Μεταξύ του δασικού ορεινού τοπίου της τάπλας, Μεξικό , το COA arquitectura φωτίζει την ανάπτυξη του DSA. τα οικεία πέτρινα σπίτια που είναι απομονωμένα από τον πολιτισμό - καθώς οι επισκέπτες ταξιδεύουν έξω από τη μικρή πόλη του san antonio του jalisco και παίρνουν τον χωματόδρομο που οδηγεί προς τα πάνω μέσα στο δάσος, όλα έχουν μείνει πίσω. πεύκα και βελανιδιές στενεύουν τις απόψεις και περικλείουν τον ιστότοπο, αφήνοντας μόνο λίγους ανοιχτούς χώρους για να χτιστούν. Κατά μήκος της περιφραγμένης εισόδου του ακινήτου βρίσκεται μια μικρή καμπίνα και αποθήκη. Κατηφορικά, ο επισκέπτης καλείται να κοιτάξει μέσα από τα δέντρα προς τους τέσσερις πέτρινους όγκους και τις καμινάδες τους. Αυτές είναι οι δύο καμπίνες που μαζί σχηματίζουν ένα χωριό κατοικιών που είναι η ανάπτυξη του DSA.

η ομάδα σχεδιασμού της COA arquitectura επιμελείται τις κατοικίες της DSA με μια παλέτα από πέτρα, σκυρόδεμα, μέταλλο και ξύλο για να ενσωματωθεί οπτικά στο περιβάλλον. Οι όγκοι υλοποιούνται ως μια επαναπροσδιοριζόμενη συνέχεια της κλασικής κατασκευής με κεκλιμένες στέγες, μαρκίζες, πατάρι και μικρά παράθυρα διάτρησης. το πρόγραμμα της ανάπτυξης χωρίζεται σε δύο: τον δημόσιο χώρο και τον νυχτερινό χώρο, οι δύο ενώνονται από μια «γέφυρα», της οποίας το στενό πέρασμα χρησιμεύει για να κατευθύνει το βλέμμα του επισκέπτη στο δάσος. Οι τραχύι όγκοι της πέτρας είναι οργανωμένοι ο καθένας με μια μοναδική και λεπτή περιστροφή, μοιάζει χειρονομικά να ψάχνει για απόψεις και να δημιουργεί μια «γκρεμισμένη σιλουέτα».