ενημέρωση 12:40, 18 May, 2026

Internet Slowdown Day η 10η Σεπτεμβρίου για τη σωτηρία της Ουδετερότητας

Η διαμάχη για την περίφημη ουδετερότητα του δικτύου (Net Neutrality) επανέρχεται στο προσκήνιο, με αφορμή την επικείμενη ψήφιση των αμφιλεγόμενων προτάσεων της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Επικοινωνιών των ΗΠΑ. 

Οι πολέμιοι της ρύθμισης φωνάζουν πως οι προτάσεις της FCC ευνοούν την δημιουργία λωρίδων ταχείας κυκλοφορίας στο Ίντερνετ. Κάτι τέτοιο λένε, δεν εξυπηρετεί κανέναν πλην των εταιρειών που θα πληρώνονται για την προνομιακή αυτή μεταχείριση των πακέτων που προέρχονται από τους μεγάλους πελάτες. Είναι σαν να αποφασίζει το δίκτυο που παρέχει την πρόσβαση, ποιον θα μπορώ να επισκεφτώ online. Γιατί αν τα πακέτα του κινούνται στην αργή λωρίδα, ίσως να μην φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους αν και ζητήθηκαν, εγείροντας έτσι θέμα ελευθερίας του λόγου. Ούτε η Netflix δεν συντάσσεται υπέρ της πρότασης της FCC, η οποία απαντά στα αμερικανικά δίκτυα, με μια γραφική αναπαράσταση του ιστορικού μέσης επίδοσης της υπηρεσίας της μεταξύ ISP (best prime time Netflix streaming experience). Σε ανάλογη αναμέτρηση στο YouTube κάλεσε τους ISP και η Google. Μοιάζει έτσι να λένε στα δίκτυα πως, σε εμάς οφείλετε την ανάπτυξή σας και η υπηρεσία μας έχει τη δύναμη να πείσει τους συνδρομητές σας να μετακινηθούν.

Επιπλέον, η δημιουργία του Ίντερνετ δύο ταχυτήτων θα καταδίκαζε όσους δεν έχουν να πληρώσουν τα διόδια στην αφάνεια του αχανούς Διαδικτύου. Έτσι, θα ήταν κλειστός ο δρόμος σε όσους φιλόδοξους νέους προσπαθήσουν να αναδειχθούν στο Ίντερνετ, ανταγωνιζόμενοι επί ίσοις όροις και χωρίς γενναία χρηματοδότηση από ισχυρά «εκκολαπτήρια επιχειρήσεων». Έχει εξάλλου, πολλάκις αποδειχτεί πως κανείς δεν περιμένει μια σελίδα να φορτώσει περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα. Το Facebook συντάσσεται υπέρ της ουδετερότητας του Διαδικτύου.

Από την άλλη, οι υπέρμαχοι της ρύθμισης απαντούν πως η μεταφορά δεν είναι ακριβής: το Ίντερνετ θα έχει δύο ταχύτητες, καμία όμως δεν θα είναι αργή, αφού οι προτάσεις της FCC έχουν ήδη προλάβει το κακό. Επιπλέον, τα δίκτυα έχουν πολλές φορές κάνει σαφές πως κουράστηκαν να πληρώνουν για την συντήρηση και την αναβάθμιση των υποδομών τους, όταν η πλειονότητα των κερδών από την βελτίωση αυτή μπαίνει στα ταμεία της Netflix, της Google και του Facebook, οι οποίοι φυσικά συντάσσονται υπέρ αυτής της, δωρεάν, ουδετερότητας του δικτύου.  Χωρίς τους κανόνες περί ουδετερότητας του δικτύου, οι πάροχοι περιεχομένου και υπηρεσιών θα συμβάλλουν στην ανάπτυξη της υποδομής των δικτύων προς όφελος όλων, πληρώνοντας για την παροχή συνδρομητικών υπηρεσιών που απαιτούν μεγάλο εύρος ζώνης, το οποίο τώρα καταναλώνουν αχόρταγα εις βάρος της κίνησης των άλλων, καταήγει η επιχειρηματολογία όσων θέλουν να γίνουν οι ρυθμίσεις που θα αποζημιώνουν τα δίκτυα επικοινωνιών.

