ενημέρωση 5:48, 12 November, 2026

Ζωζώ Σαπουντζάκη - Όταν ο φακός συνέλαβε τον Ρότζερ Μουρ να υποκύπτει στη γοητεία της, στο Λονδίνο του 1970

Μια αξέχαστη λήψη από το παρελθόν.

Ο φακός συλλαμβάνει τον Ρότζερ Μουρ να υποκύπτει στη γοητεία της Ζωζώς Σαπουντζάκη στο Λονδίνο του 1970, όταν η Ελληνίδα σταρ και ο πρωταγωνιστής του τηλεοπτικού «Άγιου»-δεν είχε υποδυθεί ακόμη τον Τζέιμς Μποντ- έτυχε να μένουν στο ίδιο ξενοδοχείο και να διασκεδάζουν στο ίδιο καζίνο.

«Τον κοίταξα λίγο και αναρωτήθηκα πού τον ξέρω. Κατάλαβα ότι είναι ο Ρότζερ Μουρ. Μου ζήτησε να φάμε μαζί και πήγαμε σε ελληνικό μαγαζί. Μέχρι καλαματιανό χόρεψε. Μου έστελνε τον σοφέρ του δυο τρεις μέρες που έμεινα στο Λονδίνο να γυρίζω να ψωνίζω» είχε δηλώσει η μία και μοναδική Ζωζώ Σαπουντζάκη σε συνέντευξή της ενθυμούμενη τη γνωριμία τους. 

Ζωζώ Σαπουντζάκη- Όταν ο φακός συνέλαβε τον Ρότζερ Μουρ να υποκύπτει στη γοητεία της, στο Λονδίνο του 1970 2
Πηγή: Grace

Οδυσσέας Ελύτης - Ο πιο φωτεινός από τους ποιητές της σύγχρονης Ελλάδας, μέσα από 5 άγνωστες ιστορίες

Ο μεγάλος Έλληνας ποιητής γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1911. Οι ιστορίες αυτές αναδεικνύουν πτυχές της ζωής και της προσωπικότητας του Οδυσσέα Ελύτη, ενός ποιητή που σμίλεψε την ελληνική γλώσσα και κατέγραψε τις ανησυχίες, τις χαρές και τις οδύνες της ελληνικής ψυχής.

Ο Οδυσσέας Ελύτης (1911–1996), ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της νεότερης Ελλάδας και βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979, υπήρξε ένας αληθινός πνευματικός δημιουργός που μετουσίωσε την ελληνική φύση, το φως και τον πολιτισμό σε υψηλή ποίηση.

Γεννημένος στο Ηράκλειο της Κρήτης και μεγαλωμένος στην Αθήνα, ο Ελύτης ανέπτυξε ένα μοναδικό ποιητικό ύφος, που συνδύαζε τον μοντερνισμό με βαθιές ρίζες στην ελληνική παράδοση. Το έργο του είναι ένας ύμνος στη ζωή και στον άνθρωπο, διαπνέεται από μια αίσθηση ελευθερίας, και φέρνει στο επίκεντρο τη φωτεινότητα του Αιγαίου και τη σοφία της ελληνικής φύσης.

Από τα σημαντικότερα έργα του είναι το Άξιον Εστί, που αποτελεί μια σύνθεση λυρικής και επικής ποίησης εμπνευσμένη από τον αγώνα και το πνεύμα του ελληνικού λαού, και το Μονόγραμμα, ένα από τα πιο συγκινητικά ερωτικά ποιήματα της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας. Το Νόμπελ Λογοτεχνίας ήταν η επιστέγαση της λογοτεχνικής του πορείας, αναγνωρίζοντας την πρωτοτυπία και τη δύναμη των ποιητικών εικόνων του, που διαπλάθουν το πνευματικό τοπίο της Ελλάδας και την εσωτερική αναζήτηση του ανθρώπου.

Παρά την παγκόσμια αναγνώριση, η προσωπικότητα του Ελύτη παραμένει μυστηριώδης. Ο ποιητής είχε κάποιες ιδιαίτερες εμπειρίες και προσωπικές στιγμές που αποκαλύπτουν πτυχές της πολυδιάστατης ζωής του. Ακολουθούν πέντε άγνωστες ιστορίες που φωτίζουν την προσωπικότητα και το ήθος του.

Οι ιστορίες αυτές αναδεικνύουν πτυχές της ζωής και της προσωπικότητας του Οδυσσέα Ελύτη, ενός ποιητή που σμίλεψε την ελληνική γλώσσα και κατέγραψε τις ανησυχίες, τις χαρές και τις οδύνες της ελληνικής ψυχής. Αφήνει παρακαταθήκη το έργο του ως έναν διαχρονικό θησαυρό, που εμπνέει ακόμα όσους τον ανακαλύπτουν μέσα από τις λέξεις του. Ο μεγάλος Έλληνας ποιητής γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1911.

