Μέσα στο πάρκο υψηλής τεχνολογίας zangang της Σαγκάης , διάφοροι συνεργάτες μετέτρεψαν έναν μη χρησιμοποιημένο χώρο σε ένα νέο εστιατόριο για το ATLATL - μια πλατφόρμα Ε & Α για τις βιοεπιστήμες. καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 5.600 ft2 (520 m2), το ανανεωμένο εσωτερικό προσφέρει οικεία γεύματα για ερευνητές υψηλού επιπέδου. 

εικόνες από τον shao feng

Λαμβάνοντας υπόψη τους χρήστες του εστιατορίου ATLATL και τον τύπο εργασίας που αναλαμβάνουν, ο πελάτης ζήτησε μια φουτουριστική χωρική ατμόσφαιρα. Αυτό ώθησε διάφορους συνεργάτες να αμφισβητήσουν τι σημαίνει πραγματικά «φουτουριστικό» και να δημιουργήσουν ένα τελικό σχέδιο γύρω από τον «ορισμό της έννοιας για το χρόνο».

ο σχεδιασμός χρησιμοποιεί στοιχεία που συχνά συνδέονται με τη φανταστική μας ιδέα για το μέλλον, αντλώντας παράλληλα έμπνευση από την «ρετρό-φουτουριστική» αισθητική από τον 20ο αιώνα. Μια γεωμετρική γλώσσα καμπυλών και σφαιρών εφαρμόζεται σε εσωτερικές κατασκευές, επιφάνειες και έπιπλα, αντηχείς τροχιές πλανητών. 

ο «αιωρούμενος» δακτύλιος στο αίθριο διασχίζει τα κάτω και τα ανώτερα επίπεδα. από το αίθριο έως το χώρο του εστιατορίου, και από το μπαρ έως τα ιδιωτικά τμήματα, το σχέδιο οργανώνεται σύμφωνα με διαφορετικές λειτουργίες και διαφορετικούς βαθμούς απορρήτου. Όλος ο χώρος μπορεί να φιλοξενήσει 200 ​​άτομα για φαγητό, χαλάρωση και κοινωνικοποίηση. 

ένα ρετρό εμπνευσμένο στυλ κυριαρχεί ακόμη και στην επιλογή των χρωμάτων. Οι κλασικές αποχρώσεις όπως το πράσινο, το μπλε και το κίτρινο είναι σε σίγαση με ένα στρώμα γκρι, το οποίο σκοπεύει να συμβολίσει το άγνωστο και δημιουργεί ένα πιο απαλό οπτικό αποτέλεσμα. ρητίνη, υαλοπίνακες, ατσάλι με γυαλί και άλλα νέα υλικά εφαρμόζονται σε επιφάνειες, ενώ οι συνδυασμοί καρεκλών και καθισμάτων διαθέτουν εργονομικές μορφές και ταπετσαρία από μαλακό δέρμα.

συγκρίνοντας με το παρόν, το μέλλον δεν θα έρθει ποτέ, οπότε υπάρχει μόνο στη φαντασία μας. Ωστόσο, τα κλασικά που έχουν αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου υποδηλώνουν μια ορισμένη προβλέψιμη πορεία του μέλλοντος. Το εστιατόριο λοιπόν έχει σχεδιαστεί ως «πόρτα χρόνου», που οδηγεί στο μέλλον, ενώ στην πραγματικότητα φέρνει τους ανθρώπους πίσω στο «σχετικό παρελθόν». στο τέλος, να μετατρέψουμε τον χωρικό πειραματισμό σε κάτι που είναι αιώνιο και προκλητικό, αυτό που πολλοί συνεργάτες ελπίζουν να επιτύχουν με αυτό το έργο.