Στην Ευρώπη, η επικεφαλής για το ψηφιακό θεματολόγιο Nίλι Κρους σε ομιλία της στις 24 Σεπτεμβρίου 2013 έχει εκφραστεί υπέρ της ουδετερότητας μεν, διευκρινίζοντας δε πως, «εξειδικευμένες υπηρεσίες» που θα έχουν προτεραιότητα στο Ίντερνετ (αναφέροντας ενδεικτικά υπηρεσίες IPTV, e-Health ή εντατικού cloud computing) δεν θα πρέπει να επιβραδύνουν το Ίντερνετ για κανέναν άλλο. Αργότερα, τον Μάρτιο του 2014, η Επίτροπος επικαλέστηκε τα λόγια του Τιμ Μπέρνερς Λι, γνωστό και ως «πατέρα του WWW», ο οποίος είπε πως είναι αναγκαία η διαχείριση της κυκλοφορίας, θα πρέπει όμως να γίνεται χωρίς διακρίσεις και με φανερούς όρους.

Από τις 9 Σεπτεμβρίου 2015 όσοι υποστηρίζουν την Ουδετερότητα στο Διαδίκτυο χωρίς περιστροφές καλούν τους Αμερικανούς να αναλάβουν δράση συνυπογράφοντας την αντίθεσή τους στα μέτρα της FCC. Βάπτισαν μάλιστα την 10η Σεπτεμβρίου ως «Ημέρα που το Ίντερνετ επιβραδύνθηκε», ή Internet Slowdown Day, χωρίς ωστόσο να παρατηρείται ή να επιχειρείται κάτι τέτοιο. Η επιλογή της ονομασίας της ημέρας είναι προφανώς συμβολική και έγινε για να δείξει τον μεγαλύτερο φόβο από την ρύθμιση της κίνησης στο Ίντερνετ με οικονομικά κριτήρια και συνακόλουθα τους κινδύνους που κρύβει για την ελευθερία του λόγου, την ύπαρξη επιλογών και τις ευκαιρίες ανάδειξης νέων υπηρεσιών.

Τσάτνεϊ με τα τελευταία σύκα

Κάθε τέτοια εποχή, με τα τελευταία σύκα φτιάχνω το τσάτνεϊ που καταναλώνει ο άντρας μου όλο τον χρόνο με κρύο κρέας, μπιφτέκια και κεφτέδες. Το έμαθα από την παιδική μου φίλη, την καλλιτέχνη Ελένη Μυλωνά, που κατεργάζεται τις τέχνες της με όλα τα υλικά και τα θεάματα που της προσφέρει η φύση και ο κήπος της στην Αίγινα. Κάποιον Σεπτέμβριο, που βρισκότανε στο λοφτ της στη Νέα Υόρκη, της είπα ότι αυτή τη χρονιά δεν έχει τσάτνεϊ από σύκα. «Τι λες, τόσα σύκα ξερά γιατί τα εξάγουμε;». Και μου εξήγησε πώς φτιάχνει την ίδια συνταγή με μουλιασμένα σύκα, κι ας είναι κι απ' την Τουρκία.

Φέτος, με τις καθημερινές βροχές εδώ από την πρώτη μέρα του Σεπτεμβρίου, νόμιζα ότι θ' αναγκαστώ να ακολουθήσω την μέθοδο αυτή, μέχρι που αναπάντεχα βρήκα ένα καφάσι σύκα στην αγορά. Στη συνταγή που ακολουθεί, να λάβετε υπ’ όψιν ότι οι ποσότητες είναι όλες στο περίπου και ανάλογα με τα γούστα σας. Η βασική αρχή είναι ότι τα κρεμμύδια είναι εξίσου σημαντικά με τα σύκα και η ποσότητά τους, σε όγκο αν όχι σε βάρος, πρέπει να είναι όμοια. Για τα καυτερά, θα αποφασίσετε μόνοι σας. Εγώ, εκτός από την πιπερόριζα (τζίντζερ), βάζω μόνο πιπέρι και λίγο μπούκοβο.