Ο Οδυσσέας Ελύτης στο αλβανικό μέτωπο

Ο Οδυσσέας Ελύτης, αν και φαινόταν «εύθραυστος» και ευαίσθητος στους γνωστούς του, κατατάχθηκε το 1940 και υπηρέτησε στην πρώτη γραμμή του αλβανικού μετώπου ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Στην πορεία προς το μέτωπο, έζησε από πρώτο χέρι την τραγικότητα του πολέμου και βίωσε τον κίνδυνο κατάματα. Κατά τη διάρκεια μιας μάχης, τραυματίστηκε σοβαρά από θραύσμα βλήματος και για αρκετές ώρες έμεινε αβοήθητος στο χιόνι, παλεύοντας να επιβιώσει. Αυτή η εμπειρία όχι μόνο τον σημάδεψε, αλλά επηρέασε και τη μετέπειτα ποιητική του γραφή, δίνοντάς του τα εφόδια να ενσωματώσει στις εικόνες του τόσο τη θηριωδία όσο και την ακατάλυτη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής.

Η «σχεδόν δολοφονία» του από τον στρατό και η απώλεια που τον καθόρισε

Ο ποιητής θεώρησε πως η πολιτική του στρατού εκείνη την εποχή αψηφούσε την ανθρώπινη ζωή και τον έθεσε σε θανάσιμο κίνδυνο χωρίς να λάβει υπόψη τις ιδιαιτερότητες της υγείας του. Παρ’ όλα αυτά, το βίωμα αυτό ενίσχυσε την αίσθηση του χρέους του απέναντι στην πατρίδα και στους ανθρώπους της, ένα χρέος που είναι έντονο στα ποιήματά του και ιδιαίτερα στο Άξιον Εστί.

Ωστόσο, πολλοί άντρες δεν ήταν τόσο τυχεροί όσο ο Ελύτης και δεν επιβίωσαν του πολέμου. Μεταξύ αυτών και ο φίλος του Ελύτη και ποιητής, Γιώργος Σαραντάρης. Θα μπορούσε να μην υπηρετήσει, καθώς από μικρός ζούσε στην Ιταλία. Ωστόσο, επέλεξε να αφήσει τις ανέσεις της ευκατάστατης οικογένειάς του και να γυρίσει στην Ελλάδα. Ο Σαραντάρης πέθανε στο μέτωπο από τύφο, σε ηλικία μόλις 32 ετών. Τον θάνατό του ο Ελύτης τον αποκάλεσε «σχεδόν δολοφονία».

«Ήταν η πιο άδικη απώλεια […] Θέλω απροκάλυπτα να καταγγείλω το επιστρατευτικό σύστημα που επικρατούσε την εποχή εκείνη και που, δεν ξέρω πως, κατάφερε να κρατήσει στα γραφεία και τις επιμελητείες όλα τα χοντρόπετσα θηρία των αθηναϊκών ζαχαροπλαστείων και να ξαποστείλει στην πρώτη γραμμή το πιο αγνό και ανυπεράσπιστο πλάσμα. Έναν εύθραυστο διανοούμενο που μόλις στεκόταν στα πόδια του, που όμως είχε προφτάσει να κάνει τις πιο πρωτότυπες και γεμάτες από αγάπη σκέψεις για την Ελλάδα και το μέλλον της.

Ήταν σχεδόν μια δολοφονία. Διπλωματούχος ιταλικού πανεπιστημίου – ο μόνος ίσως σε ολόκληρο το στράτευμα-, θα μπορούσε να ΄ναι περιζήτητος σε οποιαδήποτε από τις Υπηρεσίες που είχαν αναλάβει την αντικατασκοπεία, ή την ανάκριση των αιχμαλώτων. Αλλά όχι. Έπρεπε να φορτωθεί το γυλιό και τον οπλισμό των τριάντα οκάδων, για να χαθεί παραπατώντας μες στα χιονισμένα φαράγγια ένας ακόμη ποιητής, ένας ακόμη ποιητής, ένας ακόμη αθώος στο δρόμο του μαρτυρίου»

