΔΝΤ. Μάλιστα στην ίδια φράση λέει ότι «είχαμε το ΔΝΤ με το μέρος μας» και ότι «θα φέρναμε το ΔΝΤ με το μέρος μας». Αλλά γνωρίζουμε όλοι ότι σ’ αυτή την περίπτωση το ΔΝΤ θα συνόδευε τη «βοήθειά» του με τον εξαναγκασμό σε νέα σκληρά μέτρα λιτότητας.
5. Και όλα αυτά, τέλος, συνοδεύονται με τη φράση «πιστεύω πως θα δεχόντουσαν». Αυτή την «πίστη» του ο κ. Χαρδούβελης δεν την τεκμηριώνει πουθενά. Αλλά είναι ενδεικτική για την αφελή (ή τυχοδιωκτική) ερμηνεία εκείνης της κρίσιμης περιόδου.