Ενσωματωμένο στους λόφους, τη "Lago Maggiore Retreat" της αρχιτεκτονικής του oppenheim προβλέπεται να προκύψει από την ιταλόφωνη περιοχή του ticino της Ελβετίας. Η μοναδική και ποικίλη περιοχή βλέπει τις κορυφές των Άλπεων και τα πυκνά δάση που κλίνουν προς τα κάτω για να συναντήσουν ένα μεσογειακό κλίμα λιμνών με φοίνικες και πολιτιστικές και αρχιτεκτονικές παραδόσεις με ιταλική επίδραση. Το προτεινόμενο καταφύγιο έχει προγραμματιστεί με 108 ιδιωτικές κατοικίες , ένα μπουτίκ ξενοδοχείο , καθώς και χώρους σπα και ευεξίας - όλοι μαζί εκτείνονται σε τρεις τοποθεσίες κατά μήκος μιας πλαγιάς που υψώνεται πάνω από τη λίμνη. ο σχεδιασμός αγκαλιάζει τα μοναδικά τοπία και τις οικολογίες κάθε τοποθεσίας για να στηρίξει το καταφύγιο στο πνεύμα του τόπου του. 

Η αρχιτεκτονική oppenheim σχεδιάζει το προτεινόμενο «lago maggiore» ως καταφύγιο κατοικιών, ξενοδοχείων και σπα που εκτείνεται σε τρεις τοποθεσίες. ο πρώτος ιστότοπος αυξάνει ένα υπάρχον αστικό περιβάλλον. Δουλεύοντας σε συνεργασία με την τοπική κοινότητα, το έργο φέρνει μια νέα καρδιά στο υπάρχον χωριό, πλαισιωμένο από αναζωογονημένα τοπικά καταστήματα τεχνίτη. Οι κάτοικοι και οι επισκέπτες θα κληθούν να εξερευνήσουν και να κατοικήσουν στο δασωμένο, πλακόστρωτο τοπίο των κήπων, των πλατειών και των πιζετών της πόλης.

Η ομάδα στην αρχιτεκτονική oppenheim φαντάζεται τη δεύτερη τοποθεσία του καταφυγίου lago maggiore ως τοποθεσία βοτανικού κήπου που προσφέρει ένα καταπράσινο και βρώσιμο τοπίο.οι πέργκολες, οι οπωρώνες και οι πέτρινες πισίνες αγκαλιάζουν το μεσογειακό μικροκλίμα, παρέχοντας άνεση για όλη την εποχή κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο. υψόμετρο περίπου 4.000 πόδια πάνω από τη λίμνη, ένα χωριουδάκι από απομονωμένα κτίρια «rustico» είναι κρυμμένα σε ένα δάσος καστανιάς. μια ευαίσθητη επανερμηνεία μιας πόλης λόφου με τικίνι, αυτή η καλλιτεχνική χορογραφία κτισμένων σφιχτά ομίλων και δασικών εκκαθαρίσεων φέρει τις χιονοπτώσεις του χειμώνα και τις μέρες του καλοκαιριού. Το τοπικό σκάφος θα συνδυαστεί με υπερσύγχρονες τεχνικές για την υλοποίηση του έργου. τοπικά λατομείο γρανίτη, ανάκτηση καστανιάς από συνταξιούχους αχυρώνες και πεσμένα δέντρα και στόκος φτιαγμένος με περιφερειακά αδρανή αποτελούν τη βάση της παλέτας υλικών του έργου.

η υλική παλέτα του καταφυγίου ενημερώνεται από τις μοναδικές κλιματολογικές απαιτήσεις της, δημιουργώντας ξεχωριστές οπτικές ταυτότητες που ανταποκρίνονται στα χαρακτηριστικά κάθε μέρους. το κύριο υλικό που χρησιμοποιείται σε όλη την πλαγιά της πόλης είναι στόκος. ο βοτανικός κήπος χρησιμοποιεί γρανίτη, ενώ ο δασικός χώρος χρησιμοποιεί ανακτημένο κάστανο. μοναδική στις ρυθμίσεις τους αλλά ενοποιημένη από τις απλές γεωμετρίες και τις συγκρατημένες παλέτες, η αρχιτεκτονική τριών τοποθεσιών σχηματίζει μια αρμονική σύνθεση σε όλο το τοπίο. Κάθε μία από τις κατασκευές έχει σχεδιαστεί με ευαισθησία στην έκθεση στο φως του ήλιου ενώ πλαισιώνει γραφική θέα στην κοιλάδα, τη λίμνη και τα βουνά.