Υλικά (για 6 βάζα μεσαία, 12 εκ. με διάμετρο 6 εκ. περίπου)

  • 3 κιλά σύκα ώριμα με τα φλούδια τους κομμένα σε 4-5 κομμάτια
  • ανάλογη ποσότητα κρεμμύδια ψιλοκομμένα (στο μηχάνημα κουζίνας)
  • τρία σκόρδα ψιλοκομμένα (μαζί με τα κρεμμύδια)
  • 3 κομμάτια (με δυο ή τρία «δάχτυλα») πιπερόριζα ψιλοκομμένη μαζί με τα άλλα
  • δύο κιλά ζάχαρη καστανή
  • ¾ φλιτζανιού αλάτι
  • 1 ½ φλιτζάνι ξύδι (κατά προτίμηση μηλόξυδο)
  • 4-5 φύλλα δάφνης
  • 4-5 ξυλαράκια κανέλας
  • 1 ½  κουταλιά της σούπας πιπέρι ολόκληρο (μαύρο και άσπρο), λίγο χτυπημένο
  • όσα καυτερά (μπούκοβο, πιπερίτσες ψιλοκομμένες) θέλετε

Οδηγίες

Σε βαθιά κατσαρόλα με βαρύ πάτο βάζετε τα σύκα, τη ζάχαρη και το ξύδι σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας ώσπου να λιώσει η ζάχαρη. Προσθέτετε τα υπόλοιπα υλικά, φέρνετε σε βράση, ανακατεύετε καλά με ξύλινη κουτάλα, χαμηλώνετε τη φωτιά και βράζετε με ξεσκέπαστη κατσαρόλα σε σχετικά χαμηλή φωτιά, ώσπου να σκουρύνει και να πήξει... 2 ½ - 3 ώρες, ανακατεύοντας κάθε τόσο.

Πρέπει να φτάσει στην πυκνότητα της μαρμελάδας. Μετά την πρώτη ώρα, ή όταν αρχίσει και πυκνώνει, ανακατεύετε πιο συχνά προσέχοντας μη κολλήσει. Αφήστε να κρυώσει λίγο και βάλτε σε βάζα αποστειρωμένα για 25 λεπτά, σε φούρνο 120 βαθμών.

Εγώ το σερβίρω με ψητά ή βραστά κρέατα, μπριζόλες στη σχάρα, μπιφτέκια, κεφτέδες κλπ. Επίσης με τυρί κίτρινο ως επιδόρπιο.

Πηγή : bostanistas

 

Μ' ένα ζυμάρι, δυο νοστιμιές: πίτα και τυροπιτάκια

Μ' ένα σμπάρο δυο τρυγόνια - στην περίπτωσή μας: μ' ένα ζυμάρι δυο νοστιμιές. Από τα καθιερωμένα μου μαγειρικά κόλπ,  όποτε ζυμώνω, με την ίδια ζύμη, να ετοιμάζω πίτα ανοιχτή με κασέρι και ντομάτα αλλά και αφράτα τυροπιτάκια στο τηγάνι. Αμφότερα μπορούν να γίνουν πρωινό κολατσιό ή νόστιμο φίλεμα για μπύρα.

Για το ζυμάρι τους:

  • 2 μεγάλες κούπες αλεύρι
  • νερό βρύσης (μισή και πλέον από την παραπάνω κούπα)
  • 1 κοφτό κουταλάκι αλάτι
  • 1 σφηνάκι τσίπουρο

Εκτέλεση: 
Ζυμώστε όλα μαζί τα υλικά ώσπου να πετύχετε μια μαλακή ζύμη. Αφήστε να ξεκουραστεί, τουλάχιστον 20 λεπτά. 

Πρώτη νοστιμιά- Aνοιχτή πίτα

Για ένα ταψί διαμέτρου 26 εκατοστών, κόψτε ένα μπαλάκι ζυμάρι σε μέγεθος μικρού πορτοκαλιού και, πάνω σε αλευρωμένη επιφάνεια, ανοίξτε σχετικά λεπτό φύλλο αλευρώνοντας και το ίδιο το ζυμάρι. Τοποθετήστε το στο λαδωμένο ταψί καλύπτοντας και τα εσωτερικά τοιχώματα και αφήνοντας δύο δάχτυλα του φύλλου έξω από το ταψί - το υπόλοιπο αφαιρέστε το με ένα ψαλίδι. Λαδώστε γύρω-γύρω το στεφάνι του ζυμαριού και τυλίξτε το προς τα μέσα να σχηματιστεί κόθρος.