Το Νόμπελ που αρνήθηκε να μοιραστεί με τον Ρίτσο

Το 1979, όταν το όνομα του Ελύτη βρέθηκε στη λίστα υποψηφίων για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, η Σουηδική Ακαδημία σκεφτόταν το ενδεχόμενο να δώσει το βραβείο από κοινού σε εκείνον και στον Γιάννη Ρίτσο. Ωστόσο, οι δύο ποιητές, αν και συνδέονταν από βαθιά φιλία και εκτίμηση, αρνήθηκαν να το μοιραστούν. Για τον Ελύτη, η τέχνη και η προσωπική δημιουργία ήταν κάτι βαθιά προσωπικό και ξεχωριστό. Το ίδιο πίστευε και ο Ρίτσος, και η ιδέα του να μοιραστούν αυτόν τον ανώτερο λογοτεχνικό τίτλο φαινόταν αταίριαστη και για τους δύο.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, ο Ελύτης κατάφερε να κερδίσει το βραβείο «για την ποίηση του, που με φόντο την ελληνική παράδοση, με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική οξύνοια ζωντανεύει τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργία». «Από τη Βρετανίδα Ντόρις Λέσσινγκ, τον Γκράχαμ Γκρην, τον Τούρκο Γιοσάρ Κεμάλ που ήταν από τους επικρατέστερους υποψηφίους, η Σουηδική Ακαδημία προτίμησε τον Οδυσσέα Ελύτη, παρόλο που το έργο του είναι αμετάφραστο στα σουηδικά» έγραψε η Associated Press.

Όταν τελικά το βραβείο κέρδισε ο Ελύτης, ο Ρίτσος δήλωσε: «Η απονομή του βραβείου Νόμπελ στον μεγάλο μας Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη δεν είναι μία τιμή προς τον Ελύτη, αλλά μία τιμή προς το ίδιο το Νόμπελ.

Όσο για τον Ελύτη, είπε αναφερόμενος στους επικριτές του (που ήταν μάλλον περισσότερο φαν του Ρίτσου): «Αιώνες τώρα φωνάζω Ελληνικά κι ούτε που μου αποκρίνεται κανένας».

Η ιστορία πίσω από το ψευδώνυμό του

Το πραγματικό όνομα του Οδυσσέα Ελύτη ήταν Οδυσσέας Αλεπουδέλης. Αν και προερχόταν από μια ευκατάστατη οικογένεια, αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει το επώνυμο του για να αποφύγει οποιοδήποτε είδος ευνοιοκρατίας και να προστατεύσει την ιδιωτική του ζωή. Επέλεξε το ψευδώνυμο Ελύτης, που παραπέμπει στο ελληνικό τοπίο, τη θάλασσα και τα νησιά, τρία στοιχεία που συνέθεταν τη βάση της ποίησής του. Το όνομα αυτό αντικατοπτρίζει τη βαθιά σύνδεσή του με την Ελλάδα και την επιθυμία του να εκπροσωπήσει τους ανθρώπους και τον τόπο που τον γέννησε και τον ενέπνευσε.

«Χρειάστηκε να πάρω μια απόφαση για το τι όνομα θα έβαζα σαν υπογραφή. Ήθελα να υπάρχει κάποιο ψευδώνυμο. Επειδή πάντοτε οι λέξεις που άρχιζαν από “ελ” μου ασκούσαν μια μαγεία, είτε διότι ήταν η Ελλάδα, είτε ήταν η ελπίδα, είτε μια Ελένη, που ίσως ήμουν τότε ερωτευμένος, η ελευθερία, όλες αυτές οι λέξεις που αρχίζουν από “ελ”, σκέφτηκα το αρχίσω έτσι», εξήγησε ο ίδιος.

«Κατόπιν ήταν το γράμμα “υ” που για μένα είναι το πιο ελληνικό γράμμα. Άλλωστε νομίζω και οι Γάλλοι για να το λένε “i grec” θα πει ότι είναι ελληνικό. Έβαλα μετά το “ελ” το “υ”, δεν χρειαζόταν λοιπόν παρά να βάλω μια κατάληξη που να είναι και λίγο πιο αρχαιοπρεπής, αν θέλετε, “υτης”. Ενώ έψαχνα στην αρχή να βάλω κάτι μεταξύ του “ελ” και του “της” έβαλα το “υ” και βγήκε το Ελύτης», πρόσθεσε.

Όταν η Ρένα Κουμιώτη δεν τον αναγνώρισε

Μια τρυφερή και κάπως χιουμοριστική ιστορία είναι εκείνη που αφορά τη γνωριμία του Ελύτη με την Ρένα Κουμιώτη, μία από τις σπουδαιότερες τραγουδίστριες του ελληνικού πενταγράμμου.

Το 1972 πραγματοποιήθηκε η ηχογράφηση του ιστορικού δίσκου της εταιρείας LYRA «Το θαλασσινό τριφύλλι» σε στίχους Οδυσσέα Ελύτη και μουσική Λίνου Κόκοτου με ερμηνευτές τη Ρένα Κουμιώτη και τον Μιχάλη Βιολάρη.

