Η λουλουδού στέκεται ως φάρος δίπλα στον πελάτη. Βλέμμα περιστροφικό. Και στον σβέρκο έχει μάτια. Δεν είναι να σε πετύχει σε τόσο δα κατάσταση... Χαράς, ντέρτι, πόνου, καψούρας, «δε γαμιέται»… Αυτή θα σε νιώσει καλύτερα απ' όλους. Θα κοστολογήσει αυτόματα το σώψυχό σου και θα σου φανερωθεί στο τσακ της στιγμής σου. Θα σου βάλει το πανεράκι στο μάτι. Και συ, το ξέρει θα της παραδοθείς! «Πιάσε 10 πανεράκια» θα της πεις… «Για αρχή, καλά πας μάγκα μου» μέσα της θα σε τακτοποιήσει.

Η κάθε είδους «εκκλησία» στέκεται ως φάρος δίπλα στον πελάτη. Βλέμμα περιστροφικό. Και στον σβέρκο μάτια έχει. Δεν είναι να σε πετύχει σε αδυναμία. Η χαρά σου δεν την αφορά ιδιαίτερα. Γνωρίζει ότι στη χαρά σου και συ δεν την πολυμετράς. Εκτός ίσως από τη χαρά που διαδέχεται μια χοντρή στραβή, μια αρρώστια. Διπλό το κέρδος. Ένα ως ευάλωτος, ένα ως ευγνώμων. Αυτά είναι εξαιρετικές βέβαια περιστάσεις. Τα στάνταρ είναι όταν είσαι ευάλωτος και μόνο ευάλωτος! Τώρα με την κρίση… Τόσο που μας κάθισε… Θυμάσαι στην αρχή της. Είχαν πέσει και οι εισπράξεις της εκκλησίας ακόμα. Μέσα στα γκρεμίσματα τα βάρβαρα, μέσα στους θυμούς τους, τα κακομαθημένα της ευημερίας, γκρέμιζαν, βλέπεις, όλα «τα σύμπαν». Μας κάθισε η κρίση πολύ. Μπες σε μαγαζιά εμπορικά. Όλο και πιο πολλά μυρίζουν λιβάνι. Λιβανίζουν οι άνθρωποι. Τι άλλο τους απόμεινε. Το μέλλον θολό και αόρατο. Βγάλε το λείψανο στην πίστα! Πέρασε το και μια βόλτα από καρκινοπαθείς. Στον χώρο τους ακόμα καλύτερα. Έχει και delivery ως service. Άστα να πάνε. Αβαντάρει και το κράτος. Πρώτη φορά αριστερά.

Μη διανοηθείς και με μετρήσεις άνθρωπο που δεν έχει περάσει πόνο. Μη διανοηθείς και θεωρήσεις ότι κρίνω αυτόν που θα προσκυνήσει, αυτόν που θα ταπεινωθεί από δράμα. Αυτόν που θα λιώσει την ψυχή του μπροστά στα πόδια της πίστης. Όταν γονατίζει η ψυχή του ανθρώπου δικαιούται να πιαστεί απ' όποια σανίδα θέλει. Αλλά εκείνα τα πλάσματα με θλίβουν… Εκείνες οι λουλουδούδες. Και πιο πολύ… Ότι διαβάζουν τις σκέψεις του πελάτη και σπεύδουν με τα πανέρια στα χέρια. Το λες και αίσχος!

Πηγή:protagon