Πώς να τον συστήσει κανείς; Σαν τον Μπαλζάκ της Νέας Υόρκης; Σαν τον συγγραφέα του «Η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας» και του «Ενας άνδρας με τα όλα του» (εκδ. Ωκεανίδα); Ή σαν τον εμπνευστή της «νέας δημοσιογραφίας», του «Radical chic» και της «πολιτικής ορθότητας»; Ο Τομ Γουλφ είναι όλα αυτά μαζί. Και ιδού τι λέει σε συνέντευξή του στη Figaro για όσα έζησε ο ίδιος και όσα ζει σήμερα ο πλανήτης.

Για την πολιτική ορθότητα. «Η πολιτική ορθότητα βασίστηκε στην μαρξιστική αντίληψη ότι όλα εκείνα που χωρίζουν κοινωνικά τους ανθρώπους θα πρέπει να εξαλειφθούν για να μην κυριαρχεί μια κοινωνική ομάδα επί μίας άλλης. Στη συνέχεια όμως το πολιτικώς ορθό έγινε εργαλείο στα χέρια των κυρίαρχων τάξεων: φέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο για να κρύψουν την κοινωνική τους υπεροχή και να έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους. Εφτασε μάλιστα να γίνει έμβλημα αυτής της υπεροχής και εργαλείο κοινωνικού ελέγχου και επιβολής μιας συγκεκριμένης άποψης. Ο κόσμος πρέπει πια να προσέχει τι λέει. Και ειδικά στα πανεπιστήμια, πάμε από το κακό στο χειρότερο».

Για την Αριστερά του σαλονιού. «Στο “Radical Chic”περιγράφω την ανάδυση αυτού που σήμερα περιγράφουμε ως “Αριστερά του σαλονιού” ή “προοδευτισμό της λιμουζίνας”, δηλαδή μια Αριστερά που δεν αισθάνεται καμία συμπόνια για την εργατική τάξη στην Αμερική. Μια Αριστερά που λατρεύει την σύγχρονη τέχνη, υποστηρίζει εξωτικούς αγώνες και πονάει για τις μειονότητες, αλλά περιφρονεί τους rednecks (χωριάτες) του Οχάιο. Ουσιαστικά, εκείνο το τμήμα των εργατών του πληθυσμού που ιστορικά αποτελεί την ραχοκοκαλιά του Δημοκρατικού Κόμματος και η δημοκρατική αριστοκρατία αποφάσισε να αγνοήσει σε αυτές τις εκλογές».

Για το σκάνδαλο Γουάινσταϊν. «Κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να ορίσει τι είναι η σεξουαλική παρενόχληση. Χώρεσαν σε αυτήν από την απόπειρα βιασμού έως την απλή έλξη. Και από αυτή τη σύγχυση ξεπήδησαν όλες οι υπερβολές. Διχάζομαι ανάμεσα στον τρόμο ως πολίτης και την πλάκα ως μυθιστοριογράφος απέναντι σε αυτήν την καταπληκτική ανθρώπινη κωμωδία. Αν συνεχίσουμε έτσι, αυτή η ιστορία μπορεί να γίνει η μεγαλύτερη φάρσα του 21ου αιώνα. Οποιοσδήποτε άνδρας αφιερώνει οποιοδήποτε είδος προσοχής σε οποιαδήποτε γυναίκα, κυρίως στον χώρο εργασίας, γίνεται “αρπακτικό”. Δεν πιστεύω ότι ο κόσμος έχει αλλάξει τόσο για να μην θέλουν πια οι γυναίκες να τραβούν την προσοχή των ανδρών».