Όταν συναντήθηκαν στο στούντιο την ημέρα της ηχογράφησης, η τραγουδίστρια δεν τον αναγνώρισε. «Κυρία μου, να συστηθώ… Οδυσσέας Ελύτης», της είπε, σύμφωνα με τη μαρτυρία της. Η απλότητα με την οποία αντιμετώπισε την κατάσταση δείχνει την ανεπιτήδευτη πλευρά του ποιητή και την ταπεινότητά του απέναντι στη διασημότητά του, ακόμα και σε ανθρώπους του καλλιτεχνικού χώρου.

Πηγή: Grace

Τσίπρας - Η Ελλάδα της εντιμότητας θα νικήσει την Ελλάδα της διαφθοράς – Ώρα για μια μεγάλη πολιτική υπέρβαση

Ο Αλέξης Τσίπρας, σε άρθρο του στην Ελευθερία της Μεσσηνίας, με αφορμή την περιοδεία του στην Καλαμάτα, ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μιλά για την Ελλάδα της λαμογιάς του Φραπέ, του Mr Χωριάτικο, του Λιόλιου και του Γρ. Δημητριάδη των υποκλοπών. «Χρειάζεται ισχυρή προοδευτική παράταξη που να μπορεί να κοιτάει στα μάτια τη Δεξιά και να τη νικήσει», τονίζει

Στην ανάγκη για μια «μεγάλη πολιτική υπέρβαση» στέκεται ο Αλέξης Τσίπρας, σε άρθρο του στην «Ελευθερία», με αφορμή τη χθεσινή επίσκεψή του στην Καλαμάτα. «Έχουμε τη δύναμη της εμπειρίας και τη φρέσκια δυναμική της ανανέωσης. Έχουμε τις ρίζες μας βαθιά στην κοινωνία και το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον», σημειώνει και ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση υπογραμμίζοντας πως η ΕΛΑΣ στέκεται απέναντι στην «Ελλάδα του «Φραπέ», του «Χασάπη» και του Κουλκουδίνα»

Ο κ. Τσίπρας υπερασπίζεται, την κυβερνητική του θητεία, υποστηρίζοντας ότι παρέλαβε μια χρεοκοπημένη χώρα και πέτυχε την έξοδο από τα μνημόνια και τη ρύθμιση του χρέους. «Τα λεφτά που πήραμε τα βάλαμε στα δημόσια ταμεία. Δεν τα βάλαμε στις τσέπες μας. Δεν τα κάναμε μίζες. Κάθε ευρώ που χάνεται από τη διαφθορά λείπει από τα δημόσια νοσοκομεία και σχολεία, ενώ εμφανίζεται στις τιμές του σούπερ μάρκετ και στους λογαριασμούς του ρεύματος» σημειώνει ενώ προαναγγέλλει, ότι όσοι ευθύνονται για την υπονόμευση του κράτους δικαίου και της Δικαιοσύνης θα λογοδοτήσουν.

Υπογραμμίζει δε ότι «η Ελλάδα χρειάζεται μια ισχυρή προοδευτική παράταξη που να μπορεί να κοιτάει στα μάτια τη Δεξιά και να τη νικήσει στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν στηθούν οι κάλπες. Να ηττηθεί εκλογικά και στρατηγικά ο κ. Μητσοτάκης και η Δεξιά. Να απαλλαγεί η χώρα από την πιο διεφθαρμένη και άδικη κυβέρνηση».

Το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην «Ελευθερία»

«Το μέλλον της Ελλάδας κρίνεται στις αποφάσεις που παίρνουμε σήμερα. Στις αδικίες που ανεχόμαστε, στα συμφέροντα με τα οποία τολμάμε να συγκρουστούμε, στις δυνατότητες που ανοίγουμε για τους ανθρώπους της. Το ερώτημα είναι αν θα αφήσουμε στην επόμενη γενιά μια χώρα χαμηλότερων προσδοκιών ή αν θα βρούμε το θάρρος να αλλάξουμε την πορεία της.

Το 2030 η Ελλάδα συμπληρώνει διακόσια χρόνια από την ίδρυση του σύγχρονου κράτους της. Ας δώσουμε σε αυτή την επέτειο έναν ορίζοντα αντάξιο της ιστορίας της. Να μπορούν τα παιδιά της να χτίζουν εδώ τη ζωή τους. Να ανταμείβεται η προσπάθεια περισσότερο από την καταγωγή και τις γνωριμίες. Να αποκτήσουν επιτέλους περιεχόμενο, στην καθημερινότητα των πολλών, οι μεγάλες υποσχέσεις της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της προκοπής. Να κάνουμε το 2030 όχι απλώς μια επέτειο, αλλά έναν νέο δημοκρατικό ορίζοντα για την Ελλάδα.

