Το περιοδικό Travel and Leisure για πάνω από 19 χρόνια «αναθέτει» τους αναγνώστες του να επιλέξουν τα καλύτερα ξενοδοχεία στον πλανήτη, κρίνοντας τα από το φαγητό, τις προσφερόμενες υπηρεσίες και την τοποθεσία. Δέκα από τα καλύτερα ξενοδοχεία του κόσμου παρουσιάζει η ιστοσελίδα του CNN, τα οποία επέλεξε από το περιοδικό Travel and Leisure, που κάθε χρόνο, για πάνω από 19 χρόνια, οι αναγνώστες του επιλέγουν τα καλύτερα ξενοδοχεία σε κάθε σημείο της γης. Με κριτήρια το καλό φαγητό, το σέρβις του καταλύματος και την τοποθεσία του, οι αναγνώστες ψηφίζουν αυτά που τους έχουν γοητεύσει περισσότερο! Εμείς σας παρουσιάζουμε τα δέκα ξενοδοχεία, από τα καλύτερα στον κόσμο για το 2014 και αν δεν έχετε ακόμα σχεδιάσει τις διακοπές σας, αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναν από τους προσεχείς προορισμούς σας…

1. Triple Greek Ranch, στη Μοντάνα των ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα πολυτελές ξενοδοχείο στο βουνό που ξέρει πώς να «κανακέψει» τους επισκέπτες του. Τους υποδέχεται με ένα μπουκάλι καλό κόκκινο κρασί και οργανώνει περιηγήσεις ακόμα και με ελικόπτερο στο Yellow Stone!

2. Nayara Srings, στην Κόστα Ρίκα. Δεν βρίσκεται κοντά στους καταρράκτες που γνωρίζετε, αλλά υπάρχει πισίνα για τις βουτιές σας και ιαματικά νερά που προέρχονται από το κοντινό ηφαίστειο Arenal.

3. Four Seasons Hotel Gresham Palace, στη Βουδαπέστη. Εντυπωσιακό πολυτελές ξενοδοχείο, με δωμάτια που έχουν θέα στο Δούναβη, παράθυρα βιτρώ, κρυστάλλινους πολυελαίους και ψηφιδωτά πλακάκια!

4. Southern Ocean Lodge, στην Αυστραλία. Εδώ ο επισκέπτης επιλέγει να χαλαρώσει σε μια από τις 21 σουίτες, που διαθέτουν ιδιωτική πισίνα και γρανιτένιες μπανιέρες.

5. Ocean House, Rhode Island στις ΗΠΑ. Ένα ξενοδοχείο με βικτοριανό στυλ, στην άκρη του ωκεανού, έχει ιδιωτική παραλία για ρομαντικούς περιπάτους και ειδική αίθουσα για θεραπείες σπα!

6. The Langham, στο Σικάγο. Τα τεράστια παράθυρα, που εκτείνονται από το δάπεδο μέχρι την οροφή, δίνουν την ευκαιρία στον επισκέπτη να θαυμάσει την απεριόριστη θέα της πόλης και τον ποταμό της, ενώ το σέρβις του προσωπικού χαρακτηρίζεται πολλών αστέρων.

7. Singita Sabi Sand, στη Νότιο Αφρική. Χτισμένο σε μοναδικό τοπίο της Νοτίου Αφρικής, προσφέρεται για ποδήλατο βουνού και σαφάρι, ενώ όποιος θέλει μπορεί να δει από κοντά τους ελέφαντες που κολυμπούν στον ποταμό Sand!

8. Londolozi Game Reserve, στη Νότιο Αφρική. Οικογενειακή επιχείρηση σε 42.000 εκτάρια άγριας φύσης, όπου το να βλέπουν οι επισκέπτες τις λεοπαρδάλεις να περνούν είναι συνηθισμένο φαινόμενο… Τα 32 δωμάτια και οι 12 σουίτες του απομακρυσμένου από τον κόσμο ξενοδοχείου, προσφέρουν τον ιδανικό τόπο για ήσυχες διακοπές.

