Τo φαιδρό με το τραγικό εναλλάσσονται διαρκώς στην επίσημη επικοινωνιακή στρατηγική στην οποία η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα από την ίδια την πολιτική.

Στην ΕΡΤ, το βράδυ της Πέμπτης, αρχικά ο μέσος τηλεθεατής θεώρησε ως ανιαρό χιούμορ το γεγονός ότι στις 10 πιο σημαντικές διεθνείς προσωπικότητες του 2019, που παρουσίασε η Όλγα Τρέμη στην εκπομπή της, περιλαμβανόταν ο ... Κυριάκος Μητσοτάκης! Στη συνέχεια, κάποιοι θεώρησαν ότι πρόκειται για φάρσα αλλά όταν αντιλήφθηκαν ότι το εννοούν σοβαρά, δεν ήξεραν αν πρέπει να γελάσουν ή να κλάψουν.

Πιο σοβαρό κρούσμα των ημερών, το άρθρο που δημοσιεύεται στην Καθημερινή και δίνει οδηγίες-κατευθύνσεις για τον τρόπο κάλυψης της αστυνομικής βίας σε καθεστωτικά ΜΜΕ και κονωνικά δίκτυα κατά τρόπο «αποδεκτό». Ουσιαστικά υπαγορεύει την αποσιώπηση της σκληρής αστυνομικής βίας επί των ημερών της ΝΔ, προκειμένου να μην πλήττεται το θεώρημα «νόμου και τάξης». Μάλιστα, αναπαράγει τις γραφικές γενικεύσεις ακροδεξιών για την «βία της άκρας Αριστεράς» αλλά και ένα απίθανο «έυρημα» που παρουσιάστηκε σε εκδήλωση παρόντος του Υπουργού Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ότι αυτή είναι «3,5 φορές μεγαλύτερη από την ακροδεξιά».

Στη μεταπολιτευτική δημοκρατία δεν υπάρχει προηγούμενο «προσωπολατρείας» αλλά ούτε και υπαγόρευσης της «πραγματικότητας» με αστυνομικούς όρους. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα δημόσια ΜΜΕ, η ΕΥΠ υπάγονται απευθείας στον Πρωθυπουργό, δείχνοντας ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την πληρόφορηση με όρους Γκέμπελς.