Σε αυτόν τον τόπο και κάτω απ’ τον ίδιο ήλιο ζουν δύο Ελλάδες. Ζει η Ελλάδα που αγωνιά να τα βγάλει πέρα με τον τίμιο ιδρώτα της, με τον μόχθο και την παραγωγή. Και ζει και η Ελλάδα της λαμογιάς, της διαφθοράς και της διαπλοκής. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, αυτή η δεύτερη Ελλάδα έχει πάρει κεφάλι και ζει παρασιτικά εις βάρος των ανθρώπων που παράγουν. Αυτή είναι Ελλάδα του «Φραπέ», του «Χασάπη» και του Κουλκουδίνα, που παίρνουν τις επιδοτήσεις των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των αλιέων. Η Ελλάδα του κ. «Χωριάτικου»που έκλεβε το ελληνικό δημόσιο όχι δήθεν κάτω από τα μάτια, αλλά και με τις πλάτες της κρατικής μηχανής. Η Ελλάδα του κ. Λιόλιου, του εκλεκτού του Μαξίμου, που έστηνε μέχρι και σχολικά πρωταθλήματα. Η Ελλάδα του κ. Μπεκίρη, του δήθεν εθελοντή στο γραφείο του πρωθυπουργού, που δεν έκανε ποτέ πόθεν έσχες. Η Ελλάδα του κ. Δημητριάδη, ενός από τους αρχιτέκτονες του σκανδάλου των υποκλοπών, που περιοδεύει στην Ελλάδα ως στέλεχος της ΝΔ σαν να μην τρέχει τίποτα.

Εμείς είμαστε απέναντι σε αυτή την Ελλάδα. Είμαστε με κάθε πολίτη που αισθάνεται ότι εργάζεται περισσότερο και ζει δυσκολότερα. Με κάθε νέο που δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον του. Με κάθε οικογένεια που δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα. Με κάθε δημοκρατικό πολίτη που ζητά ένα κράτος δίκαιο, αποτελεσματικό και έντιμο. Με κάθε έντιμο δημόσιο λειτουργό που αντιμετωπίζει τις απειλές των δικτύων της διαπλοκής και της διαφθοράς.

Η κυβέρνηση έχει χάσει κάθε επαφή με τη ζωή των πολλών. Πίσω από τις αποτυχίες της βρίσκονται πέντε πολιτικές επιλογές που αποκαλύπτουν ποιους υπηρετεί και ποιους εγκαταλείπει:

  • Προστατεύει τα μεγάλα συμφέροντα, αφήνοντας την κοινωνία απροστάτευτη απέναντι στην ακρίβεια. Ένα αόρατο μνημόνιο αφαιρεί καθημερινά εισόδημα από τα νοικοκυριά, την ώρα που τα καρτέλ θησαυρίζουν.
  • Παραχωρεί περισσότερη δύναμη στα funds, που αντιμετωπίζουν το σπίτι μιας οικογένειας ως ευκαιρία κέρδους. Ο δανειολήπτης μένει μόνος απέναντι σε έναν μηχανισμό που απειλεί να του στερήσει τους κόπους μιας ζωής.
  • Συσσωρεύει υπερπλεονάσματα από την επιβάρυνση της κοινωνίας και επιστρέφει ένα μικρό μέρος τους σε pass και αποσπασματικές ενισχύσεις. Ζητά μάλιστα ευγνωμοσύνη από εκείνους των οποίων το εισόδημα εξαντλεί.
  • Αντιμετωπίζει το κράτος ως λάφυρο και τη διατήρησή της στην εξουσία ως υπέρτατο σκοπό. Το «Επιτελικό Κράτος» συγκέντρωσε την εξουσία στο Μέγαρο Μαξίμου, αποδυνάμωσε τη λογοδοσία, έθεσε στο στόχαστρο τις Ανεξάρτητες Αρχές και άνοιξε την πόρτα σε πρακτικές της «νύχτας» στον πυρήνα της διακυβέρνησης.
  • Υπονομεύει τη μεγάλη υπόσχεση της Μεταπολίτευσης: ότι η επόμενη γενιά θα ζήσει καλύτερα από την προηγούμενη. Αντί να ανοίγει δρόμους για τους νέους, τούς ζητά να συμβιβαστούν με λιγότερες ευκαιρίες, μεγαλύτερη ανασφάλεια και χαμηλότερες προσδοκίες.

Παρέλαβα την χώρα χρεοκοπημένη και με άδεια ταμεία. Την είχαν χρεοκοπήσει οι κυβερνήσεις της ΝΔ και αστόχησαν οι συγκυβερνήσεις της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ να τη βγάλουν από την κρίση.