9. Oberoi Udaivilas, Ινδία. Χτισμένο σε πρώην κυνηγότοπο ενός Ινδού μαχαραγιά, το ξενοδοχείο βρίσκεται πάνω σε ιδιωτικό νησί. Κατά την άφιξή σας στο αεροδρόμιο, ένας οδηγός με αυτοκίνητο θα σας πάει μέχρι την λίμνη Pichola, όπου με βάρκα θα βρεθείτε στους απέραντους κήπους του ξενοδοχείου. Θα ξεναγηθείτε σε ένα παλάτι του 18ου αιώνα και από το παράθυρο σας θα μπορείτε να θαυμάζετε τα παγόνια, τα ελάφια και τα αγριογούρουνα του νησιού!

10. Taj Lake Palace, Ινδία. Ένα μαρμάρινο παλάτι 263 ετών που και αυτό είναι χτισμένο στο ιδιωτικό νησί της λίμνης Pichola, προσφέρει στους επισκέπτες απέραντη θέα στη λίμνη από τα 66 δωμάτια και τις 17 σουίτες που διαθέτει. H διακόσμηση του ξενοδοχείου ορίζεται μόνο με μια λέξη…πολυτέλεια!

Ο Χόμφρεϊ Μπόγκαρτ και η Λόρεν Μπακόλ έγιναν πολύ γρήγορα το αγαπημένο ζευγάρι του Χόλιγουντ, όταν πρωτοσυναντήθηκαν στα γυρίσματα της Μαρτινίκας του Χάουαρντ Χοκς, ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Για το κοινό, ήταν ο σκληρός που άρχισε να χαμογελάει δίπλα στην πανύψηλη γαλανομάτα ξανθιά, ένα κατά 25 χρόνια νεότερο από αυτόν μοντέλο που έμαθε γρήγορα να παίζει στο σινεμά, κυρίως μαζί του, και αργότερα με τους κορυφαίους πρωταγωνιστές, όχι πάντα σε ταινίες που αξιοποιούσαν το κοντράστ της βραχνής φωνής με την αγγελική της εμφάνιση. 

Για τους φίλους τους, ήταν η Babe και ο Bogie. Η καλύτερη τους παρέα έγινε ο Σπένσερ Τρέϊσι και η Κάθριν Χέμπορν, το ζευγάρι των πολλών Όσκαρ και των εξαιρετικά περιορισμένων κοινωνικών εμφανίσεων- εκείνος δε μπόρεσε ποτέ να απαλλαγεί από τον γάμο του λόγω καθολικισμού και διαχώρισε την προσωπική ζωή από την δουλειά, ενώ εκείνη, λόγω χαρακτήρα, προτιμούσε να μένει μακριά από απονομές και βραβεία, κάνοντας παρέα με τον Κιούκορ, τους Βαϊνγκάρτεν, τους Κάνιν (πριν μαλώσουν αμετάκλητα, επειδή δημοσιοποίησαν τη φιλία τους), τους Ολίβιε και κυρίως τους Μπόγκαρτ.   Η Κάθριν Χέμπορν έπαιξε έναν από τους καλύτερους ρόλους της (μια πεισματάρα γεροντοκόρη) πλάϊ στον Μπόγκαρτ στη Βασίλισσα της Αφρικής.

Το χρονικό των δυσχερειών και των διαπροσωπικών σχέσεων που αναπτύχθηκαν απαθανατίστηκε στο White Hunter, Black Heart του Κλιντ Ίστγουντ. Ο σκηνοθέτης Τζον Χούστον και ο Χόμφρεϊ Μπόγκαρτ τακίμιασαν αμέσως. Αμφότεροι αρσενικά παλαιάς κοπής,  σύγκριναν τα όπλα τους και κυνηγούσαν άγρια ζώα, κάπνιζαν πούρα και πίπες ("take that beastly pipe away from me", τους φώναζε συχνά η Χέμπορν στα διαλείμματα) και έπιναν αποκλειστικά αλκοόλ, γι΄αυτό και δεν νόσησαν από ελονοσία, όπως όλοι οι υπόλοιποι που αναγκαστικά έπιναν νερό. Η Μπακόλ συνόδευε τον σύζυγο της και πλησίασε με αγάπη και σεβασμό τη μεγαλύτερη της, και είδωλο των νεανικών της χρόνων,  Χέμπορν, την οποία είχε θαυμάσει στο σινεμά στο ρόλο της Τρέϊσι Λορντ, στα Κοινωνικά Σκάνδαλα.    

