Eίπε ο Άδωνις ότι η προστασία της πρώτης κατοικίας είναι επιζήμια για την οικονομία. Και ξεσηκώθηκαν όλοι να τον φάνε. Ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για κυνισμό, άλλοι για μισανθρωπία, βαρβαρότητα, εξόντωση των φτωχών δανειοληπτών, ξεσπίτωμα των θυμάτων της κρίσης, αντιλαϊκή έξαρση και βάλε.

Λες και ζούμε σε ένα άλλο κόσμο. Που είναι βέβαια εφικτός, αλλά ακόμα στέκεται κάπου εκεί στο βάθος, από την εποχή του Μαρξ, και μας χλευάζει. Ελάτε να με πιάσετε.

Έτσι, βέβαια. Διότι, η οικονομία, σε αντίθεση με την αστρονομία, ας πούμε, δεν είναι μία. Εξ ου και ο μεγάλος στοχαστής την βάφτισε πολιτική οικονομία. Που πάει να πει πως όταν αυτοί μιλούν για οικονομία, μιλούν για κάτι διαφορετικό από κείνο για το οποίο μιλάμε -ή πρέπει να μιλάμε- εμείς. Γι’ αυτούς, όλα πάνε μια χαρά με τον αυτόματο πιλότο, όταν οι τράπεζες, τα funds, οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα μονοπώλια, έχουν υπερκέρδη. Αλλιώς, πάμε χάλια.

Θα πείτε ότι κι έτσι, με τη δικτατορία του κέρδους, κατά διαόλου πάει η οικονομία. Σωστό, αλλά αυτοί αυτά θα κάνουν όσο τους παίρνει. Το ταξικό DNA, βλέπετε.

Πηγή: Αυγή