Υλικά για τη γέμιση   

  • 1 κούπα κασέρι τριμμένο
  • 2 μικρές ντομάτες 
  • 50 γραμμάρια αλλαντικό της αρεσκείας σας (λ.χ. καπνιστή μπριζόλα, προσούτο κλπ) 
  • πιπέρι

Εκτέλεση
Πασπαλίστε τη μισή ποσότητα απ’ το κασέρι πάνω στο φύλλο. Κόψτε τις ντομάτες σε φέτες και, αφού τις πιέσετε λίγο να φύγουν τα ζουμιά τους, αραδιάστε τες πάνω απ’ το κασέρι. Από πάνω βάλτε το αλλαντικό και τελειώστε με το υπόλοιπο κασέρι. Ψήστε σε δυνατό φούρνο μέχρι να ροδίσει ο κόθρος.

Δεύτερη νοστιμιά - Τυροπιτάκια με γιαούρτι και φέτα

Υλικά

  • 150 γραμμάρια γιαούρτι (θα κρατήσει τα τυροπιτάκια ζουμερά)
  • 300 γραμμάρια φέτα
  • 2 μικρά αυγά
  • λίγο πιπέρι
  • ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Ανοίξτε το υπόλοιπο ζυμάρι σε ένα φύλλο και κόψτε το σε κομμάτια περίπου 10x10 εκατοστών. Σ' ένα μπολ ανακατέψτε όλα τα υλικά - τη φέτα θρυμματισμένη. Βάλτε δύο κουταλιές της σούπας απ’ αυτό το μίγμα σε κάθε κομμάτι του φύλλου κατά μήκος και προς στο κάτω του μέρος. Αφήνοντας ένα μικρό περιθώριο δεξιά κι αριστερά, ώστε να μπορέσετε να το αναδιπλώσετε και στη συνέχεια να το τυλίξετε σε ρολάκι. Τηγανίστε σε καυτό λάδι αλλά όταν ρίξετε μέσα τα τυροπιτάκια, χαμηλώστε τη φωτιά σας σε μέτρια.   Ροδίστε τα απ’ όλες τις πλευρές και βάλτε τα πάνω σε απορροφητικό χαρτί.

O τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε

Στις 11 Σεπτέμβρη του 1973, ο πρόεδρος της Κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας της Χιλής,Σαλβαντόρ Αλιέντε, βρίσκεται νεκρός. Αυτοκτόνησε (πολλοί λένε ότι δολοφονήθηκε) καθώς οι δυνάμεις του - με τη στήριξη των Αμερικάνων - δικτάτορα, Αουγούστο Πινοσέτ, πολιορκούσαν το προεδρικό μέγαρο. 

Αυτός είναι ο τελευταίος του λόγος προς τον λαό της Χιλής...

Σίγουρα αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία για μένα να απευθυνθώ σε εσάς. Η Πολεμική Αεροπορία έχει βομβαρδίσει τις κεραίες των Radio Portales και Radio Corporación.

Οι λέξεις μου δεν έχουν πικρία αλλά απογοήτευση. Είθε να έρθει μια ηθική τιμωρία για εκείνους που έχουν προδώσει τον όρκο τους: Στρατιώτες της Χιλής, οι δικαιούχοι αρχιστράτηγοι, ο Ναύαρχος Μερίνο, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί ο ίδιος διοικητής του ναυτικού, και ο κ. Μεντόζα, ο οποίος επαίσχυντα μόλις χθες ορκίσθηκε πίστη και αφοσίωση στην κυβέρνηση, και ο οποίος έχει επίσης αυτοανακηρυχθεί αρχηγός της Carabineros [παραστρατιωτικής αστυνομίας].

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, το μόνο πράγμα που απομένει για μένα είναι να πω στους εργάτες: δεν πρόκειται να παραιτηθώ! Ευρισκόμενος σε μια ιστορική μετάβαση, θα πληρώσω την πίστη του λαού με τη ζωή μου. Και τους λέω ότι είμαι βέβαιος ότι οι σπόροι που έχουμε φυτέψει στην καλή συνείδηση των χιλιάδων και χιλιάδων Χιλιανών δεν θα μείνουν συρρικνωμένοι για πάντα.

Έχουν δύναμη και θα είναι σε θέση να μας εξουσιάζουν, αλλά η κοινωνική διεργασίες δεν μπορεί να εμποδιστούν ούτε από το έγκλημα, ούτε από τη δύναμη. Η ιστορία είναι δική μας, και οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία.