Όταν επέστρεψαν ταλαιπωρημένοι αλλά σώοι στα σπίτια τους, άρχισαν να κάνουν παρέα και με τον Τρέϊσι και σχημάτισαν έναν αδιάρρηκτο οικογενειακό κύκλο, με επισκέψεις, γεύματα που οργάνωνε η Χέμπορν και μαγείρευε η πιστή βοηθός της, η Νόρα, ανταλλαγές φιλελεύθερων πολιτικών απόψεων, που κορυφώθηκαν με τη συμμετοχή των Μπόγκαρτ και Μπακόλ στην πικετοφορία εναντίον του γερουσιαστή Μακάρθι και των μεθοδεύσεων του. Ήταν μια παράξενη σύμπραξη παλιών και νέων αξιών: η Χέμπορν αποτέλεσε πρότυπο για την Μπακόλ στα θέματα της γυναικείας ανεξαρτησίας και των έμπρακτων επιλογών.

Δυο δυνατές και δυναμικές γυναίκες στη ζωή τους έβγαζαν παρόμοια εικόνα και στο σινεμά. Ωστόσο, ανήκαν στη γενιά των θηλυκών που υπηρετούσαν τους συντρόφους τους και ποτέ δεν τους αμφισβητούσαν, μεταξύ τους, ή μπροστά σε τρίτους. Η Κέϊτ καθόταν στο πάτωμα (είχε άλλωστε τη συνήθεια να σκύβει για να μη φαίνεται ο λαιμός της, που δεν τον συμπάθησε ποτέ!) και άκουγε ευλαβικά αυτά που είχε να πει ο Σπενς. Παράλληλα, υπέμεινε ευλαβικά τις κρίσεις εσωστρέφειας και τον αλκοολισμό του, μέχρι το τέλος, που τον γηροκόμησε κανονικά. Το ίδιο και η Μπακόλ.

Αμέσως μετά τη Βασίλισσα της Αφρικής και το μοναδικό Όσκαρ του, ο Μπόγκαρτ αρρώστησε και, αν και συνέχισε να δουλεύει, είχε περισσότερο από ποτέ τη φροντίδα της Μπακόλ, η οποία παραμέρισε την καριέρα της για να του παρασταθεί και να μεγαλώνει τα δυο παιδιά τους. Ο Μπόγκαρτ παρέμεινε ο έρωτας και οάντρας της ζωής της, ο μοναδικός που συνέχισε να μνημονεύει σε συνεντεύξεις και απονομές, όπως στο τιμητικό Όσκαρ που παρέλαβε από τα χέρια της Αντζέλικα Χιούστον, κόρης του παλιόφιλου Τζον.    

Ο επόμενος της γάμος με τον Τζέϊσον Ρόμπαρντς ήταν ατυχής, σύμφωνα με τα δικά της λόγια. Τον χώρισε, όπως είπε, λόγων αλκοολισμού. Προφανώς, το ποτό τουΜπόγκαρτ ήταν εντός ελέγχου, ενώ του Ρόμπαρντς, οδηγούσε στη βία. Με την επιλογή της να παντρευτεί τον Ρόμπαρντς, η Μπακόλ έδειξε μια  κλίση προς τους ηθοποιούς με έντονη προσωπικότητα, κάτι που την διαφοροποίησε από την Χέμπορν, για την οποία ο Τρέϊσι ήταν μονόδρομος, μια οσχέση οριστική κι ανεπανάληπτη. Ο σύντομος αρραβώνας της με τον Φρανκ Σινάτρα, που διαλύθηκε όταν εκείνος πληροφορήθηκε πως το νέο έχει διαθοθεί στους κουτσομπολίστικους κύκλους, μπορεί κα να σήμαινε πανικό μπροστά στο πρόωρο ράφι, φόβο για την  κοινωνική μοναξιά και το στίγμα της νεαρής χήρας με δυο μικρά παιδιά. Ποιός ξέρει πώς σκεφτόταν μια πανέμορφη και ποθητή γυναίκα που τόσα χρόνια είχε μάθει να υπάρχει δίπλα σε έναν ζωντανό θρύλο, ειδικά μετά από μια μεγάλη περίοδο κλεισμένη στο σπίτι της.   Με τον Μπόγκαρντ και τον γιό τους Stephen στην Πολυνησία, στο διάλειμμα γυρισμάτων  