Ανέλαβα την ανόρθωση της χώρας, την ανάκτηση της αξιοπιστίας της, την έξοδό της από τα μνημόνια και τη ρύθμιση του χρέους. Και τα πέτυχα. Κάθε ευρώ που έμπαινε στα δημόσια ταμεία είχε μια αξία, υπηρετούσε έναν εθνικό στόχο. Να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια, να ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία και να μπορέσουμε να ανασάνουμε οικονομικά. Σήμερα, κάθε ευρώ που μπαίνει στα δημόσια ταμεία έχει αυτόν το στόχο; Τα λεφτά που πήραμε τα βάλαμε στα δημόσια ταμεία. Δεν τα βάλαμε στις τσέπες μας. Δεν τα κάναμε μίζες. Κάθε ευρώ που χάνεται από τη διαφθορά λείπει από τα δημόσια νοσοκομεία και σχολεία, ενώ εμφανίζεται στις τιμές του σούπερ μάρκετ και στους λογαριασμούς του ρεύματος.

Το αίσθημα δικαίου θα κριθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα στην κάλπη. Αν ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ πάρουν άλλη μία τετραετία, τότε δεν υπάρχει καμία περίπτωση αυτά τα θέματα να ανοίξουν και να υπάρξει λογοδοσία. Σε ό,τι με αφορά δεσμεύομαι ότι αυτοί που τσαλαπάτησαν το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη θα λογοδοτήσουν.

Η πολιτική αλλαγή με αλλαγή πολιτικής είναι η προϋπόθεση ώστε η χώρα να αποκτήσει ξανά κοινωνική συνοχή, δημοκρατική αξιοπιστία και πραγματική προοπτική. Είναι κοινωνική απαίτηση. Η Ελλάδα χρειάζεται μια εναλλακτική προοδευτικής διακυβέρνησης. Όχι μια δύναμη διαχείρισης, όχι μια ακόμα δύναμη συνδιαχείρισης, αλλά τον αντίπαλο πόλο στη δεξιά, όχι μια συμπληρωματική δύναμη στη Δεξιά αν χρειαστεί δεκανίκι μετά τις επόμενες εκλογές.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια ισχυρή προοδευτική παράταξη που να μπορεί να κοιτάει στα μάτια τη Δεξιά και να τη νικήσει στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν στηθούν οι κάλπες. Να ηττηθεί εκλογικά και στρατηγικά ο κ. Μητσοτάκης και η Δεξιά. Να απαλλαγεί η χώρα από την πιο διεφθαρμένη και άδικη κυβέρνηση.

Έχει έρθει η ώρα για μια μεγάλη πολιτική υπέρβαση. Μια υπέρβαση που εκκινεί από μια νέα πολιτική ενότητα του χώρου που θα συναντηθεί στην κάλπη της ΕΛΑΣ. Έχουμε τη δύναμη της εμπειρίας και τη φρέσκια δυναμική της ανανέωσης. Έχουμε τις ρίζες μας βαθιά στην κοινωνία και το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.

Όποιος και όποια πιστεύει σε αυτή την αναγκαιότητα και σε αυτή τη δυνατότητα, κάνει την πολιτική επιλογή σήμερα».

 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Θέλει η κυβέρνηση να κρυφτεί και η σχέση με τα funds δεν την αφήνει, οι λαοί στην ΕΕ ξύπνησαν και η χαρά του ακραίου νεοφιλελευθερισμού σβήνει

Η υπόθεση διαφθοράς στην ΑΑΔΕ, οι εσωκομματικές ισορροπίες στη ΝΔ και ο κίνδυνος αγροτικών κινητοποιήσεων εντείνουν την πίεση στο Μαξίμου, ενώ οι διεθνείς εξελίξεις προκαλούν νέα ανησυχία.

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, αρχικά να ευχηθώ καλό μήνα και καλή εβδομάδα. Τελευταίος μήνας του Φθινοπώρου ο Νοέμβριος, βαίνομεν αργά αλλά σταθερά προς τας εκλογάς της Ανοίξεως και ειλικρινά δεν ξέρω πως θα την παλέψει η κυβέρνηση ως τότε. Τα είχε όλα δηλαδή, της έσκασε και η ιστορία με τα στελέχη της ΑΑΔΕ και ψάχνεται. Κι αυτό επειδή δεν μιλάμε για ένα και δύο άτομα, μιλάμε για 25 στελέχη της Αρχής που προΐσταται ο κ. Πιτσιλής εδώ και αρκετά χρόνια, στελέχη που φαίνεται πως έχουν λερωμένη τη φωλιά τους σε τρανταχτές υποθέσεις τύπου «Χωριάτικο». Δηλαδή, φανταστείτε το δίλημμα. Από τη μια να πανηγυρίζεις ότι καταπολεμάς τη διαφθορά και από την άλλη να φαίνεται ότι οι ελεγκτικοί σου μηχανισμοί -μέρος αυτών- είναι κομμάτι του προβλήματος. Στο σύνολο δηλαδή το αποτέλεσμα δεν φαίνεται να ευνοεί την κυβέρνηση.