Εργάτες της χώρας μου: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την αφοσίωση που είχατε πάντα, την εμπιστοσύνη που εναποθέσατε σε έναν άνθρωπο που ήταν μόνο ένας διερμηνέας της μεγάλης λαχτάρας για τη δικαιοσύνη, ο οποίος έδωσε το λόγο του ότι θα σεβαστεί το Σύνταγμα και το νόμο και έκανε ακριβώς αυτό. Σε αυτή την καθοριστική στιγμή, την τελευταία στιγμή που μπορώ ακόμα να απευθύνομαι σε εσάς, σας εύχομαι να επωφεληθείτε από το μάθημα: το ξένο κεφάλαιο, ο ιμπεριαλισμός, σε συνδυασμό με την αντίδραση, δημιούργησαν το κλίμα στο οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις έσπασαν την παράδοσή τους, την παράδοση που διδάχθηκαν από το στρατηγό Schneider και επιβεβαίωσαν με τον διοικητή Araya, θύματα του ίδιου κοινωνικού τομέα που σήμερα ελπίζει, με την ξένη βοήθεια, να κατακτήσει εκ νέου τη δύναμη να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα κέρδη τους και τα προνόμιά τους.

Απευθύνομαι σε εσάς, πάνω απ' όλα, στη σεμνή γυναίκα του τόπου μας, την Campesina που πίστεψε σε εμάς, τη μητέρα που γνώριζε την ανησυχία μας για τα παιδιά.

Απευθύνομαι στους επαγγελματίες της Χιλής, τους πατριώτες επαγγελματίες που συνέχισαν να δουλεύουν εναντίον της στάσης που υποστηρίζεται από επαγγελματικά σωματεία, σωματεία ταξικά που υπερασπίζονται επίσης τα προνόμια της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Απευθύνομαι στη νεολαία, αυτή που τραγουδούσε και μας έδωσε τη χαρά της και το αγωνιστικό της πνεύμα.

Απευθύνομαι στον άντρα της Χιλής, τον εργάτη, τον αγρότη, το διανοούμενο, εκείνον που πρόκειται να διωχθεί, γιατί στη χώρα μας ο φασισμός είναι ήδη παρών εδώ και πολλές ώρες – σε τρομοκρατικές επιθέσεις, σε ανατινάξεις γεφυρών, σε διακοπές σιδηροδρομικών γραμμών, σε καταστροφές αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενόψει της σιωπής όσων είχαν την υποχρέωση να δράσουν. Ήταν υποχρεωμένοι. Η ιστορία θα τους κρίνει.

Σίγουρα το Radio Magallanes θα σιγήσει, η ηρεμία και μεταλλικό όργανο της φωνής μου δεν σας φτάσει. Δεν πειράζει. Θα συνεχίσετε να την ακούτε. Θα είμαι πάντα δίπλα σας. Τουλάχιστον η μνήμη μου θα είναι αυτή ενός άνδρα αξιοπρεπή που στάθηκε πιστός στη χώρα του.

Οι άνθρωποι πρέπει να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, αλλά δεν πρέπει να θυσιαστούν. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αφεθούν να καταστραφούν ή να διατρηθούν από σφαίρες, αλλά δεν ούτε και να ταπεινωθούν.

Εργάτες της χώρας μου, έχω πίστη στη Χιλή και το πεπρωμένο της. Άλλοι άνδρες θα ξεπεράσουν αυτή τη σκοτεινή και πικρή στιγμή προδοσίας που προσπαθεί να επικρατήσει. Να πηγαίνετε προς τα εμπρός γνωρίζοντας ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ανοίξουν και πάλι και οι ελεύθεροι άνθρωποι θα περπατούν μέσα από αυτές για να χτίσουν μια καλύτερη κοινωνία.

Ζήτω η Χιλή! Ζήτω οι άνθρωποι! Ζήτω οι εργαζόμενοι!

Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου, και είμαι βέβαιος ότι η θυσία μου δεν θα είναι μάταια, είμαι βέβαιος ότι, τουλάχιστον, θα είναι ένα μάθημα ηθικής που θα τιμωρήσει το κακούργημα, δειλία και προδοσία.

Σαντιάγο της Χιλής, 11 Σεπτεμβρίου 1973

Δείτε επίσης στο Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα: Χιλή: Τα χρόνια Πινοσέτ

Πηγή : tvxs