Για την Μπακόλ, το σινεμά έφθινε μετά τον Μπόγκαρτ και το θέατρο της συνέβη κυρίως μετά τον Ρόμπαρντς. Έφθασε μάλιστα να κερδίσει δυο βραβεία Τόνι πρώτου ρόλου σε μιούζικαλ, τη μια φορά μάλιστα "εναντίον" της Κάθριν Χέμπορν. Η Μπακόλ έπαιξε τη Μάργκο Τσάνινγκ, τον χαρακτήρα που πρωτοείδαμε στο σινεμά με την Μπέτι Ντέϊβις στο Όλα για την Εύα (άλλη μια τεράστια προσωπικότητα), σε μιουζικαλίστικη διασκευή με τίτλο Applause, ενώ η Χέμπορν έκανε επιτυχία την ίδια χρονιά με το Coco, το 1970, υποδυόμενη την Κοκό Σανέλ, και η υποψηφιότητα της υπήρξε ατελέσφορη, όπως και η επόμενη για το West Side Waltz, το 1981, κατά σύμπτωση τη χρονιά που η Μπακόλ κέρδιζε το δεύτερο της Τόνι.  

Η Μπέτι Μπακόλ πάντα έλεγε πως όταν έφυγαν από τη ζωή οι σύντροφοι τους, η Κέϊτ και εκείνη "έμειναν οι δυό τους". Επισκεπτόταν συχνότατα τη Χέμπορν και μιλούσαν για τα νέα και κυρίως για τα παλιά, και όταν η φίλη της άρχισε να χάνεται στο θολό σκοτάδι του γήρατος, δεν παρέλειπε να της θυμίζει ποιά ήταν στο πατρικό της, στο Κονέκτικατ, σφίγγοντας την καρδιά της, μόνο και μόνο για να χαρεί ένα ξέφωτο διάυγειας στο σκληρό πρόσωπο της. Από το 1993 κι έπειτα, το κενό έγινε τεράστιο και μόνιμο με την απώλεια της Χέμπορν. Η Μπακόλ έβγαινε σπάνια από το τεράστιο διαμέρισμα της στο κτίριο Ντακότα του Μανχάταν (την τελευταία κατοικία του Τζον Λένον) και χθές πέθανε στα 89 της, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.    

Ήταν η τελευταία σέξι γκόμενα του Χόλιγουντ. Ίσως και η μοναδική. Δείτε στο youtube πώς αντέδρασε όταν έχασε το σίγουρο Όσκαρ για το Ο Καθρέφτης Έχει Δύο Πρόσωπα, από την Ζυλιέτ Μπινός. Ήταν σα να της έλεγε: "Πώς τόλμησες; Κοριτσάκια σαν κι εσένα σας τρώω για πρωϊνό".   Πηγή: lifo

Γράφει ο Χρήστος Χωμενίδης

«…ερώτησα κάποτες γιατί τάχατες η τραγική και σεμνή παρθένα που λέγονταν Πουλχερία την παραμονή του γάμου της σφουγγάρισε προσεχτικά όλο το σπίτι και την επομένη απέθανε; …»

