Η «Βίβλος» του Γκέιτς και του Μπάφετ
Ακούγεται απίθανο αλλά το βιβλίο είχε πρωτοβγεί στα ράφια το μακρινό 1969. Είναι μια συλλογή από άρθρα σχετικά με τις επιχειρήσεις στην Αμερική από την πένα του δημοσιογράφου Τζον Μπρουκς. Ολα δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά στο περιοδικό «The New Yorker» τη δεκαετία του 1960. Καλύπτουν θέματα από την άνοδο της Xerox μέχρι τα σκάνδαλα στην General Electric, με πρόζα που χαρακτηρίζεται «απαράμιλλη» και γερές δόσεις χιούμορ.
Ο συνιδρυτής της Microsoft έγραψε στην εφημερίδα «The Wall Street Journal» ότι ο τίτλος «παραμένει το καλύτερο βιβλίο για τις επιχειρήσεις που έχω διαβάσει ποτέ». Και όταν το λέει αυτό ο Μπιλ Γκέιτς, δεν μπορεί, κάτι παραπάνω θα ξέρει. Ο έπαινός του έπεισε χιλιάδες να αναζητήσουν το βιβλίο. Η Abebooks είπε ότι την περασμένη εβδομάδα ο τίτλος ήταν ο κορυφαίος της αναζήτησης στην ιστοσελίδα της. Την Κυριακή ανακοίνωσε ότι έχουν εξαντληθεί όλα τα αντίτυπα της πρώτης (επαν)έκδοσης.
Επαινοι από τον Γκέιτς, συνωστισμός στα βιβλιοπωλεία
«Χάρηκα πολύ όταν έμαθα ότι ο Μπιλ Γκέιτς είναι θαυμαστής του βιβλίου του πατέρα μου»είπε ο γιος του μακαρίτη συγγραφέα Αλεξ Μπρουκς. «Είναι σίγουρα αλήθεια ότι πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στις επιχειρήσεις. Αλλά οι βασικές αρχές έχουν μείνει ίδιες. Οι βαθύτερες γνώσεις του Μπρουκς είναι εξίσου σημαντικές σήμερα όσο ήταν τότε» έγραψε ο Γκέιτς.
Τα μαθήματα εξακολουθούν να ισχύουν. Οταν ο Μπρουκς αφηγείται τον ανεξήγητο τριήμερο πανικό που κατέλαβε τη Wall Street το 1962, θα μπορούσε εξίσου καλά να μιλάει για το Κραχ του 2008. Οταν γράφει για τα ελαττώματα στον φόρο εισοδήματος θα μπορούσε να αναφέρεται σε οποιαδήποτε στιγμή του περασμένου αιώνα.
Ισως το πιο εποικοδομητικό κομμάτι από τη σύγχρονη σκοπιά είναι το βλέμμα που ρίχνει ο Μπρουκς στο εσωτερικό της εταιρείας Xerox σε μια στιγμή μετάβασης. Σκεφτείτε: στα μέσα της δεκαετίας του 1950, οι Αμερικανοί έβγαζαν περίπου 20 εκατομμύρια φωτοτυπίες ετησίως, χρησιμοποιώντας κακή τεχνολογία που παρήγε χειρότερα αποτελέσματα. Το 1964, αφότου η Xerox εισήγαγε την ξηρογραφία (ηλεκτροφωτογραφία) - μια διαδικασία με την οποία τα αντίγραφα έβγαιναν σε κανονικό χαρτί και με μεγάλη ταχύτητα - ο αριθμός των χρηστών εκτοξεύθηκε σε 9,5 δισεκατομμύρια. Δύο χρόνια αργότερα, ήταν 14 δισεκατομμύρια.
Ξηρογραφία: νεολογισμός βασισμένος στην ελληνική γλώσσα
Αλλά ο Χάλοϊντ πίστευε ακράδαντα ότι με το όνομα «ηλεκτροφωτογραφία» το μηχάνημα δεν θα είχε ελπίδες. Για να το βαφτίσει απευθύνθηκε σε έναν καθηγητή Γλωσσολογίας στο πανεπιστήμιο του Οχάιο. Ο καθηγητής ήταν ελληνιστής και πρότεινε ένα νεολογισμό βασισμένο στην ελληνική γλώσσα: τη λέξη ξηρογραφία (xerography). Ο Χάλοϊντ ονόμασε τα φωτοτυπικά μηχανήματα «Xerox Machines». Το 1948 κατοχύρωσε τη λέξη «Xerox» και μετονόμασε την εταιρεία του σε Xerox Corporation. Η άφιξη της ξηρογραφίας προκάλεσε ελπίδες και φόβους παρόμοιους με εκείνους που είδαμε τις πρώτες ημέρες του World Wide Web. Εφερε την ανατροπή και άλλαξε τη φύση της διάδοσης κειμένου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο από την εποχή του Γουτεμβέργιου.
Τώρα η επανάσταση της φωτοτυπίας έχει γίνει ρουτίνα. Η Xerox ξόδεψε δισεκατομμύρια αναζητώντας την επόμενη μεγάλη επιτυχία, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να φτιάξει κάτι που να συγκρίνεται με το φωτοτυπικό μηχάνημα.
