Το εργαστήριο wutopia ολοκλήρωσε το «κρυμμένο σπίτι» στη Σαγκάη με έναν μικρό κινεζικό κήπο που σχηματίζεται από μαύρους ηφαιστειακούς βράχους, πέτρες taihu, wisteria και bauhinia. η κατοικία περιλαμβάνει δύο τόμους συνδεδεμένους μέσω ενός ανοιχτού ξύλινου καταστρώματος, το οποίο είναι σε άμεση επαφή με τον κήπο. Ο κύριος όγκος φιλοξενεί όλες τις ζωντανές δραστηριότητες, ενώ ο δεύτερος όγκος περικλείει το τσαγιέρα στο ισόγειο και μια ανοιχτή, κυκλική βεράντα στην οροφή του.

Το εργαστήριο wutopia, το οποίο ανέπτυξε το έργο μαζί με το sunyat , διαίρεσε το «κρυμμένο σπίτι» σε δύο κύρια μέρη, χώρο διαβίωσης και χώρο υπηρεσίας, μέσω μιας συνεχούς επιφάνειας . Στη νότια πλευρά αυτής της επιφάνειας, οι αρχιτέκτονες έχουν τοποθετήσει το σαλόνι, το οποίο χρησιμεύει επίσης ως εκθεσιακός χώρος και βιβλιοθήκη, η τραπεζαρία, το κυρίως υπνοδωμάτιο, το τσαγιέρα και η αυλή, η οποία διπλασιάζεται ως κήπος και σκηνή. στην άλλη πλευρά στεγάζεται η κουζίνα, η τουαλέτα, ο εξοπλισμός εξοπλισμού και μια αίθουσα για εκθέσεις. το ημιώροφο έχει σχεδιαστεί για υπηρεσίες, αποθήκευση και άλλες δραστηριότητες διαβίωσης.

«Για 74 μήνες, ο πελάτης δεν ήξερε τι ήθελε», σημειώνει το εργαστήριο wutopia για το έργο, το οποίο χρειάστηκε έξι χρόνια για να ολοκληρωθεί. «αλλά ήταν σίγουρος ότι ήθελε να παρουσιάσει τη δραματική εμπειρία της ζωής χωρίς να την υπερβάλει». Το «κρυφό σπίτι» χαρακτηρίζεται από πολλαπλούς λειτουργικούς ρόλους που εμφανίζονται ταυτόχρονα, από μια κατοικία, σε ένα μικρό μουσείο, εκθεσιακό χώρο και βιβλιοθήκη. «Το όριο μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου είναι θολό», προσθέτει το στούντιο αρχιτεκτονικής με έδρα τη Σαγκάη. «από την οπτική γωνία των γεγονότων, πραγματικών και φανταστικών, δημόσιων και ιδιωτικών, όλα συνδέθηκαν σε διφορούμενα περιβάλλοντα σε διαφορετικές κλίμακες».

Στην κατασκευή του, το σπίτι συνδυάζει ηφαιστειακό βράχο, πέτρα taihu, διάτρητη πλάκα αλουμινίου, γυαλί, μεταλλική πλάκα, λάσπη διατόμου, ξύλο και λευκό τσιμέντο. Τα μεγάλα παράθυρα συνδέουν εσωτερικούς χώρους με τον μικρό κινεζικό κήπο έξω, ο οποίος αποτελεί το κέντρο του έργου. βρίσκεται σε ξεχωριστό τόμο, το τσαγιέρα χαρακτηρίζεται από ένα συνεχές γυάλινο παράθυρο και μια διάτρητη πλάκα που εξασφαλίζει αρκετή ιδιωτικότητα. Η αυλή είναι γεμάτη με ημιδιαφανή κουρτίνα που τη χωρίζει από το ξύλινο κατάστρωμα και τη μετατρέπει σε σκηνή.

i