Η Πουλχερία σφουγγάρισε το σπίτι και έπειτα πέθανε. Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς ανέβασε ευχετήριο τουίτ για τα γενέθλια της μοναχοκόρης του και λίγες μέρες αργότερα βρέθηκε νεκρός. Η παγκόσμια κοινή γνώμη πληροφορήθηκε ότι επρόκειτο για αυτοκτονία.  Η Πουλχερία είναι φανταστικό πρόσωπο, αποκύημα της ποιητικής έμπνευσης του Νίκου Εγγονόπουλου. Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς υπήρξε στα αλήθεια. Γεννήθηκε, μεγάλωσε στο ασφαλές και στοργικό εκ πρώτης όψεως περιβάλλον μιας σχετικά εύπορης αμερικάνικης οικογένειας. Αντιμετώπισε ως παιδί τις λοιδωρίες  των συμμαθητών του επειδή ήταν παχύς. Κλείστηκε έτσι στον εαυτό του και εκκόλαψε το ταλέντο του. Έγινε ηθοποιός πολύ καιρό πριν λάμψει ως σταρ. Δεν πέτυχε δηλαδή με την μία, δεν έπαθε κεραυνοβόλο έρωτα μαζί του το κοινό. Κόπιασε ώσπου να επινοήσει, να προβάλει και να επιβάλει ό,τι θα τον ξεχώριζε απ’τις μυριάδες των επίδοξων καλλιτεχνών – στην Νέα Υόρκη κάθε σερβιτόρα φαντασιώνεται πως είναι ενζενύ στα πρώτα βήματα της, στο Λος Άντζελες κάθε δεύτερος ταξιτζής περνάει τα ρεπό του τρέχοντας από κάστινγκ σε κάστινγκ…  

Υποδυόμενος τον χαρισματικό καθηγητή – “Oh Captain, My Captain!”- στον «Κύκλο των Χαμένων Ποιητών», ο Ρόμπιν Γουίλιαμς δόνησε τις ψυχές των απανταχού αιώνιων εφήβων. Πρωταγωνιστώντας στον «Κάπταιν Χουκ», κέρδισε τις ψυχές των παιδιών. Στις «οικογενειακές» ταινίες, τις οποίες λιγότεροι έβλεπαν στους κινηματογράφους και περισσότεροι νοίκιαζαν απ’τα βίντεοκλαμπ, το όνομα του Ρόμπιν Γουίλιαμς αποτελούσε εγγύηση μιας εκλαϊκευμένης ποιότητας. Στις απονομές των Όσκαρ, η παρουσία του έσπερνε γλυκόπικρα χαμόγελα. Ο αστείος και συνάμα τόσο τρυφερός, ο βασιλιάς της μοναξιάς, ο κλόουν της καρδιάς μας…  

Δεν υπήρχε ούτε ένας θεατής στον κόσμο ολόκληρο που να μην συμπαθούσε τον Ρόμπιν Γουίλιαμς.  

Προσωπικά μου θύμιζε τον θείο, ο οποίος έχει μείνει από επιλογή ή από ατυχία ανύπανδρος, και καταφθάνει πρώτος-πρώτος τις γιορτάρες μέρες σπίτι μας και είναι φορτωμένος δώρα και γλυκά και έχει απομνημονεύσει σόκιν ανέκδοτα για τους μεγάλους και κάνει ταχυδακτυλουργικά στους μικρούς κι όσο περνούν τα χρόνια, τόσο υποψιάζεσαι πως όλη του η εύθυμη πληθωρικότητα, η τρυφερότητα και το ζεστό του ενδιαφέρον για τους άλλους δεν κρύβουν παρά την αγωνία πως την επόμενη φορά θα ξεχάσουμε να τον καλέσουμε, ότι του χρόνου τα Χριστούγεννα θα τα περάσει μόνος του…       

Ακόμη κι όσοι το ήξεραν, ηθελημένα το ξεχνούσαν πως η σελήνη του Ρόμπιν Γουίλιαμς είχε και σκοτεινή πλευρά. Η συλλογική, παγκόσμια συνείδηση τον ήθελε στους αντίποδες των καταραμένων καλλιτεχνών. Στην απέναντι όχθη απ’τους ναρκομανείς ροκ σταρ και τους αλκοολικούς ποιητές και τις γυναίκες-στοιχειά που κλέβουν με το πάθος τους όλες τις παραστάσεις κι ύστερα χώνουν το κεφάλι τους στο φούρνο. Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς δεν ήταν ούτε Έρνεστ Χέμινγουεϊ για να αυτοπυροβοληθεί ούτε Τζέημς Ντην για να στουκάρει ούτε Σέυμουρ Χόφμαν για να την πατήσει από υπερβολική δόση. Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς –έτσι πλασαριζόταν από τη βιομηχανία του θεάματος- ήταν της διπλανής πόρτας.  

