Το «dock mill» είναι ένα έργο από διεθνή αρχιτεκτονική εταιρεία, αστικό γραφείο, που εμπνέεται από το εκπληκτικό δυναμικό της ξυλείας . Η πρόταση προβλέπει την κάθετη επέκταση ενός παλαιού βιομηχανικού μύλου στα λιμάνια του Δουβλίνου - μια αναπτυσσόμενη περιοχή στην ιρλανδική πρωτεύουσα - για τη δημιουργία ευέλικτου γραφείου και οικιστικού χώρου. 

Το αστικό πρακτορείο αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ξυλεία αειφόρου προέλευσης λόγω των πολυάριθμων περιβαλλοντικών πλεονεκτημάτων που παρουσιάζει σε σύγκριση με άλλα οικοδομικά υλικά. Η ξυλεία είναι ελαφριά, επιτρέποντας την εύκολη μεταφορά, μειώνοντας το αποτύπωμα άνθρακα του κτηρίου και επιτρέποντας την προκατασκευή εκτός του χώρου. Επιπλέον, οι ελαφριές και εφελκυστικές του ιδιότητες καθιστούν το ξύλο την τέλεια λύση για την επέκταση του ιστορικού μύλου, δείχνοντας τη δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης και διατήρησης της εθνικής μας αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και ταυτόχρονα ικανοποιεί τη ζήτηση για δημιουργία περισσότερου χώρου επεκτείνοντας προς τα πάνω και όχι έξω.

Εκτός από το άνοιγμα του δρόμου για μια πιο φιλική προς το περιβάλλον κατασκευή, το ξύλο χρησιμεύει επίσης ως η ιδέα πίσω από το μύλο. σαν ένα δέντρο, η πρόταση βυθίζει τις ρίζες της στην υπάρχουσα δομή του μύλου, ενώ η κορυφή της δομής ξυλείας μεγαλώνει προς τα πάνω σε ένα δίκτυο δοκών ξυλείας που μιμούνται κλαδιά δέντρων. Το σχήμα της σύγχρονης προέκτασης αναφέρεται επίσης στη σιλουέτα του τριγωνικού αετώματος του μύλου.

το πρόγραμμα χωρίζεται μεταξύ των χώρων γραφείων, που βρίσκονται στον νέο πύργο ξυλείας, και των διαμερισμάτων, που βρίσκονται στο απόρρητο του υπάρχοντος μύλου.  ο σχεδιασμός θεωρεί την ευέλικτη φύση των σύγχρονων τρόπων ζωής δημιουργώντας πολυλειτουργικούς χώρους, διατηρώντας παράλληλα την προσαρμοστικότητα στις μεταβαλλόμενες μελλοντικές λειτουργίες. και στο επίπεδο του τελευταίου ορόφου, έχει προγραμματιστεί χειμερινός κήπος.

Στην προέκταση της ξυλείας, όπου σχεδιάζονται τα γραφεία, η πρόσοψη είναι τυλιγμένη σε διπλό γυάλινο δέρμα, επιτρέποντας στο φυσικό φως να πλημμυρίσει τους εσωτερικούς χώρους, ενώ εκθέτοντας με υπερηφάνεια την ξυλεία του κτιρίου. Στο εσωτερικό, το εκτεθειμένο ξύλο διατηρεί επίσης τη ζεστασιά, την υφή και το άρωμα του ξύλου για να δημιουργήσει ένα περιβάλλον εμπνευσμένο από την ιαπωνική πρακτική του shinrin-yoku, που σημαίνει «κολύμβηση στα δάση». Με αυτόν τον τρόπο, η αρχιτεκτονική επωφελείται από τα φυσικά επίπεδα υγρασίας του ξύλου, τα οποία διατηρούν την υγιή ποιότητα του αέρα, καθιστώντας ένα πιο αναπνεύσιμο κτίριο.

Αν συνειδητοποιήσουμε, ο λιμενοβραχίονας θα γινόταν ένα από τα ψηλότερα ξύλινα κτίρια στην Ευρώπη, ακριβώς πίσω από τον πύργο moja στη Νορβηγία με 18 ορόφους. Το πρόγραμμα προσαρμοστικής επαναχρησιμοποίησης στοχεύει στην προβολή του τεράστιου δυναμικού του ξύλου, ενώ αναπνέει νέα ζωή σε ένα ιστορικό κτίριο, θέτοντας ένα νέο πρότυπο για τη βιώσιμη αρχιτεκτονική του μέλλοντος.