Ο Τραμπ την επόμενη ημέρα

Εφτασε η κρίσιμη μέρα και τα βλέμματα – χωρίς καμία υπερβολή! – είναι στραμμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών θα κρίνει πάρα πολλά πράγματα στην γεωπολιτική σκακιέρα. Σύμφωνα με τα προγνωστικά οι Ρεπουμπλικάνοι του Ντόναλντ Τραμπ προβλέπεται να χάσουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων και ίσως χάσουν και την πλειοψηφία στη Γερουσία. Αυτό βεβαίως είναι το χειρότερο δυνατό ενδεχόμενο για τον σημερινό Πρόεδρο των ΗΠΑ. Ήδη το θέμα της «νοθείας» δουλεύεται συστηματικά από τους υποστηρικτές του Προέδρου και αναμένεται σ΄ αυτή την περίπτωση να συνεχίζει να κυβερνά με προεδρικά διατάγματα. Η θέση του θα αδυνατίσει – ότι καλύτερο για τους ευρωπαίους και τον … Ζελένσκι, το οποίο τον έχουν πάρει … «επ΄ ώμου». Όμως ένας Τραμπ αποδυναμωμένος στις ΗΠΑ και με τους δικαστικούς κινδύνους ενόψει – τους οποίους προφανώς και τους φοβάται – θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Δεν γνωρίζω πως θα συμπεριφερθεί στον πόλεμο με το Ιράν, αλλά και ούτε είναι σαφές πως θα εξελιχθούν οι σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Αν η κατάσταση σήμερα είναι δύσκολη, πολύ φοβάμαι ότι μπορεί να γίνει επικίνδυνα δύσκολη μετά από την 3η Νοεμβρίου! Όλα αυτά τα παρακολουθούν στο Μέγαρο Μαξίμου και στην Βασιλίσσης Σοφίας και … κρατάνε την ανάσα τους!

Το «κοινωνικό ζήτημα» στον άξονα

Αλλά στην Ευρώπη το «κοινωνικό ζήτημα» έχει επανακάμψει δριμύτερο. Μετά από την επιτυχία των διαδηλώσεων για τρίτο Σάββατο – το περασμένο – στη Γαλλία, η κατάσταση δεν φαίνεται να εκτονώνεται. Την προσεχή Πέμπτη υπάρχει πανεθνική κινητοποίηση των συνδικάτων και ήδη γίνεται λόγος για «μία εβδομάδα υψηλού κινδύνου για την κυβέρνηση»! Εχει φέρει στο τραπέζι την αύξηση του κατώτατου μισθού, αλλά όχι με αξιόπιστο τρόπο. Η κυβέρνηση Λεκορνύ και ο Πρόεδρος Μακρόν βρίσκονται αντιμέτωποι από την μία πλευρά από την κοινωνική οργή και από την άλλη από τις εταιρείες οικονομικής αξιολόγησης, ενώ συνεχίζει να δαπανά τεράστια ποσά σε πολεμικούς εξοπλισμούς και όχι για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών. Δε νομίζω ότι μπορεί να … «τετραγωνίσει τον κύκλο»! Το μόνο που της απέμεινε είναι η καταστολή – η γυμνή καταστολή! Όπως και στη Γερμανία, όπου διαδήλωσαν το Σάββατο 31 πόλεις περί τους 180.000 νέοι της Gen Z και σε μείζον θέμα έχουν αναδειχθεί κάτι … σπασίματα στη Φρανκφούρτη – κι όχι οι λόγοι για τους οποίους έγιναν οι διαδηλώσεις. Και συζητούν η επόμενη διαδήλωση να απαγορευθεί!

«Επιχείρηση γοητείας»

Εν τω μεταξύ στα καθ΄ ημάς το Μέγαρο Μαξίμου και ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταβάλουν απελπισμένες προσπάθειες για να δείξουν – μόνο να δείξουν, εντάξει; – ότι ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής όχι μόνο δεν έχει σχέση με τον έτερο πρώην τον κ. Αντώνη Σαμαρά, αλλά αντιθέτως παραμένει ως ο βασικός πυλώνας της σημερινής Νέας Δημοκρατίας! Ετσι την τελευταία προσπάθεια την ανέθεσαν στον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Κυριάκο Πιερρακάκη, εκμεταλλευόμενοι ένα σοβαρό πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουν η ΣΕΚΕ και οι καπνοπαραγωγοί της Θράκης – το θέμα της υψηλής φορολογίας του καπνού σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ο ευγενής κι ο … αναλώσιμος