Δεν υπήρχε ούτε ένας θεατής στον κόσμο ολόκληρο που να μην συμπαθούσε τον Ρόμπιν Γουίλιαμς.  

Ο θάνατος του ακαριαία πυροδότησε τη συζήτηση για την επιδημία των καιρών μας στον ανεπτυγμένο κόσμο. Την κατάθλιψη. Για τους «κανονικούς ανθρώπους» οι οποίοι κρατιούνται ψυχικά ζωντανοί με χάπια. Για τα ένοχα μυστικά που κρύβονται μέσα σε μπουκαλάκια, σε γυναικείες τσάντες και κομοδίνα καλοπαντρεμένων ζευγαριών.  

Η χήρα του Ρόμπιν Γουίλιαμς έδωσε με τη δήλωσή της το έναυσμα για να γραφτούν εκατοντάδες σχετικά άρθρα από ειδικούς επιστήμονες και αναρίθμητα στάτους από χρήστες των social media. Το νόημα θα είναι σε όλα σχεδόν ταυτόσημο: «Μην κλείνεστε στον εαυτό σας, μην συμφιλιώνεστε με το φίδι που σάς σφίγγει την καρδιά ακόμα κι όταν έξω επικρατεί η πιο λαμπρή λιακάδα. Ανοιχτείτε στους δικούς σας, αφεθείτε στη φροντίδα ενός γιατρού, μοιραστείτε τον πόνο με συμπάσχοντες… Και, προς Θεού, μην ανακατεύετε τα ψυχοφάρμακα με το αλκοόλ!»  

Πεθαίνοντας, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς έγινε ο προστάτης άγιος των απανταχού καταθλιπτικών που αγωνίζονται να συντηρήσουν μια κανονική καθημερινότητα, να παραμείνουν λειτουργικοί και υπεράνω κοινωνικής υποψίας.  

Με αυτήν την έννοια, η αυτοκτονία του έστειλε στο κοινό ένα μήνυμα συμβατό με τους ρόλους που είχε υποδυθεί. Στο ίδιο -αν μη τι άλλο- κλίμα της αξιοπρεπούς μελαγχολίας, που ακόμα κι όταν δεν μπορεί να εξελιχθεί σε γέλιο, δεν γίνεται ποτέ άνευ ορίων σπαραγμός, εκτός εαυτού παραλήρημα. Μπορούμε εύκολα να φανταστούμε την Έιμι Γουαϊνχάουζ να χάνει παλεύοντας με τους δαίμονές της κάθε ίχνος αστικής ευπρέπειας. Όχι όμως και τον Ρόμπιν Γουίλιαμς.  

Το να φιλοδοξείς να μιλήσεις για τον θάνατο είναι σαν να ελπίζεις πως θα ακούσεις τη σιωπή.

Στο προ ελαχίστων ωρών τουίτ της, η κόρη του Ζέλντα παρέθεσε ένα απόσπασμα του Σαιν Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκηπας συνάντησε έτσι τον Καπετάνιο των Χαμένων Ποιητών.  

Κι όμως, εγώ επιμένω ότι και ο πιο αιφνίδιος, αποτρόπαιος, διαυγής ή μυστηριώδης θάνατος δεν υπερβαίνει το μυστήριο του θανάτου καθεαυτό.   Είμαι απολύτως βέβαιος ότι κατά τις ύστατες στιγμές του, στην τελική του ευθεία προς το επέκεινα; προς την ανυπαρξία; ο Ρόμπιν Γουίλιαμς δεν συνδιαλέχθηκε με τίποτα από όσα βολευόμαστε, παρηγοριόμαστε να πιστεύουμε. Η τέχνη, η καριέρα, η κατάθλιψη, το γήρας που παραμονεύει, απλές ψηφίδες μιας ευρύτερης, μιας απερίγραπτης εικόνας.   

Πεθαίνοντας, λίγο προτού χαθεί μέσα στο απέραντο χωνευτήρι, ο άνθρωπος βρίσκει για ένα θρύψαλο του χρόνου τον αληθινό εαυτό του. Μπροστά σε εκείνον τον αληθινό εαυτό, ό,τι νομίζουν πως γνωρίζουν ή εικάζουν οι άλλοι, ό,τι συνθέτει το δημόσιο πρόσωπο του καθενός, ό,τι αποτυπώνεται και στα πιο εμπνευσμένα λόγια και στις πιο εμβριθείς αναλύσεις, δεν αποτελεί παρά έναν χλωμό αντικατοπτρισμό.  

