Σε αντίθεση με τα λευκά στοιβαγμένα κουτιά που συνήθως συνδυάζουμε με την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική, το καλοκαιρινό σπίτι του αρχιτέκτονα sinas στο ελληνικό νησί της Σερίφου μαλακά μαζεύεται μέσα στο τοπίο. αρθρωτό από πέτρινους τοίχους που πλέκονται όχι μόνο πλάι-πλάι αλλά και πάνω-κάτω, το χαμηλό κτίριο συνδυάζεται τέλεια με την πλαγιά του λόφου - τόσο πολύ ώστε να μπορεί να το χάσετε από μακριά. 

Η βασική ιδέα του αρχιτέκτονα sinas πίσω από το σχεδιασμό ήταν να δημιουργήσει μια κατοικία που συνδυάζεται με το φυσικό της περιβάλλον. Επίσης, πληροφορήθηκε έντονα από τους πέτρινους τοίχους που βρέθηκαν στο νησί, οι οποίοι ονομάζονται τοπικά «ξερολιθιές» και χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς καλλιέργειας γης. Αυτοί οι τοίχοι, συνήθως όχι περισσότερο από ένα μέτρο σε ύψος, σχηματίζουν επίπεδες λωρίδες γης παράλληλες προς την πλαγιά και εκτείνονται κατά μήκος ολόκληρης της επιφάνειας της πλαγιά του λόφου. Αυτός ο ιστότοπος με τις ξερολιθιές του έδωσε την έμπνευση για το έργο.

οι μπροστινές και πίσω πέτρινες προσόψεις ξεκινούν χαμηλά και σταδιακά ανεβαίνουν, δημιουργώντας μια φυσική κυματιστή μορφή. Στο οριζόντιο επίπεδο, οι τοίχοι κινούνται απαλά πιο κοντά και μακριά από την πλαγιά του λόφου, σχηματίζοντας κενά μεταξύ τους. όλες οι λειτουργίες του σπιτιού τοποθετούνται διαδοχικά, κάνοντας την τελική κατοικία μακρά και στενή. για να ολοκληρώσει την ομοιότητα της ξερολιθίας, η οροφή του σπιτιού είναι καλυμμένη με βρωμιά και βλάστηση για να συνδυάσει την νέα παρέμβαση χωρίς προβλήματα στο φυσικό τοπίο. 

Το πρόγραμμα του κτιρίου περιλαμβάνει μια κύρια κατοικία με σαλόνι, τραπεζαρία, ανοιχτή κουζίνα και μεγάλο υπνοδωμάτιο και έναν μικρότερο ξενώνα με δύο ανεξάρτητα δωμάτια. Οι εσωτερικοί χώροι είναι φωτεινοί και ευάεροι και χαρακτηρίζονται από μια γήινη χρωματική παλέτα. Ακολουθώντας παραδοσιακά στυλ και τεχνικές, οι πόρτες και τα παράθυρα είναι όλα κατασκευασμένα από ξύλο και οι κύριοι εξωτερικοί τοίχοι είναι πέτρινοι χωρίς αρμούς.

Τόσο ο εσωτερικός όσο και ο εξωτερικός χώρος διαβίωσης καλύπτονται από ξύλινες πέργκολες. Η ξύλινη πέργκολα είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των αγροτικών κυκλικών σπιτιών, επομένως, οι αρχιτέκτονες sinas το χρησιμοποίησαν για να κατασκευάσουν την οροφή σε όλο το μήκος της κατασκευής. Οι ακτίνες στήριξης δεν μπορούσαν να τοποθετηθούν παράλληλα μεταξύ τους, αντίθετα, ακολουθούν την καμπύλη μορφολογία του σπιτιού, όπως οι σπόνδυλοι σε ένα μακρύ νωτιαίο μυελό. Ως αποτέλεσμα, το μπαμπού ήταν πλεκτό μεταξύ τους σαν ψαροκόκαλα, δημιουργώντας ένα μοναδικό σχέδιο με όμορφες σκιές.