Πήγε, λοιπόν, ο κ. Πιερρακάκης στη Ξάνθη, συναντήθηκε με την ηγεσία της ΣΕΚΕ και φυσικά με τον πρόεδρο της, το κ. Καραμανλή. Και δώστου οι διθύραμβοι για την … επιτυχή επίσκεψη του υπουργού, που τον δέχθηκε ο κόσμος εκεί σαν τον σωτήρα του και να το profile του κ. Πιερρακάκη, που προετοιμάζεται για τις μελλοντικές εξελίξεις. Και να οι φωτογραφίες με τον κ. Καραμανλή – προφανώς σε κοντράστ με τις αντίστοιχες στο Πολεμικό Μουσείο που ήταν με τον κ. Σαμαρά. Και να οι … «αγιογραφίες» για τον κ. Πιερρακάκη – και πόσο τον εκτιμάει ο κ. Καραμανλής. Κι αυτό συνέβαινε την ίδια ώρα που στη Βουλή ο δυστυχής υφυπουργός του κ. Δημήτρης Μαρκόπουλος απέσυρε από το νομοσχέδιο του κ. Πιερρακάκη το άρθρο 23 που έδινε το πάνω χέρι στα funds σε σχέση με τους δανειολήπτες….

Η πλήρης ασυδοσία

Τα οποία funds και οι servicers δεν προσήλθαν στη Βουλή όπου και είχαν κληθεί πριν από μερικές μέρες προκαλώντας την έντονη αντίδραση των βουλευτών της αντιπολίτευσης. Αντέδρασε και ο κ. Μαρκόπουλος βέβαια αλλά ποιος τον πιστεύει; Τα εν λόγω… ευαγή ιδρύματα κάνουν ό,τι θέλουν στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη, της γαλάζιας διακυβέρνησης και του… κεντρώου κ. Πιερρακάκη. Η πλήρης ασυδοσία μιλάμε και οι απίστευτοι εκβιασμοί στην κοινωνία που χρωστάει πολλά ακόμη. Βέβαια όταν η κοινωνία έσωζε τις Τράπεζες στα Μνημόνια όλα ήταν καλά… Δεν βαριέστε, θα το λύσει το θέμα ο πρωθυπουργός Κυριάκος έως τις εκλογές. Έχει πολλά φούμαρα να πουλήσει ακόμα…

Ο κ. Μητσοτάκης κι ο κ. Πιτσιλής

Κατά τα άλλα ο κ. Μητσοτάκης συνεδριάζει σήμερα το υπουργικό του συμβούλιο για να οργανώσει τον κυβερνητικό προγραμματισμό ως τις εκλογές. Κι αμέσως μετά συνεδριάζει την – άγνωστη ως τώρα… – Εκτελεστική Γραμματεία του κόμματος – όπου διάφοροι παράγοντες της Πειραιώς βρίσκονται … «στα σκοινιά» μεταξύ τους! Κι όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης διαφθοράς, που αδυνατεί να πείσει την κοινωνία γιατί όλες αυτές οι υποθέσεις βγήκαν από τη επιχείρηση … «καθαρά χέρια» του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη – εν αγνοία βεβαίως της ΑΑΔΕ! – τώρα, μετά από 7,5 χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ο επικεφαλής της ΑΑΔΕ κ. Γιώργος Πιτσιλής βρίσκεται σε δύσκολη θέση, σε πολύ δύσκολη θέση – που όμως το Μέγαρο Μαξίμου αδυνατεί να τον απομακρύνει – για ευνόητους λόγους…

Απονενοημένο

Κυκλοφορεί ότι ο κ. Μητσοτάκης σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να επισκεφτεί τη Μεσσηνία στα πλαίσια του συνεδρίου της ΚΕΔΕ. Μια περιοχή που μοιάζει με … «διακεκαυμένη ζώνη», δεδομένου ότι είναι η έδρα του κ. Σαμαρά. Βέβαια για το κάνει αυτό ο πρωθυπουργός θα πρέπει να διαμορφώσει ένα τέτοιο προστατευόμενο περιβάλλον για να μην υπάρξουν και … «ατυχήματα»! Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα….

Ο κ. Σχοινάς και τα … τρακτέρ

Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μαργαρίτης Σχοινάς έχει πέσει στα … βαθιά και χωρίς … σωσίβιο! Εντός του Νοεμβρίου πρέπει να πληρωθούν οι αγρότες την βασική ενίσχυση, αλλά αυτό ακόμη δεν φαίνεται στον ορίζοντα! Κι όσο περνούν οι μέρες τόσο το άγχος κι η ανησυχία ανεβαίνουν level. Διότι υπάρχει κίνδυνος. Και μάλιστα μεγάλος. Και δεν έχει να κάνει τόσο με την αδυναμία των βουλευτών να πλησιάσουν τις αγροτικές περιοχές, όσο με το ενδεχόμενο να βγουν πάλι τα τρακτέρ στις εθνικές οδούς. Σε προεκλογική περίοδο….