Το να φιλοδοξείς να μιλήσεις για τον θάνατο είναι σαν να ελπίζεις πως θα ακούσεις τη σιωπή.  

Ο Νίκος Εγγονόπουλος στέκεται απέναντι στο μέγιστο παράλογο και το αντιμετωπίζει με τον μόνο δυνατό τρόπο: Με το παράλογο.  

Γιατί η τραγική και σεμνή παρθένα Πουλχερία και ο Ρόμπιν Γουίλιαμς και όλοι όσοι βάδισαν ποτέ πάνω στη γη απέθαναν;  

«διότι —είπε ίσως ο πατέρας μου— διότι πρέπει να έχει ο στρατιώτης το τσιγάρο του και το μικρό παιδί την κούνια του ο ποιητής τα μανιτάρια του.   Διότι πρέπει να έχει ο στραδιώτης την πλεκτάνη του το μικρό παιδί τον τάφο του ο ποιητής τη ροκάνα του. Διότι πρέπει να έχει ο στραθιώτης το σκεπάρνι του το μικρό παιδί το βλέμμα του ο ποιητής το ροκάνι του».  

Πηγή: lifo

Με μια ανακοίνωση από την Περιφέρεια Αττικής, κάνει γνωστό σε ποια σημεία και για ποιόν λόγο υπογράφτηκαν οι συμβάσεις

Ψάχνουμε και με μεγάλη μας έκπληξη δεν βρίσκουμε ούτε λέξη που αφορά τον Δήμο Κηφισιάς και την πολυδιαφημισμένη, από πλευράς του Νίκου Χιωτάκη ανάπλαση και δημιουργία του αθλητικού κέντρου του «Τριγώνου Φραγκοπούλου»

Το ίδιο έργο είχε εμφανιστεί πάλι προεκλογικά στις εκλογές του 2010.

Πάλι ο μηχανισμός Χιωτάκη είχε πλειοδοτήσει από λόγια. Μόνο που μείναμε στα λόγια.

Και πάλι τώρα –πριν 2 μήνες- είχε ολόκληρος ο μηχανισμός είχε οργιάσει από λόγια για υποτιθέμενα έργα. Στο "κάδρο" έβαζαν και τον Περιφεριάρχη κ. Σγουρό. Μάλιστα είχε πλειοδοτήσει υπέρ του ο Νίκος Χιωτάκης καλεσμένος σε μαγάλο κανάλι.

Μην ξεχάσουμε τα –υποτιθέμενα εγκαίνια- του δημοτικού παρκινγκ στην πλατεία του πλάτανου. Την 1^η Αυγούστου –τόσο βέβαιοι ήταν- θα κερδίσουν τις εκλογές.

Αλλά τα έχουμε πει τόσες φορές, κινδυνεύουμε να γίνουμε γραφικοί.

Αυτή είναι αυτούσια η ανακοίνωση που έκανε σήμερα ο κ. Σγουρός.

Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Περιφέρεια Αττικής: υπογραφή συμβάσεων έργων 53 εκ. ευρώ

Από τον περιφερειάρχη Αττικής Γιάννη Σγουρό

Εννιά προγραμματικές συμβάσεις συνολικού προϋπολογισμού 27.141.142 ευρώ και δώδεκα συμβάσεις έργων συνολικού προϋπολογισμού 26.075.417 ευρώ υπέγραψε ο περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός.

Οι προγραμματικές συμβάσεις αφορούν:

Την αποχέτευση ακαθάρτων και εγκαταστάσεων καθαρισμού λυμάτων Δήμου Σπετσών, προϋπολογισμού 19.021.142,54 ευρώ, με πηγή χρηματοδότησης το ΕΣΠΑ.

Την κατασκευή Κέντρου Κοινωνικών-Προνοιακών Υποδομών και Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Πρόνοιας, προϋπολογισμού 4.470.000 ευρώ, από πόρους της Περιφέρειας Αττικής.

