Βρίσκεται στην άκρη ενός δάσους στο Βέλγιο, η «κατοικία FSD» από τους αρχιτέκτονες govaert & vanhoutte είναι μια γραμμική κατοικία σκυροδέματος ενσωματωμένη στο κεκλιμένο έδαφος. Η απότομη κλίση κάθετη προς το  σπίτι κάνει το έργο να εμφανίζεται ως όγκος ενός επιπέδου από το δρόμο προς τα βορειοανατολικά, ενώ δύο πλήρη στρώματα ανοίγουν προς το ανοιχτό τοπίο στα νοτιοδυτικά. Οι γενναιόδωρες βεράντες σχηματίζουν τον εξωτερικό χώρο του κτηρίου, ενώ μια πισίνα στην μεγαλύτερη, κάτω βεράντα εκτείνεται προς τα εμπρός στο δάσος για να δέχεται περισσότερο ηλιακό φως

.

Οι αρχιτέκτονες govaert & vanhoutte έκρυψαν την κατοικία πίσω από μια κλειστή μάζα, επενδεδυμένη με σκυρόδεμα από σκυρόδεμα στην πλευρά του δρόμου. Ταυτόχρονα, η πλήρως γυάλινη πρόσοψη που βλέπει στο νοτιοδυτικό κατώτερο τοπίο επιτρέπει στο εσωτερικό να ανοίγει προς το φυσικό περιβάλλον. Η κύρια είσοδος και ένας μικρός χώρος αυτοκινήτου βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο του εδάφους στο επίπεδο του δρόμου, ενώ ένα δευτερεύον μονοπάτι, που οδηγεί πέρα ​​από μια ξύλινη πρόσοψη κάτω από τη μάζα του σκυροδέματος, καταλήγει στα γκαράζ του κτηρίου

.

Με υπέροχη θέα στο τοπίο, το ανώτερο επίπεδο περικλείει ολοήμερες λειτουργίες όπως κουζίνα και τραπεζαρία, σαλόνι και ιδιωτικό γραφείο. Επιπλέον, το κυρίως υπνοδωμάτιο, γκαρνταρόμπα και μπάνιο βρίσκονται στην ανατολική πλευρά αυτού του επιπέδου, με ένα μικρό αίθριο που πλημμυρίζει το κύριο μπάνιο με φυσικό φως. μια κεντρική πλατιά σκάλα οδηγεί τους κατοίκους στο χαμηλότερο επίπεδο, το οποίο στεγάζει όλες τις βραδινές λειτουργίες, ένα γκαράζ και διάφορες αποθήκες.

Και τα δύο επίπεδα του σπιτιού είναι πλήρη με μεγάλες βεράντες με τσιμεντένια κουβούκλια που στεγάζουν όλα τα υπνοδωμάτια για μια πιο οικεία ατμόσφαιρα ενώ ταυτόχρονα εμποδίζουν τον ήλιο. η πισίνα γλιστρά από κάτω από τη βεράντα του επάνω ορόφου, προχωρώντας προς τα εμπρός στο δάσος για να φτάσει περισσότερο φως του ήλιου. η πισίνα μειώθηκε εν μέρει σε βάθος, επιτρέποντας σε ένα παλιό δέντρο να παραμείνει εκεί και να διατηρεί ανέπαφο τη γύρω φύση.

«Ένας ισχυρός ορισμός του εξωτερικού χώρου που αποτελεί μέρος της αρχιτεκτονικής δημιουργεί ένα σαφές όριο ανάμεσα στο δάσος και το κτίριο» , σημειώνουν οι αρχιτέκτονες govaert & vanhoutte. «το δάσος παραμένει ως έχει, αγγίζοντας το σπίτι».