Την ανακατασκευή των λεωφόρου Παπάγου και Γεωργίου Ζωγράφου, του Δήμου Ζωγράφου, προϋπολογισμού 800.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων).

Τη συντήρηση του οδικού δικτύου Δήμου Γλυφάδας, προϋπολογισμού 700.000 ευρώ, από όρους του ΠΔΕ.

Τη συντήρηση του οδικού δικτύου του Δήμου Κορυδαλλού, προϋπολογισμού 600.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.

Τη συντήρηση του οδικού δικτύου του Δήμου Λαυρεωτικής, προϋπολογισμού 500.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.

Τη συντήρηση οδοστρωμάτων του Δήμου Λυκόβρυσης-Πεύκης, προϋπολογισμού 400.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.
Τη συντήρηση οδών στο Δήμο Ασπροπύργου, προϋπολογισμού 400.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.

Τη βελτίωση οδικού δικτύου του Δήμου Βριλησσίων, προϋπολογισμού 250.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.

Οι συμβάσεις κατασκευής έργων που υπεγράφησαν αφορούν:

Το δίκτυο αποχέτευσης ομβρίων στις περιοχές Αγίας Άννας- Γεροβουνίου του Δήμου Αχαρνών, προϋπολογισμού 8.475.000 ευρώ, από πόρους του ΕΣΠΑ.

Τον καθαρισμό ρεμάτων Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής ΥΔΡ13, προϋπολογισμού 1.000.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.

Τον ηλεκτροφωτισμό οδών αρμοδιότητας περιφερειακών ενοτήτων τέως Νομαρχίας Αθηνών, προϋπολογισμού 750.000 ευρώ, από πόρους της Περιφέρειας Αττικής.

Την ενίσχυση αντιολισθηρότητας οδοστρωμάτων οδικού δικτύου ΔΚΕΣΟ (Διεύθυνση Κατασκευής Έργων και Συντήρησης Οδοποιίας) με τη μέθοδο της σφαιριδιοβολής, προϋπολογισμού 1,5 εκατ. ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.

Τη συντήρηση και αντικατάσταση παλαιών γεφυρών και λοιπών εγκαταστάσεων σήμανσης, αρμοδιότητας ΔΚΕΣΟ, προϋπολογισμού 600.000 ευρώ από πόρους του ΠΔΕ

Τη συντήρηση επαρχιακού και λοιπού οδικού δικτύου νήσου Κυθήρων, προϋπολογισμού 890.000 ευρώ, από πόρους της Περιφέρειας Αττικής.

Τη συντήρηση-βελτίωση κατά τμήματα του οδικού άξονα Μαλακάσα-Μαρκόπουλο-Ωρωπός-Σκάλα Ωρωπού, προϋπολογισμού 750.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ.

Τη συντήρηση-βελτίωση του οδικού άξονα «επιβατικό λιμάνι Πειραιά (Ακτή Κονδύλη)-Δραπετσώνα-λιμάνι Κερατσινίου-Σχιστό», προϋπολογισμού 480.000 ευρώ, από πόρους της Περιφέρειας Αττικής.

Την ενίσχυση αντιολισθηρότητας οδοστρωμάτων του οδικού δικτύου ΔΕΣΕ (Διεύθυνση Ελέγχου Συντήρησης Έργων) με τη μέθοδο της σφαιριδιοβολής, προϋπολογισμού 8.000.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ

Την ενίσχυση αντιολισθηρότητας και τη διαγράμμιση οδικού δικτύου των Περιφερειακών Ενοτήτων του Κεντρικού, Νότιου, Δυτικού και Βόρειου Τομέα Αθηνών, προϋπολογισμού 1.000.000 ευρώ, με πόρους του ΠΔΕ.

Τη βελτίωση και επέκταση του δικτύου Ηλεκτροφωτισμού αρμοδιότητας ΔΕΣΕ, προϋπολογισμού 1.500.000 ευρώ, από πόρους του ΠΔΕ

Τις εργασίες συντήρησης γηπέδου στα Ριμινίτικα του Δήμου Αγ. Βαρβάρας, προϋπολογισμού 1.130.417 ευρώ, από πόρους της Περιφέρειας Αττικής.